Jo-Anne de Frens: “Piri en ik begrijpen elkaar volledig”

Jo-Anne de Frens: “Piri en ik begrijpen elkaar volledig”

De zeventienjarige Jo-Anne de Frens is helemaal weg van Andalusiërs. Dus toen ze de keuze maakte om een nieuw paard te kopen, hoefde ze niet heel lang na te denken over in welke richting ze zouden zoeken. Via via kwam ze terecht bij de schimmelruin Piri, waar ze gelijk verliefd op werd.

“De pony die ik samen met mijn zusje had werd verkocht omdat we te groot werden, ze groeien helaas niet mee”, steekt de amazone lachend van wal. “Het was moeilijk om de knoop door te hakken en we gingen ook niet gelijk opzoek naar een nieuw paard. Toch kwamen we bij toeval terecht bij een Andalusiër waar we allebei weg van waren”.

Piri

De familie besloot langs te gaan bij het paard die ze online hadden gezien, maar eenmaal op locatie vertelde de eigenaresse dat ze een pony had staan die veel beter bij de zusjes zou passen. Piri heette hij. “Vanaf het begin hadden we een super goede klik, het leek alsof hij ook gelijk voor mij koos. Ik was gelijk verliefd op zijn karakter en ook zijn uiterlijk was geweldig, ik was helemaal weg van zijn manen. Het was gelijk goed van beide kanten, dus we besloten hem te kopen”.

Stapje voor stapje

De pony was zes en nog niet doorgereden toen hij bij de amazone kwam. “Toen we hem kochten kon ik er op zitten en een beetje stappen en draven. Af en toe konden we galopperen, maar daarbij was het meer hopen dat hij goed aansprong dan dat hij het ook echt snapte. Daarnaast werd hij bij zijn vorige eigenaren gereden met een thiedeman, waar hij niet meer zonder kon. Ik kon de teugels niet vastpakken, ze moesten in waslijntjes hangen anders raakte Piri helemaal in paniek”.

Omdat De Frens niet zomaar ergens wilde beginnen, zocht ze een instructrice die haar wilde helpen. “We trainen nu al een tijdje samen en het rijden gaat echt steeds beter. Piri bouwt heel snel spanning op, waardoor we alle oefeningen stapje voor stapje aanpakken. Meestal vindt hij nieuwe dingen in het begin heel moeilijk, dan gaat hij gek doen en bokken. Maar zodra hij het begint te snappen gaat het weer super goed. Totdat we weer bij een nieuwe punt komen, zo beginnen we steeds weer opnieuw”.

Cadeau

Ze vervolgt: “Natuurlijk zou het makkelijker geweest zijn als we een pony hadden gekocht die alles al kon. Maar we doen nu alles voor de eerste keer samen, en dat is een mooi cadeau na al het harde werk. De eerste wedstrijd, ons eerste winstpunt. We hebben alles zelf gedaan en dat is natuurlijk heel mooi. Daarnaast heb ik er zelf onwijs veel van geleerd, mijn geduld is zeker op de proef gesteld”.

Bijzonder paard

Ondertussen zijn de amazone en haar pony alweer anderhalf jaar een combinatie. “Piri is heel veel voor mij gaan betekenen, het is een bijzonder paard. Soms kan ik hem achter het behang plakken, maar het is mijn beste vriend. Hij begrijpt mij en ik begrijp hem”. De komende tijd trainen ze hard door om binnenkort hun L-debuut te maken. “Hij vindt het nog moeilijk om groot en ruim te stappen, dus daar zijn we nog hard mee aan het oefenen. Uiteindelijk is mijn doel om zo hoog mogelijk in de sport te komen. Daarnaast wil ik me ook wat meer bezighouden met vrijheidsdressuur. Het lijkt me namelijk super gaaf als hij de Spaanse pas zou kunnen”, sluit ze enthousiast af.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Carlijn Welberg

Reacties