Jantine Blokland: “Het is een pony maar als de adrenaline in kickt...

Jantine Blokland: “Het is een pony maar als de adrenaline in kickt groeit hij uit tot een paard”

Foto: Serita Fotografie

Toen Jantine Blokland de 1.47-hoge pony Getswerder’s Giovanni een beetje uit medelijden kocht, had ze nooit verwacht dat ze zo succesvol zouden worden in de sport. De kleine pony start op dit moment Z1 dressuur tussen de paarden en ook de crosshindernissen houden hem niet tegen om er vol voor te gaan.

“Toen ik hem voor het eerst zag staan was hij heel schuw. Je kon hem amper aaien en een hoofdstel omdoen of een deken opdoen was echt een ramp”, blikt Blokland terug naar toen ze hem vijf jaar geleden tegen het lijf liep. “Hij was wel al beleerd en hij kon stappen, draven en galopperen onder het zadel. Maar omdat hij bang was voor alles wilde niemand hem kopen. Ik vond hem op dat moment zo sneu dat ik gelijk zei: ‘Deze gaat met mij mee’. In de eerste instantie was het de bedoeling dat ik een beetje met hem aan zou rommelen en dan ging kijken of ik een beter huisje voor hem kon vinden. Maar ik vind hem zo leuk dat hij er nog steeds is”.

Vermogen

Het paard van Blokland had op dat moment een blessure, dus ze stak veel tijd in het vertrouwen winnen van Giovanni. “Ik ben er lekker mee aan de slag gegaan en toen zijn we voor de grap een keer een wedstrijdje gestart, wat best wel goed ging. We vlogen het L en op een gegeven moment ook het M door, toen begon het Z ook wel echt te kriebelen. Ik had echt niet verwacht dat we dit ooit zouden bereiken, want het is best wel een eigenzinnige pony. Hij is vreselijk lief en heeft een goed hart, maar hij is zeker niet makkelijk omdat hij heel schuw en bang was. Daarnaast is het echt een springpony, daar ligt zijn vermogen en kwaliteit”.

Spelletje

Foto: Lisa Blom

Ze vervolgt: “In de eerste instantie wilde ik alleen gaan springen, omdat hij dat echt super goed kan. Maar ik besloot ook ernaast te gaan crossen omdat hij dan wat meer zelfvertrouwen krijgt en wat stoerder wordt. Meteen na onze eerste cross kregen we het ‘crossvirus’ te pakken”, lacht de amazone. “Momenteel springen we op B-niveau en crossen we op L-niveau tussen de paarden. Het voordeel van crossen is dat je minder last hebt van het hoogteverschil tussen pony’s en paarden dan bij het springen. Gelukkig is Gio zelf heel snel en slim. Het is een pony, maar als de adrenaline in kickt groeit hij opeens uit tot een paard. Hij kent het spelletje ook heel goed. Als we de cross ingaan en hij het fluitje hoort, is hij meteen wild en gaat hij er vol voor. Zodra we klaar zijn is hij weer de rust zelve en is zijn hartslag gelijk weer normaal. Hij snapt het precies”.

Gouden karakter

De amazone vertelt dat ze nooit had verwacht dat ze zo hoog zouden komen. “Wat hem heel bijzonder maakt is dat hij, zeker als je het over de dressuur hebt, geen uitzonderlijke kwaliteiten heeft waardoor hij het zo ver geschopt heeft. Hij heeft het allemaal gedaan op karakter, een gouden karakter. Daardoor hebben we samen al zo veel kunnen doen, hij wil altijd doorgaan. Ik ben heel trots op hem”.

Good-Luck

Foto: Renate van den Heuvel

Het opleiden van paarden beviel Blokland wel, toen haar oog enkele jaren terug opnieuw op een ‘zielig’ paard viel twijfelde ze geen moment. Samen met een vriendin kocht ze de toen driejarige ruin Good-Luck (v. Bojengel). Het bijzondere aan dit verhaal is dat Giovanni en Good-Luck precies op dezelfde dag geboren zijn. “Toen ik hem voor het eerst zag kwam hij rechtstreeks van de paardenmarkt. Hij was erg mager en had een open wond van een castratie, dus ik besloot om hem mee naar huis te nemen. Hij blijkt veel kwaliteiten te hebben als dressuurpaard, we zijn ondertussen hard aan het trainen voor het Z2”.

Eventing

Blokland legt uit dat het best moeilijk is om met je pony tussen de paarden te starten. “Met Gio was mijn doel echt om hem in de dressuur op te leiden tot het Z1. Als we nu hoger zouden gaan moet hij het uit zijn tenen halen. Dat zou niet leuk zijn, ik wil hem in zijn waarde laten. Bij het springen is het jammer dat je zit met de afstanden van de dubbelsprongen. Als die op één galopssprong staan moet hij zich letterlijk redden. Hij kan het wel, maar het is wel lastig. Hierdoor kunnen we ook in de springsport niet veel verder komen. Gelukkig vinden we eventing beide ook heel leuk en is het springparcours in verhouding minder hoog dan normale springwedstrijden. Ik wil ben benieuwd hoe ver we het kunnen schoppen”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Serita Fotografie/ Lisa Blom/ Renate van den Heuvel

Reacties