Janine van der Meer: “Ik had nooit durven dromen dat Pizarro zo...

Janine van der Meer: “Ik had nooit durven dromen dat Pizarro zo zou worden”

Janine van der Meer met Pizarro. Foto: Eliane van Schaik

Eigenlijk was Janine van der Meer op zoek naar een braaf en bevestigd eerste paard. Toch kwam ze thuis met Pizarro, een 7-jarige nog onbeleerde hengst die zo bang was dat men zijn halster niet eens kon wisselen. “Het was een flinke sprong in het diepe maar ik had altijd al zo’n onderbuikgevoel dat het wel goed zou komen”, vertelt ze.

Oriënteren

“Nadat ik altijd paarden voor anderen had gereden wilde ik zelf heel graag een eigen paard”, begint Van der Meer te vertellen over haar avontuur met Pizarro. “Ik vind PRE’s geweldig. Ze zien er mooi uit en passen qua karakter ook goed bij mij. Ik ben ter oriëntatie bij een stal bij mij in de buurt gaan kijken. Meer om erachter te komen wat mijn keuzemogelijkheden zijn en wat zo’n paard nou eigenlijk kost. Daar stond Zarro, al was hij helemaal niet wat ik zocht. Omdat het mijn eerste eigen paard was, wilde ik een paard waar ik veel van kon leren en waar ik gelijk een goede start mee kon maken. Dat ging een beetje mis”, lacht ze.

Terug naar Spanje

Janine van der Meer en Pizarro tijdens hun eerste ontmoeting.

“Wat er in Spanje met hem is gebeurd dat weet ik niet, maar ze konden op de handelsstal nog niet eens zijn halster omwisselen. Om die reden konden ze hem ook niet zadelmak maken. Zarro was heel bang, maar zocht wel toenadering bij mij. Ik was op zoek naar een paard, maar hij koos juist mij uit. Toen dacht ik: dit had zo moeten zijn, hij gaat met mij mee naar huis. Ik wilde hem graag helpen, anders was hij ook weer helemaal teruggegaan naar Spanje. Hij was verder echt een leuk paardje. Natuurlijk was hij bang, maar ik had al gauw het idee dat dat meer een vertrouwensdingetje was. Ik dacht: we zien het wel. Als ik hem niet kan helpen dan kan hij gewoon paard zijn en heeft hij een lekker leventje bij mij.”

Steeds uitbreiden

Omdat Pizarro nog hengst was toen hij bij Van der Meer kwam, heeft ze hem gelijk laten castreren. “Ik vond het fijn als hij bij de andere paarden kon staan en met ze kon spelen. Ik heb Zarro eerst gewoon een tijdje laten wennen aan zijn nieuwe situatie. Vanuit daar ben ik rustig begonnen met hem aanraken. Hij vond het heel fijn als ik hem kriebelde op zijn schoft, vanaf daar kon ik het steeds verder uitbreiden naar de rest van zijn lichaam. Het grootste probleem zat bij zijn hoofd, hij was zó kopschuw. Toen ik hem eenmaal kon aanraken zijn we lekker gaan poetsen, wandelen en ben ik bij hem in de paddock gaan zitten. Toen hij me meer op kwam zoeken en begon te vertrouwen zijn we begonnen met het oefenen met het halster.”

Niet overhaasten

Zodra het halster gewisseld kon worden ging de amazone meer met haar ruin aan de slag. “We gingen vaker wandelen en dat hebben we langzaamaan uitgebreid naar longeren”, gaat ze verder. “Dit zodat hij meer bespiering kreeg. Toen dat goeg ding ben ik rustig begonnen met een zadeltje op zijn rug leggen. Nadat ik ongeveer een jaar met hem bezig was kon ik met hem rijden. Ik wilde het niet overhaasten en wilde het vooral op zijn tempo doen. Tijdens het beleren kwamen we erachter dat hij slap bleef in zijn achterhand. Toen we hem op de foto zetten kwamen we erachter dat hij in beide knieën een OCD had van vijf centimeter per knie. Dat is achteraf gezien denk ik de reden waarom ze hem niet konden beleren: het deed hem echt veel te veel pijn.”

Anderen helpen

Pizarro werd geopereerd en na een revalidatieperiode kon de combinatie weer verder met de opleiding. “Ik vroeg niet veel van hem want ik wilde dat het vanuit hem zou komen. Het opbouwen gaat nu heel erg goed. Vanaf 2017 staan we op een stal waar we ook echt kunnen doorpakken in de winter. ​Sindsdien zijn we bezig met het opbouwen van meer bespiering. Dit doen we door veel af te wisselen tussen grondwerken, longeren, dressuren en buitenritjes. Daarbij start ik in maart met een opleiding aan de Human & Horse Academy van Greetje Hakvoort. Ik heb in mijn regio best wel moeten zoeken naar mensen die me konden helpen in het proces. Door de opleiding kan ik niet alleen Zarro beter begeleiden, maar kan ik ook anderen helpen die tegen dezelfde dingen aanlopen. Dit probeer ik nu al te doen via mijn Instagram-account @lifeofzarro.”

Nooit durven dromen

Inmiddels is het karakter van Pizarro ontzettend veranderd, vertelt Van der Meer. “Toen ik hem net had, had ik nooit durven dromen dat hij mee ging naar fotomeetings op vreemd terrein en daar braaf aan een fotohalstertje zou staan”, licht ze toe. “Nu is hij echt een heerlijk paard. Hij is vrolijk en kijkt heel anders uit zijn ogen dan toen ik hem net kocht. Zarro vindt alles leuk, is graag aan het werk en wil altijd kroelen. Natuurlijk zijn er dingen die er nooit helemaal uitgaan door zijn verleden. Hij kan soms wat heftiger reageren op dingen die niet verkeerd bedoeld zijn. Maar als je het niet zou weten, zou je niets meer aan hem zien. Dat had ik nooit durven dromen, maar ik ben blij dat hij zo ontzettend opgebloeid is”, klinkt ze trots.

Alle kanten op

Nu de training van Pizarro zo goed gaat, durft Van der Meer ook steeds groter te dromen. “Ik heb de mogelijkheid Zarro mee te nemen naar mijn opleiding, wat ik graag wil doen. We gaan nu bezig met een trailerlaadcursus zodat we zelfverzekerder de trailer op kunnen. Zodra we dat kunnen zou ik het heel gaaf vinden als hij lekker een keer mee kan naar het strand. Wanneer we wat verder zijn zou ik ook graag een wedstrijdje starten met hem. Dat zijn dingen waar ik nooit over durfde te dromen, maar we blijven onze grenzen steeds verleggen. Met Zarro wil ik laten zien dat het ook anders kan: vriendelijker en niet per sé met een ras dat voor de sport gefokt is. Maar of dat aan ons besteed is, geen idee. We kunnen alle kanten nog op”, besluit ze.

Janine van der meer en Pizarro. Foto: Eliane van Schaik

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Eliane van Schaik/Privébezit

Reacties