‘Mijn god, wat zaten we er dichtbij’

‘Mijn god, wat zaten we er dichtbij’

De olympische teamwedstrijd springen heeft alles gebracht wat er van verwacht mocht worden. Na een nagelbijtende thriller vonden de Nederlanders zichzelf terug op plek twee, met de gouden Britten naast zich en de bronzen Saoedi’s op de laagste trede van het podium.

Jur Vrieling beleefde als eerste starter geen gelukkig begin. Net als gisteren kreeg hij met VDL Bubalu een slootfout, gevolgd door een vallende paal. De Groninger baalde stevig: ‘Ik dacht, het zal me niet nog een keer gebeuren dat ik een fout op de sloot krijg. Ik was meer gebrand dan ooit, maar het ging weer mis. Hij heeft verdorie nog nooit een fout op de sloot gemaakt, en ook nog eens tweemaal net op het lint. Met twee ronden van vier strafpunten doe je mee, nu niet. Ik hoop niet dat dit ons een medaille kost.’

Het scenario verliep vervolgens precies eender als gisteren. Tweede starter Maikel van der Vleuten kwam in het dit keer serieus zware parcours van Bob Ellis nergens in de problemen en realiseerde met VDL Groep Verdi zijn derde nulrit op deze Spelen. ‘Dit was hoog, moeilijk en een ander parcours dan normaal, met zoveel rare lijnen en lussen’, aldus Vleut jr. na afloop, die opnieuw toonde uit het juiste (topsport)hout gesneden te zijn. ‘Presteren onder druk kan niet iedereen, maar ik voel me net iets scherper worden onder deze spanning en dat heb je nodig op zo’n moment. Verder hebben we een topteam onder elkaar en is het geweldig hier deel van uit te maken.’

Na de rit van Van der Vleuten zetten de oranjemannen hun opmars verder naar boven in. Marc Houtzager had Sterrehof’s Tamino voor de derde dag op rij geweldig aan het springen. De Numero Uno-zoon is in Londen uitgegroeid tot een olympisch fenomeen en kwam opnieuw nergens in de problemen.
Deze tweede nulrit betekende, door springfouten van concurrenten Zweden en Zwitserland, al vlug een zekere bronzen medaille. Kort daarna verschoot de plak naar een zekere zilveren kleur door een springfout van de Arabieren.

Doordat Peter Charles, de laatste starter van Groot-Brittannië, met een herboren lijkende Vindicat W een balk kreeg, had Gerco Schröder het goud voor Nederland in handen. Deze droom duurde tot het tweede element van de driesprong die een iets vlak wordende Eurocommerce London naar beneden tikte. Schröder hief zijn armen ten hemel, baalde van de verloren kans, maar had met zijn ene springfout de barrage veilig gesteld.

Gedragen door het eigen publiek dat de Greenwich Arena in een heksenketel veranderde zetten de Britten de wedstrijd in de beslissende omloop naar hun hand. Jur Vrieling kreeg nog zijn revanche met een nulronde, maar Van der Vleuten noopte door twee springfouten Houtzager tot het maken van een tactische, safe nulronde. De meest overtuigende combinatie van Nederland slaagde echter niet in de opdracht. Teleurstelling vanwege verloren goud werd snel vervangen door vreugde vanwege gewonnen zilver. Houtzager: ‘We hebben super sport gezien en we waren dichtbij. Ik had geen andere keuze denk ik dan de barrage zo te rijden. Jammer dat ik geen echte druk op Charles kon zetten, maar voor dit resultaat had ik voor de Spelen zeker getekend!’

Bondscoach Rob Ehrens had zelf alle verschuivingen in het klassement amper meegekregen en besefte pas vrij laat dat een medaille zeker was. Ook hij beruste in zilver, zeker na alle vierde plaatsen van de laatste kampioenschappen. ‘Mijn god, wat hebben we er dichtbij gezeten. Maar goed, zilver is absoluut mooi.’

Ook individueel staat Nederland er uitstekend voor. Houtzager en Tamino en Van der Vleuten en Verdi behoren met Nick Skelton en Big Star tot de drie combinaties die zonder strafpunten de finale ingaan. Alle drie deze paarden zijn in Nederland gefokt en bij het KWPN geregistreerd. Houtzager en Van der Vleuten krijgen komende woensdag gezelschap van Gerco Schröder en London die met acht strafpunten op een gedeelde elfde plaats staan. Jur Vrieling mist als enige de boot. Zijn strafpuntentotaal van zestien zou nog voldoende zijn voor een plek bij de beste 35, maar er mogen slechts drie ruiters van één land van start gaan.
In deze finale springt voor iedereen de teller weer op nul. De paarden die nog het meest in de tank hebben, zullen naar verwachting boven komen drijven. Van der Vleuten vertelde nog over zijn individuele kwalificatie: ‘Jammer genoeg zegt het niks dat ik nu aan de leiding ga. Alles begint weer op nul, dat is nu niet in mijn voordeel.’

(foto: Remco Veurink)

Klik hier voor de stand individueel.

Reacties