Geen bevalling maar een vochtbel: “Het was echt fascinerend”

Geen bevalling maar een vochtbel: “Het was echt fascinerend”

Siëdah in haar jonge jaren. Foto: Chantal van Wijk

Iris van Arkel wist niet wat ze zag toen ze bij haar merrie Siëdah in de wei kwam. Het leek alsof ze ging bevallen, maar haar 24-jarige merrie was toch niet drachtig?!

“Zoals het er uit zag, zo begint meestal een bevalling. Maar dit was een bevalling uit het verkeerde gat!”, lacht Van Arkel. “Ik naar de kliniek, blijkt ze een vochtbel in haar darmen te hebben. Het komt bijna nooit voor, maar Siëdah heeft het weer.”

Telefoontje

“Ik werd gebeld door een stalgenoot,” begint Van Arkel haar verhaal. “Zij zei dat ik niet moest schrikken maar dat Siëdah een anale prolaps (verzakking, red.) had. Althans, toen dat dacht ze dat het was. Ze zou later pas een foto sturen.” Uiteindelijk besloot de bezorgde eigenaresse zelf naar stal te gaan om te kijken. “Ik dacht echt: ‘wat is dit nou?’. Ze wilde elke keer mesten, maar omdat dat ding er zat ging het heel moeilijk. We konden pas om tien voor twee terecht bij de kliniek, het arme dier moest er de hele ochtend mee rondlopen.”

Wonderbaarlijk

“Toen ik bij Dierenkliniek IJsselvallei aan kwam vroeg de dierenarts: ‘Wat heb je nu weer voor me meegenomen? Dit is echt wonderbaarlijk.’ Ik vroeg of hij er iets aan kon doen. Hij zei van wel, ‘ze gaat niet dood hoor!’.” Wel had Van Arkel nog een brandende vraag, de betreffende dierenarts had namelijk haar jonge Arabier reeds gecastreerd. “Ik vroeg: ‘Weet je wel heel zeker dat ze niet stiekem drachtig is van Shirokiy? Weet je wel heel zeker dat je hem goed hebt gecastreerd?’. Hier moest hij om lachen.”

De bel was dusdanig bijzonder dat Van Arkel, de dierenarts en een stagiaire er nog even naar hebben staan kijken. “De stagiaire wilde het graag opnemen in haar stageverslag. We vonden het echt fascinerend. Je kan het je niet voorstellen dat je met fascinatie naar de billen van je paard staat te kijken, maar het was wel zo.”

Vochtbel

Buiten dat er een bal tussen haar benen hing, was het paard goed te pas. “Ze had verder nergens last van, alleen het mesten ging een beetje moeilijk.” De uitstekende bal tussen de benen van Siëdah bleek een vochtbel in het darmkanaal te zijn. “Michel had het maar een paar keer gezien in alle jaren dat hij al dierenarts is. Eén keer was het zelfs zo groot als een voetbal. Hij prikte de vochtbel door met een naaldje, het vocht mag er natuurlijk niet te snel uit. We wilden haar darmen niet kapot maken. Na het doorprikken stopte hij het terug. Siëd kreeg antibiotica en vochtremmers mee en dat was het.”

Klik hier voor een foto van de vochtbel.

Wedergeboorte

Nadat de dierenarts de vochtbel had doorgeprikt en teruggestopt, zei hij grappend tegen Van Arkel: “Dit is de wedergeboorte van je paard.” Van Arkel: “Nou, als ze dan nog eens 24 jaar mee kan dan word ik wel gelukkig! Ze is natuurlijk al wel een oma met een rollator en een paar kunstheupen, en dan krijgt ze ook nog een vochtbal uit haar kont.” Ondanks dat ze al 2 jaar met pensioen is vanwege spat aan het achterbeen, doet Van Arkel geen afstand van de merrie. “Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om haar in te slapen omdat zij niet meer kan rijden. Het moet echt geen ‘paardwaardig’ bestaan meer zijn voor haar mocht ik haar willen inslapen.”

Aparte kwaaltjes

Dit is niet de eerste keer dat de amazone een dergelijke situatie meemaakt met haar paard. Op de één of andere manier heeft Siëdah vaker aparte kwaaltjes. “Zo sprong ze vorig jaar op haar 23e over een hek van 1.25m terwijl ze al een jaar met pensioen was. Ze maakte zich helemaal gek en druk en kreeg een bloedneus. Ze heeft toen iets zo kapot gelopen in haar longen dat ze 24 uur niet kon eten. Ook had ze voor haar pensioen een peesblessure. Ze is pas kreupel gaan lopen op het moment dat haar pees nog maar aan één draadje vast hing. Ze kreeg rust en een paar Air Max-ijzers en was al snel weer de oude”, licht ze toe.

Bijzonder paard

Toch heeft het paard niet altijd een leven gehad waarin iedereen zo voor haar klaarstond. “Siëdah is een bijzonder paard die een niet al te makkelijk leven heeft gehad. Ze is verwaarloosd geweest en niet altijd behandeld met de liefde die ze verdient. Ik ken haar al veertien jaar, toen begon ik als haar verzorgster. Sinds 2012 is ze echt van mij. Ik kan echt lezen en schrijven met haar, we gingen zelfs alleen met een neckrope om naar het bos. Siëdah geeft mensen een heel bijzonder gevoel, iedereen heeft dat bij haar. Ik vind mijn nieuwe paard Shirokiy Khan heel erg lief, maar het zal altijd anders zijn dan wat Siëdah voor me is,” geeft ze toe.

“Toen ik haar leerde kennen ging ik nog naar school, daarna begon ik net met werken. Nu is het leven een beetje burgerlijk en rustig, maar altijd als er moeilijke momenten waren dan was en is zij er. Niks meer niks minder, en dat is alles wat nodig is,” sluit Van Arkel af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan

Tekst door: Femke Verbeek

Foto: Chantal van Wijk

Vergelijkbare artikelen

Reacties