Fleur Naus: “De slipjacht is onbekend, maar ik was meteen verkocht”

Fleur Naus: “De slipjacht is onbekend, maar ik was meteen verkocht”

Fleur Naus en haar vader © Ludo-Grafica.nl

Samen met haar paard Mr. Grey (v. Heigh Ho Silver) rijdt de Limburgse amazone Fleur Naus zo’n 10x per jaar een slipjacht. Toen ze op haar zevende kennismaakte met de discipline was ze meteen verkocht en gaf haar enthousiasme door aan haar vader die nu ook meerijdt. Naus vindt het erg jammer dat de sport zo onbekend is en probeert ook met haar Instagramaccount @Hunterhorsies de discipline meer bekendheid te geven. 

Grote mond

Het begon allemaal toen de zevenjarige Naus een lokale slipjacht bezocht met haar ouders. “Slipjachten worden meestal georganiseerd in de wat hoger gelegen provincies, maar één keer in het jaar wordt er door de jachtvereniging Soestdijk een slipjacht georganiseerd in Mheer, Limburg. Tijdens de pauze van de slipjacht had ik op een paard gezeten van de fieldmaster en zette mijn grote mond op. Ik vertelde dat ik ook een eigen pony had. Die had ik wel maar was 30 jaar oud, dus eigenlijk helemaal niet geschikt. Toch nodigde de eigenaar van het paard ons uit om naar de jeugdjacht te komen in Soest.”

Supergaaf

Ze vervolgt: “Normaal gesproken is de minimale leeftijd om deel te nemen aan een slipjacht 12 jaar. Maar ik kwam vanuit Zuid-Limburg, met mijn zeven jaar en 30-jarige pony naar Soest. Ik reed daar mijn eerste jeugdjacht en vond dat meteen supergaaf! Mijn ouders hebben een ontzettend leuke dag gehad en we waren besmet met het virus. Met mijn zeven jaar was ik nog niet groot genoeg om de echte jacht te rijden, dus reed ik de eerste vier jaar ieder jaar één jacht. Toen ik wat groter was en een nieuwe pony had ging ik ook meer jachten rijden, net als mijn vader.”

De jacht

In de slipjacht zit in tegenstelling tot andere disciplines geen wedstrijdelement. “We komen ‘s ochtends bij elkaar op een afgesproken plek en drinken vaak heel relaxed een kopje koffie. Daarna gaan we de paarden zadelen en stappen we rustig warm. Ook wordt er goed bijgehouden welke honden we bij hebben want dat is natuurlijk wel belangrijk. Als eerst vertrekt de sliptrekker en die trekt de eerste run van de meestal vier runs. De honden worden vervolgens losgelaten en gaan de run lopen. Daar achteraan vertrekt de huntstaff, die zorgt ervoor dat de honden de goede route volgen. Dan mogen wij. Wij hebben weinig te maken met de honden, maar kunnen ze wel goed in actie zien. Op de open velden worden hindernissen neergezet waar we mooi overheen kunnen springen en in Brabant liggen er vaak slootjes tussen de weilanden, dus dat is extra leuk.”

Perfect jachtpaard

“Op mijn twaalfde kreeg ik mijn eerste hunterpony en ben ik ook lid geworden van de vereniging de Veluwehunt. Sindsdien jaag ik ongeveer tien jachten per jaar. Ik heb meegereden met mijn oude pony, vervolgens met Butterscotch, een Connemara pony uit Schotland en nu doe ik het op Mr. Grey. Hij is een Iris Draught en is eigenlijk van mijn moeder, maar het is echt het perfecte jachtpaard. Vaak wordt er voor de slipjacht voor een Irish Draught of een Irish Sport Horse gekozen, omdat het paarden zijn met heel koel bloed. Veel paarden zijn niet geschikt voor de slipjacht omdat het toch best een dingetje is. Maar zij vinden het wel leuk en zijn daardoor beter te rijden”, vertelt Naus.

Allesspringer

“Wat Mr. Grey zo speciaal maakt is dat hij enorm gefocust is op mij. Hij wacht altijd. Als de kudde vertrekt en ik blijf stappen, blijft hij stappen. Als er een hond de andere kant opgaat en ik moet er achteraan, dan luistert hij meteen en gaat met mij mee van de kudde weg. Daarbij springt hij ook fantastisch. Geen sloot is te breed en geen hindernis is te hoog voor hem, hij springt alles.”

Doel

Het doel van de Slipjacht is volgens de amazone dat de honden een leuke dag uit hebben. “Het zijn van origine jachthonden dus het is superleuk dat ze eens in de zoveel tijd kunnen doen waar ze voor zijn gefokt. Als ruiter hebben we als gezamenlijk doel dat de paarden na het rijden van een prachtige route allemaal veilig thuis komen.”

Trots

Het allerleukst dat Naus heeft meegemaakt tijdens een slipjacht is nog uit de tijd dat ze met haar pony reed. De amazone had vroeger namelijk een enorme angst voor sloten.”Hij ging aan de kletter en uit het niets sprong hij over een gigantische sloot die ik altijd expres vermeed. Achteraf was ik mega trots op mezelf dat ik hem heb gesprongen. Ik had de pony nog maar een paar weken en we hadden die dag ook nog geen sloot gesprongen. Ik had zelfs allerlei omweggetjes gevonden. Na afloop vertelde ik dit verhaal aan iedereen en kreeg ik een hoop positieve reacties en was iedereen super trots op mij!”, besluit de jonge amazone. 

Zelf ook een keer de slipjacht proberen? Bekijk de website van slipjachtvereniging De Veluwe Hunt voor meer informatie. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Ludo-Grafica.nl

Reacties