Esra de Ruiter: ‘Als ik die slipjas aan mag, weet ik dat...

Esra de Ruiter: ‘Als ik die slipjas aan mag, weet ik dat het weer goed is’

0 3424
esra de ruiter - Mdg Equestrian's Connecticut

Esra de Ruiter maakte vorig jaar haar intrede in de para-dressuur nadat ze door een ongeluk in 2016 te kampen heeft met een hersenafwijking en een dubbelzijdige oogzenuwverlamming. Ook in de reguliere wedstrijdsport is de amazone actief en nu lijkt zelfs de slipjas binnen handbereik.

Op de subtopwedstrijd in Nieuw en St Joosland reed De Ruiter met MDG Equestrian’s Connecticut (v Johnson) maar liefst vijf winstpunten bij elkaar in het ZZ-Zwaar. “Mijn ultieme droom is om met een slipjas te rijden,” vertelt ze. “Als dat mag en als ik dat heb gedaan, dan heb ik bewezen dat ik nog een soort van kan rijden. Dan is het goed.”

Pony tussen de paarden

“Ik kon voor mijn ongeluk wel aardig rijden,” gaat de amazone verder. “Ik heb voordat ik ging studeren, ook altijd wedstrijden gereden; met een ponyhengst tussen de paarden. Daarna ging ik diergeneeskunde studeren in Gent en heb ik het wedstrijden rijden in de koelkast gezet. Ik dacht: Dat komt later wel als ik meer tijd heb. Toen kreeg ik in 2016 een ongeluk met mijn andere paard Halloween. Toen ging alles niet zoals ik dat van tevoren had gedacht.”

Omdat de gevolgen van het ongeluk ook consequenties had voor het rijden, vroeg De Ruiter dispensatie bij de KNHS aan om met een zweepje te mogen rijden. Dat resulteerde in de para-status en de toewijzing van een grade. Samen met para-ruiter Glasten Krapels zette De Ruiter het YouTube-kanaal Drafgekeurd op, waarin ze alle facetten van de para-sport belicht.

Wedstrijdritme behouden

Omdat er niet heel veel para-wedstrijden op de kalender staan, is ze ook actief in de reguliere dressuursport. “Ik wil graag wedstrijdritme behouden,” legt ze uit. “Zo kan ik ook wedstrijden uitkiezen die bij ons in de buurt worden gehouden. Als ik de hele dag onderweg ben, moet ik onderweg proberen te slapen, anders ben ik een gebakje als we aankomen. Na zo’n wedstrijd moeten ze me weer oplappen voor het dagelijkse leven. Voor een NK kan dat een keertje, maar het kan niet ieder weekend.”

MDG Equestrian’s Connecticut

Onlangs kreeg De Ruiter een tweede paard onder het zadel, omdat ze de nog jonge Halloween niet wil overvragen. Ze begon met deze MDG Equestrian’s Connecticut, die in de Grand Prix werd uitgebracht door Marijke de Geus, in het Z2 en maakte al snel haar debuut in de subtop. “Het ging heel snel, maar waarom zou ik wachten? Co en ik moesten in het begin best aan elkaar wennen. Halloween is eraan gewend dat ik erop zit. Als ik er half afval, of als alles niet helemaal werkt, dan doet hij het toch gewoon. Hij is inmiddels niet anders gewend. Co kent dat niet, hij is veel meer een spiegel voor mij. Als ik met mijn been iets doe, dat ik zelf niet in de gaten heb, dan reageert hij daar onmiddellijk op. Ik heb dan iemand nodig die vanaf de grond meekijkt en zegt hoe het eruit ziet. Dan kan ik voorkomen dat ik dingen doe die niet de bedoeling zijn. Co is mijn tweede instructeur, hij reageert gelijk. Dat is heel fijn, maar ook even wennen.”

De Ruiter kan amper geloven dat een overstap naar de Lichte Tour, en dus de slipjas, nu zomaar in het verschiet ligt. “Na mijn ongeluk begon ik aan de longeerlijn en werd ik vastgehouden, terwijl mijn paard zo ongeveer in een houdgreep werd gehouden. Als ik straks die slipjas aan mag, dan weet ik dat het weer goed is.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Noa Slinger

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Reacties