Enya de Kok: “Het is een grijs gebied gebleven”

Enya de Kok: “Het is een grijs gebied gebleven”

0 2037
Enya de Kok en Koblenz ©Privébezit

Enya de Kok was vanaf het eerste moment dol de Gelderse ruin Koblenz (Koos) (v. WV Saron). Toen ze hem wilde kopen was haar enige punt van twijfel was dat hij nog niet zadelmak was en ze zelf weinig ervaring had met jonge paarden. Ze liet hem dus zadelmak maken. Maar toen bleek dat hij het opstijgen erg spannend vond. Mede dankzij een grote hoeveelheid doorzettingsvermogen is het helemaal goed gekomen met de combinatie en hebben ze hun eerste doel al bereikt.

‘Daar is hij weer’

De Kok en Koos zijn nu ongeveer 2 jaar samen. In eerste instantie was de amazone niet op zoek naar een paard, maar toen de ruin steeds maar weer op haar pad kwam besloot ze toch een kijkje te nemen. “In september 2017 heb ik mijn 28-jarige paard in moeten laten slapen, daarna heb ik nog wel een verzorgpaard gehad, maar ik had een beetje zoiets van ‘laat maar die paarden.’ Iemand die ik van stal kende had mij op een gegeven moment in een Facebook-advertentie getagd die ik zelf ook al voorbij had zien komen. Ik vond het al meteen een leuk paard, maar ik wist niet zo goed wat ik ermee moest doen. Toen zij mij had getagd dacht ik ‘ja hoor, daar komt hij weer’. 

Luchtigheid

Enya de Kok en Koblenz ©Privébezit

“Ik was er wel zeker van dat ik in de toekomst weer een paard wilde, maar op dat moment was ik nog niet echt op zoek. Toen heb ik het een paar dagen laten rusten, maar ik kon hem maar niet uit mijn hoofd krijgen. In de advertentie stond dat hij drie was, dus ik ging ervan uit dat hij inmiddels wel vier zou zijn. Hij bleek dat jaar pas drie te zijn geworden. Uiteindelijk zijn we wel gaan kijken, maar hij was nog niet zadelmak. Ik vond hem meteen leuk en hij had echt de luchtigheid die Gelderse paarden vaak hebben. Die meneer van die stal was bijvoorbeeld vergeten de lies-koorden los te maken. Hij trok toen de deken eraf, dus ik dacht ‘nu komt het’, maar Koos keek één keer en toen was het alweer goed. 

Zadelmak

Na de eerste keer te zijn gaan kijken had de amazone meteen een goed gevoel. Het enige punt van twijfel was dat ze zelf nog nooit een paard had opgeleid. “Degene die met mij mee was gaan kijken, deed dat voor haar werk en wilde mij wel helpen. Voordat ik hem echt kocht ben ik nog vaak gaan kijken. Ik wilde hem eerst zadelmak hebben en daarna pas beslissen, want stel je voor dat…”

Opstijgen

Enya de Kok en Koblenz ©Privébezit

Het duurde al wat langer voordat ze er op konden zitten. “Ze zeiden dat ze een filmpje zouden sturen als ze er voor de eerste keer op zaten, maar dat filmpje kwam maar niet”, vertelt de amazone verder. “Toen ik weer een keer langs kwam vertelden ze ook dat ze er maar niet op kwamen. Hij vond het allemaal hartstikke spannend. Een tijdje later was het wel gelukt en ging het hartstikke goed.” Zo goed, dat De Kok het zelf ging proberen. “De eerste keer ging het goed, maar de tweede keer ben ik er daar heel hard afgevallen. Koos moest vastgehouden worden tijdens het opstijgen en de kunst was om niet te langzaam, maar ook niet te snel te gaan zitten en weg te rijden. Als je eenmaal zat was er niks aan de hand, maar in die tussentijd kon hij wel ontploffen.”

Weer mis

“Toen ik hem net had deed ik gewoon rustig aan. De eerste keren ging het wel, hij had wat stress en ik had wat stress omdat ik wist wat hij kon doen, maar het ging steeds iets beter. De eerste maand heb denk ik maar eens per week gereden. Maar op een dag ging het weer mis. Ik zat net in het zadel, stapte weg en hij ontplofte. Maar dan ook echt. Hij ging met vier benen tegelijk de lucht in en toen lag ik er uiteraard af. Koos bleef die keer ook als een gek die bak rondgaan, dus ik dacht dat er iets verkeerd gezeten had.” 

Bij het begin beginnen

“We moesten weer bij het begin beginnen. Uiteindelijk ging het goed. Mijn vriend vond het ook erg leuk om te helpen en pakte het goed op. Dus op een gegeven moment ben ik het opstijgen met hem gaan proberen, maar de eerste keer dat hij mij hielp was het weer het oude verhaal. Toen kwam bij mij het besef dat het niet een eenmalig iets was geweest, want het was helemaal geen paard dat gekke dingen deed. Ik heb hem toen een half jaar stil gezet, maar in die tussentijd heb ik hem en zijn zadel wel helemaal na laten kijken. Toen ik er na dat half jaar weer op ging was het voor mij best spannend. Maar ik heb weinig problemen meer gehad. Dus wat het is geweest, geen idee, het is een beetje een grijs gebied gebleven.”

Ambities

Enya de Kok en Koblenz ©Privébezit

“Grote wedstrijd ambities heb ik nooit gehad. Maar nu reed een vriendin van mij wel fanatiek wedstrijden, en vind ik het stiekem toch best wel leuk. Mijn eerste grote doel was dat hij alleen mee op buitenrit zou kunnen. Waar een ander een B-proefje als doel heeft, wilde ik dit het allerliefst. Dat is inmiddels wel gelukt, ondanks dat hij het grotere verkeer nog wel spannend vindt. Dat komt vanzelf wel goed. Sinds begin dit jaar heb ik weer dressuurlessen en vind ik het ook weer leuk om een doel te hebben. Als we nog wat verder zijn wil ik die wedstrijden zeker wel gaan rijden”, besluit de amazone.  

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Reacties