Ellis van Kampenhout: “We zijn verder gekomen dan ik ooit verwachtte”

Ellis van Kampenhout: “We zijn verder gekomen dan ik ooit verwachtte”

0 3158
Ellis van Kampenhout en haar Ferro tijdens de training. Foto: Leuni van Kampenhout-Van de Niet

Eigenlijk stond het voor Ellis van Kampenhout helemaal niet meer op de planning om wedstrijden te rijden. Maar, toen het trainen van haar paard Fevereiro Forte (Ferro) alsmaar beter ging, begon het toch wel weer te kriebelen. “Vorige maand behaalden we ons eerste winspuntje in het Z1!”, vertelt ze uitgelaten. “Dat beetje geduld wordt beloond, het ging namelijk niet vanzelf.”

Andere dingen

“Met mijn eerste paard heb ik heel veel wedstrijden gereden”, legt Van Kampenhout uit. “Uiteindelijk was ik er helemaal klaar mee. Die wedstrijdambitie heb ik al helemaal laten varen toen ik daarna een Lusitano merrie kocht. Met haar was ik al blij als ik een rondje door de bak reed zonder stress”, vertelt ze. Omdat het rijden erg moeizaam ging, deed de amazone veel andere dingen met haar merrie. Zo reed ze aangespannen op M-niveau, werkte ze haar paard aan de hand en aan de lange lijnen. Uiteindelijk kocht Van Kampenhout Ferro als veulen, waarna ze hem met behulp van instructrice Monya Spijkhoven opleidde.

Sportgericht

“Voor mij was deze klassieke manier van werken helemaal nieuw”, vervolgt ze over de hulp van Spijkhoven tijdens de opleiding van Ferro. “We maakten hele kleine stapjes en hadden een hele rustige opbouw. Dit was voor mij helemaal prima, want ik hoefde toch geen wedstrijden te rijden. Uiteindelijk stopte Monya met lesgeven om zich te focussen op haar opleiding. Ik ben toen naar een andere instructie gegaan, die was meer sportgericht. Iedereen vroeg toen aan mij: ‘Waarom ga je niet starten?’. Toen zijn we toch maar een keer gegaan. We zijn in de L1 begonnen, daar was hij zo doorheen.”

Best zwaar

“Ferro is super, super braaf, maar niet echt getalenteerd”, geeft Van Kampenhout lachend toe. “Maar hij schrikt echt nooit. Nou ja, behalve van verkeer… De L was hij dan ook zo door, en dat alleen maar op zijn braafheid. Vanaf de M kreeg hij het lastiger, hij vindt het moeilijk om zicht op te richten en te sluiten van achteruit. Het was allemaal best zwaar en moeilijk, het is voor mij ook allemaal nieuw. Het is op die manier dus voor ons allebei een nieuwe studie. Afgelopen jaar werd Ferro ook positief getest op PSSM, een spierafwijking. Dat verklaarde wel een hoop, alles duurde altijd al lang bij hem. Ferro is daardoor heel lang slap geweest en hij is ook heel erg snel stijf.”

Makke beer

“Ferro is eigenlijk helemaal geen doorsnee Lusitano”, vertelt Van Kampenhout over haar 10-jarige ruin. “Ze zijn meestal heel gevoelig, wat aan de hete kant en eenkennig. Ferro is van jongs af aan eigenlijk al een hele makke beer. Hij vindt iedereen lief en aardig en kan nooit genoeg knuffelen. Wel houdt hij heel erg van eten en is hij zijn hele leven al te dik. Als hij eenmaal bezig is vindt hij het wel leuk om te werken, maar hij heeft het werken niet echt uitgevonden. Hij is gewoon heel makkelijk: als het niet hoeft, dan doet hij het niet. Je moet hem echt heel erg triggeren, maar als je hem heet hebt gemaakt dan kan hij veel meer dan je van hem verwacht.”

Afwisseling

Hoewel de amazone nooit een recreatieve ruiter zou willen zijn die alleen maar buiten rijdt, geniet ze toch echt wel van haar wekelijkse strandritten. “Ik wil Ferro zo veel mogelijk afwisseling geven. Om hem fris in zijn hoofd te houden gaan we één à twee keer per week naar het strand. Dat is natuurlijk ook om het allemaal leuk te houden, én om Ferro sterker te maken. Omdat hij snel dik is en veel moet bewegen doe ik bijna elke dag wat met hem. Zo pak ik hem ook eens per week op aan de lange teugel. Dat is lekker onbelast en hij vindt het heel leuk. Hij gaat dan heel mooi zitten en gedragen draven. Dan oefenen we bijvoorbeeld ook de appuyementen meer, onder het zadel mis ik zelf wat kracht waardoor ik hem er net niet lekker doorheen kan helpen. Aan de lange teugel trainen we zo wat onder het zadel wat lastiger gaat”, vertelt ze enthousiast.

Doortrainen

De amazone wisselt af tussen haar twee vaste instructeurs Herman Wientjes en Ed van der Meij. “Die combinatie werkt heel goed. Bij Ed doen we veel aan het basiswerk, en het echt goed door zijn lijf laten lopen. Ik ben zelf een hele voorzichtige en behoudende ruiter, Herman triggert mij dan juist weer om een stapje verder te zetten. Hierdoor zijn we verder gekomen dan ik ooit had verwacht, dus dat is heel erg leuk. Zo lang hij het lichamelijk aan kan trainen we door. Natuurlijk moet ik wel rekening houden met zijn spierafwijking, maar ik weet dat als ik stop met hem op deze manier te trainen, dat ik hem volgend jaar op kan vegen. Zo lang hij nog progressie laat zien in de training denk ik: ‘Waarom niet?’. We gaan rustig door, misschien krijgen we er nog wel wat puntjes bij en gaan we nog een stapje verder…”, stelt Van Kampenhout voorzichtig.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Leuni van Kampenhout-Van de Niet

Reacties