‘Ruiters doen vaak te veel’

‘Ruiters doen vaak te veel’

0 1741

Over houding, zit en balans is al veel geschreven. Er zijn 1001 manieren om eraan te werken. Zitles te paard aan de longe, de balansbal, de flexchair. En Otto…

Otto uit het Drentse plaatsje Veeningen is een bijzonder paard. Hij is niet echt. En tegelijkertijd toch weer wel. Otto is een perfect ‘afgericht’ robotpaard. Hij reageert op de hulpen van een ruiter zoals een echt perfect afgericht paard zou doen. er wel. Otto is een perfect ‘afgericht’ robotpaard. Hij reageert op de hulpen van een ruiter zoals een echt perfect afgericht paard zou doen. Een sterk punt van Otto is dat er bij hem nooit een natuurlijke scheefheid of voorkeurskant in de weg zit. Bovendien ervaart hij geen ongemak als zijn berijder iets te hard inwerkt met de hand of niet mee is in de beweging. Waar veel echte paarden dat gewoon slikken en braaf doorgaan zoals hun ruiter wil, attendeert dressuursimulator Otto zijn berijder met behulp van sensors fijntjes op eventuele onkunde.

Een betere ruiter

En daar word je volgens Helen Roestenburg en Antoinette Grijpstra van het Ruiter Balans Centrum in Veeningen een betere ruiter van. ‘Als je moeilijkheden hebt met een bepaalde oefening, zie je meteen waarom het fout gaat. De bewustwording daarvan is de eerste stap. Vervolgens kun je jezelf gaan verbeteren, werken aan de juiste spierspanning, je hulpen kleiner maken… Geen ruiter of paard is recht en gaandeweg sluipen er gewoontes in. Zeker bij mensen die altijd op hetzelfde paard rijden. Die passen zich aan hun paard aan, waardoor ze gewoon niet meer voelen wat goed is. Van die vastgeroeste gewoontes afkomen is moeilijk.’

Heel sensibel

Otto doet veel voor zijn ruiter. Naast de drie basisgangen doet kan hij een middenstap, -draf en -galop, achterwaarts, wijken, appuyeren, piaffe en een pirouette draaien… Mits de hulpen goed doorkomen. ‘Otto is heel sensibel’, legt houding- en zitspecialiste Antoinette Grijpstra uit. ‘Als je hem simpel naar de hoefslag wilt sturen en je legt je been iets te ver naar achteren, gaat hij wijken. Daar ligt vaak het probleem; dat ruiters te veel doen, terwijl het bij paardrijden juist de kunst is om het eruit te laten zien alsof het allemaal vanzelf gaat.’

Benieuwd naar de werking van de dressuursimulator? Het artikel over Otto lees je in het Hoefslag decembernummer.

Tekst: Marjolijn Munnich

Foto: Remco Veurink

Reacties