Marijke Verdonck: “Ik ben blij dat ik het risico genomen heb”

Marijke Verdonck: “Ik ben blij dat ik het risico genomen heb”

Marijke Verdonck © Evelyn Waelbroeck

Toen Marijke Verdonck voor het eerst bij de merrie Ricciona ging kijken, schrok ze wat ze daar aantrof. De merrie was mager en zag er slecht uit, toch besloot ze het paard een kans te geven. “We hebben heel veel van elkaar geleerd de afgelopen jaren”, vertelt de amazone.

Wedstrijden

“Ik deelde eerst een paard samen met Krista, een vriendin van mij. We gingen altijd samen op wedstrijd, wat we heel graag deden”, begint Verdonck haar verhaal. “Toen dat paard kreupel werd besloten we om beide apart op zoek te gaan naar een paard, zodat we ook tegelijk konden gaan starten”.

Opslag verliefd

Na een tijdje zoeken kwam Verdonck uit bij een bruine Rheinlander merrie. “Op facebook kwam ik foto’s tegen van Ricciona. Ze stond een uur rijden hier vandaan, dus ik besloot om bij haar te gaan kijken. Toen ze de stal uitkwam schrok ik best wel. Ze zag er verschrikkelijk uit en was heel mager, op dat moment had ik spijt dat ik hiervoor een uur in de auto had gezeten”, geeft de amazone lachend toe. “Toch besloot ik even een rondje te gaan rijden. En het moment dat ik op haar zat was ik opslag verliefd”.

Risico

Ondanks de slechte eerste indruk, besloot Verdonck toch om de merrie te kopen. “Ze was net een maand onder het zadel, dus ik besloot haar zelf door te rijden. Achteraf was het niet heel slim om alles zelf te gaan doen. We begrepen elkaar niet en het ging echt heel moeizaam”, legt ze uit. “Ik heb zelfs op het punt gestaan om haar te verkopen, achteraf ben ik blij dat ik dat niet doorgezet heb. We hebben nu hulp van een trainer, hij heeft ons er echt doorheen gesleept. Het is een lange weg geweest om te komen waar we nu staan, maar ik ben blij dat ik het risico genomen heb”.

Potentie

Ook haar vriendin Sara heeft ondertussen een paard gevonden. Helaas vallen alle wedstrijdplannen van de komende tijd in het water.  “Ik besloot maar om aan een online wedstrijd mee te doen, zo heb je nog een doel om te trainen. Het was heel fijn om te doen, je hebt geen stress en het commentaar wat je terugkrijgt is uitgebreider dan normaal”.

Ze sluit af: “Iedereen wil zo hoog mogelijk komen, the sky is the limit, toch? Ik weet van mijn merrie dat ze wel potentie heeft, maar ze moet nog veel leren. En ik ook. Het is een proces dat we samen aangaan, we zien wel hoe het eindigt”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Evelyn Waelbroeck

Reacties