Kwalificatie-stress voor dressuurruiters richting Olympische Spelen

Kwalificatie-stress voor dressuurruiters richting Olympische Spelen

0 42

Anky van Grunsven sprak enige tijd haar kritiek uit over de Olympische deadline voor ruiters. Op 1 maart moet bekend zijn welke individuele combinaties naar de Olympische Spelen van Londen gaan, en volgens de Grand Prix amazone komt deze datum veel en veel te vroeg.

Nederland kiest normaal gesproken pas in juni de beste combinaties voor de Spelen en op dit moment zijn de data voor de observatiewedstrijden nog niet bekend gemaakt. Daarmee lijkt ons land in een lastig pakket te zitten. Ook andere landen krijgen hiermee te maken en daarom is het zaak dat de FEI nogmaals naar dit proces gaat kijken.

Lees hieronder de column van Anky in de Telegraaf:

Ik heb vorig jaar al gewaarschuwd en nu komt mijn kritiek uit: de internationale paardensportfederatie FEI gaat mank met de olympische deadline voor dressuurruiters.  Terwijl op 1 januari 2012 alle paarden dezelfde nationaliteit moesten hebben als hun ruiter – kort gezegd: paarden konden niet meer worden ver- of gekocht – wordt al op 1 maart aanstaande bekend welke individuele combinaties definitief  naar de Spelen in Londen gaan. Het is onlogisch te verwachten dat een splinternieuwe combinatie in twee maanden klaar en gekwalificeerd kan zijn.

Daarnaast meet de FEI met verschillende maten. Een Duitse ruiter, die in januari nog een concours in Nederland reed voor zijn vaderland, rijdt in Spanje opeens olympische kwalificatiewedstrijden als Palestijn. Hij gaat op die manier waarschijnlijk naar de Spelen. Hoe kan dat? Leg dat maar eens uit aan een ruiter of amazone uit een klein dressuurland, die er alles aan doet zich te kwalificeren en zich daarbij strikt aan alle FEI-regels moet houden.

De Nederlandse ruiters en amazones hebben op zich niet zoveel te maken met de huidige kwalificatiechaos. Via de gewonnen wereldtitel eind 2010 plaatste Oranje zich met een hele ploeg voor Londen. Wij maken pas in juni onderling uit, wie Nederland vertegenwoordigt. Maar er zijn over de hele wereld combinaties, die afhankelijk zijn van hun plaats op de wereldranglijst. Zij zijn momenteel goed de klos zijn.

Ik heb er indirect mee te maken, omdat ik Maleisische, Oekraïense en Marokkaanse leerlingen heb, die zich nu moeten plaatsen. Er zijn zelfs speciaal wedstrijden over de hele wereld ingelast, waarop deze ruiters en amazones zich kunnen kwalificeren. Sommigen proberen in Spanje een olympisch ticket te veroveren, anderen kiezen voor onder meer Polen, Oekraïne of de USA. Dat gereis in acht weken tijd van hot naar her is zeer vermoeiend en daarbij dieronvriendelijk.

Ik was mee naar Polen. Nee, we troffen daar bepaald geen Indoor Brabant aan met VIP-tafels en een strodorp. De hal, waar gereden werd, was  op zich best netjes, maar blijkbaar was het onmogelijk die warm te stoken. Buiten was het -12, binnen vroor het vrolijk verder. Er was één klein verwarmd hokje, maar daar werden we uitgejaagd, omdat het bestemd was voor één van de juryleden. Gelukkig was mijn leerlinge met haar vrachtwagen, toegerust voor comfortabel vervoer van mens en dier, waar we af en toe met een warme kop koffie even konden bijkomen van de kou.

Om überhaupt op dergelijke afgelegen kwalificatieplekken te komen, leverde de afgelopen dagen ook de nodige problemen op. Zo probeerde  één van mijn leerlingen haar paard Oekraïne binnen te krijgen. We hadden alles nagevraagd bij de Voedselwaren Autoriteit en de Kamer van Koophandel om vooral te zorgen dat we wettelijk correct handelden.

Met een stapel papieren, waaronder een ATA Carnet, een internationaal douanedocument, kwam de groom van mijn leerling aan bij de Oekraïense grens. Waar deze verzorger met de wedstrijdpaarden vervolgens uren werd opgehouden, omdat er één papier bleek te ontbreken. Dat mochten we natuurlijk niet faxen. De douane wilde alleen doorgang verlenen als het origineel werd bijgevoegd. Terwijl de paarden in Polen op een naburige stal werden gezet, is een andere groom vanuit Nederland die kant opgevlogen met het origineel.

Het kwalificeren voor de Spelen is voor ruiters van kleine dressuurlanden een hele prestatie op zich.

Anky van Grunsven.

Hoefslag/Telegraaf

Reacties