Kirsten Beckers: ‘Jazz zal ik nog het meest missen’

Kirsten Beckers: ‘Jazz zal ik nog het meest missen’

0 7361
Jazz
De oogappel van Cees Broere: de preferente Jazz met Kirsten Beckers, die jarenlang stalmazone was bij Stoeterij Broere

Grand Prix-amazone Kirsten Beckers gaat op zoek naar een nieuwe uitdaging. Bij Stal Broere houdt haar werk per 1 augustus op: zoon Anne heeft het bedrijf vorig jaar van zijn vader Cees overgenomen en hij slaat een nieuwe weg in; de paarden zullen niet meer worden opgeleid tot en met de topsport, de Grand Prix, maar worden na een goede opleiding op jongere leeftijd verkocht. De Grand Prix, dat is waar Kirsten naar toe werkt. En dus scheiden de wegen van Stoeterij Broere en haar amazone zich. ‘Het zat er al een tijdje aan te komen en de beslissing snap ik wel, maar toch kwam het bericht als een schok’, laat Kirsten weten.

Lezen en schrijven

Dat de paarden niet goed terechtkomen, daar is de amazone niet bang voor. ‘Paarden als Westpoint (hij staat inmiddels bij zijn oude amazone Emmelie Scholtens, red.), Bristol en Argentino krijgen echt wel weer een super stal. Maar paarden die je al meer dan tien jaar kent, daar neem je niet zomaar afscheid van, dat zijn je vrienden geworden. Jazz, hij is mijn koning, al is hij 25. Ik besteedde aan hem zo ongeveer net zoveel tijd als aan de sportpaarden. Hem zal ik het meest missen. We hebben samen zoveel meegemaakt! Toen meneer Broere zei dat hij Jazz ging kopen en dat ik hem zou mogen rijden, was dat zó geweldig! Er lag geen enkele druk op me; ik moest hem maar zien als leerpaard. Nou, geleerd heb ik van hem… en alles wat hij mij bijbracht, kon ik later op de jongere paarden toepassen. Op hem heb ik pas echt geleerd wat Grand Prix rijden is. Het was eigenlijk té mooi dat we zo goed klikten; ik kon lezen en schrijven met hem. Er zijn immers voorbeelden genoeg van ongelooflijke paarden die het bij een volgende ruiter toch niet zo fijn doen…’

Keihard

Met Jazz maakte Kirsten de mooiste wedstrijden mee, zoals Aken in 2007. Ze zat met hem in het A-kader en maakte kans op het team voor de Olympische Spelen in Hong Kong (2008) toen een blessure van Jazz roet in het eten gooide. En dat was meteen de enige keer dat de hengst in de Broere-periode geblesseerd is geweest. Kirsten: ‘Het is een keiharde en voor zijn 25 jaar ziet hij er gewoon tip top uit. Jazz is een heel, heel speciaal paard voor me.’

Kirsten ‘deed’ Jazz zoveel mogelijk zelf op Stoeterij Broere. ‘Ik bracht hem naar de paddock, naar de molen en longeerde hem. We hadden een band met elkaar. Als ik er een dag niet was, dan zeiden ze op stal: “Hij is heel anders zonder jou.” En ik was veel bezig om hem te poetsen, want hij kon zich lekker smerig maken als hij buiten was. Op mijn laatste dag heb ik hem nog helemaal gewassen en getoiletteerd. ‘Het deed echt zeer om hem achter te laten, mijn grote vriend. Ik heb nog een laatste foto van hem gemaakt op de poetsplaats.’

‘Nieuwe kans’

Officieel is Kirsten tot 1 augustus in dienst bij Stal Broere, maar ze is vrijgesteld van werk. ‘Ik zie deze wending als een nieuwe kans. Wie weet ga ik wel een eigen stal opzetten en lesgeven. Of dient zich een nieuwe werkgever aan.’ Ze voegt toe: ‘Voor alles wat ik hier geleerd heb, de geweldige paarden die ik gereden heb en de groei die ik dankzij Stoeterij Broere heb doorgemaakt, ben ik meneer Broere voor altijd dankbaar.’

Bron: Hoefslag

Foto boven: Remco Veurink

Jazz-Kirsten-wedstrijd
Kirsten en Jazz op wedstrijd, met groom Linda Tuyte (foto via Kirsten)
Jazz-Kirsten 2015-Remco
Fotosessie voor Hoefslag, oktober 2015 (foto: Remco Veurink)
Jazz-poetsplaats
Laatste poetsbeurt (foto: Kirsten)
Jazz-voor poetsbeurt
Lekker in de paddock (foto: Kirsten)

       

Reacties