GDF: Zeven gouden dressuurpaarden in de picture

GDF: Zeven gouden dressuurpaarden in de picture

0 1777

Tijdens het Global Dressage Forum in Hooge Mierde worden de belangrijkste helden uit de dressuursport nog eens geëerd. Op de eerste dag viel de eer aan Salinero, Bonfire, Ahlerich en Totilas. Dirk Willem Rosie licht toe in welke tijdsgeest deze paarden gefokt zijn en in hoeverre hun lichaam meewerkte om tot prestaties te komen. Opvallende details: bijna alle paarden waren als jong paard geen schoonheden en hun karakter was niet eenvoudig. Maar allen excelleerden ze op één punt: de wil om te lopen.

Salinero: his sturdy solidness

AnkySalinero_RVAls gevraagd wordt naar Anky’s eerste reactie toen ze Salinero voor het eerst zag, reageert ze ad rem: ‘Too big, too strong and too ugly.’ De drievoudig Olympisch kampioene vervolgt: ‘Maar dressuur is het werken met een paard zodat zijn beweging verbetert en zijn lichaam mooier wordt.’ Over zijn karakter zegt Anky het volgende: ‘Salinero had overal een mening over, maar als hij het eenmaal deed was het wel van hoge kwaliteit.’

Bonfire: toonbeeld van harmonie

Anky van Grunsven, paard BonfireAnky is zichtbaar emotioneel als ze over Bonfire en het tijdperk met haar vader spreekt. ‘We kwamen samen van niets, in het begin was het niet zo makkelijk, maar op het laatst deed hij alles voor mij.’ Zowel Bonfire als Salinero liepen op hoge leeftijd hun beste proeven en dat wordt nog eens benadrukt door prinses Benedicte. ‘Als je een paard goed managet kunnen ze tot op hoge leeftijd presteren.’ Rosie vult onmiddellijk aan: ‘Werk ruïneert geen paard, het feit dat een paard werkt maakt hem sterker.’

Ahlerich: klassieke grootheid

Reiner Klimke-AhlerichAhlerich, het neefje van de later besproken Rembrandt zat vol energie. ‘He was a bit crazy’, vertelt Ruth Klimke, de vrouw van wijlen Reiner Klimke. Ahlerichs groom Claudia vertelt hoe zij ‘Ali’ van de vrachtwagen zag komen en hoe lastig het was om hem in een box te krijgen. ‘Hij wilde zijn stal niet in, ook niet met suiker, wortels of appels. Uiteindelijk hebben we het achteruit geprobeerd en dat heeft hij maanden volgehouden.’ De zoon van Angelo xx won gouden medailles tijdens de Olympische spelen van 1984. Ook Joep Bartels bewaart goede herinneringen aan de zoon van Angelo xx. ‘Ik zag hem in een prijsuitreiking meer dan honderd wissels om de pas maken, precies in het ritme van de muziek. Om mij heen zag ik mensen in het publiek geëmotioneerd raken en ik bedacht toen dat daar iets mee gedaan moest worden.’ Het resultaat is de kür op muziek, waarvan gezegd kan worden dat het de redder van de dressuur als sport is.

Totilas: the living legend

Totilas-Edward Gal‘Totilas is harmonieus gebouwd en heeft de ideale bovenlijn voor verzameling’ legt Rosie uit. ‘Zijn bewegingsvorm kenmerkt zich door extreme flexibiliteit.’ Totilas’ trainers zijn niet aanwezig om over het wonderpaard te praten; wel aanwezig is zijn fokker, Jan Schuil. ‘Toen hij tweeënhalf jaar oud was longeerde ik hem en met kerst reed ik er al mee in de rondte. Toen hij vijf was werd hij in Nederland ontdekt. De telefoon bleef rinkelen totdat hij als zesjarige naar de sponsor van Edward werd verkocht.’ Francis Verbeek vertelt dat zij in Windsor zoveel tienen op haar protocol had staan dat ze een klein beetje bang was bevooroordeeld te zijn. ‘Gelukkig was het hele jurycorps het met mij eens dat dit van uitzonderlijke klasse was.’

Matador: krachtig, maar intelligent

Matador_Kyra-Kyrklund‘Een paard met een ideaal front’, vertelt Rosie. ‘Met zijn kracht speelde hij met de oefeningen, maar om vanuit een galoppirouette in te zetten vanuit een piaffe, om vervolgens uitgestrekte stap te laten zien vraagt ook om een bepaalde mate van intelligentie.’ Kyrklund beschrijft de zoon van May Sherif als het paard van haar leven. ‘Elke dag als ik aan het rijden ben zoek ik naar het gevoel dat Matador mij gaf; als ik dat heb weet ik dat ik op de juiste weg zit. Toen ik hem als driejarige begon te rijden voelde hij aan als een Mercedes, maar op de video was het net een pony.’ De Finse amazone vertelt op aanstekelijke wijze over zijn hoeveelheid energie. ‘Vóór Matador had ik een lui paard, dus dat hij niet wilde stappen en stond te piafferen als vierjarige vond ik helemaal niet erg.’

Rembrandt: koning van de lichtheid

Uphoff Nicole-Rembrandt Olympic Games Barcelona 1992 Photo © Dirk CaremansEen bloedpaard met veel energie. Qua uiterlijk totaal tegengesteld aan neefje Ahelrich. In een tijd waar dressuurpaarden excelleerden in kracht verscheen de lichtvoetige Rembrandt ten tonele. Zijn amazone Nicole Uphoff was helaas verhinderd, maar het Franse jurylid Bernard Maurel was bereid om te vertellen over de gevoeligheid van de bruine ruin. ‘Als we ook maar kuchten schrok hij van ons als juryleden. Zijn kracht zat in de impuls, zodra Nicole zei dat hij voorwaarts mocht vertrok hij.’

Valegro: kleinste van formaat, grootse prestaties

Dujardin_ValegroHet begin van Valegro’s loopbaan was minder succesvol: hij werd naar huis gestuurd tijdens de eerste bezichtiging. ’Het had anders kunnen lopen als

we toen hadden geweten wat we nu weten over Negro-nakomelingen’, vertelt Gert-Jan van Olst. Die uitspraak relativeert hij meteen door te zeggen dat zijn loopbaan dan wellicht ook anders was verlopen. In eerste instantie stuurde Carl de ruin terug naar Van Olst omdat hij teveel paarden had. Toen de nummer één van de wereld eenmaal aan het werk was, moest de hengstenhouder hem er van overtuigen dat dit paard toch de moeite waard was. De rest van het verhaal is geschiedenis. Valegro groeide uit tot één van de beste dressuurpaarden aller tijden. Tekst: Steef Roest Foto Bonfire: Kippa Foto Ahlerich: Werner Ernst Foto Matador: Dirk Caremans Foto Rembrandt: Tamo Ernst Foto’s Totilas, Valegro, Salinero: Remco Veurink

Reacties