Christa Larmoyeur: ‘Ik hoop op de best mogelijke uitslag voor Aston Martin’

Christa Larmoyeur: ‘Ik hoop op de best mogelijke uitslag voor Aston Martin’

0 2589

Ze zou willen dat ze afgelopen vrijdag kon overslaan. Het was de dag dat haar oogappel Superhorse Aston Martin NL met een dikke pees op stal stond ’s morgens. Christa Larmoyeur: ‘Ik zag meteen dat het flink mis was.’

De grote Uphill-zoon die ze in mede-eigendom met fokker Van Norel heeft, staat nog in de kliniek in Emmeloord. ‘Er is pas meer te zeggen over zijn prognose als de zwelling weg is. Maandag wordt er opnieuw een echo gemaakt en dan wordt overlegd of hij nog een pijnvrij leven kan leiden’, vertelt Christa. ‘Ik heb er alles voor over als dat nog zou kunnen. Het is zo’n vreselijk lief paard en ik weet zeker dat hij zich met een ponymaatje nog kostelijk zou vermaken hier in de wei.’

’Zelfs geen recreatiepaard’

Een sportcarrière zit er sowieso niet meer in voor Aston. Zelfs als recreatiepaard zal hij niet meer geschikt zijn. Foto’s wezen uit dat er weliswaar niks gebroken is, maar op meerdere plekken in de pees, van kogel tot aan hak, zitten gaten. Het been wordt momenteel continu gekoeld. ‘Ik had hem mee naar huis kunnen nemen, maar dan zou hij maandag opnieuw op de trailer moeten. Hij is daar in hele goeie handen.’

‘Nooit was Aston ook maar één dag kreupel; het is een paard met keihard beenwerk. De enige pech die hij gehad heeft is dat ongeluk waardoor hij een oog moest missen. Daar had hij geen last meer van en hij was vorig jaar weer helemaal terug op niveau. Na het NK, waarbij hij zich plaatste voor de finale, gingen we voor het eerst naar een internationale wedstrijd. Op het CDI3* in Le Mans werd hij geweldig tweede in de GP en derde in de Kür, dus ik zat al te kijken naar een planning voor méér internationale wedstrijden.’

Stalrust

Op de terugweg vanuit Frankrijk kwam de vosruin met een minuscuul bobbeltje op de pees van de trailer. ‘Hoewel hij niet kreupel was, besloten we geen risico te nemen en hem op rust te zetten. Niks voor Aston. Toen hij weer aan de longe mocht lopen, was hij zo gek als een deur. De volgende dag was hij stokkreupel. Waarschijnlijk iets verrekt na zijn vrolijke bokkensprongen. En dus was hij weer veroordeeld tot stalrust.’

‘Het is geen paard om niks te doen. Het is een binnenvetter; hij lijkt rustig, maar maakt zich ondertussen best druk. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat hij nu zo geblesseerd geraakt is. Al die energie die hij in zijn lijf had, maakte dat hij flink tegen de wand heeft staan trappen. Met deze gevolgen…’

’Niet te geloven…’

‘Ik kan het gewoon niet geloven dat dit paard, waar ik altijd zo zuinig op geweest ben, nu kapot is. Vanaf zijn derde staat hij al hier en rij ik hem. Ik hoor Johan Hamminga nog zeggen: ‘Hoe lang duurt het nog voordat je hem eens écht aan het werk gaat zetten…?!” Het is zó jammer dat hij niet kan laten zien wat hij echt in zijn mars heeft. Ik geloofde in dit paard, vanaf de eerste dag dat hij hier stond.’

Christine Dijk voor Hoefslag, overname zonder bronvermelding en link naar dit bericht niet toegestaan
Foto: Privébezit Christa Larmoyeur

Reacties