Blog Sara Ouwehand: Ruiterpilates, oftewel ‘Buigen of barsten’

Blog Sara Ouwehand: Ruiterpilates, oftewel ‘Buigen of barsten’

0 863

Dressuurinstructie geven in Jip en Janneke taal, het is zo eenvoudig nog niet. Waarom? Omdat het paard één grote samenhangende keten is. Wat je aan de achterkant doet, heeft effect aan de voorkant en andersom.

Net zo’n samenhangende keten is het lichaam van de ruiter. Het is daarom een uitdaging om training te geven op het gebied van houding en zit. Die ik overigens graag aan ga. Ondanks de samenhang is het zaak om een ruiterhouding stap voor stap op te bouwen. Of beter nog, stukje voor stukje. Deze sessie starten we met het binnenbeen.

Lichaamshouding

Paarden spiegelen, weet je nog? Dus ook in lichaamshouding. Dat gaat veel verder dan je mogelijk zou verwachten. En dat brengt me terug bij het binnenbeen. Even naar de ideale wereld, wat doet het binnenbeen van het paard in de buiging? Het komt vanuit een losse heup door om lengte te kunnen maken in de pas.

Neem nu hippisch Nederland: meer dan de helft (ik zet laag in) knijpt dusdanig hard met het binnenbeen, dat het kort wordt en de binnenheup van de ruiter geblokkeerd raakt. Als aan de binnenkant alle energie geblokkeerd wordt, waar gaat die dan naar toe? Juist ja: naar de buitenkant. Als gevolg van overmatige druk aan de binnenkant barst het paard als het ware naar buiten toe open. Meestal volgt dan de onwetende verzuchting waarom het paard toch al-tijd wegloopt over de buitenschouder. Ik heb geen idee, maar het was iets met spiegelen. Je drukt je eigen gewicht immers ook naar buiten met een knijpend binnenbeen.

Buiten om het binnenbeen

‘Het paard moet buigen om het binnenbeen van de ruiter’, leidt tot wijdverbreide misverstanden. Dat betekent niet ‘houd je been zo stijf als een honkbalknuppel en laat pas los als je blauw aanloopt’. Natuurlijk, ik chargeer, maar het kan maar beter duidelijk zijn. Een knijpend binnenbeen is misschien wel de meest gemaakte vergissing te paard. Dus er is veel te winnen.

Als knijpen niet werkt, wat dan wel? En daar begint de puzzel. Even terug naar dat spiegelen. Logischerwijs volgt daaruit de instructie: “laat je binnenheup los, net zoals je dat van je paard vraagt”. Goed, maar waar zit die heup? Op een andere plek dan de meeste ruiters denken. Ongeveer op de helft van de breedte van je bovenbeen, gelegen in het bekken. Als je ’m hebt gevonden, volgt het loslaten. Euh .. hoe dan?

Ruiterpilates

Dit is het moment waarop de kracht van Ruiterpilates zich openbaart. We gaan een oefening op de mat doen, om je te laten ontdekken waar en hoe je een heup opent. Als je dat eenmaal hebt gevoeld, krijgt de instructie ‘open je heup’ ineens betekenis als je straks weer in het zadel zit. Voelen is het nieuwe weten, volgens Ruiterpilates. Dus op naar de mat.

Lig op je rug, twee benen plat. Buig dan je rechterbeen, knie wijst recht naar het plafond, onderbeen hangt passief omlaag. Wil je het jezelf nog gemakkelijker maken, stop dan een zachte bal van ongeveer 30 cm in je knieholte en laat je been passief over die bal hangen. Draai kleine cirkels met je knie, alsof je rondjes op het plafond wilt schrijven. Doe het langzaam en draai daarna ook de andere kant op. Leg dan je been weer neer en voel nu het verschil tussen links en rechts. Voilà, zo voelt een geopend heupgewricht aan de rechterkant. En dát is het gevoel dat je op mag roepen in de rechterbuiging.

Naar binnen vallen

Terug naar het zadel, want als ruiter ben je daar natuurlijk het liefst. Je opent je heup en verzacht je binnenbeen, het paard voelt die ruimte. Hoera! Hij komt mooi naar binnen. Maar helaas, vaak valt hij dan te ver door naar binnen. En dat is het moment waarop het knijpende binnenbeen roept: “Nu mag ik weer!”. Fout, jij mag helemaal niks meer.

Valt je paard naar binnen, kom je inderdaad in met je binnenbeen, maar dan volgt een cruciale vervolgstap: je laat weer los. Je opent opnieuw je binnenheup en ontspant je binnenbeen. Valt hij weer naar binnen, corrigeer je wederom, desnoods wijk je een keer naar buiten. Maar het wordt altijd gevolgd door het opnieuw loslaten van je binnenheup en -been. Want uiteindelijk kan een paard enkel en alleen buigen vanuit een open heupgewricht en een zacht binnenbeen van de ruiter.

Heup openen

En zo is het voor de africhting van een paard van wezenlijk belang dat een ruiter in staat is om zijn heup bewust te kunnen openen. Het maakt immers het verschil tussen buigen en barsten.

Over de auteur: Sara Ouwehand is initiatiefneemster van Ruiterpilates.nl. Zij start met haar Haflinger in het ZZ-Zwaar en loopt verwonderd rond in de paardenwereld.

Tekst: Sabine Timman

Foto: Remco Veurink

Reacties