Blog SABje: Bonusmoeder

Blog SABje: Bonusmoeder

0 1115

Overal op Facebook komen berichtjes voorbij van trotse fokker die de geboorte van hun langverwachte veulen aankondigen, liefst nog met een foto erbij. Dat het niet altijd goed gaat beseffen we allemaal wel eens.

Met spanning wachten
Begin dit jaar kwam ik tijdens mijn werk voor Hoefslag voor het eerst in aanmerking met het begrip ‘Bo-nusmoeder’. Een lege merrie die wordt opgestart zodat ze mama kan zijn voor een moederloos veulen. Ook bij de fokker waar ik de paarden voor rijd waren we weer met spanning aan het wachten op de eerste veu-lentjes. Want eerlijk is eerlijk wie vindt dat kleine grut nou niet leuk?

Nare afloop

Het eerste veulentje diende zich aan en toen bleek dat dat kroost inderdaad niet altijd leuk is. Het begin ging voorspoedig, maar toen kwamen de problemen toen bleek dat er een achterbeen onder het veulen ge-vouwen zat. Je kunt je voorstellen dat die bevalling dus niet zo leuk was voor de merrie, die er uiteindelijk dermate schade aan overhield dat ze helaas na een paar dagen ingeslapen moest worden.

Kennismaking
Arme merrie en ook arm veulen, want die stond nu moederziel alleen in de stal. Gelukkig ging het geven van de fles of in dit geval de emmer erg makkelijk, maar dat is natuurlijk niet de oplossing. Toevallig stond er nog een lieve fokmerrie die dit jaar leeg was in de wei en zo begon de poging om haar dit jaar toch nog een beetje moeder te maken. De dierenarts startte de medicijnen voor de melkgift en na een paar dagen was het zover om het gevoel op te wekken dat ze een veulen had gehad, waarna het veulen mocht kennismaken met zijn nieuwe mama.

Geen echte liefde
Reuze spannend was dat. Het veulen stond al een paar dagen alleen en was redelijk eigenwijs en zelfstan-dig. Eerst lieten we ze op advies van de dierenarts aan de voorkant even snuffelen, wat erg goed leek te gaan. Het veulen had dorst gekregen en begon te drinken wat ook geaccepteerd werd. Echt heel verliefd werd de merrie helaas niet op het veulen. Het bleef dus nog wel even een tijdje de zaak om de merrie vast te houden als het veulen wilde drinken.

Stiefmoeder
Nog steeds als je ze samen ziet dan spat de band tussen moeder en kind er niet vanaf. Hoe makkelijk al die technologieën en veterinaire hulpmiddelen soms ook klinken. Hoe de natuur het van oorsprong heeft gere-geld is en blijft vele malen mooier, maar helaas niet altijd mogelijk. Dus het is goed dat er zo veel ontwik-kelingen plaatsvinden. Toch geef ik het veulen groot gelijk als hij zijn ‘Bonusmoeder’ voortaan ‘Stiefmoeder’ noemt, want daar heeft ze misschien toch wel iets meer van weg.

Vergelijkbare artikelen

Reacties