Blog Koos & Co: Olympisch goud

Blog Koos & Co: Olympisch goud

Malka Prosman met Las Vegas. Foto: Koosje Mulders

Trots, trotser, trotst. Als een pauw. Of beter nog, als een hondje dat een grote stok heeft gevonden en daar met staart en neus in de lucht potsierlijk mee rond trippelt. Mijn paard Las Vegas heeft vorige week op de Joodse Olympische Spelen in Berlijn een gouden teammedaille en zilveren individuele medaille gehaald. Niet met mij in het zadel, maar met stalgenootje Malka Prosman. Lang verhaal kort: zij is joods (en mag dus meedoen), maar had geen paard. Ik heb een paard, maar ben met mijn atheïstische achtergrond net niet Koosjer genoeg. Ik zal mij verder onthouden van alle voor de hand liggende, flauwe grappen, die heb ik in een vorige blog al genoeg gemaakt. Maar zo ontstond dus deze gelegenheidscombinatie. De twee hadden duidelijk een klik en na een paar keer thuis oefenen, vertrokken we naar Berlijn.

Wij vierden de winst op z’n Hollands, lekker luidruchtig

Malka en ik gingen beiden mooie ‘eerste keren’ tegemoet. Malka startte voor het eerst internationaal (en hoe). Ik was voor het eerst trainer/eigenaar/groom, wat een verwarrende taakomschrijving is, want wat trek je dan aan? Praktische gympen of cocktailjurkje en sexy pumps voor op het VIP-deck? Toch het eerste. En de zenuwen! Ik ben nog nooit zo nerveus geweest als tijdens haar twee proeven. Nu wisten wij van tevoren al wel dat we een sterk team hadden, maar van de Duitsers, nota bene op hun eigen bodem, had ik niets anders verwacht dan een steengoede opstelling. Dat was dan ook zo. De aanvoerder van het stel was zelfs meervoudig Grand Prix-ruiter en eigenaar van de wedstrijdaccommodatie op het Olympisch Park. De Oranje equipe dacht bij aanvang daarom heel bescheiden niet aan goud. Onze oosterburen echter wel. Zij hadden op de ochtend van de landenwedstrijd een protserige tafel vol met champagne al klaar staan. Dat was de goden verzoeken. Nederland werd 1,2 en 3. Wij vierden dat vervolgens op z’n Hollands, lekker luidruchtig. Sportiviteit voerde echter de boventoon op deze Maccabiade en de grootste concurrenten kwamen ons een fles champagne van de bewuste tafel brengen om ons te feliciteren. Bijzonder attent en gastvrij. In de individuele strijd de dag daarna won Pascale de Miranda geheel terecht opnieuw goud. Malka en Las Vegas werden dus tweede met ruim 75%. Mozes kriebel, wat hoog! We hebben nog lang nageglunderd van de prestaties, de gezelligheid en de stad Berlijn. Had ik even mazzel dat ze mijn paard wilde lenen.

Nog even terugkomend op dat hondje: ‘Kijk eens wat ik heb! Woehoe, deze is van mij!’ Zo voel ik me al de hele week over mijn lievelingspony van de manege, Las Vegas. Betekent niet, beste andere stalgenoten, dat men zich voortaan kan inschrijven op deze topper. Hij is nu weer even van mij. Lechaim!

Sportjournaliste Koosje Mulders schrijft voor de Hoefslag en is daarnaast fanatiek dressuuramazone op Lichte Tour niveau. Voor onze website houdt ze een blog bij over alles wat ze meemaakt als ze op pad is om te schrijven en over haar paardenleven als ambitieuze amateur tussen de grote jongen.

Kijk hier voor de vorige blog van Koosje

 

 

 

Reacties