Column Noor: Wat er gebeurde toen ik ooit een dierenarts omkocht

Column Noor: Wat er gebeurde toen ik ooit een dierenarts omkocht

0 9036

Een dierenarts omkopen? Ja, in Mexico heb ik dat ooit gedaan! 

Een paar jaar terug kreeg ik, van een Nederlandse vrouw, een berichtje via Facebook.  Ze had mijn profiel gezien en vroeg of ik het leuk vond om op haar stal in Mexico paarden te komen rijden en les te komen geven. Ik wilde eigenlijk gaan studeren, maar ik dacht (met tegenzin van mijn ouders) dat nog een extra tussenjaar wel kon (YOLO). Ik heb mijn kans gepakt en bracht 23 paarden naar Mexico, en ben daar een tijd gebleven. 

Relaxed 

In de ochtend reed ik wat paarden, s’ middags gingen we uit eten en in de namiddag gaf ik les in de omgeving. In de avond ging ik weer uit eten en natuurlijk stappen (sorry, maar helaas horen die verhalen niet thuis in de Hoefslag, maar onder een pseudoniem of alter ego in de linda.nl haha)

Ok, back to the point. Mexico loopt, met betrekking tot paardensport, jaren achter op Europa. Vaak zag ik dan ook veel armoede en leed. Vooral qua niveau en de wedstrijden loopt Mexico erg achter. Mijn bazin daar, Nicole Zijlstra, probeerde van alles te promoten. Ze brengt ook echt verbetering in, met name het dierenwelzijn. 

Toen ik op een middag terugreed van het lesgeven op een ranch, zag ik op het spoor een doos met een puppy erin. Voordat mijn hersenen konden denken, ging mijn lichaam al naar de 4 weken oude ondervoede puppy en voor ik het wist zat het naast mij in de auto. Ik had hem direct al omgedoopt tot Pingu. Vloekend naar mijzelf, want wat was ik voor een idioot, keek ik naar Pingu en reed ik terug naar huis. Het dier terugbrengen, kreeg ik niet over mijn hart. Die weken erop heb ik het dier laten ontwormen, vaccineren en overal mee naartoe genomen in mijn handtas. Mee naar alle lessen, mee naar de paardenwedstrijden, en zelfs in een schoudertas meegenomen tijdens het stappen. 

Flaco

Graag wilde ik Pingu mee naar huis nemen, maar dat kon niet omdat ik niet de juiste papieren had. Via een lesklant hoorde ik dat ze haar dierenarts had omgekocht voor haar paarden. Twijfelend heb ik haar dierenarts benaderd. Heb toen 150 euro geboden als hij de papieren in orde zou maken zodat Pingu mee terug kon vliegen naar Nederland. Zo gezegd, zo gedaan. Geld betaald en papieren geregeld. 

Drie dagen later vertelde Nicole over Flaco, de zoon van haar groom. Hij was blind en een paar dagen ervoor zijn blindengeleidehond verloren. Ik was een enorme persoonlijke grens overgegaan want ik had zelfs een Mexicaanse dierenarts omgekocht. Hoe graag ik Pingu ook mee naar Nederland had genomen, besloot ik de puppy te doneren aan Flaco. Drie dagen later ben ik, zonder Pingu, teruggekeerd naar Nederland.

Het mooie van het verhaal? Toen ik de dierenarts omkocht gebeurde er vrij weinig, maar toch kreeg het een mooi staartje. Een jaar later ben ik Pingu gaan opzoeken met een paardenvlucht in Mexico. Het gaat nog steeds goed met hem (Zie foto). Maar een dierenarts omkopen ging natuurlijk te ver, al hoewel dat schijnbaar in Mexico de normaalste zaak ter wereld is. 

Noor Gierveld is ondanks haar klassieke opvoeding altijd wel een beetje ondeugend geweest. Naast dat ze haar studie bedrijfskunde/ICT heeft afgerond, ORUN gediplomeerd en KNHS jurylid is. Is ze op haar 18e gaan vliegen als flying horse groom, inmiddels heeft ze al 85 landen bezocht.

Twee keer per maand schrijft Noor over bijzondere verhalen over het reizen met paarden, het werken in het buitenland en over grappige jureer en lesgeef momenten.

Reacties