Claire Verheijen: “Het was niet het plan om weer aan een jong...

Claire Verheijen: “Het was niet het plan om weer aan een jong paard te beginnen”

Claire Verheijen en Tulpenburgh's Harvest.

Nadat ze haar Trakehner-ruin Ike (v. Kasparow) had moeten laten gaan vanwege een ernstige blessure, was er eigenlijk geen enkel paard meer dat Claire Verheijen aansprak. Tot ze de 2,5-jarige Trakehner Tulpenburgh’s Harvest (v. Milennium) tegenkwam. “Hij liep in het land met zes jonge hengsten, draaide zich om en raakte me meteen”, vertelt ze.

Heel heftig

Over het verlies van haar trouwe vriend vertelt Verheijen: “In november 2018 kreeg Ike een lichte blessure. Hij had raar gedaan in de wei, maar de prognose was goed. In december ben ik zelf erg ziek geworden. Ik kon een paar maanden niet bij hem komen, dus een hele ploeg mensen heeft Ike toen verzorgd en met hem gestapt. In april vorig jaar raakte Ike opnieuw geblesseerd, nu aan beide knieën. Daar is hij helaas niet goed uit gekomen.” Het leek er op dat de blessure heelde, en Verheijen mocht weer rustig opbouwen. Toch voelde ze dat er iets niet goed zat, ook al zagen anderen dat vanaf de grond niet. “In november 2019 bleek uit onderzoek dat Ike ook in stap pijn had. Om die reden heb ik in overleg met de dierenarts besloten om hem in te laten slapen. 2019 was daardoor echt een heel heftig jaar”, klinkt ze geëmotioneerd.

De ontmoeting tussen Verheijen en Harvest.

Meteen geraakt

“En toen kwam Harvest”, gaat de amazone verder. “Eigenlijk dacht ik dat ik nooit meer een paard als Ike zou vinden. Maar Harvest liep in het land tussen zes jonge hengsten, en hij raakte me meteen. Het was aanvankelijk niet het idee om weer aan een jong paard te beginnen. Ik ben inmiddels 56 en in 2015 heb ik mijn laatste jonge paard opgeleid. Daarna zei ik: dit is de laatste, ik ben er te oud voor. Maar ja, Harvest raakte me gewoon. In bepaalde opzichten doet hij me aan Ike denken. Maar ik vergelijk het maar met mijn drie kinderen die ook op veel elkaar lijken; van ieder kind houd je op een andere manier”, stelt ze.

Communiceren

Begin dit jaar, in maart, werd Harvest bij het opfokbedrijf op stal gezet. “Daar kreeg hij een uitstekende eerste basis in zijn opvoeding en training”, vertelt Verheijen. “Hij leerde aan een touwtje staan, voetjes geven en de eerste beginselen van het longeren. Daar ben ik toen ook begonnen met gevraagd bewegen. Ik probeerde een connectie met hem te krijgen, waardoor we begonnen te communiceren met elkaar. Dat is voor mij de eerste start in de samenwerking. Je verfijnt het alleen steeds meer.” Na een maand ging de jonge ruin mee naar huis. “Daar zijn we begonnen met lopen in de cirkel, en dat bouwen we nu steeds meer uit.”

Opbouwen

“Toen het los in de cirkel goed ging zijn we met longeerlijn aan de kaptoom begonnen in de cirkel. Langzaamaan breidde ik dat uit met een longeersingeltje, heb ik een keer een vliegendeken omgedaan en longeer ik hem inmiddels met Chambon. Dat vind ik een hele fijne hulpteugel om het paard te leren over de rug te lopen en de hals te laten zakken. Nu zijn we ook begonnen met grondwerk als voorbereiding op het accepteren van het zadel en de ruiter. Als voorbereiding op dat hij straks belast gaat worden, leert hij in het grondwerk hoe hij eventuele spanning die dat oproept kan laten afvloeien. Hier maak ik allemaal korte filmpjes van die ik deel op mijn YouTube-kanaal Equuslibrium.”

Trainingsvideo’s

Het idee om de trainingen met Harvest op te nemen is vooral ontstaan door Verheijens achtergrond als instructrice via haar bedrijf Equuslibrium. “Ik ben al 37 jaar instructrice en heb gemerkt dat ik veel ervaring heb met het oplossen van problemen. Je kunt op YouTube en andere trainingsvideo’s heel veel vinden over hoe het moet, maar alle paarden en alle ruiters zijn anders. Heel veel gaat niet zoals in het boekje. De filmpjes die ik op mijn YouTube-kanaal zet zijn echt instructiefilmpjes. Toen iemand eens opmerkte dat ik, net als zij, een jong paard had en ze mij dan wel kon vragen hoe het moest, besloot ik ook de training van Harvest op te nemen. Zo hebben we straks een heel overzicht van zijn hele opleiding. Mijn leerlingen kunnen daar dus weer wat aan hebben wanneer ze zelf met een jong paard aan de slag gaan.”

Het paard bepaalt

De video’s zijn niet alleen leuk en interessant voor anderen, maar ook voor Verheijen zelf. “Het is wel heel leuk om terug te kijken. Als ik nu de filmpjes zie van toen hij net thuis was en naar het laatste filmpje, dan is hij al zo veel meer paard geworden. Ook gaat de communicatie tussen ons al zo goed. Harvest is heel intelligent. Door zijn goede basis die hij kreeg vanuit zijn fokker en in de opfok, heeft hij veel vertrouwen in mensen. Voor mij bepaalt het paard alles: als ik merk dat ze niet doen wat ik vraag, dan kunnen ze het niet, snappen ze het niet of zijn de omstandigheden niet ideaal. Dat is ook het uitgangspunt in mijn lessen. De ruiter heeft een bepaalde wens, maar het paard bepaalt de aanpak. Daarbij geef ik de tools om het voor beiden mogelijk te maken zich te ontwikkelen.”

Fitter dan ooit

Voor nu krijgt Verheijen vooral heel veel energie van het bezig zijn met haar jonge ruin. Het motiveert haar ook om zelf weer fitter te worden. “Het gaat nu verder dan alleen revalideren, omdat ik vind dat ik fit moet zijn wanneer ik weer op een jong paard stap. Ik ben nu fitter dan voor mijn ziek-zijn, omdat voor Harvest de reflexen, de kracht en de mogelijkheid om goede hulpen te geven er moeten zijn. Het is een hele goede drive, en daarnaast word ik ook gewoon heel vrolijk van hem.”

Elkaar optillen

De amazone wil ook graag weer wedstrijden gaan rijden, al duurt het nog wel even voor ze daaraan begint. Verheijen: “Met Ike ben ik ZZ-Zwaar geworden en wilde heel graag richting de Lichte Tour. Helaas is dat niet meer gelukt. Bij Harvest zijn nu alle voorwaarden er; hij is goed en bewust gefokt en heeft een goede basis meegekregen. Daarnaast is hij lenig, heeft hij goede bewegingen, een hele goede mindset en een fijn meewerkend karakter. Maar het komt natuurlijk ook weer op geluk aan, het moet je wel meezitten. Iemand zei eens tegen mij dat Ike en ik elkaar hebben opgetild. Dat vind ik zo’n mooie uitdrukking. Ik hoop met Harvest hetzelfde te doen: dat ik hem beter maak in zijn lijf en zijn hoofd, en dat hij mij ook verbetert. En waar het eindigt, daar ben ik nog niet zo mee bezig.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit Claire Verheijen

Reacties