Broers Wilco en Eric van Grunsven: “Anky groeide niet op als penny-meisje”

Broers Wilco en Eric van Grunsven: “Anky groeide niet op als penny-meisje”

anky van grunsven

In het bouwbedrijf van de gebroeders Eric en Wilco van Grunsven in Erp wijst niets erop dat ze de broers zijn van amazone Anky van Grunsven. “Wij zijn wel trots op haar, maar we lopen niet naast onze schoenen. En ons Anky zelf al helemaal niet,” zeggen de broers. “Zo zijn wij niet opgevoed. Daar zijn we allemaal te nuchter voor. Topsport bedrijven betekent gewoon: hard werken, leren incasseren en je stinkende best doen. Dan gaan eventuele sterallures er vanzelf af”, lachen ze. “  ”

Springsport

“Wij reden ook allebei paard”, vertellen de broers. “Dat waren bij ons thuis de twee hoofdthema’s:  bouwen en paardrijden.” Vader Wim had een bouwbedrijf dat Eric en Wilco later hebben overgenomen. “Wij deden allebei aan springsport. Anky durfde niet te springen, daarom werd ze dressuurruiter”, lacht Eric.

Kasboek

Ze vervolgen “Hoewel ze talent had, draaide thuis echt niet alles om haar. Langzaam maar zeker begon ze de manege over te nemen. Dat is heel natuurlijk gegaan, ze groeide er gewoon in. Anky groeide echt niet op als een Penny-meisje. Het paardrijden werd bij ons thuis heel zakelijk benaderd. Toen ze slaagde voor de havo kreeg ze van ons vader een kasboek met de woorden ‘veel succes’. Met andere woorden:  ze moest voortaan zelf de inkomsten en uitgaven bijhouden.” Ze verdiende geld met lesgeven, paarden voor anderen rijden en paarden in- en verkopen. “Er stond een manege en die moest gerund worden.”

Trots

Vader Wim en moeder Gerarda gingen steeds met Anky naar de Spelen.  “ Ze waren hartstikke trots. Moeder durfde dan nooit te kijken: als haar dochter haar kür moest rijden ging ze steevast buiten een stukje lopen. Niet te ver, want zodra ze klaterend applaus hoorde was ze weer binnen.”

Athene

Broer Wilco is nooit mee geweest. ”Ik heb wel een keer hier met al ons personeel ‘s nachts naar de tv gekeken, gevolgd door een gezamenlijk ontbijt.”  Eric was er in Londen en in Athene bij: ”Vooral Athene, in 2004, was bijzonder. Dat jaar was net onze vader overleden. Anky wilde graag dat er toch iemand van de familie bij was.” Ondanks het verdriet won ze de individuele gouden medaille.

Beroemdheid

Volgens de broers is Anky niet veranderd, “Zij doet  gewoon haar werk, net als wij.”  En hoewel ze trots op hun zus zijn, lopen de broers niet naast hun schoenen. “Wij lopen er niet mee te koop, in de geest van, wij zijn de broers van. We vinden het eigenlijk allemaal vanzelfsprekend.  Maar eerlijk is eerlijk, we benutten haar beroemdheid weleens voor onze PR. Op de jaarlijkse relatiedag van ons bedrijf mogen onze relaties bij haar achter de schermen kijken.”

Bron: Brabant Dagblad

Foto: Digishots

Reacties