Britt van den Berg: “Als ik val, tilt Siemen me op”

Britt van den Berg: “Als ik val, tilt Siemen me op”

0 6327
Britt van den Berg en Siemen. Foto: Babette van der Wal

Britt van den Berg werd geboren met Cerebrale Parese, een hersenbeschadiding waardoor spasme ontstaat. De beste therapie bleek paardrijden. Niet alleen voor haar lichaam, maar ook omdat ze het ontzettend leuk vindt. Met Siemen is ze nu actief in de para-sport, ze hoopt met hem verder de sport in te groeien.

Niets aan de hand

Britt’s moeder Marga legt uit: “Toen Britt 1,5 jaar was zijn we er pas achter gekomen dat ze Cerebrale Parese heeft. Ondanks dat Britt niet ging rollen, kruipen en tijgeren zei de huisarts aanvankelijk dat er niets aan de hand was. Omdat ze prematuur was dachten ze dat we ons geen zorgen moesten maken. Mijn eigen fysiotherapeut heeft haar toen nagekeken, waardoor we zijn doorgestuurd naar een revalidatiecentrum. Vanuit daar kwamen we uiteindelijk in het ziekenhuis terecht waar de diagnose werd gesteld. Daar werd ook gelijk gezegd dat Britt nooit zou kunnen lopen.”

Eerste passen

Britt met Remy, de pony waardoor ze haar eerste stappen zette.

Britt liep vanaf dat moment bij verschillende specialisten. Toen ze bijna vier was kregen haar ouders een tip van de fysiotherapeut. Hij raadde aan om Britt te laten paardrijden. Marga gaat verder: “Ook de eigenaresse van een pony die ik vroeger bij heb gereden zei dat paardrijden goed is voor kinderen met spasme. Uiteindelijk hebben we Britt op Remy, die pony, gezet en dat zorgde voor een fantastisch resultaat. Normaal gesproken zou ze geen meter kunnen lopen zonder met haar been te slepen. Na het paardrijden kwam ze thuis, en zei ze: “Mama, ik ga voetballen!”. En inderdaad, ze zette haar eerste roterende passen.”

Eigen paard

De 16-jarige amazone kan inmiddels goed lopen, al heeft ze nog wel een rolstoel voor langere afstanden of voor wanneer ze zich minder fit voelt. Paardrijden doet ze zo’n drie keer per week op Siemen, het Friese paard dat ze met haar moeder deelt. “Ik ben begonnen met Remy’tje”, vertelt Britt zelf. “Mijn moeder reed toen paarden van anderen en moest dus altijd alles vragen als ze iets wilde. Dat was soms best een beetje lastig. Daarom besloten mijn ouders om zelf een paard te kopen. Omdat paardrijden zo goed voor mij was, hebben ze gezocht naar een paard dat ook goed bij mij paste. Zo zijn we bij Siemen terechtgekomen.”

Even heel anders

“Ik moet ook echt wel drie keer per week rijden om mijn spieren op lengte te houden”, vertelt Britt openhartig. “Maar omdat Siemen van ons is kan ik zelf zien wanneer ik wil rijden. Siemen is voor mij echt het perfecte paard. Als hij merkt dat ik er af zou kunnen vallen, staat hij stil. Als ik val, tilt hij me op. Hij is echt heel erg lief. In de 10 jaar dat ik hem nu rijd is hij natuurlijk ook wel heel erg aan mij gewend.” In 2017 maakte de combinatie de overstap van de FNRS-wedstrijden naar de parasport. “Het was niet per sé een lastige overstap, maar het is wel even heel anders. Gelukkig had Siemen al wedstrijdervaring met mijn moeder. Dat maakte het wel een beetje gemakkelijker.”

Alleskunner

“Siemen helpt mij ook echt door de proeven heen. Als hij de naam van een figuur hoort, dan helpt hij me bij het insturen. Ook is hij ontzettend lief op vreemd terrein. Je hebt soms paarden die een beetje drama maken in het begin, maar Siem loopt altijd rustig het terrein op. Ook is hij heel makkelijk met trailerladen. Hij vindt het gewoon hartstikke leuk om mee te gaan. Ik moet hem zelfs tegenhouden als hij een trailer ziet”, lacht ze. “Ik kan echt alles met hem. Al gooi je er een westernzadel op of ga je springen. Ik vind het zelf ook leuk om af te wisselen. We kunnen ook op touwhalster of neckrope met een barebackpad rijden.”

Britt met Siemen. Foto: Leonie van Duffelen

Gevoelig

Vol enthousiasme vertelt Britt verder over Siemen. “Hij is met alles heel lief, al kan hij bij mijn moeder soms nog wel eens een beetje stout zijn. Bij mij doet hij dat eigenlijk niet, het is een heel gevoelig paard. Zo heb ik hem ook een keer meegenomen naar een spreekbeurt op school. Vanwege mijn Cerebrale Parese zit ik op het speciaal onderwijs. Siemen liep bij aankomst in de klas meteen naar het meisje toe die het meest ziek is van ons allemaal. Daar kroop hij helemaal in. Hij is dus ook echt wel een beetje een therapiepaard.”

Hoger komen

Britt heeft nog geen concrete doelen met haar stoere ruin. “Ik zou het wel heel leuk vinden om samen met hem hoger te komen in de sport. Het is wel heel lastig dat er bijna geen para-wedstrijden zijn. Daardoor kunnen we niet vaak starten en ook niet echt hoger komen. Toch zou ik het wel heel gaaf vinden, hoor. Hoger komen met Siemen.” Naast Siemen rijdt de amazone ook nog een brave Spaanse hengst bij. “Als Siemen wegvalt, kan ik door blijven rijden op hem. Paardrijden is heel belangrijk voor mijn spieren, dus dat moet ik echt wel blijven doen.”

Samen genieten

Vindt Marga het niet jammer dat ze nu zelf niet meer actief is in de wedstrijdsport? “Ik vind het eerlijk gezegd belangrijker dat Siemen goed is voor Britt. Zelf ben ik wel sinds een aantal weken weer bezig met de vliegende wissels. We zijn na wat blessures weer dicht bij waar we waren gebleven: het Z1. Ik zou het wel heel erg leuk vinden om hem ook weer uit te brengen, maar dat heeft geen prioriteit. Sinds een paar maanden kunnen Britt en ik ook samen naar het bos met de paarden. Ook vind ik het heel leuk om haar te begeleiden in de training en op wedstrijden. Het belangrijkste is dat we samen kunnen genieten.”

Britt, Siemen en Marga. Foto: Babette van der Wal

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Babette van der Wal en Leonie van Duffelen

Reacties