Britt Penners: “Gowan hoort gewoon bij onze familie”

Britt Penners: “Gowan hoort gewoon bij onze familie”

Britt Penners en Gowan. Foto: Ingrid Sanders

Toen Britt Penners in groep 5 zat, kreeg ze de Arabo-Fries Gowan van de Molenweg als veulen. Nu, 10 jaar later, is het koppel nog steeds samen. “Gowan is echt onderdeel van onze familie geworden”, vertelt Penners.

Leuke kans

“Een vriendin van mijn moeder had twee paarden, een Fries en een Haflinger”, begint de amazone te vertellen. “Zij wilden graag uit de Fries een veulentje fokken omdat ze hadden gehoord dat het goed was voor de merrie. Deze mensen hoefden zelf geen veulentje, dus mijn moeder vond het een leuke kans voor mij. Daarom is de merrie gedekt door een Arabo-Fries en dat veulentje werd uiteindelijk Gowan.”

Fries light

Hoe zou Penners een Arabo-Fries omschrijven? “Hij is wel iets kleiner dan een gewone Fries. Ook is hij wat minder lomp gebouwd. Friesen hebben vaak een hele hoge hals, dat heeft Gowan wat minder. Daarnaast is hij ook iets smaller. Je merkt bij Friesen vaak dat de galop de moeilijkste gang is. Bij Gowan is het wat minder heftig allemaal. Het typische Friese is wat afgezwakt.”

Langzamerhand starten

“Het was wel heel bijzonder om in groep 5 al een eigen veulen te hebben. Hij was op dat moment een klein hengstje en ik was natuurlijk ook nog jong. Daarom is mijn moeder met hem bezig gegaan en ging ik altijd mee. In het begin deden we weinig met hem en lieten we hem lekker veulen zijn. In die tijd stond hij veel op de wei. Langzamerhand begonnen we een beetje met beentjes optillen en haalden we eens een borsteltje over hem heen. We vonden het heel belangrijk om vertrouwen en een band op te bouwen.”

Veel vertrouwen

Foto: Ingrid Sanders

Gowan is op dit moment helemaal van de amazone zelf. “Ik heb hem zelf beleerd, met af en toe wat hulp van anderen. Het grootste gedeelte hebben we zelf gedaan. Ik was ongeveer 12 toen hij zo ver was. Gelukkig was er al heel veel vertrouwen tussen ons. Hij was zó lief en heeft nooit iets geks gedaan. Op dat moment zagen we dan ook helemaal geen gevaren, we vertrouwden Gowan volledig.”

Lekker afwisselen

Penners en Gowan staan gestald bij een manege. “Daar rijden we voornamelijk in de dressuurlessen mee. Ook doen we eens per week een keer een springles. In de zomer maken we lekker buitenritjes. Daarnaast ben ik heb veel aan het verzorgen en knuffelen. Op de manege rijden we wat FNRS-wedstrijden, maar niets officieels. Dat hoeft dan ook niet voor mij.”

Plezier maken

“Gowan is een heel sociaal paard. Hij kan bijna met ieder paard omgaan. Ook is hij super zacht en lief, al is hij ook ontzettend lomp. Hij wil heel graag met je knuffelen maar weet niet helemaal hoe zacht hij met een mens om moet gaan. Dat vind ik ook wel weer leuk aan hem. Hij is zo lief dat hij je bijna omver duwt. Ik wil lekker plezier met hem blijven houden. We hebben geen verplichte doelen. Gowan is voor ons echt het ideale paardje, hij voelt als een familielid. Ik wil met hem blijven leren en tot de dood ons scheidt bij elkaar blijven”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Ingrid Sanders

Reacties