Brian Terpstra vierde in Z-finale: “Daar sta je dan, tussen de grote...

Brian Terpstra vierde in Z-finale: “Daar sta je dan, tussen de grote namen…”

Met twee paarden nam de zeventienjarige Brian Terpstra deel aan IICH Groningen, het meerdaagse topevenement in het noorden, met nationale dressuur- en springrubrieken. In de finale van het Z-springen werd hij vierde. Verrassend, ook voor hem zelf.

“Het was al super om te mogen meerijden in de Z-finale. Ik moest als een van de eersten van start vrijdagavond in die finale en kreeg een fout. Dan denk je: “OK, dat is niet goed genoeg.’ Maar de een na de ander had er een of meer balken af en toen bleek ik dus snelste vierfouter te zijn geworden, achter Hessel Hoekstra, die eerste en derde werd, en Rink-jan Dijkstra, die als tweede eindigde. Verder reden er beroepsruiters mee als Julian de Boer, Arjen van Diepen, Hans de Vries, Maureen Bonder. En daar sta je dan toch boven. Dus als je vraagt of ik verwacht had om hoog te eindigen, néé!”

Zelf nadenken en rijden

De afgelopen maanden is Brian met sprongen vooruit gegaan. “Het gaat netter, meer bevestigd. We blijven vaak nul. Dat is helemaal de verdienste van mijn trainer, Dik Roossien. Hij let enorm op de basis; het aan de hulpen staan, en op mijn houding. Ik kan lezen en schrijven met hem en we maken veel grappen met elkaar. In Zuidbroek was hij er ook bij om te helpen met losrijden. Dan hoeft hij eigenlijk niks te zeggen, maar die paar woorden die hij zegt zijn genoeg. Het is ook dankzij hem dat ik erg zelfstandig ben als ik rijd. Ook dat leer ik van hem. ‘Ik hoef je handje niet vast te houden, je moet zelf nadenken en rijden’, zegt hij.”

Cassini I x Cassini II

Ook zijn paard Gulf’s Emir heeft Brian aan Roossien te danken. “Dik is de fokker en eigenaar van Emir, die de bijzonder afstamming Cassini I x Cassini II heeft. Hij heeft een Gulf-tankstation, vandaar dat voorvoegsel. Ik heb Emir zelf klaargemaakt, als drie-, vierjarige. Hij is nu net officieel zeven geworden; het gaat dus snel genoeg met hem. Hij kan en wil overal over en is nergens bang voor. Een heerlijk paard. Vroeger was hij wel wat speciaal, dan ging hij er vandoor in het parcours. Nu steekt hij nog wel eens zijn hoofd in de lucht, maar weigeren zal hij alsnog niet.”

Constante prestaties

Ook al heeft Emir een beetje een karaktertje, toch noemt Brian hem een enorm lief paard. “In Zuidbroek ging hij liggen op stal, en dan kan ik er zo bij gaan liggen. Hij is echt mijn lievelingspaard. Het is een groot knuffelbeest; hij is grappig en houdt van aandacht. En hij presteert dus heel constant. Ook al is hij pas jong, we hebben al lang en breed de punten voor het ZZ. Het andere paard dat ik meehad, is heel anders. Gulf’s Pamina Colina (v. Cola) is veel minder stabiel, al is ze met haar elf jaar een stukje ouder. Ze is wat schrikkeriger en sensibeler. Ze had een balkje in het M, daar was ik heel tevreden over, want verder was het best een net rondje.”

Jong begonnen

Brian begon al jong met paardrijden. “Toen ik vier was vroeg mijn moeder welke sport me leuk leek. Ze noemde wat dingetjes, en bij paardrijden zei ik Ja! Vier is natuurlijk erg jong om te beginnen, maar mijn moeder kende de mensen van de manege waar ze reed, en zo mocht ik al op een pony rijden. Ik reed ook wel wedstrijdjes, maar met mijn pony’s ging dat bij het springen niet zo top. Ik stapte op mijn twaalfde al over op de paarden. Mijn eerste Z-paard was een paard waar iedereen bang voor was. Maar hij vond mij leuk en ik kon er wel wat mee. Van zo’n moeilijk paard heb ik heel veel geleerd. Helaas kreeg hij een chronische blessure. Maar zolang hij vrolijk is en geen pijn heeft, blijft hij lekker bij ons.”

Olympische droom

Groningen is een prachtig evenement, vindt de jonge ruiter. “Het was de vijfde of zesde keer dat ik meereed, het leuke is dat je daar al als B-ruiter aan mag deelnemen. Het is een groot evenement, veel publiek, veel deelnemers, daar leer je telkens weer van. Mijn trainer ziet graag dat ik eens internationaal start. Ik ben er aan toe, zegt hij. Maar ik ben voorzichtig. De wedstrijden hier in de noordelijke provincies zijn mooi genoeg. Gronings Ontzet is prachtig en in Exloo en Zwolle zijn ook vaak belangrijke evenementen. Eerst maar eens mijn opleiding aan het Alpha Collega (Sport & Beweging) in Groningen afmaken. En daarna wil ik wel verder in de springsport. Mijn droom? De Olympische Spelen!”

Tekst: Christine Dijk

Foto: Privébezit Brian Terpstra

 

Ben jij of ken jij ook een ruiter/amazone in de basissport en lijkt het je leuk om daar iets over te vertellen? Het liefst naar aanleiding van een recente wedstrijddeelname of bijzondere gebeurtenis? Stuur dan een mail met bijzonderheden en telefoonnummer naar hoefslag@mediaprimair.nl en wellicht nemen wij contact met je op. Het mogen alle disciplines zijn, dus ook bijvoorbeeld Working Equitation, Eventing, Para-sport, etc.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Reacties