Blog Stephan Wensing: ‘Ik wil ook dat het gebeurt!’

Blog Stephan Wensing: ‘Ik wil ook dat het gebeurt!’

Dolce Gabbana Stephan Wensing
Dolce Gabbana, foto: Anniek van Schaik

De Jeanne d’Arc van onze dressuursport maakt een statement: de jurering in de dressuur moet veranderen. Het moet vooral eerlijker en moderner. Maar wat is niet eerlijk en modern aan subjectiviteit? Is het onvoorspelbare van een niet te doorgronden jurysysteem niet juist reuze spannend? En niet te vergeten; de discussies achteraf…

Bij talentenshows worden potentiële winnaars weleens naar huis gestuurd, zodat de kijker zich enorm druk gaat maken en dit vooral gaat delen (tegenwoordig op social media) en dat is weer erg goed voor de kijkcijfers. Dus gewoon de volgende keer Isabell Werth met 64% naar huis sturen: gegarandeerd wereldnieuws.

Ik maak mij ook druk, maar zoek het iets dichterbij.

Verschillende juryleden letten niet goed op bij de bijscholingen. Hamoen, Peutz en andere grootheden leggen de juryleden vol enthousiasme uit dat de beoordeling van een onderdeel begint met een 10 en als het niet helemaal goed gaat wordt het cijfer wat naar beneden bijgesteld.

Best een duidelijk verhaal. Toch zijn er in de praktijk nogal wat eigenaardige ‘slachters’ die geen idee hebben hoeveel schade zij aanrichten.

Dit weekend liep ons paard Dolce Gabbana zijn eerste Young Riders-proef. Er deed bijna niemand mee, wat op zich al zeer verwonderlijk is. De proef ging uitstekend op paar kleine haperingen na. De hoofdjury beloonde dit met bijna 65%; een prima score. De andere jury zag het toch echt anders en bleef op 57% steken. Juryverschillen, geen nieuws, ook niet als dit meer dan 10% is (zoals bij andere combinaties).

Maar hier gaat het om de jeugd. Rijd even op jonge leeftijd twee lichte tour proeven uit je hoofd met een onervaren paard! Bij de pony’s is het nog veel erger. Rubrieken zonder winstpunten zijn allang geen uitzondering meer. De ene week een tas vol winstpunten en de andere week helemaal niets. En die paarden en pony’s lopen echt niet van de ene op de andere week totaal anders.

Na een week hard trainen, alles voor je paard over hebben, uren onderweg zijn en het rijden van een proef op je allerbest, kun je alleen maar hopen dat de goden je goedgezind zijn (en beter luisteren naar juffrouw Peutz en meester Hamoen).

Reacties