Blog Pim@Paarden: ‘Even ontwormen’

Blog Pim@Paarden: ‘Even ontwormen’

Pim Koudijs nieuwe blogger op www.dehoefslag.nl

Koppel jonge paarden
Blogger Pim & Paarden
Blogger Pim & Paarden (Pim Koudijs). Foto: Remco Veurink

Iedere fokker en opfokker kijkt altijd reikhalzend uit naar het moment dat de jonge paarden weer naar buiten kunnen.  Ook de koppel tweejarige hengsten  kan niet wachten . Al vanaf de eerste prille zonnestralen zijn de heren flink aan het veranderen. Het lijkt op deze leeftijd wel of dat met het lengen van de dagen de hormonen plotseling ontwaken en harder door de bloedstroom worden gepompt.  Kleine bijkomstigheid is dat voordat de heren  de groene prairie in kunnen trekken zij nog even ontwormd moeten worden zodat niets hen meer in de weg staat om zich met z’n allen op het jonge gras maar ook op elkaar te storten. Want nieuwe omgeving betekend ook dat er opnieuw rangorde moet worden bepaald.

 

 

Geïmproviseerd vanghok
Even een koppel twee jarige hengsten ontwormen is geen sinecure. Het is niet te vergelijken met een rijpaard dat dagelijks in de hand komt waar tussen neus en lippen door even een kuurtje in wordt gespoten.  Omdat de koppel in kwestie reeds in een grote winter paddock liep  en we niet de mogelijkheid hadden om ze naar binnen te doen, werd gezocht naar een passende oplossing.  Die werd gevonden in een geïmproviseerd  vanghok in het  pad tussen de verschillende weilanden in.

‘Om te voorkomen dat de jonge paarden rond konden springen,  besloten we de kooi te verkleinen. Het gevolg;  de paarden stonden opeen gepakt als sardientjes in een blik’

So far so good
Afgemaakt met hoge dranghekken hadden we een ruimte ter grote van ongeveer  vier bij vijf meter gecreëerd. Ideaal om zes jonge ongedopte   pubers in bij elkaar te drijven. Zo gezegd zo gedaan.
met enig vakkundig drijfwerk stonden de heren op elkaar gepakt op de plaats waar we ze wilden hebben. Nu nog even één voor één pakken, wormkuur er in en klaar is kees. Nou loop ik best al enkele jaren mee en weet dat het niet zo simpel gaat als men zegt. Maar het is altijd gelukt dus vol goede moed en gewapend met mijn speciale vangtouw en een handvol wormspuiten in m’n achter zak betreed ik  de arena. Iedereen die ervaring met dit soort klusjes heeft weet dat het in het begin meevalt. In iedere koppel  zitten een of twee nieuwsgierige heren die zich redelijk makkelijk laten pakken. Daarna wordt het echter een iets ingewikkelder verhaal. Om te voorkomen dat de jonge paarden rond konden springen,  besloten we de kooi te verkleinen. Het gevolg;  de paarden stonden opeen gepakt als sardientjes in een blik.  Opnieuw kreeg   ik enkele van hen redelijk makkelijk te pakken, so far so good, nog één te gaan….

Helaas nam mijn voet al snel de maat van een water meloen aan en verliep de voetreis terug naar stal verre van voorspoedig’

Hevige pijnscheut
Feit was wel dat ik  in die opeengepakte  kudde net zo opgesloten stond als mijn opponenten.  Voor ik het goed en wel in de gaten had werd ik op vervelende wijze geconfronteerd met het feit genaamd,  ‘actie geeft reactie’. Een van de heren vond het welletjes en begon wat geïrriteerd  rond te springen met als gevolg een ‘domino-effect dat eindigde bij een uit de kluiten gewassen tweejarige tuigpaardhengst die nergens anders heen kon dan naar boven en mijn voet gebruikte als landingsplatform.  Een hevige pijnscheut schoot er door mijn onderbeen maar ik had wel in een scherp moment m’n vangtouw om z’n nek. Onder luid toegeschreeuwde aanwijzingen van de bekende schippers aan de wal en  springend op één been de spuit er in en de heren konden hun vrijheid tegemoet. 

Het witte voetje van blogger Pim Koudijs
Het witte voetje van blogger Pim Koudijs

Koelen
Ik dacht bij mezelf nou dat hebben we toch nog snel gedaan. Helaas nam mijn voet al snel de maat van een water meloen aan en verliep de voetreis terug naar stal verre van voorspoedig. Eenmaal thuis begonnen we met koelen eerst met water daarna met ijs. Maar na drie dagen bleef het toch wel erg pijnlijk. Op aanraden van een vriend die toevallig ook huisarts is toch maar even foto laten nemen.  Gelukkig was het niet druk op de EHBO en was ik binnen twee uur weer thuis. Met m’n been in het gips en zes weken de tijd om na te denken hoe ik volgende keer de koppel hengsten ga ontwormen.

Reacties