NK Blog Haantje: ‘Het staartje van Monic’

NK Blog Haantje: ‘Het staartje van Monic’

0 1817
Boniek's twintigste nakomeling: Arriverdeci loopt mee op het NK dressuur in de Grand Prix gereden door Jacobien Bijl-Dijkshoorn

Het doel van de dressuurpaardenfokkerij bij het KWPN is het fokken van paarden die presteren op het allerhoogste niveau. Grand Prix dus. Daarom zou het Nederlands kampioenschap dus door iedere serieuze dressuurpaardenfokker bezocht moeten worden. Met name die Grand Prix rubriek. Maar helaas in dat opzicht kon dit kampioenschap geen potten breken. Om het publiek op de tribune te zien moest je sowieso je vergrootglas meenemen.

Jazz en Ferro

Die lege tribunes, je zou er een complete analyse op los kunnen laten,  maar dat doen we deze keer niet. Of toch wel? We gaan het eerst maar eens hebben over de fokkerij van de paarden uit de Grand Prix rubriek. Als vaderpaard waren Jazz en in zijn kielzog Ferro weer zeer prominent aanwezig. Jazz via directe nakomelingen (4x), als vader van de moeder en indirect ook via nakomelingen van zijn goedgekeurde zonen Johnson (zelf een van de toppers op het NK) en Olivi. En Ferro niet direct, maar via zijn zonen Metall (4x), Rousseau en kleinzonen Uptown en Zack.

Meer nakomelingen uit één stam

Er namen een kleine 25 paarden deel aan het NK. Dat een hengst als Jazz in de aderen van bijna de helft hiervan vloeit is natuurlijk opmerkelijk te noemen. Maar er is tijdens dit kampioenschap ook een moederlijn die meerdere nakomelingen heeft geleverd. Dat komt aanzienlijk minder vaak voor, al is het niet uniek. Zo is er een jaar geweest dat er aan het NK dressuur Grand Prix drie nakomelingen uit de stam van Zinni van Wittenstein (fokkers de familie Van Baalen en Gerard Vervoorn) verschenen. Dat is overigens al weer enkele jaren geleden. Hoe dan ook is een moederstam die dit presteert er eentje om in de gaten te houden.

Monic van Stoeterij ‘t Vierspan

Dit jaar is het Monic van Stoeterij ’t Vierspan die met deze eer mag strijken. Stoeterij ’t Vierspan bestaat al lang niet meer, maar is ongetwijfeld bij de fokkers die al even langer mee lopen niet onbekend. De Stoeterij had hengsten als Uniform en Variant en later bijvoorbeeld ook Uniform’s zonen Gregor en Junior gefokt en in eigendom. Hun best fokkende stam was die van Monic. Stoeterij ’t Vierspan was hun tijd ver vooruit. Ze specialiseerden richting dressuur in een tijd dat fokken voor het keuringssucces het ultieme doel was van de meeste fokkers. En ze brachten hun merries uit in de sport. Zo sprong Monic zelf nationaal met Willy Aerts. De dochter van Galopin bracht het ook tot de ‘UTV’ (NMK van vroegere tijden) en voert de predikaten keur preferent en prestatie. Onder haar directe nakomelingen onder meer UTV-kampioene en ZZ-L dressuurpaard Identiek (v. Duco), 1.60m springpaard Dominant (v. Variant), 1.30m springpaard Veros en topfokmerrie Boniek (v. Uniform). Maar dat had je natuurlijk zelf ook in de KWPN database op kunnen zoeken.

Vingino

Terug naar Ermelo. Terug naar het NK. Uit de nafok van Monic hebben we twee paarden in deze Grand Prix rubriek voorbij zien komen. Op de eerste plaatst is dat Variohippique’s Vingino van Tommie Visser. Deze zoon van Polansky gaat via Variant-dochter Kunia terug op Gunia (v. Uniform) een kleindochter van Monic. Vingino draait al wat langer mee en behoort met Visser opnieuw tot het Olympisch kader.

nafok Monic
Uit de nafok van Monic: Vingino van Tommie Visser

Arriverdeci

Met de tweede nakomeling uit de nafok van Monic heb ik persoonlijk meer. Het is Arriverdeci van Jacobien Bijl-Dijkshoorn. Hij komt uit Boniek een keur preferente prestatie merrie van Uniform. Zij is een rechtstreekse dochter van Monic. En wij hebben Boniek indertijd van Stoeterij ’t Vierspan drachtig van Variant gekocht. Ze was al op leeftijd en had toen al meer dan vijftien veulens gehad. Waaronder het internationaal Grand Prix paard Hermes (v. Variant, amazone Andrea John, Oostenrijk) en de AES gekeurde Randell STV (v. Clavecimbel).

Arriverdeci
Jacobien Bijl voor lege tribunes met Arriverdeci tijdens het NK dressuur

Boniek

Boniek was een merrie met ongelooflijk veel uitstraling. Een prachtig front en altijd een wakkere blik. Een grote royale schimmelmerrie die opviel en ondanks haar leeftijd de ‘X-factor’ had. En ze was dus opnieuw drachtig van Variant wat zou betekenen dat er mogelijk een volle broer of zus geboren zou worden van topper Hermes. Het werd een volle broer. Een schimmel. Heel eerlijk gezegd was hij niet direct moeders mooiste, maar hij kon leuk bewegen en we konden hem verkopen  voor net geld. De nieuwe eigenaar heeft er weinig geluk mee gehad. Als tweejarige zat hij dusdanig vol met OC(D) dat hij helaas moest worden ingeslapen.

Boniek
Boniek

Dekken met Jazz

We dekten Boniek met Jazz. En dat leverde een hengstveulen op. Een mooi rassig en snittig veulen, dat lekker kon marcheren. Een vosje, geen schimmel. Ook deze verkochten we vrij gemakkelijk. Hij is zelfs nog een blauwe maandag van Nico Witte geweest met het oog op hengstenopfok. Maar hij kwam duidelijk tekort in zijn  ontwikkeling en uiteindelijk bracht deze Wotherspoon het niet verder dan een ‘leuk recreatiepaard’. Inmiddels is hij trouwens ook al weer vertrokken naar de paardenhemel.

Twintig veulens

Het volgende veulen dat we uit Boniek fokten was eindelijk een merrieveulen van Jazz. We waren er erg blij mee, het was voor ons de stamopvolger. Boniek was inmiddels de 20 jaar gepasseerd, en het was maar de vraag of het weer zou lukken om haar drachtig te krijgen. We probeerden dat wel en kozen voor de hengst United. Wonderwel lukte dat ook vrij goed. We besloten Boniek te verkopen en Jacobien Bijl had interesse in haar. Ze kocht Boniek drachtig van United. Een jaar later werd Boniek’s twintigste veulen geboren. Twintig veulens, alleen dat is al een prestatie op zich. Het was uiteindelijk Boniek’s laatste veulen en inmiddels leeft de merrie niet meer.

 

Stamopvolger?

Jacobien noemde Boniek twintigste veulen Arriverdeci. Hij ging in de opfok en viel als jong paard niet echt op. Dat kwam pas toen hij in het werk kwam. Daarbij is Jacobien een bijzonder getalenteerde en gedreven amazone en het resultaat mag er dan ook zijn. De combinatie behaalde zelfs al een keer de magische 70% grens in de Grand Prix, al lukte dat vandaag niet. De oplettende lezer vraagt zich nu misschien af wat er van onze stamopvolger terecht is gekomen? Dat verhaal gaat als volgt:  De stamopvolger viel als driejarige op de keuring nogal tegen. En in het werk was ze imponerend maar ook nogal onberekenbaar. Geen fijn paard in de omgang. En daar fokken wij dan ook niet mee. Bovendien bleek de fokkerij van Boniek zelf ook nogal wisselend, eigenlijk in ieder opzicht. En het was maar de vraag of haar dochter constanter zou fokken. Fokkerij is vooral een kwestie van selecteren, toch?

Minder dan 1.000 euro

We hebben onze stamopvolger, ingeschreven in het stamboek van het KWPN,  M1 dressuur geklasseerd, als zevenjarige voor minder dan 1.000 euro verkocht aan een handelaar die geen vragen stelde. Het was ook in de crisistijd, de paarden waren niets waard. We zouden er nooit meer van horen, beloofde hij. Maar helaas met alle internet technologie gaat die vlieger vandaag de dag niet meer op. Een half jaar later werden we benaderd door de nieuwe eigenaresse. En raad eens wat zij ging doen met deze Jazz-dochter uit Boniek?  Ze was niet zo fijn om te rijden,  en ze vroeg zich af of ze wel helemaal gezond was, dus dan maar een veulentje fokken. En zo werd de merrie dan toch nog een fokmerrie, en de nieuwe eigenaresse een dressuurpaardenfokker. Want zo mag iedereen zich noemen die een veulentje in de dressuurrichting fokt. Een verhaal dat op zichzelf staat? Nee dat denk ik niet. Het zet je aan het denken.  En dan kom ik via een vreemde brainkronkel weer bij die lege tribunes uit. Want als er veel van zulke ‘dressuurpaardenfokkers’ zijn, dan is dat waarschijnlijk ook voor een deel de verklaring waarom er nauwelijks ‘dressuurpaardenfokkers’ op de tribunes van het NK aanwezig waren.

Reacties