Blog Cynthia Danvers I Crimineel worden uit liefde voor de dieren in...

Blog Cynthia Danvers I Crimineel worden uit liefde voor de dieren in de Oostvaardersplassen

konik cynthia danvers

Februari 2018 kwam ik voor het eerst in de Oostvaardersplassen. Wat ik daar aan dierenleed aantrof herinner ik me als de dag van gisteren.

Ik zag honderden dieren die aan het lijden waren en een vreselijke hongersnood tegemoet gingen. Nu twee jaar later is er al veel veranderd en zijn er tot nu toe geen dieren meer gestorven van de honger, maar wel door gebrek aan goede zorg.

Gedomesticeerde paardjes

In mijn ogen is het beleid wat er gevoerd wordt nog steeds in strijd met hoe een ieder voor zijn dier hoort te zorgen. Het argument ‘het zijn wilde dieren’ is wat mij betreft totaal misplaatst. De konikpaarden zijn gewoon gedomesticeerde Poolse sobere paardjes, die erg sterk zijn, maar alles behalve wild.

Ze zijn ooit aangeschaft in in 1983 in Polen bij een staatsfokkerij en zijn toen op de Oostvaardersplassen geplaatst met de status ‘wild’. Elf merries en negen hengsten. Dus een ieder snapt dat het er binnen de kortste keren steeds meer werden. Op een gegeven moment werden er jaarlijks ongeveer 200 veulentjes geboren. Vanwege het gebrek aan beheer heeft dat allerlei gevolgen, zoals ook inteelt. Dit geldt voor alle grote grazers op de Oostvaardersplassen.

Er is niets natuurlijks aan de Oostvaardersplassen.

Voedseltekort

Doordat er op de Oostvaardersplassen niet voldoende ruimt is en er een hek omheen staat, kunnen de grote grazers niet elders naar voedsel zoeken. Er ontstond een mega voedseltekort. Er mocht niet worden bijgevoerd, want dan gingen de grote grazers niet in hun ‘winterstand’ beweerden de ecologen. Dan zouden er nog veel meer dieren worden geboren. Ofwel: laat ze maar verhongeren dan worden het er ook weer minder. Dat werd er gezegd door de ‘specialisten’.

konik cynthia danvers

Maar in de Oostvaardersplassen is helemaal geen ‘natuur’, waar de ecologen steeds aan refereren. Er is niets natuurlijks aan de Oostvaardersplassen, alles is aangelegd en de konikpaarden en heckrunderen zijn gewoon aan hun lot overgelaten. Er is geen zorg of voldoende voedsel.

Ieder dier heeft recht op voedsel en hoeft geen honger te lijden.

Arm en futloos

Na een hoop publiekelijke ophef werd er eindelijk besloten bij te voeren door de provincie Flevoland. Maar ondanks deze belangrijke beslissing is het er een drama rond deze periode van het jaar. De bodem is zo arm en futloos dat er gewoon niets wil groeien. Daardoor is er niet genoeg voedsel voor de dieren, zelfs niet met deze zachte winters. De heckrunderen en koniks vallen al weer erg terug in conditie. Als ik een paard heb dat iets magerder wordt, dan ga ik er gelijk wat aan doen en niet wachten totdat hij van ellende omvalt. De grote grazers moeten nu gewoon worden bijgevoerd door Staatsbosbeheer, maar die vinden het nu nog niet nodig. Ieder dier heeft recht op voedsel en hoeft geen honger te lijden. Dit is geen natuur, maar mishandeling.

Voergroepen

Wij als dierenvrienden kunnen dit niet aanzien. Als een dier onrecht wordt aangedaan ga je ze helpen. Daarom ben ik met de toppers van zogenoemde ‘voergroepen’ de grote grazers gaan voeren. We zeulen midden in de nacht door weer en wind met balen hooi. Het is een kat en muis spel met Staatsbosbeheer! De adrenaline giert door je lijf, maar er is maar één ding belangrijk, de dieren hebben eten nodig en ik vind het mijn plicht als dierenvriend om op te komen voor de dieren en ze te helpen! Niks geeft een meer voldaan gevoel als de dieren lekker te zien eten van het hooi! Ik hoop dat Staatsbosbeheer snel zelf gaat voeren. Dat is tenslotte hun taak!

Cynthia Danvers

Reacties