Binnenkijken bij de Beukenvallei *foto’s*

Binnenkijken bij de Beukenvallei *foto’s*

0 1028

Dressuurprofessionals Joyce Lenaerts en Marcel Sterrenburg runnen samen al twaalf jaar Stal De Beukenvallei. Hoefslag reed naar het Brabantse Leende en sprak het sympathieke stel onder meer over vijftien jaar verbouwen. ‘Alleen de merriestal nog, dan is het af.’

‘We hebben het in 1997 gekocht, maar in 2000 zijn we officieel begonnen’, begint Joyce Lenaerts aan de keukentafel van het woonhuis. De Beukenvallei kreeg in de loop der jaren steeds meer vorm. Op het moment van het gesprek over verbouwingen en stalmanagement is de bouw van de merriestal in volle gang. Nog even, dan is het vijftienjarenplan van Lenaerts en Sterrenburg volbracht. In de tussentijd kreeg zowel woon- als werkomgeving een flinke make-over. Sterrenburg: ‘Toen we hier in 2000 introkken, woonden we samen met de stagiaires in het huis hiernaast. Een kantine hadden we niet, dus iedereen zat gezellig bij ons aan de keukentafel en op de bank. Na een aantal jaar kwam dit huis te koop, het huis van de toenmalige buurman. Je weet wat ze zeggen, het erf van je buren komt maar één keer op het juiste moment te koop. Onze buren waren natuurlijk ook niet gek, dus zij dreven de prijs redelijk op. Na een jaar of twee kochten we het uiteindelijk. De stagiaires wonen nu in ons oude huis. Joyce en ik zijn er inmiddels achter gekomen dat we destijds nauwelijks een privéleven hadden, haha! Dat besef kwam eigenlijk pas op het moment dat we dit huis helemaal voor onszelf hadden. ’s Avonds eten we nog steeds met z’n allen, dat hebben we zo gelaten. Tussen de middag lunchen we samen met ons zoontje Stan. Als hij thuis is, anders pakken we tussendoor snel een boterham.’

Big Brother

Net als het paardenbedrijf was ook het woonhuis toe aan een grote verbouwing. Lenaerts: ‘We hebben het van binnen helemaal gestript. Toen we voor het eerst hier binnen kwamen, wisten we dat alles eruit zou gaan. Het hele huis was ingedeeld in hokken, waardoor alles klein en donker bleef. Je ging echt van muur naar deur, naar muur. Omdat we bijna altijd in de keuken zitten, wilden we een grote open keuken. We houden zelf erg van boerderijstijl, maar dat paste niet bij dit huis. Daarom hebben we het wat strakker gehouden.’ Aan licht en ruimte geen gebrek. De openslaande tuindeuren maken het huis in de zomer des te levendig. Vanuit de keuken kijk je uit over een groot gedeelte van de begane grond en de grote tuin met daarachter de buitenbaan. Hier hangt ook het televisiescherm met camerabeelden van het bedrijf. Op een van de beelden staat Ubique in zijn stal, het toppaard van Lenaerts. De grote vos demonstreert direct met diverse bokkesprongen waarom Big Brother hem de hele dag in de gaten houdt. ‘Dat paard is echt niet wijs op stal. Zijn box is bekleed met rubber, anders breekt hij zichzelf helemaal af. De grap is dat hij het alleen thuis doet. Als hij weleens bij Anky logeert, staat hij schijnheilig als een huis in zijn box. Niemand gelooft daar wat hij hier allemaal uitspookt. Een camera is handig, maar soms kun je beter niet zien wat hij allemaal doet. In de zomer wisselen de beelden af naar de camera’s in de merriestallen.’

Kaarsje voor Katell

In de ruimte tussen keuken en woonkamer staat een groot, in het oog springend object met daarboven een schilderij. ‘Dat is Katell’, verklaart Lenaerts met een glimlach. ‘Hij was echt mijn vriend. Toen hij een koliekaanval niet overleefde, hebben we hem laten cremeren. Op het moment dat de urn werd afgeleverd waren we net aan het verhuizen naar dit huis, dus hij kreeg meteen een prominente plek in de inrichting. In de urn daarnaast zit zijn hondenmaatje. Ik vond het heel logisch om die twee zo naast elkaar te zetten, ze waren op stal niet bij elkaar weg te slaan. Er brandt altijd een kaarsje bij, ook al ben ik eigenlijk helemaal niet gelovig.’ De oplettende bezoeker ziet Katell overal terug komen, ook binnen het bedrijf. Hij hangt tussen de foto’s aan de stalmuur, er is een Katellplein en zijn staart prijkt met foto’s aan de wand van de binnenbaan. Lenaerts reed Young Riders met de Rubinstein-nakomeling en won met hem diverse rubrieken in de Lichte Tour.

Bouwvergunningen

Toen Lenaerts en Sterrenburg naar Leende kwamen, was het wachten op de bouwvergunningen. In de tussentijd werd het oude koeienbedrijf zo goed als mogelijk omgebouwd tot paardenaccommodatie. Zo kon er toch een begin worden gemaakt met de dressuurstal. Sterrenburg: ‘We wilden eigenlijk alles onder één dak bouwen, dat was het plan. Uiteindelijk zijn het diverse gebouwen geworden, maar achteraf zijn we er niet rauwig om. Het feit dat we naar buiten moeten om naar de binnenbaan te gaan, geeft meer voor- dan nadelen. Zo komen de paarden weer even lekker buiten, dan zien ze weer eens wat anders. We stappen meestal los en uit op het asfalt, dat is voor de benen natuurlijk nooit verkeerd.’ Het stel heeft ruim zeven jaar moeten wachten op de komst van de binnenbaan. Uiteindelijk ging de gemeente akkoord met de vergunning, als de kantine achterwege bleef. ‘Het schoot allemaal niet op, maar we hebben ons prima gered. Ook in de winter hoefden we niet vaak naar een binnenbaan in de buurt, het sneeuwde destijds duidelijk niet zo hevig als nu. De eb- en vloedbodem konden we prima onderhouden en als de omstandigheden ons in de steek lieten, konden we de paarden in het bos trainen. We hadden toen nog niet zo veel paarden, dat maakte het werkbaar.’

Overzicht

Inmiddels telt Dressuurstal de Beukenvallei ongeveer 45 paarden, inclusief jonge dieren. In totaal zijn er 32 ruimte boxen van vier bij vier meter en een ruime loopstal. De boxen worden bevolkt door zowel eigen, als trainingspaarden. Van pensionstalling is geen sprake. Rond het bedrijf, dat bestaat uit zowel verbouwde stallen als nieuwbouw, ligt 4,5 hectare grond. Daarnaast ligt er nog drie hectare naast de snelweg en er wordt tien hectare gehuurd van de buurman. De diverse gebouwen op het terrein geven de sfeer van een knus, klein paardendorp. Toch is het overzichtelijk. Sterrenburg: ‘Daar hebben we duidelijk rekening mee gehouden tijdens de bouw. Zo hebben we bijvoorbeeld voor een kleinere stapmolen gekozen omdat een grotere in verband met zijn afmeting op een andere plaats moest worden neergezet. Daar konden we de boel nauwelijks in de gaten houden.’

Quarantaine-constructie

Voorkomen is altijd beter dan genezen. Dat spreekwoord gaat in Leende duidelijk op. Lenaerts en Sterrenburg houden er een strikt beleid op na als het gaat om het voorkomen van ziekten. De drachtige merries in de merriestal komen niet in contact met andere paarden. Ook de vele lesklanten komen niet in dit deel van het bedrijf. Lenaerts: ‘Natuurlijk, als er een veulentje geboren is, komt er altijd wel iemand kijken. Dat is logisch en hartstikke leuk, maar we houden de merries zo veel mogelijk apart.’ Paarden die nieuw binnenkomen op het bedrijf, staan ter quarantaine eerst een periode in de stallen in de opslagloods. ‘We hebben hier regelmatig trainingspaarden vanuit het buitenland. Natuurlijk worden ze van tevoren ingeënt, daar controleren we op. Maar zowel de eigenaren als wij hebben niet in de hand wat een paard oploopt tijdens het transport. We zijn er strikt in en dat werpt zijn vruchten af.’ Lenaerts klopt het direct af, tot nu toe hebben ze nog geen last gehad van ziekten. Paarden die naar De Beukenvallei komen, moeten naast de normale basisinenting minimaal tien dagen van tevoren zijn voorzien van het rhinovaccin. ‘Dat gebeurt niet bij alle stallen, maar hier wel. Het heeft namelijk geen zin om onze paarden altijd netjes tegen rhino in te enten als we vervolgens paarden binnen halen die dat vaccin niet hebben gekregen. De meningen zijn verdeeld over de werking ervan, maar we zijn er toch heel duidelijk in.’

Bijna perfect

Na vijftien jaar verbouwen hebben deze dressuurprofi’s het bedrijf bijna gereed. Op de achtergrond is de betonzaag te horen en niet veel later stuift een grote stofwolk het stallenblok uit. Sterrenburg: ‘De cirkel is nu zo’n beetje rond, we begonnen in 2000 met alleen deze schuur. Daar eindigen we nu ook met de verbouwing. Stukje voor stukje hebben we het naar onze hand gezet.’ Bijna perfect, een overkapte longeercirkel en stapmolen zijn nog de laatste dingen die te wensen overblijven. ‘Maar dat zijn luxeproblemen hoor, wij zitten hier zo helemaal goed.’

Over Joyce Lenaerts

Joyce Lenaerts reed haar eerste Grand Prix-proeven met Clavecimbel-nakomeling Heracles. Momenteel is ze terug op het hoogste niveau, Beukenvallei’s Ubique (v. Welt Hit II) wordt inmiddels gestart in de Zware Tour. Lenaerts boekte voor die tijd vele nationale en internationale Lichte Tour-overwinningen met de grote vos. Partner Marcel Sterrenburg neemt sinds de komst van zoon Stan het grootste aantal lesuren op zich. De in Zaltbommel geboren dressuurruiter genoot in Duitsland zijn opleiding tot op Grand Prix-niveau.

Dit artikel verscheen eerder in de Hoefslag. Overname zonder toestemming is niet toegestaan.

Vergelijkbare artikelen

Reacties