Antoinette van Oortmarssen over haar dressuur-Shire: ‘Je moet niet met Challenger stoeien’

Antoinette van Oortmarssen over haar dressuur-Shire: ‘Je moet niet met Challenger stoeien’

0 5194
challenger

Antoinette van Oortmarssen heeft met Gairloch Challenger, waarmee ze in het Z1 rijdt, officieel de hoogst geklasseerde dressuur-Shire van Nederland. Maar de amazone heeft haar doel nog lang niet bereikt. ‘Volgens Bastiaan de Recht kan Challenger de eerste Grand Prix Shire ter wereld worden.’

Voor Van Oortmarssen is de ruin niet haar eerste Shire. ‘Mijn vorige paard is helaas aan de complicaties van de narcose bij een cornage-operatie overleden,’ vertelt de amazone. ‘Ik ging met hem regelmatig naar speciale Shire-shows in Engeland, waar we altijd tweede werden, want Challenger won alles.’

Hoe bizar

Amper een week nadat haar eerste paard overleed, kreeg ze via messenger een berichtje van de eigenaar van Challenger. ‘Dat hij Challenger wilde verkopen en dat hij aan mij dacht. Hoe bizar. Mijn reactie was: Ik kom er gelijk aan!’

Met een vrachtwagentje reed Van Oortmarssen samen met haar moeder naar een plaatsje boven Manchester, een reis van in totaal achttien uur. ‘We reden achter Roy, de eigenaar, aan naar de wei. Het paard was al betaald, want Roy wilde er niet bijblijven, hij was te emotioneel. En daar stond Challenger, op een heuveltje in de mist.’

Het was de eerste keer dat Van Oortmarssen haar paard van dichtbij zag. ‘We hebben hem ingeladen en zijn weggereden.’

Les van Bastiaan de Recht

Dat was op een zondag in 2015. ‘In de week erna nam ik Challenger mee naar mijn opleiding aan de Neo-Classical School for the Art of Horsemanship. In die module had ik les van Bastiaan de Recht. Hij zei: Dat wordt de eerste Grand-Prix-Shire van de wereld. Hij zag meteen de venijnigheid en de scherpte van Challenger. Hij heeft er die enorme zelfhouding en de attitude voor en kan bij wijze van spreken van 0 tot 100 in 1 seconde.’

Van Oortmarssen had die ervaring niet met haar vorige paard. ‘Met hem reed ik tot en met de L2. Ik ben wel een keer M1 gestart, maar dat was geen succes. Hij zat aan zijn taks, het was te zwaar en te moeilijk. Ook de lessen van Bastiaan vond hij lastig. Ik bedacht dat ik ermee zou gaan mennen en kocht een karretje. Helaas is het er nooit van gekomen.’

Basis, impuls en buiging

Met Challenger begon de amazone van vooraf aan. ‘Ik heb heel lang de tijd genomen om hem te leren kennen. We hebben lekker de B doorgereden tot 30 winstpunten en daarna ook lang in de L gereden. Ik trainde toen bij Marina van der Panne waar we veel tijd besteedden aan de basis, impuls en buiging.’

Vorig jaar besloot Van Oortmarssen over te stappen naar Lotje Schoots. ‘Een samenloop van omstandigheden. Ik vind nieuwe dingen vaak moeilijk en eng, ik had het nodig om gepusht te worden. In augustus debuteerden we in het M1 en toen ging het ineens snel. Afgelopen winter werden we 4e bij de Utrechtse regiokampioen.’

Gewoon doorrijden

‘En dan maar gewoon doorrijden,’ dacht de amazone. ‘Volgend jaar doe ik examen en dan heb je Z2 + winst nodig. Ik wil snel winstpunten halen, dus we werken nu al aan de wissels. De contragalop moet goed blijven om dat aan te gaan. Er zit nog veel meer in het vat, Challenger doet het op zijn pinkjes.’

Geheel tegen wat je van een Shire verwacht, zit de uitdaging vooral in het laten wachten van de ruin. ‘En controle houden, ontspannen en geduldig blijven. Eindeloos wachtoefeningen doen. Dat maakt hem zo uitzonderlijk. Hij is ook wel koel, schrikt nooit en staat klaar om te doen wat je vraagt.’

Losse bovenlijn

Vanzelfsprekend heeft Challenger zijn bouw voor de hogere dressuuroefeningen niet mee. ‘Zijn kruis is heel hoog, hoger dan zijn schoft. Hem leren zijn bekken te kantelen en te zitten is een uitdaging. Met Lotje werken we aan lossigheid en een losse bovenlijn, ook tijdens de oefeningen. Daarnaast moet hij van de hand blijven en niet duwen. Challenger weegt 800 kilo en kan best sterk worden. Het is de kunst om niet met hem te stoeien en fijn en zacht te blijven. De hulpen klein houden werkt goed bij hem.’

Altijd hetzelfde

Het koele karakter is weer wel helemaal ‘koudbloedig’. ‘Challenger is altijd hetzelfde; thuis, op wedstrijd, tijdens een clinic. Hij heeft het nodig dat jij dat ook bent, en dus altijd dingen op dezelfde manier vraagt. Zo ben ik ook, naar nieuwe dingen moeten we samen stap voor stap toe groeien. Die voorspelde Grand Prix zie ik wel gebeuren. Challenger doet het allemaal zo makkelijk. Met macht-tien komen we erin.’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Foto: SLK Fotografie, Sam Knott

Reacties