Anne Schippers: “Zodra ze hem zien lopen vinden ze het toch wel...

Anne Schippers: “Zodra ze hem zien lopen vinden ze het toch wel heel leuk”

0 1225
Anne Schippers met haar Ijslander Tývar frá Fjós Héri

Anne Schippers is al haar hele leven gek op Ijslanders. Het begon allemaal toen ze als negenjarige met haar familie op vakantie was in Noorwegen en voor het eerst in het zadel van Ijslander plaatsnam.  Nu heeft ze haar eigen paard en kan ze niet meer aan een ander ras denken. 

Nooit een KWPN’er

“Toen ik 11 was mocht ik ook voor het eerst een eigen paard en dat werd natuurlijk ook een Ijslander”, begint de amazone enthousiast te vertellen. “Ik reed destijds bij een handelaar en daar gaf mijn moeder mij les. Maar, daarbij moet Ik wel zeggen dat ik nog nooit op een KWPN’er heb gereden. Het was altijd van alles en nog wat, maar nooit een standaard rijpaard.”

Gangen

Ze vervolgt: “Wat Ijslanders in het algemeen bijzonder maakt is dat ze meerdere gangen hebben en een gewoon rijpaard heeft dat niet. Naast de basisgangen als stap, draf en galop kunnen Ijslanders ook nog tölt en sommigen kunnen ook nog in rentelgang. Daar zijn ook weer speciale wedstrijden in. Voor de basissport zijn ze meestal niet heel geschikt, maar ze zijn wel ontzettend leuk en goed in hun eigen ding.”

Tekst gaat door onder foto..

Anne Schippers en Tývar frá Fjós Héri tijdens een speciale wedstrijd voor Ijslanders

Op iedere Ijslander

“Ik vind ze zo leuk omdat ze ten eerste een heel leuk karakter hebben. Aan de hand zijn het hele makkelijke paarden, vrij koel. Maar als je erop gaat rijden zit er zeker wel pit in”, geeft de amazone lachend toe. “Lekker temperamentvol, maar ze zijn niet angstig. Het zijn gewoon hele stoere, compacte en makkelijke paardjes die je overal mee naartoe kunt nemen. Ik zou in principe wel op iedere Ijslander durven te rijden.”

Veelzijdigheid

Vroeger had Schippers meerdere Ijslanders, maar nu heeft ze er nog eentje, Tývar frá Fjós Héri (v. Surtur  frá Fjós Héri). “Die heb ik nu dertien jaar. In het verleden heb ik met hem wel verschillende wedstrijden gereden, maar dat doe ik op het moment even niet meer. Wel doen we aan vrijheidsdressuur, gewoon dressuur en maken we vaak buitenritjes. Hij gaat daarnaast ook graag mee naar het strand en we houden ook wel van een sprongetje. Ik doe een hippische opleiding en toen moesten we een keer een paard meenemen voor een crosstraining. Dat hebben we dus ook gedaan. We doen van alles!”

Met 250 tegelijk

“Het leukste dat ik met de Ijslanders heb gedaan was een bepaalde strandrit. Toen reden we met zo’n 250 Ijslanders over het strand en dat was echt ontzettend gaaf en het allerleukste wat ik ooit heb gedaan!”

Reacties

Tijdens haar opleiding kreeg Schippers veel reacties van studiegenootjes. “In het begin waren niet met de Ijslandse paarden bekend, er was maar één ander meisje die er iets van wist. In eerste instantie dacht iedereen: wat is dit nou?! Maar na verloop van tijd werd het toch wel normaal. Sommige mensen vinden hem super schattig en anderen denken weer dat het gewoon een kleine, wollige pony is. Maar zodra ze hem zien lopen en zijn bewegingen zien, vinden ze het toch wel heel leuk. De afgelopen jaren zijn de mensen hem wel meer gaan waarderen en ik ben ervan overtuigd dat als ze meer bekendheid krijgen ook meer gewaardeerd worden.” 

Toekomst

“Ik werkte vaak in het weekend, dus dat maakt het wedstrijden rijden wat lastig en toen kwam het er gewoon niet meer van. En de pony die ik nu heb is gewoon niet zo geschikt voor echt de topwedstrijden, meer voor de basis. Maar misschien dat ik in de toekomst, met mijn volgende pony  het wel weer ga oppakken. En dat wordt ook zeker weer een Ijslander!”, besluit de amazone vastberaden. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Willem Schippers

Reacties