Anna-Marie Antonisse: “Het ging anders dan we ons hadden voorgesteld”

Anna-Marie Antonisse: “Het ging anders dan we ons hadden voorgesteld”

0 10247
Foto: Omica Fotografie

Ruim drie jaar geleden kreeg Anna-Marie Antonisse haar zwarte paard Tuschinski’s Yana. Helaas kwam ze er thuis achter dat er niks met de merrie te beginnen viel. Na een lange weg zijn ze ondertussen in het M beland. “Onze eerste wedstrijd was echt een overwinning”, vertelt de jonge amazone.

Eigen paard

“In 2016 werd ik te groot voor mijn leasepony dus besloten we dat het tijd was om voor een paard te kijken”, begint de amazone te vertellen. “We zochten niet specifieks naar iets speciaals, ik wilde gewoon een paard waar ik lekker op kon rijden. Uiteindelijk kwamen we uit bij Tuschinski’s Yana. De toenmalige eigenaren vertelden dat er al heel lang niks meer met haar gedaan was. Op het eerste oog leek het ons een leuk en fijn paard, en ook de afstamming was niet verkeerd. Dus we besloten haar te kopen.”

Anders voorgesteld

Helaas gedroeg Yana zich heel anders dan Antonisse verwacht had. “Toen ze eenmaal bij ons thuis stond kwamen we er achter dat het een heel ander paard was dan we dachten. Ze liet weinig toe en vertrouwde ons en de omgeving niet. Longeren ging nog wel, maar als ik er op ging zitten werd ze ontzettend bang. Ze stond alleen maar op haar achterbenen en er viel niks mee te beginnen. Op die momenten zaten we wel even met onze handen in het haar. We vonden dat best spannend. Het was ons eerste eigen paard, dat hadden we ons heel anders voorgesteld.”

Hooggevoelig

Antonisse en haar familie probeerden van alles om het vertrouwen van de merrie te winnen. “Grondwerk, voerbeloningen, niks hielp. Zodra ik er opstapte ging het weer mis. Ondertussen waren we op het punt dat we er over dachten om haar weer te verkopen, want zoals het ging was het voor ons beide niet leuk. Totdat we gingen lessen bij een instructeur. Hij vertelde dat Yana waarschijnlijk hooggevoelig was en heeft mij geholpen met het rijden en het vertrouwen opbouwen. We konden steeds meer samen en ook het rijden ging een stuk beter. We pakten alles stapje voor stapje aan. Als ze iets ‘normaals’ deed, zoals wegstappen, dan beloonde ik haar alsof we de proef van ons leven hebben gereden. Zo kreeg zij ook weer plezier in het werken.”

Debuut

Het trainen ging uiteindelijk zo goed dat de combinatie besloot te gaan starten. “In juli 2017 maakten we ons wedstrijddebuut in de B. We haalden drie winstpunten en we mochten een eerste prijs mee naar huis nemen. Dit was een hele overwinning voor ons, omdat we nog helemaal niet zo lang een combinatie waren. Sterker nog, we hadden beiden nog nooit wedstrijden gereden. Ik vond het zo speciaal!”, vertelt de trotse amazone.

Talentenplan

“In september 2017 hebben we selecties gereden voor het Jeugd Stimuleringsplan. Ik wilde heel graag hogerop komen en het JSP leek mij een goede manier om naar boven te klimmen. Het kwam redelijk onverwachts, want officieel mocht ik nog geen selectie rijden omdat ik nog geen L geklasseerd was. Maar op een of andere manier mocht ik toch meedoen en ik was geselecteerd. Uiteindelijk heb ik daar mijn overstap naar het L1 gemaakt”.

Overstap

Het vertrouwen groeide en ook het rijden ging steeds beter. “In september 2018 wilde ik graag de overstap maken naar het Hippisch Trainings Centrum. Dat is ook een talentenplan, maar dan landelijk. Daar heb ik de overstap naar het L2, en uiteindelijk de M2 gemaakt. We hebben daar heel veel mooie dingen mogen doen, zoals lessen bij Partrick van der Meer en een clinic volgen bij een Olympische ruiter uit Spanje. Hele gave dingen waar ik nooit van heb durven dromen.”

Ingespeeld

Ondertussen zijn de winstpunten voor het M2 ook al binnen. “In september 2019 hebben we de overstap gemaakt naar een andere locatie van het Hippisch Trainingscentrum, omdat ik graag les wilde hebben van een andere instructeur. Sindsdien gaat het rijden nog beter. We zijn klaar om M2 te gaan starten.”

Antonisse haar doel de komende tijd is extra genieten met haar paard. “Met Yana gaat het heel erg goed. Ze is nog steeds wel wat angstig, maar we zijn zo op elkaar ingespeeld dat ik aanvoel wanneer ze iets eng vindt. Ik ken haar door en door. We proberen zo hoog mogelijk te komen, ik denk dat het ZZ-licht er sowieso wel inzit. We gaan gewoon door tot zij aangeeft dat ze niet meer kan of wil. Daarna mag ze lekker genieten van haar pensioen. Dat heeft ze verdiend!”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Omica Fotografie

Reacties