Zo herken je pijn bij een paard

Zo herken je pijn bij een paard

0 982

Het verschrikkelijkste gevoel wat er is, zien dat je paard pijn heeft maar je kunt er niets aan doen, bijvoorbeeld bij acute hoefbevangenheid. Je bent tot alles in staat om zijn pijn te kunnen verlichten.

Vaak is het afwachten hoe het paard het doet, hoe reageert hij op therapieën en hoe snel hij hersteld. Een belangrijke meetfactor voor dit proces is pijn. Hoeveel pijn heeft hij, welke kant gaat het op? Deze meetfactor is vooral inzetbaar bij hoefbevangenheid.

Veel meetinstrumenten worden ingezet voor de evaluatie van de beweging van een paard. Helaas is dit voor veel paarden die hoef bevangen zijn niet meer haalbaar want in het ergste geval willen de paarden niet meer lopen.

De laatste tijd zijn veel ruiters bewust bezig met het communiceren met je paard, er zijn allerlei methodes voor. Een van die methodes is gezichtsuitdrukkingen. Onderzoekers hebben gekeken naar de expressie van paarden toen ze pijn hadden. Hieruit is een coderingssysteem ontstaan genaamd ‘horse grimas schaal’ of HGS. Hierdoor kun je de pijn van paarden meten zonder ze te laten lopen wat nog meer pijn veroorzaakt.

Horse Grimas Schaal

Als je wilt vaststellen hoe veel pijn je paard heeft moet je rekening houden met de volgende zes gezichtsuitdrukkingen.

1.

Oren die stijf naar achter staan.

2.

Het samenknijpen van de ogen.

3.

Er is veel spanning boven de ogen.

4.

Aanspanning van de kauwspieren.

5.

Stijfheid in de mond en kin.

6.

Afvlakking van het profiel en gespannen neusgaten

kunt het lijstje bij langs gaan en kijken wat hij wel doet en wat niet. Des te meer hij doet hij meer pijn hij heeft. De onderzoekers hebben foto’s en filmpjes gemaakt van tien paarden met acute hoefbevangenheid op de dag van opname. Ze hebben de pijnscores van de HGS vergeleken met de scores van de andere pijnmeting genaamd ‘Obel’. Hieruit bleek dat HSG een goede methode is om pijn te meten bij acute hoefbevangenheid.

Obel systeem

Het Obel systeem heeft vier categorieën. Categorie één is weinig pijn en categorie vier is ontzettend veel pijn.

1.

Paarden verschuiven hun gewicht van de ene voet naar de andere voet of tillen onophoudelijk hun voeten op. In stap is de kreupelheid niet te zien maar in draf heeft hij een verkorte pas.

2.

Paarden bewegen vrijwillig in een stap en draf, maar de pas wordt aanzienlijk ingekort. Je kunt de voet optillen zonder problemen.

3.

Paarden bewegen met tegenzin en ze proberen om de voet zo min mogelijk te belasten.

4.

Paarden willen niet of weigeren beweging.

‘Het hebben van een hulpmiddel om effectief toezicht te houden op de pijn van een patiënt zonder hem te belasten met extra pijn door beweging is een grote aanwinst. Nu ik dat heb gezegd wil ik zeggen dat het vermijden van aanvallen van acute hoefbevangenheid natuurlijk nog veel beter is’, zei Kathleen Crandell. Kathleen is een paard voedingsdeskundige van Kentucky Equine Research (KER).

Voorkomen van hoefbevangenheid

1.

Vermijdt het plotseling veranderen qua voeding.

2.

Zorg dat het voer weinig koolhydraten bevat.

3.

Zorg voor een einddarm buffer om microbiële populatie van de blindedarm en de dikke darm gezond te houden.

4.

Laat de hoefsmid regelmatig komen.

5.

Houd het gewicht en de conditie van je paard op peil.

Bron: Equi News/Hoefslag

Foto: Jessica Pijlman

Reacties