Wanneer is het genoeg?

Wanneer is het genoeg?

0 2601

Afscheid nemen van een paard waar je jarenlang plezier van hebt gehad, is ontzettend moeilijk. Toch moet de eigenaar ervoor waken dat de kwaliteit van leven van zijn paard zo achteruit gaat, dat elke dag een strijd wordt. In ‘Dossier Oud Paard’ in de nieuwste Hoefslag, geven een dierenarts en twee paardeneigenaren antwoord op de vraag ‘wanneer is het genoeg?’

Vraag een willekeurige paardeneigenaar wanneer hij zijn oude paard zou laten inslapen, dan is het antwoord negen van de tien keren ‘als hij ziek wordt’ of ‘pas als ik écht het idee heb dat hij niet meer wil’. Lastiger wordt het als dat steeds ouder wordende paard lichamelijk wel aftakelt, maar tussen de oren nog heel oké lijkt. Dierenarts Martine Noordermeer van Paardenpraktijk Dier-N-artsen in Oosteind en haar collega’s zijn er voorstander van om de beslissing tot het uitvoeren van euthanasie te maken uit het oogpunt van dierenwelzijn. ‘We laten niet een relatief gezond paard inslapen omdat hij 35 is, maar wel als dat 35-jarige gezonde dier ineens problemen krijgt waarvan zeker is dat de situatie niet meer gaat verbeteren. Vaak zie je dat oudere paarden vermageren en steeds minder energie hebben, zonder dat ze echt ziek zijn. Dan kun je beter niet gaan zitten wachten tot hij helemaal is verzwakt.’ Toch komt het voor dat eigenaren te lang wachten, zegt Noordermeer. ‘Ik begrijp volkomen dat het moeilijk is om afscheid te nemen, maar het afgelopen jaar heb ik zeker vier of vijf oude paarden geëuthanaseerd waarvan ik dacht: ‘hier had de eigenaar wel wat eerder aan de bel mogen trekken’.

Koek was op

Iemand die het niet zo ver liet komen, is Sandra Moerman uit Musselkanaal. In de zomer van 2014 nam ze afscheid van haar paard King (37). Ze had de hengst geboren zien worden en bracht hem uit tot en met Z-dressuur. ‘King was oud en kerngezond, maar het leek alsof hij er zelf geen zin meer in had. Hij was zijn leven lang een brutaal en ondeugend paard, op een leuke manier. Op een gegeven moment was hij niet meer de hengst die ik al zo lang had. Hij had wel eens een jolige bui, maar over het algemeen sjokte hij steeds meer achter me aan als ik hem naar de wei bracht en was zijn blik leeg. Bovendien werd hij steeds magerder. Dan kun je alles proberen, maar de koek was gewoon op.’

Meer over dit onderwerp, waar vroeg of later iedere paardeneigenaar mee te maken krijgt, lees je in ‘Dossier Oud Paard’ in het oktobernummer van Hoefslag.

 

Tekst: Marjolijn Munnich

Foto: Sabine Timman/Hoefslag

Reacties