Van Bengel naar Engel

Van Bengel naar Engel

0 4393

Sommige probleempaarden drijven hun ruiters tot wanhoop. Waar anderen al lang waren afgehaakt, bleven Marian Kroon, Debbie Bogerd en Heleen Slebos geloven in hun viervoeter. Ze zochten naar een oplossing, met resultaat. ‘Ik kan er nu zelfs mijn zoontjes op zetten.’

Toen Marian Kroon (32) de 2,5-jarige Zupreme voor het eerst zag op de handelsstal waar ze reed, was ze totaal niet gecharmeerd van de Future-nakomeling uit een volbloed moeder. ‘Hij was een dunne slungel, die onder de schurft zat en niet te hanteren was. De eigenaar van de stal had hem gekocht voor de handel en ik hielp hem daarmee. Om hem te laten groeien en voller te krijgen, werd hij een tijdje op het land gezet. We kregen hem vervolgens niet meer te pakken. Een eenmaal op stal beet en sloeg hij iedereen zijn box uit. Met zadelmak maken, en later zelfs op het voorterrein van de wedstrijden, lag ik er met regelmaat naast. In de proef bleef ik zitten en de juryleden hielden wel van zijn spectaculaire lopen. Hij scoorde altijd goed. Ik drukte hem die proef door, maar er was totaal geen sprake van ontspanning. Zo had ik het geleerd en uit de resultaten bleek dat het nog werkte ook. De staleigenaar wilde hem verkopen, maar ik was de enige die met hem overweg kon en ik had inmiddels een band met hem. Ik vond het sneu als hij verkeerd terecht zou komen en heb hem als zesjarige gekocht. Toch bleef Zip vaak hysterisch. We zijn zelfs samen achterover geslagen en ik durfde er eigenlijk niet meer op.’

De verhalen van Bogerd – ‘Wat ik ook deed met rijden, en ik heb hem flink aangepakt, niets hielp. Er was geen land mee te bezeilen’ – en Slebos – ‘Mijn gezicht zag bont en blauw, omdat hij mij een kopstoot had gegeven tijdens het steigeren’ – zijn minstens zo heftig. Hoe Kroon, Bogerd en Slebos hun problemen oplosten en hoe het nu met hun paarden gaat, lees je het oktobernummer van Hoefslag.

 

Tekst: Carlijn de Boer

Reacties