Sinterklaasgedicht: ‘Het leven van een paard’

Sinterklaasgedicht: ‘Het leven van een paard’

0 2334

Vier jij Sinterklaas, heb je inspiratie voor een surprise of ben je al aan het dichten geslagen? De echtgenoot van een pensionhoudster kan zo aan de slag als Dichtpiet! Hij schreef het volgende epistel:

‘Het leven van een paard’

Hallo allemaal, ik wil me even voorstellen,
Ik ben een paard dat graag zijn verhaal wil vertellen.
Wat ik hiermee wil bereiken
Is dat jullie, paardmensen, het eens van onze kant gaan bekijken.
Als dat lukt vind ik dat vet,
Want mijn toekomst ligt helaas uiteindelijk in een kroket.

Het was een mooie voorjaarsnacht
Toen ik, in het oosten van het land, ter wereld werd gebracht.
Mijn moeder werd door de fokker echt misbruikt als fokmerrie.
Paardonterend, al die veeartsen in je lijf, gedverderrie.
Maar wijs als ze was, leerde ze me: maak altijd zoveel mogelijk pret;
Je eindigt uiteindelijk toch in een kroket.

Het was een leuke zomer, toen met m’n ma in de wei,
Maar al snel was dat afgelopen voor mij.
Ik weet nog goed dat ik werd gekeurd,
M’n moeder zei: o jee, nu is het met je vrijheid gebeurd.
Maar ik liet zien wie ik was, met stoere tred
Want ik geloofde het nog niet helemaal, dat verhaal van die kroket.

Het was, daar op de veiling, een traumatische dag,
’t was de eerste keer dat ik iets van buiten de boerderij zag.
En een herrie, allemensen, ze boden en boden maar,
Uiteindelijk viel de hamer en had ik een nieuwe eigenaar.
Ik dacht maar aan m’n moeder; maak zoveel mogelijk pret.
Het was nog erg ver, mijn lijf in een kroket.

Na een poosje verhuisde ik naar mijn nieuwe adres,
Het afscheid nemen gaf me wel wat stress.
Na een paar dagen had ik mijn draai gevonden en liep ik weer te fluiten,
Er waren veel leuke veulens, lekker hooi en elke dag even naar buiten.
Want, zonder mama of met,
het zou nog heel wat jaren duren voor ik eindigde in een kroket.

Maar zoals alles ging die mooie tijd voorbij,
En na een zomer of drie zat het er ook op voor mij.
Ik kreeg steeds vaker een tuig omgedaan,
En ze vonden het zelfs nodig om op mijn rug te gaan.
En ik dacht met weemoed aan de woorden van mijn moeder; het was uit met de pret.
Uiteindelijk zou ook ik eindigen in een kroket.

Ik wil jullie mijn grootste trauma niet onthouden, ik heb het hele verhaal beloofd,
De dag dat ik van mijn mannelijkheid werd beroofd.
In een keer was ik van hengst een ruin,
Mijn hele liefdesleven lag in puin.
Dat zijn van die momenten, dan sta je in je bed,
En je denkt: was ik maar vast kroket.

Na een poosje zeiden ze dat ik zadelmak was.
Ze bedoelden daarmee dat ze op me konden gaan zitten, te pas en te onpas.
Na nog een poosje hoorde ik zeggen dat ze me hadden beleerd.
Ik weet het niet, ik weet alleen dat ik pijn kreeg al deed ik niets verkeerd.
En het ging makkelijker als ik een beetje op let,
Bovendien wilde ik voorlopig nog niet in de kroket.

De eerste keer op een wedstrijd,
Man, man, wat was dat toen een spannende tijd.
Ik begon me steeds meer thuis te voelen in dit leven,
Maar helaas duurde dat maar even.
Want er was een advertentie gezet.
Het goede was dat ik nog niet toe was aan de kroket.

Ik werd al snel door een leuke jonge vrouw gekocht,
Ze vertelde dat ze al tijden naar een lief en veelbelovend paard zocht.
Zelf was ze niet zo getalenteerd,
maar ik heb haar in de loop van de tijd heel wat bijgeleerd.
Dat leek me wel een goede zet,
Ik wilde nog lang niet in de kroket.

Mijn baasje kon dan niet zo goed rijden,
Voor mij waren het gouden tijden.
Wortels, appels, suikerklontjes en andere verwennerij,
Als ze kwam had ze altijd wat voor mij.
Samen hadden we, allebei op onze eigen manier, de grootste pret,
Nee, voorlopig wilde ik nog niet in de kroket.

Mijn fokker had ooit waarschijnlijk wat anders voor ogen gehad,
Als kampioenszoon was mijn bloedlijn goed zat.
maar eerlijk gezegd, als paard had ik er niet echt behoefte aan
Om naar de olympische spelen te gaan.
Ik, ik maakte gewoon zoveel mogelijk pret,
Want ooit eindigde ik toch in een kroket.

We gingen regelmatig naar een wedstrijd,
Mijn baasje deed echt haar best, het was een fijne meid.
En ik vond het leuk om het haar naar haar zin te maken,
Want ik vond die worteltje achteraf erg lekker smaken.
En, al zeg ik het zelf, ook al deed ik het vooral voor de pret,
Ik was best lenig voor een toekomstige kroket.

Wat wel een beetje jammer is, als ze eens wat punten scoorde
Deed ze net alsof het gewoon hoorde.
Een wortel is lekker, maar zij streek alle eer op,
Het gaat je echt niet in de kouwe kleren zitten zo’n dame achterop.
En zo had zij steeds alle pret,
En uiteindelijk ga ik in de kroket.

Eens, het was een vroege voorjaarsdag, mochten we voor het eerst in de wei.
Je kent het wel, zoveel mogelijk lekker vers gras, we waren allemaal blij.
Maar dat was over toen een dierenarts zowat compleet mijn darmkanaal in kroop,
Mijn darmen kwamen weer in orde, maar ik zit er nog knap van in de knoop.
Ik stond ’s avonds met een gevoelig achterwerk in mijn bed,
En mijmerde zachtjes dat ik dan niet meer mee zou maken in een kroket.

Het leukste was als ze ons buiten gingen zetten,
En ze zaten daarbij niet goed op te letten.
Volledige vrijheid, je voelde je opperbest!
Maar na vijf minuten wilde je toch weer naar de rest.
En dan dacht je, nu is het zaak dat ik goed oplet,
Na zo’n geintje stoppen ze me zo in een kroket.

En zo ging het, jaar in jaar uit, de tijd ging vlug.
Soms mindere tijden dan moest er weer een of ander kind op mijn rug.
Soms week in week uit een wedstrijd,
Maar dat werd altijd afgewisseld door een rustiger tijd.
En ik werd, wat er ook gebeurde, altijd weer op stal gezet,
En dacht, ooit, ooit eindig ik in een kroket.

Maar mijn baasje is de laatste tijd minder geïnteresseerd in mij,
Ze is getrouwd, en ik heb er nu concurrentie van de kindjes bij.
Ik ga mijn gang, heb het naar mijn zin hier op stal,
en zie wel wat de toekomst brengen zal.
Ik ben rustiger, heb met de anderen nog wel wat pret,
Maar ik weet dat het steeds dichterbij komt, die kroket.

Sinds een poosje wil het allemaal niet meer,
Bij deze oude ruin doet alles zeer.
De veearts, ik heb er inmiddels al heel wat versleten, schudde met zijn hoofd,
Het enige dat hij me geeft is een middeltje dat de pijn verdooft.
Ik denk dat het binnenkort uit is met de pret,
Want ik weet het altijd al, ik eindig in een kroket.

Het is zover, morgen gaat het gebeuren.
Ik heb een mooi leven gehad, ik mag niet zeuren.
Zelfs het afscheid nemen van de andere knollen viel niet tegen,
Daarvoor heb ik al teveel in de box gelegen.
Nu is het klaar ik ga naar bed,
Morgen om deze tijd zit ik in een kroket.

Adios!

Foto: Remco Veurink 

Reacties