Column: Naar buiten

Column: Naar buiten

Hogere temperatuur en langer licht. We kunnen weer naar buiten met de paarden. Dat is goed nieuws voor mens en vooral dier. Zeker bij het paard zit gezondheid in de beweging, dus weg uit die bedompte overdekte rijbaan. Te paard in de vrije natuur is zoveel plezier te beleven. Was het maar zo eenvoudig. Het gros van de dressuurliefhebbers komt ook bij aangenaam weer met het paard nooit het erf af, of het moet om een wedstrijd gaan. Best vreemd want tijdens een buitenrit kun je ook dressuuroefeningen doen. Het paard zal dankbaar zijn voor deze afwisseling. Vaak is het de angst die een ruiter ervan weerhoudt het paard eens even lekker een frisse neus te laten halen. Dressuurpaarden van tegenwoordig zijn toch al gauw opgewonden standjes. Het rijden van een ereronde na een  prijsuitreiking is al problematisch, laat staan een vlotte galop door het vrije veld. Dressuur heeft alles met scholing van het paard te maken. Hoe hoger het niveau, des te hoger de graad van africhting op weg naar volmaakte harmonie tussen mens en dier. Met een goed afgericht Grand Prix-paard moet je zonder problemen een buitenrit kunnen maken, maar de praktijk is vaak anders. Of er schort iets aan opleiding en africhting of we zitten met dressuur als wedstrijdsport op het verkeerde spoor. Het dressuurpaard moet imponeren met veel expressie. Dat botst nogal eens met het rijkunstige ideaalbeeld beeld van een ruiter en paard in volstrekte harmonie. Voor wie daar als ruiter mee kan omgaan, ligt een wijde wereld vol rijplezier open.

Ton Corbeau
(Verschenen in Hoefslag nr 5/mei 2013)

 

Reacties