Blog Doordraver: Longeren

Blog Doordraver: Longeren

Foto: Remco Veurink
Overdekte longeercirkel Foto: Remco Veurink

Een vriendin die niks met paarden heeft is op bezoek. Terwijl ik koffie zet bladert zij de Hoefslag door. ‘Wat is longeren?’, vraagt ze zodra ik terug ben. Ik vertel over rondjes rennen aan een lijn en over een lange zweep die dan ineens een Franse naam krijgt. En nu we toch internationaal gaan: de Spaanse ruiter op de paardenrug waar geen mensenhand aan te pas komt. Hoe lastig het is als onervaren longeur. Of met een jong paard. Dat zo’n dier dan steeds gezellig naar je toe komt terwijl jij met je voeten (‘kop en schotel’!) verstrikt in die longeerlijn staat. Denk je dat je het beheerst blijkt rechtsom ineens nog veel moeilijker. Dat het longeergebeuren zo handig is als de bak slecht begaanbaar is. Over voorover gevallen in het zand meegesleurd worden als zo’n beest zin heeft in een sprintje trekken. Over pijnlijke blaren die de lijn in je hand brandt omdat kennelijk nog niemand de juiste stof heeft uitgevonden zodat je bij tropische temperaturen schaarsgekleed-met-handschoenen- aan compleet voor gek staat.

Dat een zichzelf respecterend paardenhouder tegenwoordig niet meer genoeg heeft aan een rijbaan. Of een overdekte manege. Wil je een beetje meetellen dan heb je een heuse longeercirkel. Hoog omheind met hout en prima bodem. Vriendin wil nog veel meer weten. Gevleid door zoveel aandacht ga ik er nog maar eens goed voor zitten. Kauwend op chocokoeken vertel ik honderduit over hulpteugels die aan alle kanten om en aan het paard gegespt kunnen worden. De edele viervoeter kun je dan als een marionet aansturen. Trek maar aan een touwtje en een lichaamsdeel gaat omhoog. Dat er zelfs mensen zijn die de lijnen aan de hoeven vastmaken zodat ze zijn benen hoger kunnen sjorren. Dat het arme beest er regelmatig bij voorover kukelt meld ik er wijselijk maar niet bij. Over de tijdwinst die het geeft als je geen tijd of zin hebt om te rijden en toch het voldane gevoel wilt hebben ‘iets’ met je paard ondernomen te hebben die dag. Over teveel energie, wat zich ook prima leent voor een potje longeren.

‘Er bestaat dus een meerdaagse cursus om handig te worden in rondjes laten lopen aan een touwtje?’ vraagt ze indringend. Ja, beaam ik. Ik vraag me hardop af hoe ze zo aan haar interesse in het longeerwerk komt. Ze heeft toch helemaal geen paard? ‘Nee, maar wel vier kinderen!’ giechelt ze.

Reacties