Sable Island, paarden overleven door zeehonden

Sable Island, paarden overleven door zeehonden

0 300

Mensen wonen hier niet meer, wel een kudde wilde paarden en talloze grijze zeehonden: ‘welkom op Sable Island in de Atlantische Oceaan’.

Op 180 kilometer ten zuidoosten van het Canadese Nova Scotia ligt Sable Island: een langgerekte strook land van 42 kilometer lang en twee kilometer breed, waar verschuivende zandduinen het landschap domineren.

Rond de 550 wilde paarden zijn al 250 jaar de beroemde bewoners van dit winderige eiland, samen met ’s werelds grootste kolonie grijze zeehonden. Laatstgenoemde zijn in grote aantallen te vinden op de uitgestrekte zandstranden. Planten, vogels en insecten, waarvan sommige nergens anders op aarde nog te vinden zijn, hebben zich eveneens aangepast aan de ruige levensomstandigheden op het eiland.

Vanwege de meer dan 350 schepen die vergaan zijn door de ruwe zee, mist en ondergedompelde zandbanken rondom het eiland, heeft het de bijnaam ‘kerkhof van de Atlantische Oceaan’ gekregen. Een populair verhaal is dan ook dat de paarden aan wal zijn gezwommen vanaf een van de vele scheepswrakken rond het eiland. Historici geloven echter dat de paarden opzettelijk op het eiland geïntroduceerd zijn door Britten die Nova Scotia (Nieuw Schotland, een provincie in Canada) uit werden gezet in de 18e eeuw.

Overleven

De paarden konden zelfstandig overleven van de kleine zoetwatervijvers en de plukken helmgras, verspreid over het eiland. Ook hebben de paarden, aan de oostkant van het eiland waar amper zoet water te vinden is, zichzelf aangeleerd om gaten in het zand te graven voor vers drinkwater.

Biologen van de Universiteit van Saskatchewan (U van S) hebben een belangrijke stap voorwaarts gemaakt in het begriijpen van de ecologie van Sable-eiland en haar wilde paarden: bevestiging van het  nauw verbonden zijn van levende systemen. Het aantal paarden is nu op Sable-eiland historisch hoog, variërend van 450 tot 550 paarden vergeleken met  de afgelopen 250 jaar slechts 200 tot 400. Een team onder leiding van Philip McLoughlin en Keith Hobson heeft geprobeerd om erachter te komen waarom het aantal zo sterk is gegroeid.

Zeehonden

Onderzoeksresultaten van een professor in de biologie aan de U van S en zijn team (gepubliceerd in het tijdschrift Ecologie McLoughlin) hebben aangetoond dat er een link is tussen sterk groeiende zeehonden populaties aan de oostkust van Canada en het zoeken naar voedsel  van wilde paarden langs de kust van Sable-eiland. Zij ontdekten dat grijze zeehonden (waarvan het aantal op het eiland is opgelopen  van minder dan 1.000 in de jaren 1960 tot bijna 400.000 op dit moment) hun jongen op het eiland hebben. Zij bemesten de zanderige, winderige  graslanden met  voedingsstoffen uit de zee. Deze bevorderderen de groei van de grassen in het gebied. De wilde paarden hebben er nu voor hebben gekozen om juist daar te grazen.

McLoughlin waarschuwt wel dat meer onderzoek nodig is om definitief te bevestigen dat door de toename van de zeehondenpopulatie de overlevingskans en voortplanting van de paarden groeit. Maar metingen bewijzen dat de zeehonden  plantengroei verrijken met stikstof door het eten van vis uit de Oceaan en computermodellen hebben aangetoond dat de paarden bij voorkeur die bepaalde met gras begroeide gebieden selecteren om te eten. Wat  ècht interessant is dat we zien hoe de verrijking van grassen, die op het eiland niet gelijkmatig plaatsvindt , van invloed is op hoe de paarden zich verplaatsen rond het eiland om te eten. Dit spreekt voor de stelling dat verschillende systemen, oceaan en land,  onderling worden verbonden door fundamentele ecologische relaties. De volgende stap van het team is om te bepalen of stikstof afkomstig uit de zee kan worden opgespoord in de weefsels of de haren van de paarden en zo hun voortplanting en overleving verklaart. In het team zijn opgenomen afgestudeerde studenten Kenton Lysack en Tom Perry en postdoctorale Lucie Debeffe. Sinds 2007 hebben McLoughlin’s  medewerkers de geschiedenis van het leven en verplaatsingen van elk paard dat op Sable-eiland naam gegeven en bijgehouden met het oog op een beter begrip hoe de populaties functioneren en  hoe geïsoleerde populaties kunnen worden behouden.

‘Het eiland is echt een van de meest interessante “buiten laboratoria” die een ecoloog bevolking zou kunnen wensen,’ volgens McLoughlin.

Bezoekers

Sable Island wordt beschermd door Parks Canada, die pas sinds kort bezoekers toelaat op het eiland. De toegang tot het eiland wordt nog steeds sterk bepaald en bemoeilijkt door de geografie en het weer, iets wat de ervaring des te bijzonder maakt en mogelijk is van juni tot eind oktober.

Bron:  sciencedaily /  Universiteit van Saskatchewan

Foto:  shutterstock

Reacties