Verzorging

Esdoorn

Paardenpunt Vlaanderen blijft waarschuwen voor de giftige zaden van de esdoorn. Het lijkt om een verschijnsel dat hoort bij de herfst, maar de zaden liggen nog steeds op het land.

Juist omdat het gras nu nog niet zo lang is, is de kans dat paarden de zogenaamde ‘helikoptertjes’  opeten groot.

Met het eten van de bladen of zaden van een esdoorn ontstaat het risico op atypische myopathie, een levensbedreigende spierziekte bij paarden.

Atypische myopathie

Bij atypische myopathie, ook wel weidemyopathie genoemd, wordt in zeer korte tijd de stofwisseling in de skeletspieren zodanig aangetast dat het paard moeilijk tot niet meer beweegt.

Er zijn manieren om het eten van esdoornzaadjes tegen te gaan:

• Beperk tijdelijk de toegang tot weides die zaailingen van de gewone esdoorn (Acer pseudoplatanus) bevatten. Of sluit deze delen eventueel af voor paarden.

• Beperk de tijden van je paard op de wei. In de meeste klinische gevallen stond het paard langer dan zes uur per dag op de wei. Je kan eventueel je paard voeren voordat hij de wei op gaat.

• Organiseer een weiderotatie, zodat de paarden alleen op weiden met genoeg gras staan.

• Plaats geen hooi of ander voer op dezelfde grond als waar de esdoornzaadjes liggen.

• Verwijder de zaailingen zo snel mogelijk. Je kan ze vermaaien, vermalen en zelfs verbranden. Vermijd hierbij het gebruik van toxische producten en let erop dat de paarden op dat moment nog niet op dat stuk grond kunnen. Zelfs de gehooide zaden kunnen toxines bevatten. Het beste is om te wachten totdat de zaailingen volledig zijn afgebroken en het gras voldoende gegroeid is.

• Verwijder de omliggende esdoorns als dat mogelijk is. Je vermijdt zo dat de bloemen en zaden op het land terecht komen.

Bron: Paarden.Vlaanderen

Foto: archief

akkerbouw

Het voorjaar heeft zich alweer voorzichtig aangediend. Dat betekent dat je paard binnenkort tijdens het weideseizoen weer hele dagen kan genieten van de warme zon en het groene gras.

Maar waar moet je op letten wanneer je je paard weer voor de eerste keer op de wei zet? En hoe voorkom je aandoeningen als hoefbevangenheid en koliek?

We spreken met Christa Bodaan, dierenarts en chirurg bij de Belgische paardenkliniek EquiTom.

Opbouwen

Als je de paarden voor de eerste keer weer op het land zet, is het belangrijk om de uren op te bouwen. Je kan ze bijvoorbeeld elke dag een half uur langer op de wei zetten, zodat ze kunnen wennen aan de vrije beweging maar ook aan het verteren van vers gras.

“Je moet er ook rekening mee houden op wat voor soort gras ze staan,” legt Christa Bodaan uit. “Land geschikt voor melkvee, bevat vaak meer calorieën dan ‘normaal’ gras; je moet er dus rekening mee houden dat je paard er niet ineens te veel van binnen krijgt. De microben die ín de darmen zitten zorgen voor de vertering van gras. Als er opeens heel veel suiker binnenkomt, kunnen de microben van slag raken, hierdoor kan overmatige gasvorming en koliek ontstaan.”

Verse wei

Als je de weidegang niet goed opbouwt, kan dat gevolgen hebben. “Als je paarden direct de hele dag op het land zet, is de kans op koliek en/of hoefbevangenheid groter. Dat betekent niet dat automatisch elk paard hetzelfde risico loopt, maar je hebt als eigenaar wel invloed op dat risico. Wat je ook in de gaten moet houden is dat een verse wei, waar veel gras op staat, heel veel calorieën bevat. Dus dat je moet uitkijken dat je paard niet heel snel te dik wordt.”

Als je paard heel gevoelig is voor hoefbevangenheid, kan je hem beter op een hele kale weide of zandpaddock zetten en hooi voeren. Is hij enkel gevoelig voor suikers dan kan het paard beter ’s ochtends vroeg naar buiten. Na een zonnige dag zitten er in de namiddag, de meeste suikers in het gras.

Bijvoeren

Of de paarden nog bijgevoerd moeten worden is afhankelijk van het land en van het paard.

“We hebben tegenwoordig heel goed uitgebalanceerd voer. Als je zeker wilt weten dat je paard alle vitamines en spoorelementen binnenkrijgt, kan je daar nog een handje van geven. Maar over het algemeen zitten er heel veel vitamines en voedingsstoffen in vers gras, en dat is heel goed voor ze.” Paarden die grote atletische prestaties leveren hebben mogelijk extra energie in de vorm van krachtvoer nodig.

Graasmasker

Bodaan ziet niet voor ieder paard de oplossing in een graasmasker, om de inname van gras te beperken. “Graasmaskers zijn een mooie uitvinding, is niet voor ieder paard effectief. We gebruiken ze vaak voor pony’s, omdat die nu eenmaal snel te dik worden. Shetlanders bijvoorbeeld lopen een verhoogd risico op hoefbevangenheid. Deze pony’s zijn ook ontzettend slim, vaak leren ze om door het masker heen te eten en krijgen zo dus toch gras binnen.  Wanneer je het masker een gedeelte van de dag op doet, en ze daarna een uurtje of twee zonder masker laat grazen, is gebleken dat de pony’s in die korte periode bijna net zo veel eten als een paard wat de hele dag zonder masker staat. Ze eten hun buikje helemaal rond.”

Aanvullende tips

Planten

Bodaan geeft aan dat er flink wat giftige planten zijn die je uit de wei moet halen zodra je ze ziet. “Esdoornzaden, Jacobs kruid, Sint-janskruid zijn voorbeelden daarvan. Zorg dat er geen buxus of taxus planten in de buurt zijn, dat zijn takjes die vaak gebruikt worden voor heggen. Mocht je weiland grenzen aan je tuin, zorg er dan voor dat de paarden niet aan de heg kunnen knabbelen.”

Ontwormen

“Ontwormen is extra belangrijk als de paarden buiten lopen, want buiten hebben ze meer risico op het opnemen van wormeitjes. Het is geadviseerd om een mestonderzoek te laten doen en aan de hand van de resultaten al dan niet een geschikte ontwormer te gebruiken. Overmatig of verkeerd gebruik van ontwormingsmiddelen verhoogt het risico op resistentie wanneer wormen niet meer gevoelig zijn voor een bepaald ontwormingsmiddel. Door middel van een onderzoek kun je met zekerheid vaststellen of je paard wormen heeft en welke.’’

Omheining

“Zorg dat je een veilige omheining hebt. Paarden kunnen zich ontzettend lelijk beschadigen aan hekken, bijvoorbeeld als ze uitbreken of vast komen te liggen. ”

Beschutting

“Er is een Europese wetgeving met betrekking tot de beschutting in een weiland. Niet zozeer voor de regen, want daar kunnen paarden heel goed tegen. Maar in de zomer, als het heet is, moet je zorgen dat er schaduw is voor de paarden, zodat ze niet oververhit raken.” Qua ruimte is de richtlijn: 1.000 à 2.500 m2 per dier, met een maximum van vier grote weidedieren per hectare.

Ezels & schapen

“Paarden en ezels samen laten grazen is in principe geen probleem. Je moet alleen ezels wel laten testen op longwormen. Ezels kunnen longwormen hebben, zonder dat ze er klinische problemen door krijgen Bij paarden kunnen deze problemen wel tot uiting komen. Als het heel nat is en je paard staat samen met schapen, is er risico op leverbot, een parasiet die vooral bij herkauwers voorkomt. Paarden kunnen deze ook krijgen, de mest kan hierop getest worden.”

Belangrijk

Al met al moeten deze ‘gevaren’ je er zeker niet van weerhouden om je paard op het weiland te zetten; er zitten namelijk ook heel veel voordelen aan. “Vooral voor hun maag- darmkanaal, vitamineopname, het gebit en de spieropbouw is het heel voordelig.”

Verder is natuurlijk het sociale aspect van de paarden van belang. Ze kunnen elkaar immers  kriebelen, met elkaar spelen en genieten van de ruimte die ze hebben.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief

 

Stethoscoop

De Britse Equine Veterinary Association heeft dierenarts David Rendle onderscheiden vanwege zijn onderzoek naar de behandeling van PPID, ofwel de ziekte van Cushing.

Rendle gaf over de resultaten van het onderzoek een lezing tijdens een congres van de BEVA.

Pergolide-tabletten

David Rendle kreeg de Sam Hignett Award omdat hij nader onderzoek deed naar pergolide-tabletten, een medicijn voor de behandeling van PPID, een afkorting van ‘pituitary pars intermedia dysfunction’, bij paarden.

Rendle merkte onder meer op dat het middel niet smakelijk is en dat de tabletten moeilijk zijn te doseren  wanneer een pony  bijvoorbeeld een halve dosis voorgeschreven krijgt. ‘Er moet kritisch worden gekeken naar een alternatief voor dit medicijn,’ concludeert hij.

Pasta

Rendle behandelde negentien pony’s met cushing, die niet op de reguliere medicijnen reageerden. Hij gaf ze een smakelijke pasta met dezelfde werkzame stof erin verwerkt. Bij veertien van de negentien pony’s daalde de hoeveelheid ACTH-hormoon, dat bij cushing-patiënten verhoogd is, aanzienlijk.

Rendle is als paarden-geneeskundige verbonden aan de Rainbow Equine Hospital in Old Malton, North Yorshire.

Antibiotica bij paarden

Adam Redpath won the Voorjaarsdagen BEVA Award voor zijn proefschrift over de noodzaak van het gebruik van antibiotica bij paarden. Volgens Redpath heeft het beperken van het gebruik van antibiotica vergaande consequenties. ‘Er is behoefte aan een richtlijn voor wat betreft het verstandig gebruik van deze middelen.’

Redpath is als docent verbonden aan de University of Nottingham en is werkzaam als dierenarts. Hij doet onderzoek naar pijnstilling bij paarden en naar de toepassing van medicijnen bij paarden in het algemeen.

Hij zal zijn proefschrift over antibioticagebruik bij paarden nogmaals presenteren tijdens de European Veterinary Conference Voorjaarsdagen volgend jaar in Den Haag.

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: archief Digishots

0 261
Bitten
Foto: Remco Veurink

Het beoordelen van het gedrag van een paard bij de eerste introductie met een bit, geeft niet altijd een eerlijk beeld van de stress die het paard daadwerkelijk doormaakt. Onderzoek heeft aangetoond dat de introductie van het bit aan een jong paard stressvol kan zijn. De meeste paarden laten echter geen zichtbaar stressgedrag laten zien.

Stress

De meeste sportpaarden lopen met een bit. De introductie van het bit aan een jong paard is dus een erg belangrijk deel van de trainingsprocedure. Veel paarden laten tekenen van discomfort zien doordat zij de mond openen of tandenknarsen. Voor dat laatste wordt veel onderzoek gedaan en worden nieuwe producten op de markt gebracht, maar er is nog weinig kennis over de stress van het paard wanneer hij voor het eerst met een bit wordt geïntroduceerd.

Onderzoek

Elf paarden, gemiddeld 3,5 jaar oud, maakten kennis met het bit volgens een traditionele methode, in drie dagen tijd. Onderzoekers gebruikten een mix van enkel- en dubbelgebroken watertrenzen. Tussen het gebruik van deze twee bitten werden geen significante verschillen gevonden. De stress van de paarden werd gemeten aan de hand van gedrag en hartslag.

Gewenning

Het was duidelijk dat in drie dagen gewenning optrad; de hartslag van de paarden werd steeds rustiger bij het indoen van het bit. Onderzoekers concluderen dat paarden aan het bit wennen wanneer het regelmatig wordt ingedaan, maar het is onbekend hoe lang het duurt voordat het paard zijn bit volledig accepteert. Ondanks dat er veranderingen waren in de hartslag van de paarden, wanneer zij aan het bit wennen, waren deze veranderingen niet terug te zien in het gedrag.

Bron: Horsetalk

0 175
Foto: Remco Veurink

Atypische myopathie is een mysterieuze maar vaak dodelijke ziekte bij paarden, die het meest voorkomt in de lente en herfst. De ziekte verzwakt de spieren van het paard en kan tot uiting komen met plotselinge stijfheid, spiertrillingen, koliekachtige tekenen, donkere urine en een lage lichaamstemperatuur. Het sterftecijfer ligt rond de 70%. Als eigenaar kun je maatregelen treffen om atypische myopathie te voorkomen.

Esdoorn

Onderzoekers publiceerden in 2013 een studie, zij ontdekten dat gifstoffen uit de zaden van de esdoorn waarschijnlijk de oorzaak zijn. Het onderzoek omvatte zeventien paarden uit Nederland, Duitsland en België. Het team onderzocht de weiden van twaalf paarden, en esdoorn bleek in alle gevallen aanwezig te zijn.

Schaarse weiden

Atypische myopathie is niet besmettelijk en kan paarden van alle leeftijden en soorten treffen, jonge paarden kunnen kwetsbaarder zijn. De uitbraken van deze dodelijke ziekte zijn meestal in de herfst; slachtoffers staan meestal in schaarse weiden. Zaden liggen op de grond liggen en worden dan gegeten bij gebrek aan andere beweiding. In het begin kan de ziekte erg snel gaan, waardoor sommige paarden levenloos in hun weide worden gevonden.

Voorkomen en behandelen

Als eigenaar dien je de plekken waar esdoornzaden zijn gevallen af te zetten en regelmatig de weide te controleren, om ervoor te zorgen dat de zaden van nabijgelegen esdoornbomen niet zijn binnengewaaid. Wanneer er weinig gras in de weide staat, dienen de paarden voorzien te worden van voldoende hooi. Het is verstandig om de zaden regelmatig uit de wei te rapen en weg te gooien. Neem direct contact op met een dierenarts, bij een vermoeden van atypische myopathie. Paarden die vroegtijdig zijn gediagnosticeerd door een bloed- of urinetest kunnen worden behandeld met intensieve zorg. Zodra er echter ziekteverschijnselen aanwezig zijn, is atypische myopathie al ernstig.

Bron: Horse&Hound

0 496
borstels verzorging paarden
© DigiShots

Uit een Frans onderzoek blijkt dat paarden een ‘kriebelbeurt’ met de handen verkiezen boven een behandeling met een rosborstel. Paarden die met de hand worden verzorgd, zoeken aantoonbaar vaker contact met hun verzorger.

De onderzoekers verdeelden 27 paarden in twee groepen. Dertien paarden werden gekrauwd en gemasseerd op hun favoriete plekjes, in elf sessies van tien minuten elk. Veertien paarden werden zoals gebruikelijk met kam en borstel verzorgd.

Knuffelhormoon

Alle reacties van de paarden werden geregistreerd, zoals gezichtsuitdrukkingen, gedrag, hartslag en de aanmaak van het stresshormoon cortisol en het knuffelhormoon oxytocine.

De paarden van de ‘handverzorgingsgroep’ bleken veel vaker uitdrukking te geven aan kenmerken van welbevinden. Ze hadden half gesloten ogen, een naar voren uitgestoken bovenlip en een lage hals.

Defensief gedrag

In de vergelijkingsgroep werd vaker defensief gedrag waargenomen: een omgedraaide hals, opengesperde ogen en samengeknepen lippen.

Ook was het gedrag van de paarden significant veranderd na de eerste sessies. De handverzorgingsgroep zocht contact met de verzorger. De paarden uit de andere groep vermeden aanraking, trokken de buikspieren aan en drukten de rug weg.

Meer contact

Het onderzoeksteam vat samen: ‘Deze resultaten komen sterk overeen met eerder verzamelde gegevens, waaruit is gebleken dat vachtverzorging kan leiden tot het zoeken van meer contact bij het masseren van favoriete delen van het lichaam. Wanneer je de reactie van een paard niet in acht zou nemen, kan dat leiden tot vermijdend en defensief gedrag.’

Bron: St-Georg

Foto: Digishots

0 4635
dekens
Foto: Remco Veurink

Een paard met een flinke wintervacht zweet tijdens inspanning eerder en het lange haar droogt langzamer op. Daarom worden veel sportpaarden geschoren. Dit betekent automatisch dat het paard, ter compensatie van het afgeschoren winterhaar, één of meerdere dekens moet dragen om warm te blijven. Om te bepalen of een paard het warm of koud heeft, gaan veel paardenhouders van hun eigen gevoel uit. Maar dat is niet verstandig!

Thermo neutrale zone

Mensen hebben het zonder kleren niet te warm en niet te koud bij een temperatuur tussen de 28 en 30 graden Celsius, dat is de thermo neutrale zone. Voor een ongeschoren paard ligt deze zone tussen de -5 en +15 graden. Een geschoren paard voelt zich het best bij een temperatuur tussen de 10 en 20°C. Het ongeschoren paard heeft het dus pas koud bij temperaturen onder de -5°C, of bij langdurige neerslag of extreme wind, waardoor de gevoelstemperatuur aanzienlijk daalt. Een paard dat het koud heeft, rilt om weer warm te worden.

Afkoelingsproces

Datzelfde ongeschoren paard heeft het al te warm als het kwik boven de 15°C stijgt. En door inspanning kan de temperatuur in de spieren soms wel oplopen tot 45°C. Deze warmte moet het paard zien kwijt te raken, anders raakt het oververhit. Het paard zal gaan zweten; als de koelere buitenlucht langs de natte huid blaast, koelt het bloed af. Dit afgekoelde bloed stroomt naar de spieren, zodat ook daar de temperatuur daalt. Jij kunt het afkoelingsproces ondersteunen door met het paard te stappen of het paard af te spoelen met koud of lauw water. Met een zweetdeken kun je bij kouder weer juist voorkomen dat het paard te snel afkoelt en last krijgt van stijfheid. Haal de zweetdeken er wel op tijd af want zodra de deken het zweet heeft opgenomen wordt deze nat en onder een natte deken koelt een paard juist af.

Winterdekens

Een geschoren paard heeft in de winter een winterdeken nodig. Niet geschoren paarden hebben in de regel pas dekens nodig wanneer de buitentemperatuur onder de -5 graden komt. Let wel goed op, want de gevoelstemperatuur kan door wind en regen aanzienlijk lager zijn dan de daadwerkelijke temperatuur. Koude wind of langdurige neerslag kan dus een reden zijn om wel een deken te gebruiken. De warmte van een deken wordt bepaald door de vulling, uitgedrukt in grammen. 0 tot 100 gram kan gedragen worden tussen de 0 en +15 graden, 200 tot 300 gram wordt aangeraden bij -10 tot +10 graden en 300-500 grams dekens bij -20 tot +5 graden.

Waterdicht en ademend

Wordt de deken ook buiten gedragen, kies dan een waterdichte en ademende deken. Onder een te dikke of slecht ademende winterdeken gaat het paard zweten en wordt de voering nat. Als de temperatuur ’s nachts weer daalt, krijgt het paard het juist koud. In plaats van één deken kan ook voor laagjes gekozen worden. Hou er rekening mee dat twee dunnere dekens meer warmte geven door de isolerende werking van de lucht die ertussen zit.

Bron: KNHS

0 635
krachtvoer
Foto: Remco Veurink

Het maagdarmkanaal van een paard functioneert optimaal wanneer het langzaamaan ruwvoer verwerkt; dit houdt de maag gevuld, en helpt maagzweren voorkomen. Voor voldoende energie en voedingsstoffen, voeren we vaak ook krachtvoer, in een geconcentreerde vorm. Maar hoe vaak, en hoe veel krachtvoer moet er gevoerd worden voor een optimale gezondheid? Kentucky Equine Research zocht het uit.

Kleine porties

‘De hoeveelheid kracht die het paard nodig heeft om te groeien of te werken, is de belangrijkste factor om te bepalen hoe veel maaltijden een paard nodig heeft.’ vertelt voedingsdeskundige Catherine Whitehouse. ‘Ruwvoer moet vrijwel altijd beschikbaar zijn voor paarden, krachtvoer kan beter in kleine porties worden gevoerd. Over het algemeen is het verstandig niet meer dan 2,3 kilo te per keer te voeren aan volwassen paarden.’

Graan en zetmeel

‘De grootte van de maag en de snelheid van de spijsvertering bepalen dat het paard niet meer graan per maaltijd kan eten. De meeste paarden zouden graag meerdere, enorme maaltijden krachtvoer op een dag krijgen, maar het maagdarmkanaal kan niet meer voer tegelijk aan. Zetmeel is de belangrijkste energiebron in veel voer, het moet voldoende tijd in de dunne darm doorbrengen om goed te worden verteerd. Wordt het te snel door de dunne darm geduwd, kan het de energieproductie van het paard verstoren.’

Drie maaltijden

‘Wanneer je maximaal 2,3 kilo krachtvoer per dag aan een paard voert, kan dit veilig in één maaltijd worden aangeboden. De meeste concentraten zijn echter ontwikkeld om tussen de 3 en 6 kilo per dag te worden gevoerd, meerdere maaltijden per dag zijn dan nodig. Wanneer paarden meer dan 4,5 kilo per dag krijgen, is het verstandig om het in drie maaltijden aan te bieden. Verdeel deze maaltijden dan gelijkmatig over de dag.’

Bron: Kentucky Equine Research

0 901
koliek
Koliek

Het kan best lastig zijn om een paard te hebben, en er goed voor te zorgen. Zeker wanneer je als eigenaar te maken krijgt met koliek! The University of Nottingham werkte mee aan een deskundig advies. Want wat moet je doen, wanneer je staat te wachten op de dierenarts?

Zorg voor een veilige omgeving

Wanneer je paard pijn laat zien (zoals liggen en rollen) is het aan te raden om hem naar een veilige omgeving te brengen, zodat de kans op een blessure wordt verkleind. Zet hem bijvoorbeeld in een stal met veel bodembedekking of in de bak of paddock. Haal emmers, voerbakken en andere objecten waaraan het paard zich kan verwonden uit de buurt.

Laat het paard rustig alleen in de stal tot de dierenarts arriveert met een pijnstiller. Liggen en/of rollen maakt de koliek niet erger, en veroorzaakt geen slag in de darm. Ook al kan het vreselijk zijn om het paard te zien in zulke pijn, wordt het sterk aangeraden om niet meer de stal in te gaan zonder begeleiding van de dierenarts. Dit voor de veiligheid van de eigenaar.
Wanneer het paard naar een bak of paddock wordt meegenomen, laat hem dan niet los. Het is verstandig om een helm en handschoenen te dragen. Een paard dat zoveel pijn heeft, is zich niet meer bewust van zijn omgeving, tref daarom maatregelen voor je eigen veiligheid.

Beweging

Als een paard veel pijn heeft, kan het helpen om 15 tot 20 minuten rustig te wandelen, dit doet geen schade. Het dient echter voorkomen te worden dat het paard draaft of galoppeert, en langere beweging zonder de begeleiding van een dierenarts, wordt afgeraden. Er zijn specifieke gevallen waarin je dierenarts andere beweging zal voorschrijven, maar dit zal pas gebeuren na diagnose, beweging zal een ziek paard namelijk altijd uitputten. Forceer het paard niet te lopen, wanneer het probeert te gaan liggen.

Voeding en water

Informeer bij twijfel altijd bij de dierenarts. Haal al het voer weg uit de stal. Paarden die vrij rustig staan en niet heel veel pijn hebben, kunnen nog wat water krijgen; het is echter zeldzaam dat een ziek paard gaat drinken.

Praktische zaken

Zorg ervoor dat je een plan klaar hebt liggen om het paard te transporteren, mocht het paard naar de kliniek moeten. Als het paard echt ziek is, kan iedere vertraging cruciaal zijn, laat dit dus niet liggen tot de laatste minuut. Kijk na of de trailer of vrachtwagen geen platte banden heeft en start. Moeilijkheden met transport zijn een veelvoorkomende oorzaak van vertraging, en kunnen levensbedreigend zijn.
Wanneer het paard verzekerd is, zoek dan uit of koliek onder de verzekering valt. Dit kan eventuele vertragingen wederom voorkomen en helpen om een goede keuze te maken wanneer de dierenarts een operatie adviseert.

Doorverwezen naar de kliniek, en dan?

Vraag de dierenarts om de mogelijke kosten in te schatten. De kosten zullen licht verschillen per kliniek, maar de dierenarts en kliniek zullen je voorzien van specifiekere informatie over complicaties en een schatting maken van de overlevingskansen. Wanneer je verzekerd bent, laat dan aan de verzekeringsinstantie weten dat het paard koliek heeft en is doorverwezen. Houd het telefoonnummer van de kliniek voor handen, en breng hen op de hoogte wanneer er problemen of vertragingen zijn tijdens het transport.

Bron: Horse&Hound

Foto: Shutterstock

0 345
paardenwelzijn weide gras wei
Foto: Remco Veurink

Herfstweer zorgt voor veranderingen in weides, paardeneigenaren dienen ervoor te zorgen dat hun paarden in een gezonde omgeving staan. Dr. Ann Swinker stelde de belangrijkste punten op voor een veilige weide.

Bladeren

Paarden houden van de geur en smaak van bladeren die pas net van de bomen zijn gevallen. Deze bladeren hebben een dichte, zware structuur en kunnen vast komen zitten in het verteringsstelsel van het paard. Daardoor, kunnen zij koliek veroorzaken. Om deze reden is het belangrijk om bladeren uit de wei te verwijderen, en eventueel te composteren.

Verslikken

Het eten van bladeren en gemaaid gras, kan ook resulteren in een verslikking bij paarden. Wanneer het paard zich verslikt, komt er een verstopping in zijn slokdarm. Dit is pijnlijk en oncomfortabel voor het paard, maar het eten kan enkel een kant op: richting de maag. Een paard dat zich verslikt gaat vaak met zijn hoofd naar beneden staan, en er komt speeksel en gekauwd voer uit zijn neus. Het paard heeft snel een dierenarts nodig, die hem vaak met een eenvoudige ingreep kan helpen.

Giftige planten

Een ander belangrijk ding voor paardeneigenaren om in de gaten te houden tijdens de herfst, zijn de planten die in de wei groeien. Door de vorst en de kou, groeien de planten minder snel. Het valt daardoor niet snel op, wanneer er een giftige plant in de wei staat. Dit dient goed gecontroleerd te worden.

Tips

Giftige planten kunnen serieuze schade aanrichten aan paarden, voornamelijk wanneer de paarden weinig ander ruwvoer aanwezig is of paarden dorstig zijn. Giftige planten kunnen gezondheidsproblemen opleveren of zelfs dodelijk zijn. Vergiftiging kan voorkomen worden door goed management van de paarden, weides en hooi. Daarvoor enkele tips:

Zoek uit welke giftige planten er groeien in je omgeving, en hoe ze eruitzien in verschillende groeistadia.

Inspecteer de weides, graaf giftige planten uit en vernietig ze.

Zorg voor voldoende water en voer paarden goed bij wanneer er weinig gras beschikbaar is.

 

Bron: EquiMed

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,770FansLike
0VolgersVolg
6,943VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer