(Rio) Springen

Bij de start van de Olympische spelen in Rio de Janeiro, had waarschijnlijk niemand gedacht hoe de landenwedstrijd zou aflopen. Uitgerekend bij een van de latere winnaars is er daar iets  helemaal misgegaan. En dat was zeker ook niet zonder gevolgen, zoals Pénélope Leprevost bericht.  De Amazone heeft met haar merrie Flora de Mariposa een lelijke val gemaakt in het begin van het toernooi. Later heeft ze toch aanzienlijk bijgedragen aan de gouden medaille van de Fransen ondanks flinke pijn in haar rechter dij. Achteraf blijkt dat deze voortkwam uit een scheur van een spier die enkele weken tijd nodig zal hebben om te genezen.

Pénélope Leprevost belooft echter op haar Facebookpagina dat ze met een beetje rust weer in topvorm terug zal komen.

Bron: St.Georg.de

Foto: Remco Veurink
Banner Outdoor Brabant

De zoon van Nick Skelton, Harry, is zelf een succesvolle jockey. Een koele kikker, die heel wat meegemaakt heeft in de paardensport. Hij erkende echter dat hij ‘behoorlijk aangedaan was’ nadat zijn vader in Rio Olympisch kampioen geworden was. Skelton zette de kroon op zijn werk door in het Deodoro de titel te pakken met de ongekende Big Star.

‘Ik hield het bijna niet droog’, liet Harry Skelton weten aan Press Association Sport. ‘Dit is het hoogst haalbare wat je als familie kunt meemaken in de paardensport. Deze titel wilde hij zó graag! En we gunden het hem zo…’ Harry Skelton kan zijn emoties niet precies omschrijven. ‘Om goud binnen te halen op zijn laatste Olympische Spelen, dat is toch wat! Ik wist geen woord uit te brengen toen ik hem sprak vrijdag na afloop. Wat hij heeft gepresteerd, is eigenlijk onmogelijk als je weet wat hij allemaal al heeft meegemaakt. Hij brak zijn nek in 2000, waarna hem werd verteld dat hij nooit meer zou kunnen rijden. Maar paardrijden is zijn leven. Onze hele familie ‘is’ paard. Er is niks anders.’ Ook Big Star had een lange weg te gaan voordat hij weer op het niveau was waarop hij nu beland is. Sinds de Grote Prijs van Aken in 2013 is hij zo ongeveer niet blessurevrij geweest en Skelton bracht hem uiterst voorzichtig en met veel geduld terug. ‘Wat groom Mike Beever heeft bereikt met zijn dag-en-nacht verzorging van Big Star, is briljant. Dit goud gaan we zeker vieren!’, verzekert Harry.

RacingUK/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

De schimmelhengst Zirocco Blue VDL had niet zijn beste optredens in Rio de Janeiro. Totaal onverwachts besloot het springpaard tweemaal te weigeren in de individuele kwalificatieronde, om het geheel vervolgens nog eens dunnetjes over te doen in de eerste landenwedstrijd. Voor Jur Vrieling was het toen genoeg. Zirocco werd teruggetrokken en hoefde niet meer in de ring te verschijnen.

Voor Janko en Wiepe van de Lageweg van VDL Stud een ware teleurstelling. Maar de twee hebben er alle vertrouwen in dat het weer goed komt met de springhengst. ‘Hij komt nu eerst naar huis een paar weken en dan bouwen we weer rustig. Jur is een topruiter en een toppersoon. Zirocco heeft alle kwaliteit en paarden met veel kwaliteit zijn nu eenmaal scherp. Dan heb je totaal vertrouwen nodig. Dat was er ook altijd, maar het ging nu even fout.’ Ook het vertrouwen in Jur is niet beschaamd, ondanks het zweepgebruik van de ruiter. ‘We keuren zijn reactie niet goed, maar snappen het wel. Hij heeft gezegd dat hij er spijt van heeft en voor ons is het klaar,’ aldus Van de Lageweg.

Klik hier om het fragment te beluisteren.

Foto: Remco Veurink

Voor het eerst sinds 1988 heeft Nederland geen enkele medaille weten te behalen in de paardensport op de Olympische Spelen. Niet alleen in de dressuur delfden onze ruiters het onderspit, ook bij het springen bleek de concurrentie een maatje te groot. Tegenvallende resultaten voor Oranje, die bij het springonderdeel als favoriet voor goud werden gezien. Ook op andere sportonderdelen vielen de prestaties tegen. Hoe kon dit gebeuren? ‘We gaan met de sportbonden diep in op wat de werkelijke oorzaak is geweest.’ aldus chef de mission Maurits Hendriks zondag.

Met name in de Nederlandse ‘kernsporten’, daar waar hoog op wordt ingezet en meer geld in wordt geïnvesteerd, vielen de prestaties tegen. Daar sprong onder andere de paardensport er wat dat betreft uit.  ‘In de hippische sport zijn we de afgelopen jaren dominant geweest. Hier valt het tegen. Maar ik vind niet dat je zomaar kunt zeggen dat het niet goed gaat met de hippische sport.’ aldus Hendriks. Sportkoepel NOC*NSF gaat de crux van het probleem proberen te achterhalen.

Foto: Remco Veurink
Bron: Parool / Hoefslag

Harrie Smolders en Emerald.

Harrie Smolders Emerald‘We kwamen hier natuurlijk voor een teammedaille. Jammer genoeg werd dat direct een hele moeilijke missie. Het is al moeilijk om die medaille met vier man te halen, met drie man is het bijna onbegonnen werk. Dan mag er echt helemaal niks verkeerd gaan. Nu wist je, als er iets valt, dan is het gedaan. Na de eerste rit van Jeroen in de finale van de landenwedstrijd waren we al bijna gezien en toen ik de onderste paal eraf kreeg op de triple bar was alles meteen weg.

Wat ons trof zijn van die onverwachte dingen die hier gebeuren, voor ons in negatieve zin en voor anderen gebeurt er weer iets in positieve zin. Outsiders die boven komen drijven en favorieten die sneuvelen. Dat is kenmerkend voor een kampioenschap en zeker voor de Olympische Spelen. Dat is drama en topsport en daarom vinden we het ook mooi.

‘Big Star is een fenomeen’

Nick Skelton was op voorhand wel een van de topfavorieten. Hij heeft het hele jaar hier naartoe gewerkt. Toen hij van de week een fout kreeg, werd hij niet langer door iedereen als een favoriet gezien. Maar het moest zo zijn voor hem. Hij is een kampioen en voor zijn paard geldt zeker hetzelfde. Dat is een fenomeen. Alle drie de paarden op het podium zijn trouwens geweldig. Het zijn net veertjes op de sprong. Zo licht en makkelijk springen ze.

De keuze om Emerald niet in te zetten voor de tweede manche, was voor mij logisch, zeker met het verloop van de proef. We hadden teveel nullers in de eerste ronde in mijn optiek. Alle kansen op een medaille waren feitelijk weg. En of je dan vierde wordt of twintigste maakt eigenlijk geen verschil. Het is Emerald zijn eerste kampioenschap. Ik moet hem nog in bescherming nemen. Hij geeft altijd zoveel en moet misschien nog leren te doseren. In overleg met de eigenaar en bondscoach hebben we besloten hem terug te trekken. Hij is nog jong, ik wil nog graag een paard overhouden voor de toekomst.

De eigenaar, mijn werkgever Axel Verlooy, en zijn zoon Jos zijn hier alle dagen geweest. Dat was fijn voor mij. Het contact is weliswaar minder dan op een regulier concours, maar belangrijke dingen hebben we wel besproken. Het is fijn om vertrouwende mensen om je heen te hebben om zo het beste eruit te kunnen halen. Met de ruiters hebben we veel tijd samen doorgebracht. We liggen elkaar goed, dus dat heeft geen problemen opgeleverd. Ik vond het apart zo een keer in het dorp te verblijven en tussen al die sporters te lopen. Dat geeft een ander gevoel en maakt duidelijk dat je niet op een Europees of wereldkampioenschap bent.

Mijn vrouw was hier ook, mijn kinderen niet. Dit is geen speeltuin voor hen, meer voor grote mensen. De kinderen hebben de hele week bij familie gelogeerd, zowel bij opa’s en oma’s en ooms en tantes. Wat ik van ze gehoord heb, hebben die een hele leuke week gehad.

‘Als kleine ondernemer drie paarden in de finale hebben is wel iets heel moois’

Harrie Smolders EmeraldBijzonder was nog dat er drie paarden in de finale zaten, waarmee ik een band had. Allereerst natuurlijk Emerald, maar daarnaast ook Zipper en First Devision. Zipper liep met René Tebbel en hij is bij ons geboren, gefokt door mijn vader. First Devision, van Sjeik Al Thani uit Qatar, is in mijn handen geweest. Die kocht ik als zevenjarige en heb ik zelf ook een tijd gereden. Als kleine ondernemer hier drie paarden in de finale hebben is wel iets heel moois, vind ik.

Nu kijken we alweer vooruit. Met mijn tweede paard Don wil ik nog een paar Global Tour-wedstrijden rijden en met Emerald heb ik de landenwedstrijdfinale in Barcelona op de planning staan. Het is hier mooi geweest en we gaan gewoon weer door naar het volgende.’


Harrie Smolders (34 jaar) is werkzaam bij Axel Verlooy en woont in Lage-Mierde. Hij maakt samen met de voor meerdere stamboeken goedgekeurde Emerald N.O.P. deel uit van het olympische springteam.

Bron: Hoefslag

Foto’s: Remco Veurink

banner-website

Big Star
Big Star en Nick Skelton, de Olympische kampioenen 2016

Terwijl Big Star gisteren in Rio met zijn ruiter Nick Skelton opnieuw bewees het beste springpaard van de wereld te zijn, door de Olympische Gouden medaille te winnen, is Veulenveiling Borculo op dit moment druk bezig met de laatste voorbereidingen. Woensdag 24 augustus zal de veiling in PSV Lichtenvoorde in Vragender in het teken staan van springveulens. En daar zal ondermeer een zoon van de kersverse Olympisch kampioen Big Star in de ring verschijnen. Een uniek veulen, dat atletisch vermogen, snelle reflexen en een goede galoppade combineert met een pedigree om van te watertanden. Het hengstveulen heeft de toepasselijke naam: Like a Star.

Moederlijn interessant gefokt
Niet alleen vader Big Star maakt dit veulen een pareltje uit de collectie van 2016. Ook de moederlijn is zeer interessant gefokt door fokkers Vera Klumpers en Hinko Kuipers uit Almelo. Achtereenvolgens worden topverervers Stakkato, Caretino, Zeus, Voltaire en Notaris met elkaar gecombineerd.  Moeder Henig An, een ster prok merrie  van Stakkato, heeft in de 1.45m springende End Good All Good (v. Mr Blue) en het Z-springpaard Flintstone (v. Mr Blue) twee nog relatief jonge half broers die direct de nodige sport in de stam brengen. Leuk detail is dat zowel End Good All Good en Flintstone ook via Veulenveiling Borculo verkocht werden. Verder komen uit deze direct moederlijnen internationale springpaarden als Ohio (v. Iroko), Jordan II (v. Air Jordan Z, ruiter Rodrigo Pessoa), Air Travel (v. Air Jordan Z, ruiter James Davenport) en One Atlantic Wave (v. VDL Atlantic, ruiter Richard Davenport).

Like a Star
Like a Star, just like his father Big Star

Woensdag 24 augustus
Like a Star is ‘like his father’. Zorg dat u dit veulen niet mist, en kom naar de Veulenveiling Borculo op woensdag 24 augustus. De presentatie van de veulens vindt om 15.00 uur plaats, en de daadwerkelijke veiling gaat vanaf 17.30 uur van start. De veiling vindt voor het eerst dit jaar op de locatie van PSC Lichtenvoorde in Vragender plaats. Meer informatie over de veiling en de veulens..

 

Video Like a Star (v. Big Star)

 

Foto: Veulenveiling Borculo / Remco Veurink

Bron: Hoefslag / Veulenveiling Borculo

 

Rob Ehrens
foto: Remco Veurink

Rob Ehrens zakte zelf, net als Jeroen Dubbeldam, het liefst ook door de grond na de twee honderdste tijdsoverschrijding in de olympische finale. Toch durft de bondscoach alweer voorzichtig vooruit te kijken: ‘We moeten nu de pijlen richten op het WK in 2018. Ons landje kennende komen er dadelijk zeker weer combinaties bovendrijven. We hebben goede ruiters, goede paarden en goed management en een goed plan. Wij strijden verder.’

Dubbel zuur
Kort na de rit van Jeroen is de ontgoocheling groot. ‘Het is dubbel zuur. Dat Zenith verkocht wordt en het missen van de barrage. Maar dat eerste, daar denk je na de finish in eerste instantie natuurlijk niet aan. Op dat moment is de enige gedachte die door je hoofd gaat, twee honderdste van een seconde buiten de tijd, geen barrage voor een medaille. Maar dat is sport. Dat moet je kunnen incasseren en plaatsen. Inwendig voelde ik me vreselijk. Op dat moment ga je als coach natuurlijk ook door de grond heen. Dat is zuur en heel hard.’

‘Deze combinatie heeft voor mij enorm veel betekend. Op vele fronten. En dat is een pakketje in mijn rugzak, waar ik ook in de toekomst kijkende, als coach zijnde, nog ongelofelijk veel aan ga hebben.’ Het was niet altijd even makkelijk voor Rob: Ik heb de laatste jaren soms heel lang moeten wachten, voor ik Jeroen op kon stellen. Daar heb ik in mijn hart zelf best heel veel moeite mee heb gehad. Maar dat is ook de band die je met elkaar opbouwt en het vertrouwen dat je in elkaar hebt. Dat is een ongelofelijk iets. Als ik zie hoe hij er hier weer stond, hoe hij hier al die rondjes gereden heeft, dan denk ik chapeau. Daar buig ik voor.’

Geen medailles, wel gepresteerd
‘We hebben hier geen medailles gewonnen, maar het is niet zo dat we niet gepresteerd hebben. Alles ligt heel dicht bij elkaar. Ik heb het al vaak gezegd. Je moet heel blij zijn met de successen die we geboekt hebben in het verleden, maar daar zat het ook heel dicht bij elkaar. Dat is de harde realiteit en ook tegelijk het mooie van onze sport. We moeten nu verder en nog harder werken om het beter voor elkaar te krijgen.’

De eerstvolgende belangrijke wedstrijd voor Ehrens en zijn mannen is de finale van de Nations Cup in Barcelona. ‘We moeten in ieder geval rustig blijven. Voor de Nations Cup finale in Barcelona zal ik Jeroen Dubbeldam, Maikel Van der Vleuten, Harrie Smolders en Gerco Schröder opstellen. Jur Vrieling doet even een stap terug.’

Bron: Ruiters in Oranje/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

banner-website

Maar liefst zes combinaties slaagden er gisteren in om twee loodzware manches foutloos af te leggen, waardoor de strijd om de individuele medailles uiteindelijk beslist werd in een barrage. Held van de dag was Nick Skelton. Na het nodige blessureleed bij Big Star won de combinatie dan eindelijk goud!

Jeroen Dubbeldam kreeg een grote teleurstelling te verwerken: de ruiter kwam in de tweede manche tweehonderdste van een seconde te laat over de finish en zag zo alle hoop op een medaille vervliegen.

De finale in foto’s:

160819-A21V0240
Harrie Smolders kwalificeerde zich met vier strafpunten voor de barrage, maar besloot Emerald te sparen en niet meer van start te gaan.
160819-A21V1966
Maikel van der Vleuten en Verdi.
Jeroen Dubbeldam en Zenith: zo dichtbij en toch ver weg. Een fractie van een seconde bleek het verschil tussen alles of niets.
Jeroen Dubbeldam en Zenith: ze waren er zo dichtbij. Een fractie van een seconde bleek het verschil tussen alles of niets.
Een gebroken Dubbeldam: 'Dit was het met Zenith.'
Een gebroken Dubbeldam: ‘Dit was het met Zenith.’
160819-RV137601
Fine Lady van Eric Lamaze doet haar naam eer aan: de combinatie was goed voor brons.
160819-RV137898
Zilver voor de Zweedse Peder Fredricson!
160819-A21V3954
Nick Skelton’s Big Star was de ‘big star’ en sprong op fenomenale wijze naar goud!

Bron: Hoefslag

Foto’s: Remco Veurink

banner-website

 

Meredith Michaels-Beerbaum en Fibonacci.

Niet alleen Harrie Smolders had vandaag pech op de eerste hindernis. Voor de Duitse Meredith Michaels-Beerbaum eindigde het kampioenschap al voor het goed en wel begonnen was: haar Fibonacci zette te vroeg af en kwam midden in de 1.50 meter brede oxer terecht. De combinatie bleef maar net op

de been, waarna de amazone besloot af te groeten. ‘Ik wilde gewoon teveel’, aldus de Duitse.

Michaels-Beerbaum wist met het Duitse team een bronzen medaille te behalen, maar kon in de individuele finale niet helemaal overweg met de druk die starten op de Olympische Spelen met zich meebrengt. ‘Dit soort dingen horen bij de sport, zelfs als je zo ervaren bent als ik. Ik was alleen maar gefocust op het niet maken van fouten. In mijn hoofd ging het waarschijnlijk zo snel dat ik helemaal niet bezig was met mijn afstand tot de hindernis. Dat realiseerde ik me jammer genoeg te laat.’

De teleurstelling is groot, maar het welzijn van Fibonacci staat voorop. ‘Je ziet hoe snel zoiets gaat. Het is ontzettend jammer, want het paard was in topvorm en deed natuurlijk helemaal niets fout. Gelukkig is hij in orde! Ik wilde de rest van het parcours niet meer

springen omdat ik bang was dat er iets mis zou zijn. Ik heb nog één sprong gemaakt en daar kwam hij prima overheen, daar ben ik blij mee.’

Bron: Horse Network/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

banner-website

 

 

 

Nick Skelton en Big Star.

Vier jaar geleden waren ze de grote favorieten voor de gouden medaille tijdens hun ‘thuisspelen’ in Londen. Na het teamgoud voor Groot-Brittannië leek de druk in de individuele finale echter te groot te worden voor Nick Skelton. Hij reed bepaald niet op zijn sterkst in de tweede manche en Big Star (v. Quick Star), die het hele kampioenschap geen balk naar beneden had gesprongen, ging in het zicht van de haven in de fout en werd vijfde. Na een moeizame en lange periode vol blessureleed kwam Big Star op het juiste moment terug om tijdig in vorm te zijn voor deze Olympische Spelen.
Dit keer kwamen Skelton en Big Star niet als de grote favorieten in de finale terecht, na een moeizame openingsronde in Rio en een flinke teleurstelling voor het falende Britse team. Waar de 58-jarige ruiter vier jaar geleden de druk voelde, kon hij nu vanuit het achterveld druk op de rest zetten en de oude rot in het vak deed dat met verve. Big Star sprong twee ronden fenomenaal foutloos en was met zijn enorme galoppade direct kandidaat voor het hoogste in de barrage. Skelton klaarde vakkundig de klus, zag de concurrentie de tanden stuk bijten op zijn rit en greep vier jaar na Londen alsnog zijn gouden plak.

Beste ooit

De altijd zo koele Skelton hield het niet droog bij de prijsuitreiking en sprak over de kroon op zijn carrière en dat na alles wat hij met Big Star heeft meegemaakt. ‘Het is een frustrerende tijd geweest met Big Star. De laatste wedstrijd die hij won was de Grote Prijs van Aken in 2013. Sindsdien is hij geblesseerd geweest, eerst aan zijn voorbeen en later aan zijn achterbeen. Het heeft twee jaar geduurd om hem weer wat op de rit te krijgen. We begonnen, moesten weer stoppen, begonnen, moesten weer stoppen… Wel heb ik al die tijd geweten dat als ik met één paard hier kon winnen, dat het met Big Star was. Hij heeft alle eigenschappen die daarvoor nodig zijn. We hebben hem zo langzaam mogelijk terug gebracht. Ik heb met hem in de wedstrijden voor Rio niet één keer voor de tijd gereden. Allemaal met dit in mijn achterhoofd. Hij is het beste paard dat ik ooit heb gehad en zal hebben. Ik ben blij, ook voor hem. Big Star heeft zelf zo hard gewerkt vandaag.’
De spanning op het voorterrein liep enorm om, na zijn barrage, zo laat Skelton weten: ‘Vooral toen ik naar de rit van Eric moest kijken. Ik wist dat hij sneller zou zijn. Hij heeft me echt even laten zweten.’

Opluchting

Deze Eric Lamaze was degene die tijdens deze Spelen in alle ronden geen balk naar beneden had gesprongen. Zijn dertienjarige Fine Lady (v. Forsyth) was in de vorm van haar leven, bleef ook vandaag twee keer foutloos en vechten tot het bittere eind. In de barrage werd de tijd van Skelton zelfs gehaald, maar een onderweg meegenomen balk kostte Lamaze zijn tweede gouden olympische medaille. Acht jaar na de zegetocht met de legendarische Hickstead was er voor de Canadees het brons. Lamaze: ‘Deze merrie geeft echt alles en dat de hele week lang en tot het einde. Iedereen in die barrage verdiende vandaag een medaille, zo geweldig is er gereden. Je moet tot het einde het geluk aan je zijde hebben. Het is alles behalve voorspelbaar. En helemaal met dit format. We begonnen vandaag op nul en dat is ook zo bij een reguliere Grand Prix. Ik dacht wel dat Nick en Big Star op of in de buurt van het podium zouden eindigen. In Hongkong was ik de favoriet. Met Hickstead was het een beetje verwacht, dit keer bracht ik een kleine merrie mee, die de verwachtingen heeft overstegen. Dat was een andere situatie. Het halen van een olympische medaille geeft meer plezier dan alle andere dingen en tegelijkertijd is het een grote opluchting dat het erop zit.’

Het zilver was voor Peder Fredricson (foto links) en de tienjarige All In (v. Kashmir van Schuttershof). Het resultaat was een bekroning voor een geweldig seizoen van dit duo, dat de gehele Spelen in bloedvorm verkeerde en waarvan we in de toekomst nog meer zullen gaan horen. Fredricson, die uit de schaduw van bekendere landgenoten als Rolf-Görang Bengtsson en Malin Baryard, vertelde over All In: ‘Ik wist wel dat ik op een heel goed paard reed. Dit had ik alleen niet verwacht, wel gehoopt. Ik heb hem als zevenjarige gekocht. Direct na de eerste sprong wist ik dat dit het paard was waar ik naar op zoek was. Sindsdien heeft hij altijd geweldig gepresteerd en me nooit teleurgesteld.’

Juichende Nederlander

Uittredend olympisch kampioen Steve Guerdat kon Rio met opgeheven hoofd verlaten. De Zwitser streed voor wat hij waard was en Nino des Buissonnets (v. Kannan) deed dat met hem mee, al zat er vandaag niet meer in dan de (ondankbare) vierde plek.
Voor Nederland waren onder aan de streep de druiven helemaal zuur. Jeroen Dubbeldam miste op 0,02 seconden de kans om toe te treden tot de barrage waarin de medailles werden verdeeld en daarin historie te schrijven. De emoties waren groot bij de regerende wereld- en Europese kampioen. Dubbeldam greep niet alleen mis, hetzelfde gold voor de gehele Nederlandse paardensport tijdens dit ongelukkig verlopen kampioenschap. Ondanks grote successen de afgelopen jaren werd er tijdens deze Spelen voor het eerst sinds 1988 geen medaille behaald. Een Nederlander die vandaag nog wel reden tot juichen had was Cees Klaver. De fokker had drie fokproducten aan de start staan, waaronder de gouden Big Star en Taloubet Z (v. Galoubet A), die eerder deze week teambrons won en in de finale gedeeld negende werd met Christian Ahlmann.

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,446FansLike
0VolgersVolg
6,990VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer