Hoefslag@Home

Marijke Verdonck © Evelyn Waelbroeck

Toen Marijke Verdonck voor het eerst bij de merrie Ricciona ging kijken, schrok ze wat ze daar aantrof. De merrie was mager en zag er slecht uit, toch besloot ze het paard een kans te geven. “We hebben heel veel van elkaar geleerd de afgelopen jaren”, vertelt de amazone.

Wedstrijden

“Ik deelde eerst een paard samen met Krista, een vriendin van mij. We gingen altijd samen op wedstrijd, wat we heel graag deden”, begint Verdonck haar verhaal. “Toen dat paard kreupel werd besloten we om beide apart op zoek te gaan naar een paard, zodat we ook tegelijk konden gaan starten”.

Opslag verliefd

Na een tijdje zoeken kwam Verdonck uit bij een bruine Rheinlander merrie. “Op facebook kwam ik foto’s tegen van Ricciona. Ze stond een uur rijden hier vandaan, dus ik besloot om bij haar te gaan kijken. Toen ze de stal uitkwam schrok ik best wel. Ze zag er verschrikkelijk uit en was heel mager, op dat moment had ik spijt dat ik hiervoor een uur in de auto had gezeten”, geeft de amazone lachend toe. “Toch besloot ik even een rondje te gaan rijden. En het moment dat ik op haar zat was ik opslag verliefd”.

Risico

Ondanks de slechte eerste indruk, besloot Verdonck toch om de merrie te kopen. “Ze was net een maand onder het zadel, dus ik besloot haar zelf door te rijden. Achteraf was het niet heel slim om alles zelf te gaan doen. We begrepen elkaar niet en het ging echt heel moeizaam”, legt ze uit. “Ik heb zelfs op het punt gestaan om haar te verkopen, achteraf ben ik blij dat ik dat niet doorgezet heb. We hebben nu hulp van een trainer, hij heeft ons er echt doorheen gesleept. Het is een lange weg geweest om te komen waar we nu staan, maar ik ben blij dat ik het risico genomen heb”.

Potentie

Ook haar vriendin Sara heeft ondertussen een paard gevonden. Helaas vallen alle wedstrijdplannen van de komende tijd in het water.  “Ik besloot maar om aan een online wedstrijd mee te doen, zo heb je nog een doel om te trainen. Het was heel fijn om te doen, je hebt geen stress en het commentaar wat je terugkrijgt is uitgebreider dan normaal”.

Ze sluit af: “Iedereen wil zo hoog mogelijk komen, the sky is the limit, toch? Ik weet van mijn merrie dat ze wel potentie heeft, maar ze moet nog veel leren. En ik ook. Het is een proces dat we samen aangaan, we zien wel hoe het eindigt”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Evelyn Waelbroeck

Kate Neijenhuis en Zenith Spring

Linda van den Wollenberg kocht de koffievos Zenith Spring toen hij tweeënhalf jaar was en leidde hem zelf op tot Zware Tour niveau. Ondertussen beheerst de ruin alle oefeningen van dit niveau goed en dient hij ook als een echte leermeester voor haar twee dochters.

“Het is gewoon een heerlijk paard om te rijden en ik vind het leuk om straks weer op wedstrijd te gaan. Maar ik moet wel zeggen dat ik er ook echt heel erg van geniet als ik mijn dochters met hem bezig zie”, vertelt ze enthousiast.

Leermeester

“Zenith is mijn Zware Tour paard”, begint Van den Wollenberg haar verhaal. “Ik heb hem gekocht van Eddie Schoonhoven, een fokker hier in de buurt. Toen Zenith oud genoeg was heb ik hem zadelmak laten maken en daarna ben ik hem zelf gaan doorrijden. Ondertussen starten we alweer een paar jaar Subtop en leert hij mijn dochters de kneepjes van het hogere werk”.

Ponyruiter

De laatste tijd wordt de koffievos regelmatig gereden door haar veertienjarige dochter Kate Neijenhuis. “Het is voor een ponyruiter super goed om de oefeningen een keer te rijden op een paard die ze goed beheerst”, gaat Van den Wollenberg verder. “Daar worden ze heel handig van”. Neijenhuis vult aan: “Ik merk dat als ik van het paard af kom, het rijden op mijn pony ook echt een stuk beter gaat. Ik heb meer zeggenschap en handigheid voor mijn idee. Zenith is natuurlijk een stuk groter en massaler dan mijn pony en hij heeft veel power, je hebt echt wel wat rijkunst nodig om dat bij elkaar te krijgen. Als ik daarna weer op mijn pony stap is het een stuk overzichtelijker.”

Ideale instap

Omdat de jonge amazone nog niet heel lang op het paard rijdt, zaten echte wedstrijden er nog niet in. Daarom was een online wedstrijd echt een uitkomst voor deze combinatie. “Zo’n wedstrijd is een ideale instap op het hogere niveau”, vindt Van den Wollenberg. “Het is gewoon laagdrempelig zonder stress en alle poespas er omheen. De feedback van de jury was ook echt top. Je krijgt hele positieve feedback, ook als iets niet helemaal goed gaat. Dan krijg je tips om je training te verbeteren. Je kan echt merken dat er beoordeeld wordt door mensen die er verstand van hebben”.

Neijenhuis laat zich niet uit het veld slaan door alle grote namen die meerijden. “Ik heb geen last van spanning of stress. Ik heb hiervoor nog nooit met een paard gestart en ik rijd voor de ervaring en de feedback. Het is leuk dat je commentaar en tips krijgt van mensen er verstand van hebben en die je niet kent, een onafhankelijke mening is ook wel eens leuk. Ik doe nu voor de tweede keer mee aan de wedstrijd. De eerste keer had ik 69,14% en de tweede keer 70,57%. Met mijn pony start ik Z1, maar met Zenith heb ik een proef ingestuurd op Zwaar niveau. Als ruiter zie ik hier meer uitdaging in en kan ik er veel van leren”.

Pony

Ondanks dat ze het paard van haar moeder heel leuk vindt, staat het voor de jonge amazone nu nog niet op de planning om de overstap te maken. “Ik wil eerst nog Z2 starten en plezier hebben met mijn pony, voordat de ponytijd straks over is. We zijn pas sinds een jaar een combinatie en het is echt mijn allerbeste vriend. We gaan de komende tijd gewoon genieten en dan zien we wel wat de toekomst ons brengt.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Nadat Manon Berends 18 jaar was geworden trainde ze nog enkele jaren met haar pony’s door. Totdat ze toch de overstap wilde maken naar de paarden en ze op zoek ging naar een maatje. Inmiddels heeft ze haar achtjarige Bella Donna (v. Rubinels) al weer vier jaar en zijn ze druk aan het oefenen voor het Z2.

“Ik ben niet zo groot , dus ik kon nog lang doorrijden op de pony’s. Maar op een gegeven moment wilde ik toch over naar de paarden en heb ik een oproep op facebook geplaatst. Ik zocht voornamelijk een lief en rustig paard. Daar werd op gereageerd. Toen ik de foto van Bella Donna zag was ik gelijk verliefd. Ook toen ik haar voor het eerst zag wist ik het meteen. het rijden op haar bevestigde dat gevoel alleen maar. Vroeger als klein meisje zei ik altijd dat als ik later een paard had dat deze moest lijken op Black Beauty. Ik keek namelijk altijd naar die serie. En Bella Donna is ook zwart met een klein kolletje!”

Grote bewegingen

“Het was in het begin wel even wennen. Ze heeft zulke grote bewegingen, dat was wel wat anders dan bij de pony’s. We zijn in de B begonnen en in het begin had ze wel wat moeite met de galop. Of ze ging hard of ze viel eruit. Nu ze meer kracht en balans heeft is dat veel beter geworden. We zijn door de B en L heen gevlogen. Nu zijn we Z1 met vijf winstpunten en druk bezig met het oefenen van de wissels. Tussen de klassen dor heb ik haar wel telkens thuis ongeveer twee maanden door getraind. Ik vind het belangrijk dat ze het leuk blijft vinden en geen blessures krijgt.”

Afwisseling

“Voor de afwisseling maken we ook wel eens een buitenritje en springen we één keer per maand. Heel laag hoor, want eigenlijk vind ik het niet zo leuk. Maar het is wel goed voor haar, dus daarom doe ik het. Het liefst trainen we lekker samen aan de dressuur. naast het rijden heb ik mijn eigen fotografie-winkel en maak ik voornamelijk shoots van familie-aangelegenheden, babies en kinderen, maar uiteraard verschijnen er ook af en toe paarden voor mijn lens.”

Droom

“Bella Donna is een echte knuffelkont. Als je bij haar in stal of in de paddock staat, komt ze met haar neus naar je toe en geeft ze aan dat ze wil kriebelen. Eigenlijk is Bella Donna gewoon een grote knuffelpony. Mijn droom was om Z te rijden en dat doe ik nu. Verder zien we wel hoe ver we komen. Al lijkt het mij natuurlijk ook heel gaaf om Subtop te rijden. Ze moet het vooral leuk blijven vinden. (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit/Paard & Picture

Elles van Dompselaar stond op het punt om officiële wedstrijden te gaan starten met haar 16-jarige NRPS-er Karouscha, maar helaas kon dat niet door gaan vanwege het coronavirus. Elles maakte daardoor dankbaar gebruik van Hoefslag@Home en rijdt nu met haar koffievos op M-niveau al veelbelovende scores bij elkaar en dat nog wel bitloos ook.

“Ik heb Ka, zoals ik haar noem, nu vier jaar en sinds twee jaar rijd ik bitloos. Naast dresuurrijden, rijden we ook veel buiten, doen we aan Working Equitation en grondwerken. Met Hoefslag@Home word je gestimuleerd om ergens naar toe te trainen. Je krijgt namelijk heel leuk jurycommentaar en dat daagt je uit om jezelf te verbeteren. Daarbij kun je het lekker relaxed op stal doen, dus hoef je niet op pad. Al zou ik wel graag na de corona officieel willen starten.”

Stoppen of doorgaan

“Eigenlijk reed ik voorheen altijd western, maar toen kwam Ka op mijn pad. Ze was van een vriendin van mij die er niet veel meer mee deed. Ze voert 65% Arabisch bloed en is niet de gemakkelijkste. Ze schrok altijd overal van. Op een gegeven moment stond ik op het punt of ik ga door en pak het goed aan of ik stop. Toen heb ik les genomen bij Priscilla Fokker. Zij hielp ons er rijtechnisch en mentaal doorheen.  Ik merkte dat Ka voor mij ging werken. Eerst red ik aar gewoon een beetje mee. Ze heeft het geaccepteerd en nu rijd ik met haar. Ik neem eer de leiding.”

Team

“Ik ben juist samen met haar er op uit gegaan om te kijken of we ook op andere terrein nog een team vormen. Zo ben ik buiten gaan rijden, Working Equitation en bitloos gaan rijden. Een vriendin van mij reed Working Equitation en dat leek mij ook  heel leuk. Het is op een ontspannen manier rijden en toch geconcentreerd bezig zijn. Ook in deze tak moet je weer echt een team vormen met je paard.”

Veilig

“Het buitenrijden doe ik met een vriendin die western rijdt. Je merkt dat de paarden zich echt aan elkaar op trekken. Daarbij vind ik het niet prettig om alleen een buitenrit te maken. Je weet nooit wat er gebeurt, dat vind ik niet veilig. En het is gewoon ook veel gezelliger. Ik heb Ka aan huis staan en dat vind ik echt ideaal. ’s Ochtends doe ik als eerste ka en daarna pak ik de rest van het werk op.”

Droom

“Ik probeer ook veel af te wisselen, omdat dat voor Ka en voor mij heel leuk en uitdagend is. Toch blijft ook de western een grote droom en zou ik dat met haar ook heel graag willen doen, maar eerst richt ik mij op de dressuur en Working Equitation. Western rijden is toch wel heel andere en ben bang dat het dan toch te verwarrend voor haar wordt.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

dressuur hoefslag ruiter
Dressuurring CDI Roosendaal 2017 © DigiShots

Ook in de derde competitie-periode van Hoefslag@Home zagen we weer heel verschillende combinaties voorbij komen. Bekende gezichten, maar ook nieuwe deelnemers die benieuwd zijn naar waar ze staan in de training en dit willen toetsen in deze online wedstrijd.

De derde ronde is afgelopen en de vierde ronde is 16 mei van start gegaan. Tot 31 mei kan je nog video’s insturen en uitgebreide feedback verwachten van onze juryleden.

Wie meedoet aan drie van de vier competities maakt bovendien kans op een aantal mooie extra prijzen.

De prijswinnaars van periode 3

Klasse Basis

  1. Lotte van ’t Wout, score 70.20% (prijs: E-learning Schakelen met Alex, t.w.v. € 65,00)
  2. Marloes Bakker, score 70,20% (prijs: E-learning Schakelen met Alex, t.w.v. € 65,00)

Klasse Licht

  1. Krista Lensing, score 72.93% (prijs: E-learning Schakelen met Alex t.w.v. € 65,00)
  2. Lara van der Zwalmen, 70.86% (prijs: ticket Masterclass ‘Door het oog van de jury’, t.w.v. € 29,95)

Klasse Middelzwaar

  1. Joyce Wever, 72.93% (prijs: E-learning Schakelen met Alex t.w.v. € 65,00)
  2. Charlotte Swagemakers, 71.21% (prijs: ticket Masterclass ‘Door het oog van de jury’, t.w.v. € 29,95)

Klasse Zwaar

  1. Jade Boots, 71.51% (prijs: E-learning Schakelen met Alex t.w.v. € 65,00)
  2. Kate Neijenhuis, 70.57% (prijs: ticket Masterclass ‘Door het oog van de jury’, t.w.v. € 29,95)

Klasse Zeer Zwaar

  1. Joyce Wever, 73,14% (prijs: E-learning Schakelen met Alex t.w.v. € 65,00)
  2. Joyce Wever, 69.71% (prijs: ticket Masterclass ‘Door het oog van de jury’, t.w.v. € 29,95)

Laatste kans

Wil jij kans maken op één van de prijzen, een keer in de spotlights van Hoefslag komen, en natuurlijk goede feedback krijgen op je proef? Geef je op via WeAllRide!

De extra prijzen zijn beschikbaar gesteld door Koole Ruitersport & Kingsley!

Bron: Hoefslag

Foto: archief Digishots

In eerste instantie had Maaike het niet door, maar bij haar zoektocht naar een paard kwam Great Passion D (v. Jazz) twee keer op haar pad. Nu een jaar verder rijden ze succesvol in de M2 en zijn ze zelfs opgenomen in het Dressage Talent Team van Iris Sijtsma.

“Ik had Great Passion D oftewel Gaudi, zoals we hem op stal noemen, online te koop zien staan. Maar hij stond best een eindje uit de buurt en als ik wilde komen kijken, moest ik meteen de volgende dag komen. Anders zouden er al weer zes andere gegadigden zijn. Dat heb ik dus maar aan mij voorbij laten gaan en ik ben rustig verder gaan zoeken. Ik had een Spaanse hengst op het oog, maar die werd helaas afgekeurd. Via via kwam ik met Jacob van der Heide in contact en hij zei ‘kom maar eens kijken’.”

Speurwerk

“Hij had een mooi groot paard van 1.70 m staan, die voor mij eigenlijk net iets te groot was. Ik ben maar 1.60 m. Toch heb ik hem even gereden en het voelde goed. Jacob zij dat er online ook nog een filmpje van hem was. Die ging ik bekijken en via wat Google-speurwerk kwam ik erachter dat het gewoon hetzelfde paard was als toen, Great Passion D, was. Ik dacht hij is wel groot, maar ik ga het gewoon proberen. Dit was een jaar geleden.”

Onder de indruk

“Hij was al eens in het Z uitgebracht en zelf heb ik ook Z gereden, dus ik moest in het M2 beginnen. De eerste paar wedstrijden gingen heel goed. We kwamen met prijzen en winstpunten thuis. Na een half jaar werd hij toch wat meer mans. Inmiddels ben ik er minder van onder de indruk en gaat het al weer beter. De uitdaging blijft wel om de basis voor elkaar te hebben en Gaudi ontspannen een proefje te laten lopen.”

Nabootsen

“Via Hoefslag@Home konden we dat mooi oefenen en is de stap naar de officiële wedstrijden een stuk kleiner. Daarnaast moet ik mijzelf zien te redden en heb ik dus niet veel hulp. Dat is met Hoefslag@Home ook niet nodig. Het mooie is dat ik de tweede wedstrijd wel op vreemd terrein heb gereden om toch een beetje het wedstrijd rijden na te bootsen. Dit ging heel goed.”

Huiswerkmap

“Ik les bij Bobbie IJdema en daarnaast zit ik in het Dressage Talent Team van Iris Sijtsma. Dit is een jonge meid die dit zelf heeft opgezet. We krijgen tegen gereduceerd tarief les en hebben een huiswerkmap met onder andere taken en doelen. Aan de hand van deze map evalueren we om de zes weken. Daarnaast krijgen we ruitersportartikelen gesponsord en wordt er bijvoorbeeld binnenkort ook een fotoshoot van de training gemaakt. Verder krijgen we ook theorie en gaan we op stalbezoek. In de coronatijd geeft Iris ook online lessen. Ik vind haar super vooruitstrevend en leuk dat ik geselecteerd ben voor dit team.”

Uitlaatklep

“Paardrijden is voor mij, naast mijn gezin en werk, echt een uitlaatklep. Het is zo geweldig om met je paard een echt team te vormen door doelgericht te trainen. Ook al blijven het natuurlijk wel levende wezens, maar dat maakt het extra uitdagend.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Als een van de jongste deelnemers van Hoefslag@Home is Anna Jansen met haar B-pony erg gedreven. Ze rijden al in de klasse middel zwaar om zo na de coronacrisis in de hoogste klasse voor B-pony’s te starten, de M2. Moeder van Anna, Susanne Krul is natuurlijk apetrots, maar niet alleen op haar rijtechnische kwaliteiten.

De elfjarige Anna vertelt enthousiast: “Het is toch leuk dat we zo proefjes kunnen rijden. Ik start nu met mijn B-pony Tes in de klasse middel zwaar en daar wordt ook al travers gevraagd.  Dat is nog best een moeilijke oefening, maar gaat steeds beter. Ik krijg er steeds hogere cijfers voor.  Ik heb al drie keer 64% behaald en mijn doel is om eens 65% of meer te halen. Als we weer gewoon mogen starten, wil ik heel graag M2 rijden met Tes rijden.

Op achttiende zadelmak gemaakt

Op de vraag hoe ze met paardrijden in aanraking gekomen is vertelt ze: “Het zit gewoon in mijn bloed. Vroeger als klein meisje mocht ik al op het grote paard van mijn moeder. Mijn opa en oma hadden een Shetlander en die was al 18 jaar, maar daar had nog nooit iemand op gezeten. Mijn moeder heeft er een zadel op gedaan en ik ben gaan rijden. We zijn begonnen met Bixie wedstrijdjes en dat ging hartstikke goed. Ik wilde ook graag B starten, alleen vloog de Shetlander telkens als ik aangalopperde de baan uit!”

Tes ging het worden

Susanne gaat verder: “We hebben toen een oproepje op facebook geplaatst waarin we aangaven op zoek te zijn naar een betrouwbare B-pony en daar heeft de vorige eigenaar van Tes op gereageerd. We hadden al verschillende pony’s geprobeerd, maar Anna wilde er steeds af. Bij Tes was dat niet zo, ondanks dat ik haar best wel wat vlug vond. Anna was heel duidelijk dat Tes het ging worden en daar heb ik op de dag van vandaag geen spijt van.” Anna over Tes: “Ze is heel lief, alleen is het wel moeilijk haar hoofd naar beneden te houden. Maar ze zal je er nooit af bokken. Met Tes rijd ik twee keer per week op de vereniging. Daar doen we mee aan dressuur en in de zomer doen we springtrainingen. Ook heb ik in het viertal gezeten. Naast de trainingen doen we nog meer leuke dingen met de ponyclub, zoals ponykamp, Paasrit, naar de film of bowlen en onderlinge wedstrijden. Tes staat thuis gestald op de boerderij. Vanuit daar stappen we recht het bos in. Dus naast haar dressuur maken we vaak een buitenrit voor de afwisseling.”

Reservekampioen

“Later als ik groot ben wil ik wel mijn eigen dressuur- en pensionstal”, vertelt Anna gedreven verder. “mijn mooiste moment met Tes was reservekampioen worden op de Brabantse kampioenschappen in de M1. dat was in januari. Mijn leukste moment met Tes was tijdens een buitenrit, dat we heel hard gingen.”

Ontwikkeling van een kind

Susanne vult aan: “Sommige ouders zien de paardensport niet altijd als een sport waarin je kind zich optimaal kan ontwikkelen, maar Anna is er echt beter van geworden. Ze had vroeger op school best nog wel een moeite om zich te concentreren. Door het rijden, is dat veel beter geworden. Ze moet zich wel blijven concentreren op de pony om goed te rijden. Daarnaast leert een kind veel vernatwoordelijkheidsgoevoel te ontwikkelen. Anna is heel gedreven en verzorgt Tes heel goed. Als ze een keer iets minder gereden heeft, weet ze het ook al goed te relativeren. En vroeger was Anna best bang, maar Tes geeft haar het vertrouwen dat ze iets wel kan.  Ik begrijp dat ouders de sport ook vaak individualistisch vinden, maar bij ons op de vereniging doen de meiden heel veel samen. ook op wedstrijd stapt ze na de proef altijd met andere ruitertjes de pony’s uit.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Inge Rinia rijdt al van jongs af aan, maar haar liefde voor paarden kreeg ze niet via de beroemde paplepel. Integendeel zelfs. Op dit moment rijdt ze haar negenjarige merrie Gywanda (v. United) en heeft ze als doel het ZZ-Licht.

“Als klein meisje was ik altijd al gek van paarden. Niemand uit mijn familie had dat en vonden het maar vreemd. Nadat we zijn verhuisd, landelijker gingen wonen en ik het heel vaak gevraagd had, mocht ik eindelijk op de plaatselijke manege rijden.  Tja, en als je eenmaal besmet bent met het virus kom je er niet meer van af.”

Doorslag

“Zo kwam het dat ik net voor mijn dertigste mijn eigen paard kocht. Al had ik al een pony voor de kinderen gekocht, want dat virus moet je natuurlijk wel over geven. Ik had een Fries waarmee ik een veulentje had gefokt. De merrie bleek er toch een instabiel bekken aan over te hebben gehouden en met de nakomeling had ik niet echt een klik. Toen zij mijn instructrice, Ilona Goris, waarom verkoop je deze twe paarden niet en koop je daarvoor een leuk paard terug. Ik liep al een jaar met die gedachte, maar zij zei het gewoon. Dat gaf de doorslag.”

Wensenlijstje

“Ik ging dus na de verkoop op zoek naar een nieuw paard en had een heel wensenlijstje. En je raadt het al, het is alles geworden wat niet op mijn lijstje stond. Zo wilde ik absoluut geen merrie, geen groen paard, geen bruine, want dat is zo saai, en geen groot paard. Dus het is een 3,5 jarige net zadelmakke bruine merrie geworden van 1.80m! Ik had al best wat paarden geprobeerd van jong tot ZZ-Licht niveau, maar toen ik vijf minuten op Gywanda zat, wist ik het meteen.”

Opnieuw

“Helaas is het daarna niet van een leien dakje gegaan, ik heb heel wat vliegles en blessures gehad. Nu bleek ook dat ze door haar grootte de eerste twee jaar niet lekker in haar vel zat. Ik heb het toen helemaal anders aangepakt en ben weer opnieuw van voor af aan begonnen. Ik was best wel angstig geworden, maar wilde doorzetten en het is gelukt.”

Ambitie

“Ik les nog steeds bij Ilona. Zij zit mij erg achter de vodden en dat vind ik super. Ilona ziet ook was de goed en minder goede punten van je paard zijn. Daarmee gaan we dan aan de slag. Het onderbrengen van de achterhand, vindt ze nog best moeilijk, maar gaat steeds beter. Inmiddels rijden we M2 en ons doel is het ZZ-Licht. Ook omdat ik jury ben en ik graag door wil voor Z-jury.”

Samen één

“Naast rijden en jureren, geef ik ook les. Onder andere op een manege voor gehandicapten. Ik vind het heerlijk om mensen te helpen. Het belangrijkste is dat je samen met je paard plezier hebt en daardoor samen één wordt. het is zo gaaf als je elkaar helemaal begrijpt. dat zie ik ook n de lessen met de gehandicapten. Fantastisch om te zien hoe mensen en paarden op elkaar reageren.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

In haar vorige video liet Yvonne Schoo zien hoe haar neefje Wout een proef reed en zij het filmde voor de Hoefslag@Home-online competitie. Ondertussen hebben ze de proef ingezonden en binnen 48 uur konden ze hun protocol mét feedback downloaden.

Positief

Wout en zijn pony Nigel zijn nog niet heel lang een combinatie, toch was de jury erg tevreden over hun proef.  “Dit is een leuke manier om te kijken wat de jury over Wout en Nigel zegt. Het is extra leuk dat de jury zo positief is en alle punten gewoon op een leuke manier heeft beschreven”, vindt Schoo.

Ben je benieuwd hoe de proef van Wout ging, wat de jury allemaal opmerkte en waarom het zo nuttig is om je proef terug te kijken? Bekijk dan snel de nieuwste video.

Opgeven

Wil jij ook graag je protocol kunnen vergelijken met je proef, en tegelijkertijd kans maken op leuke prijzen? Geef je dan hier op voor onze online-competitie!

Zie ook: Vlog Yvonne Schoo l “Zo doe je mee aan Hoefslag@Home”

Zie ook: Vlog Yvonne Schoo I Van hand veranderen en de gebroken lijn

Vijf jaar geleden begon Hannah Boonstra met het verzorgen van de bonte merrie Wyona. In het begin zat het niet mee, de amazone lag vaker naast de pony dan dat ze er op zat. Ondanks de slechte start gaf ze niet op en besloot ze het helemaal anders aan te pakken.

Wyona

Mijn zus had vroeger een pony waar ik regelmatig mee naartoe ging om te helpen met verzorgen en rijden”, begint Boonstra haar verhaal. “Op een gegeven moment besloot ze haar om pony te verhuizen, zo kwamen we terecht op een pensionstal in de buurt. Op die stal stond een kleine, bonte pony genaamd Wyona. Via via kregen we te horen dat de toenmalige eigenaresse geen tijd meer had voor de pony, dus spraken we met haar af dat wij de merrie zouden gaan verzorgen”.

Niet zadelmak

De eigenaresse vertelde dat ze zadel- en verkeersmak was, maar dat betwijfel ik nog steeds”, gaat ze verder. “Omdat we dachten dat ze beleerd was zijn we er vrij snel op gaan zitten, maar dat ging niet altijd even makkelijk. Omdat ze zoveel steigerde en er vandoor ging ben ik er een paar keer hard afgevallen. Na een tijdje hebben we besloten om het anders aan te pakken en zijn we begonnen met het longeren. Op een gegeven moment waren we zover dat ze me compleet vertrouwde, en konden we het trainen onder het zadel ook een beetje oppakken”, legt ze uit.

“Als ik er achteraf op terugkijk had ik de situatie wel anders aangepakt. Ik had haar vanaf het begin af aan opnieuw moeten beleren. Maar dat is achteraf praten. Het is ondertussen al weer ruim vijf jaar geleden, ik ben gewoon vijf jaar ervaring rijker.”

Verkoop

In 2018 besloot de eigenaresse van de pony dat ze de pony wilde verkopen. “Ik verzorgde Wyona al drie jaar en onze band werd steeds sterker. Ik moest er niet aan denken dat ze naar een nieuwe eigenaar zou gaan, dus ik besloot haar te kopen met het geld dat ik had gespaard voor mijn rijbewijs”, lacht de amazone.

Hoefslag@Home

“Omdat het rijden zo goed gaat, lijkt het mij leuk om te kijken waar we op dit moment staan. Omdat ik geen auto of trailer heb moeten we overal naartoe lopen. Dat is niet erg handig aangezien Wyona nog niet honderd procent verkeersmak is. Daarom ben ik op dit moment hard aan het trainen voor de Hoefslag@Home-competitie. Het oefenen gaat heel goed, ondanks dat ze dressuur niet altijd even leuk vindt”.

Grote stappen

Ondanks de tegenslagen kijkt de amazone positief terug op de afgelopen jaren. “Ik ben trots op wat we bereikt hebben de afgelopen vijf jaar. In het begin viel er niks met haar te beginnen en vond ze alles eng. Nu springen we bijna een meter en begint ze steeds meer verkeersmak te worden. Af en toe hebben we nog wel eens een miscommunicatie en is ze wat eigenwijs, maar het blijft een merrie. We hebben grote stappen gemaakt. Ik zou het zo nog een keer doen”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Joëlla Flapper

Volg ons!

102,697FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer