Hoefslag vanuit Qatar

Sanne Voets met Demantur op CSI Al Shaqab. Foto: Al Shaqab

Sanne Voets won deze vrijdag ook haar tweede wedstrijd op CSI Al Shaqab in Doha. De paradressuuramazone uit Berghem scoorde met haar paard Demantur 72,561 procent in de CPEDI3*-wedstrijd (Grade IV). Ze was erg blij met de zege, maar ook kritisch op zichzelf.

Video
“Kijk”, zegt Voets terwijl ze de video van haar proef op de tribune in de hoofdstad van Qatar laat zien. “Hier ben ik ongeveer 2 meter te laat met de overgang naar schouderbinnenwaarts. Gelukkig heeft niemand dit gezien, haha! Zo erg is het ook niet, maar dat is wel een verbeterpuntje. Ik heb de laatste weken veel proeven uit mijn hoofd moeten leren. Vandaar denk ik.”

Lees ook: Interview Daniëlle Heijkoop in Doha: ‘Badari lijkt soms wel op Badr Hari’ (video)

Luxe
De paralympisch kampioene van Rio de Janeiro geniet volop in Qatar. Net als haar paard Demantur. “Ik merk dat het hem veel energie kost. Demantur vindt het hier allemaal nogal indrukwekkend. Vooral het grote stadion en alles wat daarin gebeurt. Hij krijgt veel prikkels tot zich en slaapt veel. Dat is voor mij ook wel een teken dat hij groeiende is. Dit is hij niet gewend hè.”

Indoor Brabant
Zondag rijdt Voets nog de kür op muziek, om 09.00 uur Nederlandse tijd. Daarna maakt ze zich op voor Indoor Brabant, waar ze op zaterdagavond gehuldigd wordt als Ruiter van het Jaar. “En dan nemen we gas terug. De eerstvolgende wedstrijd zal dan weer in mei zijn, outdoor.”

Bron: Robert Hüsken/Hoefslag

Daniëlle Heijkoop had gemengde gevoelens na haar Grand Prix op CSI Al Shaqab in Doha. De dressuuramazone zette met haar paard Badari een score van 69,560 procent neer. Ze had voor haar gevoel een van de beste proeven gelopen met deze zoon van Gribaldi, toch was de jury verdeeld. Erg verdeeld zelfs.

Verschil van 7 procent
Zo kreeg Heijkoop van het Noorse jurylid een score van 73 procent, terwijl de collega uit Australië er slechts 66,3 procent voor over had. Een verschil van bijna 7 procent. “Waar zit dat dan in?”, vroeg Heijkoop zichzelf voor de camera van Hoefslag af. De amazone uit Rotterdam heeft de 11-jarige Badari voor het eerst meegenomen in een vliegtuig. “We zijn wel al een keer op Mallorca geweest, maar toen gingen we met de vrachtwagen en het laatste stuk met de boot. Het is hier geweldig in Doha.”

Badr Hari
In de video vertelt Heijkoop dat ze Badari vaak Badr noemt. En ja, er is zeker een link met de vechtsporter Badr Hari. “Als Badari op stal staat te eten, is het soms net Badr Hari. Dan hoef je niet te proberen om aan hem te komen”, zegt Heijkoop lachend. Zie bovenaan in de hele video in Doha wat Heijkoop nog meer over Badari vertelt.

Bron: Robert Hüsken/Hoefslag

Foto: DigiShots

Slechts één foutloze ronde heel snel rijden en Bertram Allen is 23.000 euro rijker. Het klinkt simpeler dan het is. De springruiter uit Ierland moest alles uit de kast halen om de 5-sterrenwedstrijd over 1.50 meter in Doha te winnen. Uiteindelijk bleef hij met zijn paard Molly Malone V iedereen voor op CSI Al Shaqab in de hoofdstad van Qatar.

0,34 seconde
De Fransman Roger Yves Bost werd 2de, Pius Schwizer 3de. Allen kwam in de avond als voorlaatste in de ring. Tot teleurstelling van Yves Bost was de Ier 0,34 seconde sneller. Voor de camera van Hoefslag zei Allen: “Ik wist dat mijn paard en ik het zouden kunnen. Als alles volgens plan zou verlopen moest het mogelijk zijn. Mijn merrie houdt van de faciliteiten hier, die zijn namelijk een van de beste in de wereld. Het is dus geen grote verrassing, maar in onze sport weet je het maar nooit.”

Maikel van der Vleuten
De Nederlander Maikel van der Vleuten lukte het net niet om in de top 20 te eindigen in Doha. Met zijn paard VDL Groep Quatro incasseerde hij 4 strafpunten waardoor hij 22ste werd. De hoogst genoteerde Belg was Niels Bruynseels. Hem zien we met Angel van t Hof terug op de 8ste plaats. Die plek is goed voor 2.760 euro.

Bekijk hier alle uitslagen.

Bron: Robert Hüsken/Hoefslag

Maikel van der Vleuten & VDL Groep Arera C Anemone Horse Trucks Grote Prijs van Amsterdam Jumping Amsterdam 2016 © DigiShots

In hun bekende witte outfits keken de sjeiks vol bewondering naar Abdelkebir Ouaddar. De Marokkaan nam zijn cap af tijdens het volkslied en de Qatari klapten na afloop. Veel fans waren er niet, maar Ouaddar was blij. Hij won deze donderdag namelijk de eerste 5-sterrenwedstrijd van het springen op CSI Al Shaqab in Doha, de hoofdstad van Qatar. Hij krijgt 6.250 euro bijgeschreven op zijn bankrekening.

Snelste tijd
Samen met zijn paard Cordano Sitte Z klokte Ouaddar op het 1.45-parcours over 2 fases de snelste barragetijd. Niemand dook onder de 29 seconden, behalve hij: 28,94 seconden. De Zweed Henrik von Eckermann was duidelijk onder de indruk, want hij zette meteen na de Marokkaan uiteindelijk de 2de tijd neer met zijn paard Chacanno. Bassem Hassan Mohammed uit Qatar completeerde met Argelith Squid het podium.

Maikel van der Vleuten
De enige Nederlander in Doha is Maikel van der Vleuten. De Brabander kwam vannacht pas laat aan in Doha, maar leek daar geen last van te hebben. Samen met VDL Groep Arera C zette Van der Vleuten een zeer degelijke foutloze ronde neer. Qua tijd zat er meer in; de combinatie deed het rustig aan en klokte 40,19 seconden. Daardoor eindige Van der Vleuten op de 18de plaats.

Nummer 1 van de wereld
Ook Daniel Deusser deed het kalm aan in Doha, waar de temperatuur optimaal is (zo’n 21 graden met een windje). De huidige nummer 1 van de wereld incasseerde met First Class Van Eeckelghem over 2 fases geen enkel strafpunt. De Duitser eindige 1 plek boven Van der Vleuten en werd 17de. Beiden grepen daardoor naast het prijzengeld.

‘Salaam vanuit de zandbak’ is inmiddels veranderd in ‘Hallo vanuit Hoofddorp’. Hoefslag was afgelopen week aanwezig tijdens CHI Al Shaqab in Doha, Qatar. De Qatari hielden mij met hun overvolle maar indrukwekkende programma zo bezig, dat tijd voor het schrijven van dit blog ontbrak. Daarom volgen er deze week nog een aantal anekdotes, foto’s en Hoefslag-voorproefjes. Dit land van oliesjeiks met een paardenpassie bleek veel mooie verhalen te herbergen die het waard zijn om verteld te worden.

Terwijl het barrageparcours tijdens mijn gesprek met Mohammad gereed werd gemaakt, kreeg ik in de tussentijd een spoedcursus in Qatari-kledij. Het grootste vooroordeel uit de Westerse wereld werd direct aan diggelen geslagen: niet iedere man in een witte jurk is een oliesjeik. Deze witte jurk heet overigens een thobe. De lange blouse, want dat blijkt het na enige observatie werkelijk te zijn, wordt traditioneel gedragen door de mannen in Qatar. Niet omdat het volgens de wet moet, maar omdat het wordt gezien als mode-item. Vroeger bood de thobe bescherming tegen rondzwervend zand en de hitte. De bedoeïenen hadden een kledingstuk nodig waarmee ze zonder rooster-risico op hun kameel konden stappen. Inmiddels is de kameel in Qatar door het overgrote gedeelte van de bevolking ingeruild voor een flitsende sportwagen, maar de thobe doorstond de modernisatie van het land feilloos. Als het warm is, zie je vooral witte versies van katoen of zijde. In de winter worden er ook thobes gedragen van wol. Mohammed: ‘Mensen denken wel eens dat je van een hogere rang bent als je een rode shemagh gebruikt in plaats van een witte. Onzin. De rode variant is dikker en stugger dan de witte. Daarom zie je in de winter veel rode shemagh’s, maar er zijn ook Qatari die het hele jaar door dezelfde variant dragen omdat ze het mooier vinden.’ Ohja, de shemagh. Dat is dus de rode met wit geblokte of geheel witte doek op het hoofd van deze mannen. Om de doek zit een zwart koord om de boel in het gareel te houden, de iqal. Het gros van de Qatari-mannen is niet geheel gehecht aan hun traditionele kledingstuk, wanneer ze zaken gaan doen in het Westen wordt de thobe zonder pardon omgeruild voor een maatpak.

Chanel Bril
Vrouwen in Qatar dragen een abaya, een lang zwart gewaad. Soms zie je neus en mond helemaal bedekt zodat alleen de ogen zichtbaar zijn, maar doorgaans beperkt de bedekking van het hoofd zich tot de haren. Net als de thobe, is een abaya erg gevoelig voor de modegrill. De zwarte ensembles zijn te krijgen in verschillende materialen en met allerlei versiersels. Vergeet dus de boerka, dit is van een heel ander kaliber. Onder de abaya geen smoezelig joggingpak of pyjama met pantoffels, maar high end designer kleding. Deze vrouwen toveren zonder pardon een Hermès Birkin Bag van tienduizenden euro’s onder hun abaya vandaan als ze op Prada-loafers ergens een ruimte binnenstappen. De Chanel-bril die eerst nog statig op de neus stond verdwijnt in de tas, waar vervolgens een met diamanten bezette Blackberry uit tevoorschijn komt. Het feit dat vrouwen in Qatar -zoals in de meeste Islamitische landen- hun lichaam en haren dienen te bedekken, weerhoudt hen er niet van om met perfect gemanicuurde nagels en strak geëpileerde wenkbrauwen hun rechten op te eisen. Een zwart gewaad staat niet voor onderdrukking, in dit land in ieder geval niet. Het percentage vrouwen op topfunctie is in Qatar relatief hoog als je het vergelijkt met andere Arabische landen. In Qatar zwaait 7% van de vrouwen de scepter op het allerhoogste niveau, in Saudi-Arabië is dat letterlijk 0%. In Nederland zitten we ook maar op een schamele 19%, dus ik bedoel maar.

Mannen-accessoire
De oplettende Al Shaqab-ganger ziet met name Qatari-mannen rondlopen met een gele kralenketting in de hand. Mohammed zat er ook mee op de tribune, ik kon het niet laten om nieuwsgierig doch beleefd te vragen waar het voor diende. Een accessoire, zo bleek. Precies ja, een ketting als accessoire voor de mannen. Dat moest je in Nederland als man eens doen, je valt hier in Qatar werkelijk van de ene verbazing in de andere. Mohammed: ‘Wij noemen de snoer ‘tasbih’, de meesten bestaan uit 33 of 99 kralen. Ze werden in eerste instantie gebruikt als hulpmiddel bij het tellen van verzen tijdens het gebed, zoals Christenen een rozenkrans gebruiken. Nu dienen ze ook als accessoire, we dragen ze bij ons als een soort horloge.’ De meeste tasbih’s zijn in het begin wit, maar als ze ouder worden verkleuren de stenen naar geel. Dan zijn we ook veel meer waard, vanaf dat moment dragen veel mannen ze alleen nog maar in de hand in plaats van in de mouw.
Het parcours is inmiddels omgebouwd, de barrage kan beginnen. Mohammed fixeert zich weer volledig op zijn springsportpassie. Tot zover het Qatar-cultuurcollege.

Lotty van Hulst, Redactie Hoefslag.

Deze blog is het vervolg op ‘Hoefslag in Doha (2): Cultuurvisies op de tribune’.

‘Salaam vanuit de zandbak’ is inmiddels veranderd in ‘Hallo vanuit Hoofddorp’. Hoefslag was afgelopen week aanwezig tijdens CHI Al Shaqab in Doha, Qatar. De Qatari hielden mij met hun overvolle maar indrukwekkende programma zo bezig, dat tijd voor het schrijven van dit blog ontbrak. Daarom volgen er deze week nog een aantal anekdotes, foto’s en Hoefslag-voorproefjes. Dit land van oliesjeiks met een paardenpassie bleek veel mooie verhalen te herbergen die het waard zijn om verteld te worden.

‘Ik mis het rijden verschrikkelijk als ik zit te kijken, maar dat onze jongens het steeds beter doen maakt me trots. Nog even, dan kan ik mezelf hopelijk weer bij hen aansluiten.’ Doha, vrijdagmiddag. Ik zit tijdens een van de vijfsterren springrubrieken op de tribune met Mohammed al Suwaidi. Je leert een andere cultuur en de mensen in dit land met paardenpassie immers niet kennen als je boven in een glazen persaquarium blijft zitten. Zodoende belandde ik in een kuipstoeltje bij Mohammed en zijn neven, tussen de andere ‘witte jurken’. Op deze typische Qatari-kledij kom ik overigens in de volgende blog nog terug, want er moeten nodig wat vooroordelen uit de wereld worden geholpen.

Qatar is de toekomst
Terug naar Mohammed. Deze jonge Qatari is naar eigen zeggen familie van de koninklijke Al Thani’s en heeft in zijn land al een aardige reputatie opgebouwd in zowel de spring- als de endurancesport. Hij won onder andere een zilveren teammedaille tijdens de World Endurance Championships van 2008. Momenteel zit hij zonder paarden wegens zijn studie in Engeland, maar ondertussen zorgt deze ambitieuze jongen binnen zijn thuisland voor Europese en Amerikaanse paardenproducten. Zo is hij is onder andere de importeur van Havens in Qatar. ‘Ik studeer economie en international business. Dat doen de meeste jongeren uit Qatar die gaan studeren, omdat je er alle kanten mee op kunt. De overheid investeert ontzettend in het slimmer maken van de bevolking, daar profiteren ze later alleen maar van. De Qatar Foundation stimuleert jongeren om juist in het buitenland te gaan studeren. Als je resultaten goed genoeg zijn en je dus iets kunt terug doen voor ons land, dan word je aan alle kanten geholpen. We hebben hier een gezegde dat eigenlijk alles vertelt: Koeweit is het verleden, Dubai het heden en Qatar de toekomst. Wij willen verder, doorgroeien.’ Terwijl hij dit vertelt, wendt Mohammed zijn blik niet af van het parcours. Geen moment. Hij volgt elke combinatie nauwlettend over elke sprong, telt de galopsprongen, denkt mee over de afstanden en noteert de uiteindelijke klassering op zijn telefoon. Als een landgenoot aan de start verschijnt gaat hij wat meer rechtop zitten, maar ook als ruiters uit Saoedi Arabië of de Verenigde Arabische Emiraten foutloos rondkomt, klapt hij trots in zijn handen. ‘Hun succes, is ons succes. Zo voelen we het echt. We waren ontzettend trots toen de ruiters uit Saoedi Arabië een bronzen Olympische medaille mee naar huis namen. Daar werden onze ruiters enthousiast van, succes ligt binnen bereik als je hard werkt en slim investeert in trainers en paarden. Dat heeft die Olympische medaille meer dan bewezen.’

Buitenlandse kennis
Mensen uit Qatar zijn trots, maar niet koppig of star. Dat is in de afgelopen dagen meer dan duidelijk geworden. Nationalisme beperkt hen niet en aan tunnelvisie lijden ze allerminst. Nee, deze slimmeriken weten dat Arabië niet alle wijsheid in pacht heeft en dus wordt kennis uit het buitenland gehaald. Die gedachte vormt zelfs de basis van het organiseren van deze eerste editie van CHI Al Shaqab. Door topruiters aan te trekken, wordt een kennisstroom gegenereerd waar in de toekomst dankbaar gebruik van wordt gemaakt. Het CHI is volgens de organisatie een testevent, ook al zou het verwezenlijken van een dergelijke accommodatie en startlijst voor velen het eindstation betekenen. Menig organisator zou ervoor in zijn handjes knijpen, maar de Qatari willen verder. De event manager verwoordde het al tijdens een persconferentie: ‘De droom is slechts gedeeltelijk verwezenlijkt, we hebben hier veel van geleerd. De volgende keer zal dit nu al zo geweldige evenement nog fenomenaler zijn.’ Het zou hem zo maar eens kunnen lukken. Zijn sympathieke medewerkers zijn een soort sponzen op benen die elk beetje extra informatie opzuigen en niet meer loslaten. De bodem te los? Dat wordt genoteerd. Moeten de paarden de volgende keer praktischer in volgorde gestald staan? Komt voor de bakker. De aanwezige grooms krijgen allemaal een formulier waarop ze in kunnen vullen wat er kan worden verbeterd aan de stallen en andere faciliteiten.

Voetbal vs. Paardensport
De journalisten in Al Shaqab willen na het zien van dit walhalla eigenlijk maar één dingen weten. ‘Waarom? Wat is in hemelsnaam de drijfveer achter het bouwen van dit enorme complex?’ Is het een soort machtsvertoon? Wil de Emir zijn passie in alle extremen ten toon spreiden? Natuurlijk, er is ons verteld dat Al Shaqab deel uitmaakt van een groter geheel. Dat blijkt ook aan alle kanten en uit alle uitleg, maar waarom dan zo uitgebreid? Mohammed: ‘Wij Qatari paardenmensen hopen dat we met deze venue onder andere zullen bereiken dat de interesse van de bevolking verschuift naar de paardensport. Qatar moet het centrum worden van deze sport in zowel Azië als Arabië. Het moet gaan leven hier, momenteel is iedereen vooral bezig met de uitslagen van voetbalwedstrijden. We hopen dat dat verandert, te meer omdat de paardensport vanuit vroeger diep in Qatar geworteld ligt. Paarden waren naast kamelen onze transportmiddelen, dankzij de paarden hebben we oorlogen gewonnen. Wat moeten mensen dan nog met een grasveld en voetbal als ze ook kunnen genieten van een sport die veel dieper in onze cultuur verweven zit? Hier kunnen we ze laten zien dat bijvoorbeeld het springen en de dressuur ook in een stadion kunnen worden gehouden en als we grote evenementen als een wereldbekerfinale en de World Equestrian Games aan kunnen trekken, zal de grootsheid van het geheel alleen maar aanstekelijker werken. Als mensen hier naar de sport komen kijken en een leuke middag hebben met de hele familie, raken ze hopelijk geïnteresseerd in wat we hier doen. De Riding Academy op het terrein kan voor lessen en mogelijkheden zorgen als de mensen er voor open staan.’

Combinatie van het beste
Zelf kijkt hij nu al uit naar zijn terugkeer in de wedstrijdring. ‘Ik leef voor de springsport. Endurance was mooi en de resultaten waren goed, maar ik wil me specialiseren in het springen. Die technieken leren, het verbeteren van de samenwerkingsband met het paard, dat is het voor mij.’ Tijdens deze uitspraken komt de kennis vergarende Qatari duidelijk in hem naar boven. ‘Ik heb in de afgelopen jaren al trainingen gevolgd in België en Amerika, dat wil ik graag weer oppakken met fijne paarden. Ik wil graag van iedereen wat leren om uiteindelijk een van de beteren te worden. Naar Marcus Ehning kan ik uren kijken als het om stijl gaat, maar pas als je daar ook de snelheid van een ruiter als Roger Yves ‘Bosty’ aan toevoegt kun je iedereen verslaan. Het beste van alle kennis samen laten komen, dat is wat ik graag wil.’ En laat dat nu precies hetzelfde zijn als wat de Qatari hebben gedaan toen ze het stadion van Al Shaqab hebben gebouwd…

In de volgende blog lees je het verhaal achter de ‘Witte Jurk’.

Lotty van Hulst, Redactie Hoefslag.

m1nwceft6tbh
Mohammed Al Suwaidi, opperst geconcentreerd

‘Ik hoef vast niemand hier meer uit te leggen dat Londen mijn beste paard ooit is’, vertelt Gerco Schröder glimlachend na het winnen van Al Shaqab’s slotnummer. ‘Het is ongelooflijk hoe hij blijft springen. Rijden in deze entourage was bovendien super.’ Schröder won de lastige 1.60-proef in Doha met een voorsprong van drie seconden, nummer twee Denis Lynch had niets meer in te brengen. Lynch: ‘Ik ben dolgelukkig dat ik van deze combinatie mocht verliezen. Met die drie seconden verschil had ik geen schijn van kans, maar dat gaf echt niet. Het was super sport.’ Parcoursbouwer Leopoldo Palacio erkende direct dat hij de ruiters een zware opgave had gegeven. ‘De ruiters en de paarden konden het aan, dit is topniveau. Het is een eer om in deze accommodatie te bouwen. Ik was onder de indruk van de prestaties van het veld, deze proeven deden zeker niet onder voor de exemplaren die ik in Spruce Meadows neerzet. Er stond echt een sterke proef. God gaf me de achttien foutloze combinaties, Gerco gaf me het tweede cadeau door zo glorieus te winnen.’ Extra noot van de redactie: Schröder zet met deze overwinning de teller op veertien omlopen zonder springfouten in 2013 tijdens 5* Grote Prijzen/Wereldbekerfinales.

Met deze geweldige zege incasseert Schröder maar liefst 214.500 euro. Marc Houtzager en Sterrehof’s Tamino (v. Numero Uno) eindigen in deze afsluitende rubriek op de tiende plaats, terwijl Harrie Smolders en Exquis Walnut de Muze (v. Nabab de Reve) aansluiten op twaalf. Jur Vrieling en VDL Bubalu (v. Baloubet du Rouet) finishen op de veertiende plaats, terwijl Maikel van der Vleuten en VDL Groep Verdi genoegen moeten nemen met de 22e plaats.

Droom gedeeltelijk verwezenlijkt
Voor de organisatie is een einde gekomen aan een spannende week van deze ‘testeditie’ van CHI Al Shaqab. Event director Omar Al-Mannai: We zijn trots dat we dit hebben bereikt. Het is een lange reis geweest, we hadden een droom voor ogen die we gedeeltelijk verwezenlijkt hebben tijdens deze eerste editie van Al Shaqab. We hebben nog veel meer in onze mars. Ik wil Gerco bedanken voor het afreizen naar Doha, het is geweldig dat hij en de andere ruiters hun expertises hierheen hebben gebracht. Ze hebben voor mooie sport gezorgd.’

Klik hier voor uitslagen.

Bron: Hoefslag
Foto: Remco Veurink

De eerste CDI4* ooit in Al Shaqab, Doha werd vanavond gewonnen door routiniers Natalie zu sayn Wittgenstein en Digby. De Donnerhall-zoon was naar verwachting de stabiele factor van het veld en liep onder de Deense prinses foutloos naar een score van 75.43%. Digby was er weer helemaal bij na zijn winterstop van een paar maanden. Zu sayn Wittgenstein: ‘Ik houd hem sinds een aantal jaar tijdens de wintermaanden thuis. Hij heeft echt een hekel aan de kou. Toen we de uitnodiging kregen voor Doha, kon ik Digby dus eigenlijk op zijn wenken bedienen. Het risico van vliegen heb je altijd in je achterhoofd, toch ben ik blij dat ik gegaan ben. Het is hier heerlijk vertoeven voor de paarden.’ De zestienjarige Digby zal na het EK kampioenschap-af zijn. Hij heeft zijn teamwaarde meer dan voldoende bewezen. ‘Dit jaar heb ik vier wedstrijden staan, waaronder de Deense Kampioenschappen en Aken. Ik hoop dat we kunnen starten tijdens het Europees Kampioenschap, dat zal dan meteen de laatste zijn. Ik blijf Digby gewoon starten hoor, maar niet meer als teampaard. Die druk wil ik zelf eigenlijk ook niet meer. We blijven lekker op wedstrijd gaan zolang hij aangeeft het leuk te blijven vinden.’ De combinatie won met de winst maar liefst 20.000 euro.

Mazzelaars
Patrik Kittel werd met 71,43% tweede met Toy Story (v. Come Back II) en gaf aan dankbaar te zijn dat hij als ruiter zo veel van de wereld kan zien. ‘We zijn mazzelaars dat er telkens weer mensen opstaan om op prachtige locaties mooie wedstrijden te organiseren. We komen zo in aanraking met allerlei culturen, dat is alleen maar een verrijking voor je leven. Daarbij hebben ze hier in Qatar veel mooie auto’s, dus ik ben perfect op mijn plek deze week’, voegde de Zweed er lachend aan toe.’ Laurens van Lieren eindigde met Ulysses La Haya (v. Gribaldi) zesde, Joyce Heuitink werd met Wup (v. Welt Hit II) negende. Beide paarden liepen in Doha hun tweede internationale wedstrijd.
Morgen wordt om 14.00uur de Kür op muziek verreden.

Bron: Hoefslag

Hoefslag

Maikel van der Vleuten werd vandaag met VDL Groep Eureka tweede achter Fransman Patrice Delaveau in de CSI3* van Doha. De combinatie kwam slechts negen tiende gekort voor de winst. Van der Vleuten liet de nog onervaren merrie in Doha succesvol ervaring opdoen. ‘Ik ben heel blij met Eureka (v. Chin Chin), tweede worden achter een ervaren paard als deze merrie van Patrice is een hele prestatie. Het scheelde niet veel of we waren zelfs sneller. Ze heeft nog nauwelijks ervaring op dit niveau, maar het voelt goed. Ze vecht ervoor, dat moet je hebben.’ Eureka groeide de afgelopen proeven zichtbaar in de wedstrijd, maar tijdens de eerste ronde merkte Van der Vleuten dat ze toch wat onder de indruk was. ‘Er waren wat hindernissen verwisseld. Dan zorgt haar onervarenheid dat ze het nog wat vreemd vindt. Tijdens de barrage was ze er duidelijk al aangewend, ik kreeg direct het gevoel dat ik ervoor kon gaan.’

Jammer
Jur Vrieling had het geluk niet bepaald aan zijn zijde met Sissi van het Schuttershof (v. Nabab de Reve). Vrieling begon goed, totdat twee mannen, die verantwoordelijk zijn voor de bodem, zo opgingen in een gesprek bij de derde hindernis dat ze totaal niet doorhadden dat ze de weg danig versperden. Dat resulteerde logischerwijs in een afgeleide Sissi, met een niet verdiende balk als gevolg. Vrieling maakte zijn parcours zonder morren af. ‘Achteraf had ik gewoon mijn hand op moeten steken met een verzoek tot opnieuw beginnen. Het was tenslotte niet mijn schuld dat zij niet op stonden te letten, maar daar denk je natuurlijk naderhand pas aan. Jammer dus, daar doe je niks aan.’ Gerco Schröder en Harrie Smolders plaatsten zich ook voor de barrage, beiden moesten een balk incasseren. Morgen staat voor de springruiters de laatste rubriek op het programma, de CSI5* waarin maar liefst 650.000 euro wordt verdeeld.

Bron: Hoefslag

Volg ons!

102,705FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer