Top nieuws

Laura Graves Verdades
Laura Graves en Verdades op CHIO Aken in 2017

Laura Graves en haar Verdades hebben donderdag ondanks een foutje in de series om de pas met een score van 78,022% de winst gepakt in de Wereldbeker Grand Prix in Wellington. Dit betekent hun vijfde opeenvolgende zege, waardoor de combinatie vooralsnog onverslaanbaar is gebleven in het Global Dressage Festival-circuit van 2018.

De weg naar Tryon

‘Verdades maakte geen fouten’, aldus de dertigjarige amazone. ‘Ik ben superblij met hoe hij zich houdt bij deze temperaturen. Het geeft vertrouwen richting de Wereldruiterspelen in Tryon nu ik weet dat hij gewoon fit is. Hij zweette wel, maar was niet op na de proef.’

De Amerikaanse hoopt zich via de het Global Dressage Festival-circuit te plaatsen voor de Wereldbekerfinale. Ze verwacht daar en in Aken meeste concurrenten tegen te komen in voorbereiding op de Wereldruiterspelen. ‘Met een paard met zoveel ervaring als Verdades, wil ik niet teveel wedstrijden rijden. Ik kies dus de zwaarst bezette wedstrijden uit, zodat ik me kan meten met de besten van de wereld. Ik wil weten waar we staan als we naar Tryon gaan.’

Adrienne Lyle

Op 3,5 procent achter de onbetwiste winnares die door de jury unaniem op de eerste plaats werd gezet, volgde Adrienne Lyle. Haar zagen we met Wizard op de Olympische Spelen in Londen (2012) naar een individuele 37e plaats gaan en in 2014 maakte zij met hetzelfde paard in Caen deel uit van het Amerikaanse team dat vierde werd. Gisteren stuurde ze de elfjarige Hannoveraanse hengst Salvino – die dit jaar voor het eerst in de Zware Tour loopt – naar 74,457%.

Enkel de eerste twee combinaties wisten (ruim) boven de 70% te scoren. De derde plaats ging naar Chase Hickok met de – net als Verdades – Nederlands gefokte inmiddels 19-jarige Sagacious HF met 69,500%.

KWPN

De rubriek zat vol met Nederlands gefokte paarden, niet alleen van de ruiters die het podium bereikten. Maar liefst zes van de elf deelnemende paarden aan deze Wereldbeker Grand Prix zijn KWPN’ers.

Bron: GDF / Hoefslag

 

 

In deze instructieve twaalfdelige serie over dressuurrijden geeft dressuurtrainer Bastiaan de Recht praktische tips om jou verder te helpen. Bij Bastiaan staan biomechanica en fysiek en mentaal welzijn van het paard voorop. Na in de vorige delen gesproken te hebben over de hulpen en werken aan het horizontale evenwicht, kwam de ontwikkeling van de gangen aan de orde. Inmiddels zijn we aangekomen bij de zijgangen en gaan we verder met het rijden van schouderbinnenwaarts. Hoe doe je dat en wat zijn de meest voorkomende problemen en oplossingen?

‘Het rijden van schouderbinnenwaarts wordt in de proef gevraagd op drie sporen. Dat wil zeggen als je van voren kijkt zie je het binnenvoorbeen, het buitenvoorbeen die op één lijn zit met het binnenachterbeen en het buitenachterbeen. Je kunt schouderbinnenwaarts ook op vier sporen rijden door het paard ten opzichte van de lange zijde schuiner te laten lopen. Je ziet dan het buitenvoorbeen en het binnenachterbeen apart van elkaar.’

Automatisch

‘Het schouderbinnenwaarts is de eerste oefening waar meer verzameling wordt gevraagd. Het binnenachterbeen moet zich namelijk meer richting het borstbeen bewegen, zodat de voorhand oftewel de bortskas zich kan oprichten. Als het paard dit aan beide kanten steeds even makkelijk doet en hierin zich evenveel ontwikkelt, werk je automatisch ook aan de rechtgerichtheid. Natuurlijk zorgt het schouderbinnenwaarts er tevens voor dat je controle krijgt over de positie van de schouders. Dit is ook belangrijk in oefeningen als appuyeren, keertwendingen en pirouettes, maar ook uiteindelijk voor de galopwissels. De oefening kent dus veel rijtechnische voordelen, maar ook als je je paard langs een eng obstakel wilt rijden, kun je er gemakkelijker langs rijden als je het schouderbinnenwaarts onder de knie hebt.’

Drie of vier sporen

‘Bij het schouderbinnenwaarts op drie sporen dienen de achterbenen rechtuit over de hoefslag te lopen en elkaar niet te kruisen. De voorbenen komen door de buiging om het binnenbeen iets naar binnen en kruisen elkaar wel. Het schouderbinnenwaarts rijden op drie sporen heeft meerdere voordelen. Je gymnastiseert het paard door te werken aan de lengtebuiging en dus de laterale buiging met name in het lage hals- en borstgebied.

Dus met name de voorste helft van het paard. Rijd je schouderbinnenwaarts op vier sporen dan is het paard nagenoeg recht en gaat het paard meer zijwaarts. Eigenlijk ben je aan het wijken op de hoefslag. De achterbenen kruisen elkaar hierbij juist wel. Deze oefening op vier sporen vraagt meer verzameling, omdat het achterbeen nog verder richting het borstbeen geplaatst moet worden. Het paard buigt en bolt meer in de lendenen. De achterste helft van het paard wordt met deze oefening dus meer getraind.’

Geen achterhandbuitenwaarts

‘Bij het schouderbinnenwaarts is het belangrijk dat de schouders echt naar binnen worden geplaatst en niet de achterhand naar buiten, anders had het waarschijnlijk wel achterhandbuitenwaarts geheten! Alleen geeft deze laatste oefening niet de rijtechnische voordelen zoals het schouderbinnenwaarts. Voordat je het schouderbinnenwaarts aan gaat leren, moet het paard eerst goed kunnen wijken voor de kuit. Vaak laat ik mijn leerlingen eerst de schouderbinnenwaarts de andere kant op rijden. Dus op de linkerhand vanaf de binnenhoefslag de schouders naar buiten. Dit omdat de meeste paarden van de hoefslag af zullen willen lopen. Dit kan nu niet, omdat daar de omheining van de rijbaan zit. Ik doe dit dus voornamelijk om de ruiter eerst te laten voelen wat de bedoeling is.

‘Vaak laat ik mijn leerlingen eerst de schouderbinnenwaarts de andere kant op rijden. Dus op  de binnenhoefslag de schouders naar buiten.’

Als dat goed gaat, laat ik de ruiters hetzelfde doen, maar dan een paar meter van de omheining af. Gaat dit goed dan kun je kijken of het gewone schouderbinnenwaarts lukt. Zonder dat het paard dus naar binnen loopt. Bereid het schouderbinnenwaarts goed voor door de hoek te gebruiken en eventueel in de hoek eerst een volte te rijden. In de hoek of in de volte werk je al aan de lengtebuiging en de laterale buiging om je binnenbeen. In de hoek zelf laat je het paard een beetje wijken voor je binnenbeen, om de reactie op dit been te controleren. Vervolgens stuur je de voorhand van het paard met twee teugels naar binnen, door beide handen iets naar binnen te plaatsen. Je binnenbeen zorgt ervoor dat het binnenachterbeen van het paard geactiveerd wordt. Daarbij voorkomt je binnenbeen samen met je buitenteugel ervoor dat het paard niet van de hoefslag loopt. Je buitenteugel kan ook de schouder juist begrenzen als het paard over die schouder weg wilt lopen. Je binnenteugel vraagt de schouders iets naar binnen en stelling.’

Loop zelf zijgangen

‘Bij deze oefening is het ook weer heel belangrijk hoe je houding en zit is en op welke manier je je hulpen geeft. Vaak zie je dat de ruiter het binnenbeen te veel naar achteren plaatst. Hierdoor zet je eerder de achterhand naar buiten, mede omdat je paard niet om je binnenbeen kan buigen. Dat kan alleen als je je binnenbeen dichter bij de singel houdt. Meestal zit een ruiter die zijn been te veel naar achteren legt, ook te veel op de buitenkant. Hierdoor haal je het paard uit balans en wordt het moeilijker om een gedragen schouderbinnenwaarts te laten zien. Het paard zal eerder impuls verliezen of juist loperig worden. Kijk dan ook niet naar de buitenschouder van je paard, maar tussen de oren van je paard door. Natuurlijk kun je met je ogen wel naar de schouders of hoefslag kijken, maar pas op dat je niet te veel op de buitenkant gaat zitten. Een goede focus zorgt nu eenmaal voor een beter uitgevoerde oefening. Er is nog een goede oefening om te weten hoe je in een schouderbinnenwaarts moet zitten. Zo laat ik mijn leerlingen regelmatig zelf de oefening lopen. Als je het zelf goed kan, merk je dat je ook op die manier op je paard moet zitten. Zou je bijvoorbeeld te veel op te buitenkant zitten en zo de oefening door lopen, zal je eerder naar buiten omvallen en is het moeilijker om ‘gedragen’ te lopen. Het klinkt misschien gek, maar probeer het maar eens! Overigens geldt dit voor alle dressuuroefeningen.’

Problemen en oplossingen

‘Bij het rijden van schouderbinnenwaarts zijn er nog al wat uitdagingen! Misschien lukt het je om het op te lossen, maar soms denk je; wat nu? Onderstaand de meeste voorkomende problemen en oplossingen.’

Paard loopt van de hoefslag af

‘Zoals al eerder aangegeven los je dit op met je binnenbeen en buitenteugel. Denk hierbij maar aan terug wijken naar de hoefslag. Lukt dit niet zet dan het paard eerst weer recht op de hoefslag, rijd voorwaarts en zet de oefening opnieuw in.’

Impulsverlies

‘Maak het paard in de hoek al actiever door met meer energie te rijden. Wissel het schouderbinnenwaarts af met stukjes rechtuit in middendraf.’

De schouders moeten in deze oefening naar binnen. Is het paard te veel naar binnen gesteld dan kan het verbuigen.

– Te veel stelling oftewel verbuigen en kantelen

‘De schouders moeten in deze oefening naar binnen. Het hoofd staat hierbij recht voor het borstbeen. Is het paard te veel naar binnen gesteld dan kan het verbuigen. Dit betekent dat het paard meer stelling dan buiging heeft oftewel de halsbuiging is meer dan de buiging in het lichaam. Stel het paard recht en laat het meer buigen in het lichaam om je binnenbeen door eerst een volte te rijden. Begrens met je buitenteugel om te voorkomen dat het paard te veel stelling aan neemt. Als een paard kantelt is dit ook een teken dat het moeite heeft om te buigen om het binnenbeen. Het ontlast zich dan door te kantelen. Werk hieraan door je voltes tien meter te verbeteren en het paard om je binnenbeen te laten buigen en daarbij niet te veel je binnenteugel te gebruiken.’

Blijf rijden

‘Voor alle oefeningen geldt ‘blijf rijden’ en staar je niet blind op die ene oefening. Focus je op het goed gaande paard, dat met takt, regelmaat en in aanleuning loopt. Als deze voorwaarden er niet zijn, werk hier dan eerst aan en houd deze goed in de gaten. De takt en regelmaat van de beweging, gaan voor het zijwaarts gaan. De oefeningen mogen immers nooit ten kosten gaan van een correct lopend paard, maar moeten juist het paard helpen nog beter zijn lichaam te gebruiken.’

Het volgende deel van deze instructieve serie staat in het teken van het rijden van travers en appuyementen. Houd de Hoefslag facebookpagina en de website dus goed in de gaten!

 

Tekst: Carlijn de Boer

Foto’s: Sabine Timman

 

0 10461
konik

De Provincie Flevoland heeft besloten om de grote grazers in de Oostvaardersplassen tijdelijk te laten bijvoeren. De provincie neemt dit besluit ondanks dat deskundigen afraden om bij te voeren. Lees het bericht op de website van de provincie Flevoland. Staatsbosbeheer is geen voorstander van bijvoeren, maar voldoet als uitvoerende organisatie aan het verzoek van de provincie. Op zeven plaatsen verspreid over het natuurgebied zijn vanmiddag balen hooi neergelegd.

Belang openbare orde

Belangrijke reden voor de provincie is de mate van maatschappelijke bezorgdheid die er in deze koude periode is over het dierenwelzijn in de Oostvaardersplassen en de zorg om de openbare orde. De maatschappelijke onrust leidt er toe dat veel mensen het recht in eigen hand nemen door bij te gaan voeren. En er worden veelvuldig bedreigingen geuit aan de uitvoerende boswachters. Door het nu tijdelijk overgaan tot bijvoeren wil de provincie de maatschappelijke onrust beperken.

Schraal hooi

Het voordeel voor de dieren dat Staatsbosbeheer zélf gaat bijvoeren, is dat nu in elk geval niet het verkeerde hooi wordt neergelegd. De magen van de grote grazers kunnen alleen schraal hooi aan. Het bijvoeren gebeurde eerder in 2010. Toen op verzoek van minister Gerda Verburg. Ze voerde toen een motie uit van de Tweede Kamer. Nu gebeurt het bijvoeren dus op verzoek van de provincie, aangezien het natuurbeleid een paar jaar geleden van rijk naar provincie is overgegaan.

 

Bron: Staatsbosbeheer

Zojuist is een paard gered wat in Aalsmeer door het ijs van een sloot is gezakt. Het dier heeft minimaal een half uur in het ijskoude water gelegen voordat de brandweer het paard eruit kon krijgen.

IJs niet dik genoeg

De sloot was bevroren aan de Mr. Jac. Takkade in Aalsmeer, maar het ijs was niet dik genoeg om het paard te kunnen houden, waarna het door het ijs zakte. Het paard werd pas ontdekt nadat het al door het ijs was gezakt. Hoe lang het paard in de sloot heeft gelegen is niet bekend. Na even bijkomen stond het paard zelf op en is direct onder meerdere dekens gezet en naar een stal gebracht, waarna hij door de dierenarts die snel ter plekke was is nagekeken. Het paard is vervolgens op de trailer gezet en met de dierenarts erachteraan weggereden, vermoedelijk naar de kliniek.

Foto: Vivian Tusveld Fotografie
Bron: Hoefslag

 

Sezuan
Sezuan, hier nog onder Dorothee Schneider. (Foto: Tanja Becker)

Het Zweedse warmbloedenstamboek SWB heeft drievoudig Wereldkampioen bij de jonge paarden Sezuan goedgekeurd. De hengst krijgt ook dispensatie voor het verplichte gezondheidsonderzoek.

Licentie ondanks OCD

Sezuan is een Deense warmbloedhengst (v. Zack). Op 14 februari kreeg de SWB een dispensatie-aanvraag voor het gezondheidsonderzoek binnen. Voordien kregen fokkers die een nakomeling van hem wilden registreren bij het SWB grijze papieren in plaats van groene. De reden hiervoor was dat de hengst OCD heeft in een van zijn achterbenen, een afwijking die niet geaccepteerd wordt bij hengsten met een SWB-licentie.

Op een bijeenkomst op 23 februari heeft het SWB nu echter beslist om Sezuan dispensatie te geven. Het SWB en het Zweedse landbouwagentschap hebben immers een regel ‘dat er onder bijzondere omstandigheden uitzonderingen kunnen gemaakt worden voor hengsten met uitzonderlijke prestaties en erfelijke kwaliteiten’.

Met terugwerkende kracht

De oudste Sezuan-nakomelingen zijn geboren in 2013. Fokkers van Sezuan-veulens die hun veulens bij het SWB willen registreren, kunnen dat doen door ten laatste twaalf maanden na de geboorte x-rays in te dienen. De beslissing van het SWB werkt met terugwerkende kracht: veulens met grijze papieren kunnen nog groene krijgen, als de fokkers met foto’s kunnen aantonen dat ze geen OCD hebben.

Bron: Eurodressage

Foto: Tanja Becker

 

Foto: Remco Veurink

Paarden die het gewend zijn, zeker de sobere rassen, kunnen prima een flinke poos of zelfs 24/7 buiten lopen. Ook als het vriest dat het kraakt en de eerste schaatsmarathon op natuurijs wordt gehouden. Als ze maar een schuilplek hebben en… water!

Water is het allerbelangrijkste wat een paard nodig heeft en daar wordt niet altijd voldoende rekening mee gehouden, zeker niet in de winter. Het gevolg kan zijn: winterkoliek, vanwege half verteerd voer in de maag. De darmen hebben water nodig om voer goed te kunnen opnemen.

Koud water geen probleem

Paarden drinken water het liefst als het een temperatuur heeft van 10°C, maar kouder is ook geen probleem. Het is van belang om de factoren die van invloed zijn op het water in de gaten te houden. Kan het paard drinken terwijl het op stal staat, dan volstaat een verwarmde emmer. Het gebruik van emmers heeft als voordeel dat je in de gaten kunt houden hoeveel je paard drinkt. Het kost natuurlijk wel meer tijd om de emmers te vullen, zeker als het hartje winter is en vriest een heel tijdrovende klus.

Extra zout kan geen kwaad

Dorst wordt gereguleerd door sodium in het bloed (het Na-gedeelte van NaCl/Sodiumchloride, oftewel zout). Je wilt dus dat je paard genoeg zout binnenkrijgt. Je kunt dat los geven – ongeveer twee eetlepels toevoegen aan het voer – of via een zoutblok of voer waarin af fabriek al zout is toegevoegd. Het kan geen kwaad om in de winter extra zout te geven, tenminste, als je paard te allen tijde toegang heeft tot water en gezonde nieren heeft. Je kunt ook water door het voer doen zolang het niet vriest.

Ga er niet vanuit dat het paard voldoende water binnen krijgt in het land als er sneeuw of ijs ligt. Ook als je paard 24/7 buiten loopt, moet er een (verwarmde) waterbron zijn.

Bron: Horse-Canade / Hoefslag

Anne Meulendijk - MDH Avanti
Anne Meulendijks - MDH Avanti Indoor Brabant 2017 © DigiShots

Van 8 tot en met 11 maart wordt in de Brabanthallen in ’s-Hertogenbosch The Dutch Masters, voorheen bekend als Indoor Brabant, verreden. KNHS Talent van het Jaar 2017 Anne Meulendijks maakt met MDH Avanti N.O.P. dankzij een wildcard haar debuut in de wereldbeker.

Hoogtepunt voor de dressuurliefhebbers is de kür op muziek van de FEI-wereldbekerwedstrijd op zaterdagmiddag.

Laatste kans

Voor de dressuurruiters is deze wereldbekerkwalificatie de laatste kans om punten te verdienen voor de finale die in april in Parijs verreden wordt. Voor Nederland zijn Madeleine Witte-Vrees en Edward Gal nog in de strijd om een finaleplaats te bemachtigen. Gal start in Den Bosch zijn Glock’s Zonik N.O.P., Witte-Vrees rijdt haar voshengst Cennin.

Ook Hans Peter Minderhoud (Zanardi), Diederik van Silfhout (Four Seasons 19), Patrick van der Meer (Zippo) en Emmelie Scholtens (Apache) komen tijdens The Dutch Masters in actie.
In de pauze van de kür op muziek op zaterdagmiddag wordt het nieuwe KNHS Talententeam gepresenteerd.

Rolex Grand Slam of Show Jumping

Voor de springruiters is The Dutch Masters een van de vier evenementen die deel uitmaken van de Rolex Grand Slam of Show Jumping, samen met CHI Genève, CSIO Spruce Meadows Masters en CHIO Aken.

De Rolex Grand Prix is op zondagmiddag de spectaculaire afsluiter van het concours. Voor Nederland komen onder meer Jeroen Dubbeldam, Leopold van Asten, Marc Houtzager, Harrie Smolders en Jur Vrieling aan de start.

Op zaterdagavond wordt Ruiter van het Jaar Harrie Smolders in de spotlights gezet.

Para-dressuur

Op donderdagavond neemt de paradressuur een belangrijke plaats in op het programma. Naast diverse clinics staat er ook een kwalificatiewedstrijd van de KNHS-Witte Van Moort Para Dressuur Trophy op het programma.

Gerrit Jan Swinkels Hal

Tijdens The Dutch Masters wordt dit jaar de ‘Gerrit Jan Swinkels Hal’ in gebruik genomen. Dit U-vormige middenterrein is nu overkapt met een lichtdoorlatend dak en doet nu dienst als de centrale entree en ontmoetingsruimte. De ha is een eerbetoon aan de drijvende kracht achter Indoor Brabant die in 2015 op 67-jarige leeftijd overleed.
Website: www.thedutchmasters.com
Bron: KNHS

 

konik oostvaardersplassen

De Oostvaardersplassen zijn van oorsprong een water- en moerasgebied voor vogels. Daar is absoluut niets mis mee. Prachtig zelfs. Helaas zijn er hoefdieren uitgezet die niet geschikt zijn om als ‘wild’ dier en onder verkeerde leefomstandigheden te moeten leven.

Hoefdieren zijn steppedieren. Ik blijf nu even bij mijn expertise, het paard. Het type paardje dat in de Oostvaardersplassen loopt is het konik-paard.

Vreemde keuze

Dit is op zijn minst een vreemde keuze van de deskundigen van Staatsbosbeheer. Dit paard is namelijk een poging om een zo goed als wild uitziend paard terug te fokken. Maar omdat het is teruggefokt, zijn het metabolisme van het dier en zijn overlevingstechnieken anders en verzwakt ten opzichte van een echt wild paard.

Biologen van het beheer van de Ooostvaardersplassen zouden dat toch moeten weten, lijkt mij.

Mongools paard

Hun keuze was logischer geweest wanneer zij het Mongools paard hadden uitgezet. Dit dier is regelrecht afkomstig van het przewalskipaard (oerpaard) en heeft zich door de eeuwen heen gesplitst in het Mongoolse bospaard en het Mongoolse steppepaard.

Beide dieren zijn geëvalueerd naar de leefgebieden en hun ontberingen en zijn dus ook anders qua bouw en overlevingstechnieken in barre tijden.

Naaste familie

Een wild Mongools paard kan bijvoorbeeld 100 kilometer lopen, zoekend naar voedsel. Een bospaard heeft weer andere lichamelijke condities. Terwijl het naaste familie is. Er zijn geen steppen en geen bossen aanwezig in de Oostvaardersplassen.

Daarom is zelfs het keiharde Mongoolse paardje ongeschikt om in moerasgronden en watergebieden te kunnen leven en overleven.

Eerlijke kans

Dieren moeten wel een eerlijke overlevingskans krijgen wanneer zij uitgezet worden. Grof uitgelegd, het zou vreemd zijn als ik een zoetwatervis in een zoutwateraquarium zou plaatsen. Deze actie zou ondoordacht zijn en geen bewijs van kennis van zaken en verdieping.

Ik kan beheren wat ik wil, maar de vis zal sterven omdat het leefgebied, het voer en de omstandigheden niet passen bij het diertje. Jammer voor de vis; al zou ik bijvoeren, het diertje heeft geen kans van overleven en zal uiteindelijk sterven.

Tekst: Inge Hoevers, Paardentherapeut

Foto: Milou Vogel

In Voorthuizen werden een aantal mooie scores gereden. In de Prix st. Georges maakte Jennifer Sekreve haar debuut, met Ferrero (v.Rhodium) scoorde zij 67,13%. Chris Epskamp had een goede wedstrijd door de tweede en derde plaats te bezetten. In de Intermediaire I, gewonnen door Linda Verwaal, bemachtigde hij nogmaals de tweede plaats.

“Met beide paarden had ik een superfijne proef”, vertelt Chris Epskamp na afloop. “Met Wish had ik een foutje in de wisselserie, maar verder was ik heel tevreden. Wubels liep een hele fijne proef, dat is een heel constant paard.

Hoe moeilijk kan het zijn?

“Mijn vriend Henri Jacobsen is heel fanatiek in Working Equitation en is druk bezig om zich te kwalificeren voor het wereldkampioenschap. Ik stond daar vrij negatief in: ‘Hoe moeilijk kan het zijn, dit kan toch iedereen?’. Daar werd ik aan gehouden en de eerste keer was echt dramatisch. Het viel behoorlijk tegen. Omdat ik niet helemaal af wil gaan, ben ik het serieuzer aan gaan pakken.”

Twee handen

Dat pakte goed uit, want in 2017 werd de ruiter kampioen in klasse 3  en afgelopen weekend won hij in Exloo de internationale Dutch Amazone Cup in diezelfde klasse 3. “Het lijkt heel gemakkelijk om een bruggetje over te gaan, maar het moet wel volgens bepaalde eisen. Ik doe het nog op twee handen, maar op het niveau van Henri moet het met één hand.”

Relaxte paarden

“Het voordeel is dat de paarden er veel relaxter van worden, ze zijn veel meer gewend. Op concoursen heb ik veel minder spanning, want ze zien veel meer. Andersom heb ik natuurlijk ook voordeel van mijn dressuurachtergrond, daarom gaat het me best goed af”, sluit de ruiter af.

ZZ-Zwaar: aansprekende scores

In het ZZ-Zwaar werden er aansprekende resultaten behaald door Corinda Lutjeboer en Katie Werring. Lutjeboer reed Da Vinci Sollenburg naar 67,57% en 65,14%, een eerste en tweede plaats. De andere proef werd gewonnen door Katie Werring en Francois (65,36%).

Topscore voor Verwaal

In de Intermediaire I reed Linda Verwaal een absolute topscore. Met Jazz-zoon Jakari II bemachtigde zij net geen 72%. Epskamp reed in deze proef naar 64%, dat deed hij met Wubels (v.Rubels).

Brouwer bovenaan in GP

Kirsten Brouwer startte Alain Delon SB (v.UB40) in de Grand Prix en wist dit winnend af te sluiten.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding niet toegestaan).

Foto: Privébezit

0 18666
oostvaardersplassen

Het filmpje dat Cynthia Danvers dinsdag maakte van één van de hongerende konikpaarden in de Oostvaardersplassen werd op Facebook massaal bekeken en gedeeld. Danvers zelf heeft slecht geslapen van haar ontmoeting van de hongerende grazers. ‘Geen enkel dier zou van honger mogen sterven.’

Danvers, longeur en trainster van het Nederlandse voltige-team, was eigenlijk naar de Oostvaardersplassen gegaan om te helpen met een grote bijvoer-actie. ‘Die ging niet door omdat Staatsbosbeheer, de politie en de provincie net besloten hadden om bijvoeren te verbieden. De politie deelde gisteren boetes uit aan iedereen die hooi over de hekken gooit. De mensen die kuil zouden komen brengen, kwamen dus niet.’

Poolshoogte nemen

Omdat Danvers nu toch in de Oostvaardersplassen was, besloot ze met een paar andere vrijwilligers poolshoogte te gaan nemen. ‘Nu konden we zelf eens zien hoe de situatie daar echt is. Je ziet vaak beelden waarvan je niet weet hoe oud ze zijn. Terwijl je wilt weten hoe erg het nu is.’

De paarden die het groepje aantrof bij een paar omgevallen bomen, bleven gewoon staan. ‘Niks geen wilde paarden. Ze stonden van de schors te eten, verder is er helemaal niks te eten, alles is kaal. De paarden waren heel mager en het dier in mijn filmpje maakte op mij de indruk dat het van hem niet meer hoefde. Als hij van mij was, kwam er direct een dierenarts om hem een spuitje te geven.’

De vrijwilligers die dinsdag in de Oostvaardersplassen waren, konden in ieder geval zorgen dat de dieren konden drinken, door gaten te slaan in het ijs.

Druppel op een gloeiende plaat

Via social media zijn verschillende goedbedoelde initiatieven bekend van mensen die hooi verzamelen om in het natuurgebied te verspreiden. ‘Natuurlijk een druppel op een gloeiende plaat,’ denkt Danvers. ‘Maar als je nu grote hoeveelheden hooi zou mogen voeren, dan kunnen de dieren in ieder geval deze maanden doorstaan. Daarna moet er een plan komen. Mensen moeten wakker worden, anders sta je volgend jaar weer voor dit probleem. Er staan er veel te veel dieren op dat kleine stukje. Dieren die nog beter af zijn bij de slager.’

Als je dieren hebt of aanschaft, moet je zorgen dat ze eten hebben, vindt ze. ‘Het kan gewoon niet dat een beest doodgaat van de honger. Niet in Nederland, maar ook in geen enkel ander land. Niets is naarder om te zien dan beesten die honger hebben. Ik heb daar slecht van geslapen.’

Zoveel mogelijk bekendheid

Het filmpje dat ze maakte is ruim 80.000 keer bekeken. ‘Misschien beseffen mensen als ze de beelden zien dat het van nu is en dat er iets moet gebeuren. Als je niet mag voeren, kun je niet meer doen dan zoveel mogelijk bekendheid geven aan het probleem. Of met duizend man tegelijk erheen gaan. Zoveel mensen kunnen ze nooit allemaal een bekeuring geven.’

Cynthia Danvers is woensdag samen met een groepje andere vrijwilligers te zien in een item van Hallo Nederland van Omroep Max om 18.30 uur op NPO2.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Foto’s: Milou Vogel

Arme paarden 😢 ze hebben zo,n honger , hier moet wat aan gedaan worden 😡 waar is de partij van de dieren nu ?? Ongelofelijk dat dit gebeurt in Nederland !!

Geplaatst door Cynthia Danvers op dinsdag 27 februari 2018

 

Oostvaardersplassen Oostvaardersplassen Oostvaardersplassen

 

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,889FansLike
0VolgersVolg
6,964VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer