Top nieuws

Nicola Philippaerts-HM Chilli Willi
Nicola Philippaerts met H&M Chilli Willi op de zondag van de Wereldruiterspelen in Tryon. Foto: DigiShots

Ook voor de familie Phillipaerts is het nu een vreemde periode. Olivier, Nicola en vader Ludo Pilippaerts proberen desondanks hun paarden in goede vorm te houden. Ze vertellen aan het Belgische nieuwsplatform Sporza: “We moeten nu een planning voor volgend jaar maken.”

Rustig

Voor nu is het rustig op het bedrijf van de familie Philippaerts. Net als alle andere ondernemers probeert de familie op deze manier de kosten zo laag mogelijk te houden, stelt vader Ludo Philippaerts. “We zullen zien hoe alles evolueert en kijken of we nog extra maatregelen moeten treffen”, voegt hij toe.

Even schrikken

Gezien de tweeling Philippaerts in topvorm was, is het sportief gezien wel jammer dat de wedstrijden niet doorgaan. Zo wonnen Olivier en Nicola met hun team dit jaar de eerste belangrijke outdoorwedstrijd in Doha. “Doha was een fantastische start”, zegt Nicola tegen het sportmedium. “Ik werd ook nog tweede in de Grand Prix.” Dat de Olympische Spelen een jaar doorgeschoven werden, was wel even schrikken voor de broers. Toch is er vanuit de familie groot begrip voor deze beslissing. “Wij doen zelf niets anders dan rondreizen over de hele wereld: vliegtuig in en vliegtuig uit. Dat was een risico voor ons, dus het is logisch dat alles is stilgelegd”, zegt Olivier “De gezondheid primeert nu”, beaamt Nicola. “Het was de enige juiste beslissing.”

Wat strammer

Op hun eigen terrein kan de familie Philippaerts gelukkig gewoon doorgaan met het trainen van de paarden, al trainen ze momenteel niet op topniveau. “De spieren worden zeker wat strammer. Maar wij hebben hier goeie faciliteiten”, zegt vader Philippaerts. “De paarden worden goed verzorgd: ze komen buiten en krijgen hun beweging. De meeste paarden zullen er niet zo veel last van hebben. Het trainingsvolume gaat wel naar beneden. Maar wanneer dit voorbij is, dan is het aan de ruiters om de paarden weer fit te krijgen. Nu is het niet nodig om de paarden optimaal te trainen.”

Jonge paarden

Nu de Olympische Spelen uitgesteld zijn, weten de ruiters nog niet wanneer hun volgende (internationale) wedstrijd gaat plaatsvinden. Daarom zijn ze op dit moment bezig met het maken van een nieuwe planning voor volgend jaar. Hierbij stellen ze wel dat de paarden die er dit jaar waren voor de Olympische Spelen, er volgend jaar ook nog wel zijn. “We hebben het geluk dat we in België een reeks jonge paarden hebben. Van dat jaartje uitstel mogen we niet te veel last hebben”, besluiten ze.

Bron: sporza.be

Foto: DigiShots

0 2152
Alisia Hoogstad - Armani (v. United) TTC-talentenplan © DigiShots

Alisia Hoogstad leidde haar paard Armani (v. United) helemaal zelf op van de B tot en met het ZZ-Zwaar. Dit deed ze niet door middel van veel (privé)lessen, maar de amazone maakte dankbaar gebruik van het aanbod op Youtube. Inmiddels rijdt de combinatie in de subtop en waren ze vorig jaar geselecteerd voor het TTC-talentenplan Zuid-Holland.

Niet makkelijk

De amazone kreeg Armani toen ze 12 jaar oud was. “Hij kwam bij ons op stal en het klikte meteen heel erg goed. Ik was nog best wel klein, dus we begonnen samen gewoon rustig in de B. Mijn tante hielp mij in die tijd heel erg goed met hem. Dat verliep eigenlijk wel goed en daarna ging het ook allemaal wel prima. Toen we richting het M2 begonnen te rijden werd het wel wat lastiger. Armani heeft niet de capaciteiten dat het hem allemaal makkelijk af gaat, dus vanaf het M2 begon het moeilijker te worden. Daar worden de oefeningen zwaarder en reden we natuurlijk wel tussen de betere combinaties.”

Motivatie

Ze vervolgt: “We stonden in die tijd op een kleinschalige pensionstal. Een grotere of luxere stal was op dat moment gewoon niet mogelijk. Maar we gingen richting het Z en hadden niet de beschikking over een 20×60 bak, dus oefenden we altijd onze proef in een 20×40. Buiten dat had ik alleen les van mijn tante, maar ik kon daarnaast mezelf heel goed motiveren om te blijven verbeteren.” De amazone was 13 toen ze samen met haar paard het Z behaalde. “Vroeger dachten we altijd dat het bij het behalen van het Z1 wel afgelopen zou zijn voor ons. Want we wisten gewoon niet of mijn paard het hogere werk aan zou kunnen.”

Bestuderen en opschrijven

Ik had wel af en toe les van mijn tante Joyce Brand, maar zij had het erg druk en had helaas geen tijd om mij veel te begeleiden, dus toen ben ik meer informatie op internet gaan zoeken.  “Toen kwam ik erachter dat op Youtube heel veel handige filmpjes stonden voor als ik moeite met iets had. Dus vanaf dat moment ging ik clinics kijken, maar niet alleen kijken, ik bestuurde ze echt en schreef alles op. Ook maak ik veel gebruik van Hoefslag Academy, soms zijn die filmpjes maar twee minuten, maar ik haalde uit die twee minuten net zoveel als een ander uit een hele privéles. Zo ben ik alles gaan oefenen.”

Meer aandacht

Hoogstad en Armani behaalden ook nog het ZZ-Licht. “Toen werd het natuurlijk écht een stuk moeilijker en ben ik de filmpjes met nog meer aandacht gaan bekijken. Ik wilde weten hoe ik naast mijn paard ook mijzelf kon verbeteren. Mijn lessen werden Youtube en veel, heel veel lezen. Ik wilde steeds weer een stapje hoger komen en hem sterker en beter maken voor het ZZ-Licht of het ZZ-Zwaar.”

Valkuilen

“Ik vond bijvoorbeeld de appuyementen altijd heel erg ingewikkeld. Ik wist nooit zo goed hoe ik ze in moest zetten en ik had er moeite mee om hem regelmatig door het appuyement heen te krijgen. Vaak was het te schuin of zat zijn achterhand niet mee, het zag er niet soepel uit. Toen ben ik heel veel video’s gaan kijken en gewoon enorm veel gaan proberen. Het was echt zo dat ik een filmpje keek, aantekeningen maakte en die dan letterlijk instudeerde. Bij de appuyementen en de pirouettes heb ik het meest aan de filmpjes gehad, want dat waren echt valkuilen voor ons.”

Wij samen

“Het is nog steeds niet allemaal makkelijk. Nu we in het ZZ-Zwaar starten hebben we er wel moeite mee om mee te doen en een winstpunt te halen”, geeft de amazone toe.  “Maar ondanks dat hij misschien wat simpeler is dan de paarden op dit niveau, heb ik altijd wel de motivatie en drive gehad om het toch te proberen. De uitdaging van het kijken naar de filmpjes en daarna mezelf proberen te verbeteren heeft mij gedreven om te komen waar we nu zijn. Het is voor hem nooit makkelijk geweest, maar ik denk wel dat hij het altijd voor mij heeft gedaan. Ik heb hem daarbij nooit gepusht, maar het was echt ‘wij samen’.”

TTC-Talenplan

Vorig jaar maakte de combinatie deel uit van het TTC-talentplan Zuid-Holland. Het doel van het TTC-talentenplan is om jonge talentvolle combinaties te scouten, begeleiden en verbeteren zodat zij later door kunnen stromen naar het KNHS talentenplan. “Ik kwam door de eerste selectie en dat was in eerste instantie echt een schok! Ik had nooit verwacht dat ik daar tussen zou komen! En nu heb ik als nieuw doel om dat dit jaar nog een keer te bereiken. Daarnaast wil ik natuurlijk in het ZZ-Zwaar echt mee gaan doen. Ik moet wel zeggen dat mijn doelen heel erg opschuiven, ik luister wel echt naar mijn paard. Op het moment dat hij aangeeft het niet meer aan te kunnen is het gewoon klaar. Tot nu toe lukt het hem nog wel allemaal en gaan we dus gewoon lekker door!”, Besluit de fanatieke amazone. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

epplejeck

Geloof het of niet, maar we gaan richting de zomer. De koude en gure winden veranderen in zomerse briesjes en zonneschijn. De winterjassen worden ingeruild voor de leukste vesten en de hipste polo’s.

Printjes

Voor de fashionista’s hebben we o.a. twee prachtige trainingsshirts met prints (Pikeur en Ariat) die je ook voorbij ziet komen op de bekendste catwalks van Parijs, Amsterdam en New York. Met deze shirts rijd je dus écht in stijl.

Setjes

Wil je er hip uitzien maar hoeft het niet over de top? Dan is de QHP Ash Grey – Ice Green set echt iets voor jou. Met een hoodie en tussenjas is deze set perfect voor de komende maanden. Met de bijpassende benodigdheden en spullen voor je paard komt alles samen.

epplejeck qhp
Techniek

Voor de harde werkers die zomers in de hitte blijven werken tot de laatste zweetdruppel. Ook jij wilt mooie kleding dragen wat goed zit. Een voorbeeld hiervan is de Jas Horka Florida of de top Horka Cali. Deze kleding is behandeld met polygiene, waardoor de groei van bacteriën en schimmels wordt beperkt. Zo blijf jij lekker fris, net zoals je kleding!

epplejeck

En niet te missen: het trainingsshirt Ariat Sunstopper Baselayer. Dit trainingsshirt is onderdeel van de ArtiatTEK HEAT SERIE. Deze serie zorgt ervoor dat je koel blijft, zelfs als de temperaturen stijgen. Verder bevat het Ariat’s Moisture Movement Technology. Als je tijdens het werken of rijden zweet, voert deze techniek het zweet af en houdt je lichaam droog en comfortabel.

Epplejeck

Er is dus voor iedereen wat! Shop bij Epplejeck snel een must have voor komend seizoen. Epplejeck is een ruitersportketen met maar liefst twaalf (!) superstores in Nederland en België. Sinds 2008 transformeren we de paardrijdbranche met de gekste printen, vele glitters en de uniekste producten.

Door de beste service, vele kennis en het grootste assortiment met onder andere de merken Eskadron, Kingsland, LeMieux en onze huismerken heeft Epplejeck al meerdere prijzen gewonnen, zoals de Ruitersportwinkel van het Jaar award.

Profiteer van 25% korting van 25 t/m 31 maart 2020 online met de code: LADIESN2020.

0 4392
Fleur Vos en Bravour Olympus. Foto: DN Fotografie.

Op 1 maart 2019 begon Fleur Vos haar eigen bedrijf in de paardensector. Nu, precies een jaar later, behaalde ze nog een grote mijlpaal: haar eigen unit op de stal waar ze staat. “Ik vind het echt heel erg leuk om te doen”, vertelt ze. “Ik doe daarnaast ook nog een opleiding in de paarden. Als ik volgend jaar klaar ben hoop ik mijn bedrijf verder uit te breiden.”

Eigen unit

Haar bedrijf runt Vos samen met haar moeder, die Lichte Tour-amazone is. “Als ik er niet ben in verband met school, kan zij de paarden verder trainen. Dat is heel erg fijn. We begonnen met één paard, maar dat werden er al snel twee en daarna steeds meer. We staan op een grote pensionstal, waar nieuwe units werden gebouwd voor mensen die bedrijfsmatig in de paarden bezig zijn. Toen er één vrij kwam, vroegen ze ons of we het misschien fijn zouden vinden om alle paarden bij elkaar te hebben staan. Nu hebben we een eigen unit met 5 boxen”, klinkt het enthousiast. “Het is echt fijn dat je zo een beetje je eigen plekje hebt.”

Meer paarden

Naast de paarden die in haar eigen unit staan, traint Vos ook nog andere paarden die gestald staan op Stal de Vrijhoeve. “Er staan wel 80 tot 100 paarden op stal hier. Dat heeft wel echt voordelen. Ik krijg nu namelijk steeds meer mensen die hun paard willen laten doortrainen of zadelmak willen laten maken. We hebben zelf nu 5 boxen, maar op zo’n grote stal heb je op deze manier de mogelijkheid om veel meer paarden te trainen.” Vos traint een grote variatie aan paarden, bijna allemaal voor de verkoop. “Sommige paarden zijn onbeleerd, anderen hebben al wel wat wedstrijdervaring. Ik krijg eigenlijk paarden van alle leeftijden te trainen. Meestal moeten de paarden de wissels leren, en worden ze daarna verkocht”, licht ze toe.

Wedstrijdambitie

Ondanks dat Vos het erg leuk vindt om wedstrijden te starten, doet ze dat niet vaak meer. “Meestal start ik de paarden die de wissels moeten leren een keer in het Z2, daarna gaan ze weg. Ik vind wedstrijden rijden heel erg leuk om te doen, ik zou het daarom ook wel weer leuk vinden om een paard te hebben die ik verder door kan rijden.” In eerste instantie startte de amazone met Bravour Olympus (v. Bon Ami Z) op wedstrijden, het paard waar haar avontuur eigenlijk mee begon. “Ik heb hem als vierjarige van een handelaar gekocht. Toen heb ik hem zadelmak gemaakt en toen zijn we in de B begonnen. Nu neem ik hem vooral mee naar school voor het volgen van mijn praktijklessen”, vertelt ze.

Dromen waarmaken

“Bob is echt een eyecatcher. Hij is ook nog eens heel braaf en makkelijk, ik kan hem overal mee naartoe nemen”, vertelt Vos over haar 9-jarige ruin. “Hij heeft ook al een aantal keren model gestaan voor verschillende paardensportmerken. Al mijn dromen maakt hij wel een beetje waar. Zelf ben ik echter wel echt van het wedstrijden rijden, om voor het hoogst haalbare te gaan. Daar is Bob alleen geen paard voor. Hij kan heel erg goed lopen, maar het is eerder een showpaard dan een wedstrijdpaard. Met wedstrijden doe ik hem dus echt geen plezier, maar op Horse Event meerijden vindt hij fantastisch. Nu rijd ik thuis lekker oor met hem en gaat hij dus mee naar mijn opleiding.”

Lichte Tour-paard

Op dit moment heeft de amazone meerdere paarden van de fokker van Bravour Olympus onder het zadel. “Toen ik Bob kocht ben ik via zijn paspoort bij zijn fokker terechtgekomen. Ik heb hem benaderd en wat foto’s en een video gestuurd. Ik ben eens bij hem langsgegaan en nu is hij één van mijn vaste klanten”, klinkt het enthousiast. Ook haar wedstrijdambities worden door deze fokker misschien wel vervuld. “Hij heeft niet veel haast, hij wil dat de paarden goed uitgroeien en zo veel mogelijk leren. Ik ben nu met een vosje genaamd Qualifier Olympus (v. Quarterback) bezig om de series om de pas en de piaffe aan te leren. Voorlopig blijft hij nog wel hier staan zodat ik er verder mee kan starten. Ik ben nu ZZ-licht met hem gestart en het hoogste dat ik ooit heb gereden is ZZ-zwaar. Het zou leuk zijn als Q voor mij mijn eerste Lichte Tour-paard zou worden.”

Het allerbeste

Wanneer Vos volgend jaar klaar is met haar instructeursopleiding aan het Aeres, hoopt ze vooral haar bedrijf uit te kunnen breiden. “Ik wil eigenlijk vooral verder met waar ik nu mee bezig ben, met leuke paarden rijden en zadelmak maken. Ik heb zelf een aantal lichamelijke klachten waardoor na mijn opleiding eigenlijk niet voor een bedrijf kan gaan werken. Zo samen met mijn moeder gaat het heel erg goed en kunnen we het gaan uitbreiden. Het is nu gewoon even hard werken, en het blijft ook hard werken, maar dat is een investering voor later. Werken in de paarden is natuurlijk altijd hard werken, maar dit is wat ik het allerliefst doe”, aldus Vos. “Waar leeftijdsgenoten graag uitgaan, ben ik liever op stal en ga ik lekker de paarden doen. Daar voel ik me het allerbeste bij.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is toegestaan.

Foto: DN Fotografie

Judy Reynolds - Vancouver K FEI European Championships 2019 © DigiShots

Net als Jeroen Dubbeldam weet Judy Reynolds nog niet zeker of ze wel een paard heeft voor de Olympische Spelen van 2021. De amazone vraagt zich namelijk af of haar Vancouver K volgend jaar niet te oud is. Dit vertelt de amazone in een interview aan The Irish Examiner.

Teleurstelling

Op de vraag wat ze van het uitstel vond, antwoordt Reynolds: “Ik verwachtte al dat het nieuws zou komen, maar het is natuurlijk alsnog een grote teleurstelling als het officieel wordt uitgesteld. Het is natuurlijk wel iets waar je al jaren naartoe traint. De originele datum kwam natuurlijk al heel dichtbij dus ik was al wel aan het aftellen. Het is dus wel een beetje jammer, maar ik zie ook in dat er veel grotere problemen zijn op dit moment. Gezondheid gaat natuurlijk altijd voor.”

Geen leeftijdslimiet

“Mijn paard, Vancouver K, is een beetje ouder dus hij heeft dit seizoen niet zo veel gedaan als anders”, vertelt ze over haar toppaard. “Hij hoeft alleen nog maar te pieken op de juiste momenten. Volgend jaar is hij 19, en daarmee zeker aan de bovengrens als je kijkt naar de leeftijd van paarden in de sport. Voor mij is het nog wel een zorg of hij volgend jaar niet te oud is.” Ze geeft toe: “Natuurlijk is er geen leeftijdslimiet. Het paard moet simpelweg fit, gezond en gemotiveerd zijn om aan het werk te gaan. Dat is Vancouver nog wel. Hij gelooft nog steeds niet dat hij 18 is. Hij denkt nog altijd dat hij een jonkie is.”

Luxe

“Het klinkt misschien gek, maar ik laat hem mij leiden”, vervolgt ze. “Wanneer hij aangeeft dat hij klaar is om met pensioen te gaan, dan zal ik naar hem luisteren. Ik heb nog een paard, namelijk Leroy. Hij is op dit moment de overstap aan het maken naar het hoogste niveau. Misschien is het uitstel wel goed voor hem. Misschien heb ik hierdoor straks wel de luxe om uit twee paarden te kiezen voor de Olympische Spelen van 2021”, sluit ze af.

Bron: The Irish Examiner

Foto: © DigiShots

Rixt van der Horst - Findsley N.O.P. Jumping Amsterdam 2020 © DigiShots

Het coronavirus zette het dagelijks leven van veel Nederlanders op zijn kop. Om in vorm te blijven zoeken de sporters van TeamNL alternatieve mogelijkheden om fit en vitaal te blijven. Ook paralympisch dressuuramazone Rixt van der Horst deelt haar thuisworkout.

Inspireren

TeamNL wil Nederland inspireren met dit initiatief, juist ook in deze onwerkelijke periode. De sporters laten zien hoe zij met beperkte materialen en mogelijkheden toch hun work-outs blijven doen. Zij delen hun tips via #FitMetTeamNL. Hierbij roepen ze ook vooral op zelf mee te doen, en de ervaringen te delen via de hashtag #FitMetTeamNL.

Core en Balans

De workout van Van der Horst is vooral gericht op de core en het balans. De amazone begint met een warming-up en legt daarna vier verschillende oefeningen uit. In plaats van een stang met gewichten, gebruikt ze een boomstam van ongeveer 7 kilo. Aan de kijkers thuis geeft Van der Horst de tip om een bezemsteel met flessen water er aan te gebruiken.

Bekijk de workout van Rixt van der Horst via deze video:

Bron: TeamNL

Foto: © DigiShots

Ingrid Hekkert en Leonora. Foto: Denise van der Plas

Na een hele nare val van haar paard, is Ingrid Hekkert ruim twee jaar aan het revalideren geweest. Toen ze merkte hoeveel baat ze had bij het werken met de Flexchair, besloot ze anderen te gaan helpen. Ze vertelt: “Het is echt een fantastisch mooi hulpmiddel voor mensen met nek- en rugklachten. Ik kocht zelf een stoel met een licentie en programma er bij, en ben trainingen gaan geven.”

Verder trainen

“Ik had een leuk, jong paard zadelmak laten maken en laten doorrijden. Toen ze thuis was stapte ik op. Drie kwartier later lag ik met een gebroken rug op de grond”, begint Hekkert over haar reis tot stabiliteitscoach. “Door mijn revalidatie kwam ik in aanraking met de flexchair. Deze heeft mij heel goed geholpen in mijn revalidatie. Na twee jaar was ik zover dat ik eigenlijk alles weer kon. Thuis ben ik verder gaan trainen. Toen dacht ik: ‘Hier kan ik ook andere mensen mee helpen!’. In eerste instantie verzorgde ik preventieve bedrijfstrainingen, maar er kwamen steeds meer ruiters met een hulpvraag naar me toe. Nu train ik voornamelijk sporters en dus ook veel ruitersporters.”

Heel klein

“Wat ik zo geweldig vind, is dat je in een hele korte tijd resultaat ziet”, vertelt Hekkert enthousiast. “Als ik trainingen geef beginnen we met een intake en een nulmeting. We kijken naar waar je rompstabiliteit staat op dat moment. We gaan aan het trainen en bij de vierde training meten we opnieuw. Dan zie je dat de rompstabiliteit al op een aanvaardbaar niveau zit. Ik merk dat mensen heel enthousiast worden als ze merken dat de kleine verbeterpuntjes die er zitten, ze enorm vooruit helpen. Dat vind ik echt fantastisch om te zien. Soms is het maar heel klein, bijvoorbeeld een voet die een beetje naar buiten gaat. Maar toch kan die voet zo veel invloed hebben op bijvoorbeeld een gebroken lijntje of een keertwending.”

Bewustwording

De reden dat Hekkert zo blij wordt van haar werk, is omdat ze er niet alleen ruiters maar ook hun paarden mee helpt. “Vaak zoeken we van alles en nog wat op: de zadelmaker, de fysiotherapeut, de ostheopaat en de tandarts. We trekken alles uit de kast, maar we kijken vaak niet naar onszelf. Ik vind dat je eerst naar jezelf en jouw verbeterpunten moet kijken. Het is gewoon heel belangrijk dat je je paard niet in de weg zit, jouw zit heeft een hele grote bijdrage.” Vaak is een actieve houding van de ruiter al een grote verbetering voor het paard. Hekkert: “Deze moet je in alles hebben: op je werk, in hoe je loopt en in hoe je zit. Je moet je heel erg bewust worden van die actieve houding. Hoe bewuster je wordt, hoe actiever je op je paard zit, en hoe beter je jouw buikspieren op de juiste momenten in de beweging aan- en ontspant.”

Eigen ervaring

Ook tijdens het rijden op haar Friese paard Leonora merkt de amazone veel voordelen van een goede core stability. “Ze is echt een super leuk en lief beest, maar ze is niet de makkelijkste. Ik krijg het niet cadeau, zeg ik altijd”, vertelt ze lachend. “Ik vind het heel erg leuk om dressuurmatig te rijden en hoop ook dat we binnenkort een keer een wedstrijdje kunnen gaan starten.” Ze vervolgt: “Ik geef af wen toe ook onbewuste signalen. Doordat ik zo bewust ben van wat ik nu eigenlijk aan het doen ben, herken ik de pijnpunten. Op een gegeven moment reden we een gebroken lijn, maar Leo viel steeds naar binnen. Ik vroeg me af hoe dat nu kon, maar ik kwam er achter dat ik het gewoon zelf deed! Ik zat gewoon met mijn verkeerde heup te duwen. Als je je bewust bent, worden de oefeningen ook vanzelf beter.”

Fantastisch leuk

Om een absoluut totaalpakket aan te kunnen bieden, is Hekkert afgelopen januari begonnen met een opleiding tot masseur. “Dat is een super mooie aanvulling op de trainingen die ik geef. Ik merk namelijk dat veel mensen heel erg gespannen zijn op hun nek en hun rug. Daarnaast vind ik het gewoon super leuk om mijn werk op deze manier voort te zetten. Om mensen te helpen met verbeterpunten waar ze tegenaan lopen. Of, om ze te helpen bij herstel van een blessure door een val, zowel fysiek als mentaal. Dit zodat de ruiters op een plezierige manier de sport kunnen blijven beoefenen”, stelt ze ambitieus. “Ik hoop dit nog jaren te kunnen blijven doen, ik vind het echt fantastisch leuk!”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Denise van der Plas

Marco de Jong is parcoursbouwer en het coronavirus heeft een grote invloed op alle afgelaste evenementen. Normaliter is hij meerdere dagen per week van huis om een concours te bouwen. Gelukkig heeft de Jong lesklanten waar hij naar toe kan zodat er nog wel inkomsten gegenereerd worden.

Impact

De Jong vertelt “Op privé stallen kunnen de lessen nog doorgaan. Omdat ik nu wat meer vrije tijd heb ben ik zelf ook weer aan het rijden. Thuis hebben we 25 stallen en het werk blijft daar ook doorgaan.” In 2002 begon hij als parcoursbouwer waarvan de laatste vijf jaar zelf heel fanatiek. “Daarvoor was ik zelf actief als springruiter naast het parcours bouwen. Sinds 2019 ben ik gediplomeerd om internationale tweesterren wedstrijden te bouwen. De impact van de corona epidemie is vele groter dan ik had verwacht. Het zoeken naar sponsoren voor evenementen is heel moeilijk en daarom wordt er al veel afgelast” aldus de Jong.

Grote gevolgen

De Jong vervolgt “Op het bedrijf is nu meer tijd voor extra onderhoud en voor het trainen van Sanne. We houden de paarden fit door op het strand of op de heuvel te rijden. Op de lange termijn verwacht ik wel grote gevolgen door de afgelaste evenementen. Ik verwacht dat de wedstrijden uiteindelijk wel weer zullen aantrekken. Ik ben als parcoursbouwer actief in Nederland en België. De parcoursen van de basissport tot en met het 1,50m bouw ik voor onder andere de Peelbergen, Opglabbeek en Lier. Dit zijn ook de accommodaties die zodra het weer mogelijk is, vrijwel direct de mogelijkheden hebben om de wedstrijden op te pakken.”

Barrage

De Jong bouwt het liefst een Grote prijs met barrage. “Maar ook het bouwen van een basisparcours is leuk. De rubrieken met een barrage of winning round geeft toch wel de mooiste climax achteraf. Het is leuk om de beste ruiters nog een keer terug te zien in de beslissende laatste ronde. Ik ben graag mee met de organisatie en de parcourshulpen. Dat ook zij volgende keer gemotiveerd terug komen” besluit de parcoursbouwer.

Bron: Equnews

Foto: Remco Veurink

0 1164
EK Eventing
Tim Lips hier met Bayro

Tim Lips heeft afscheid moeten nemen van zijn paard Bayro N.O.P. (v. Casantos). Tijdens een koliekoperatie was het paard niet meer te redden. Het succespaard van de eventingruiter was nog maar veertien jaar.

Droompaard

Lips schrijft “Ik heb het geluk gehad om meer bijzondere paarden in mijn leven gehad te hebben, maar Bayro was absoluut de nummer 1!!! Een paard met z’n lief karakter, zo intelligent, zoveel kwaliteit; een absoluut droompaard! Samen hebben we 8 jaar lang fantastische resultaten behaald. Ik wil iedereen bedanken die de laatste 8 jaar voor hem gezorgd heeft, niet te vergeten de veterinairen die tot het laatste moment gevochten hebben voor hem.”

Nederlands kampioen

Lips werd in 2017 en 2018 met Bayro Nederlands kampioen. De combinatie was vorig jaar op de EK dicht bij een podiumplaats. Wegens een springfout op het laatste onderdeel behaalden ze geen medaille. Op de Olympische Spelen van Rio 2016 eindigden de combinatie op de 21e plaats.

Vanochtend hebben we met veel pijn in ons hart afscheid moeten nemen van mijn lievelingspaard Bayro.Helaas was hij niet meer te redden tijdens een operatie ter gevolge van koliek.Ik heb het geluk gehad om meer bijzondere paarden in mijn leven gehad te hebben, maar Bayro was absoluut de nummer 1 !!! Een paard met z’n lief karakter, zo intelligent, zoveel kwaliteit; een absoluut droompaard!!Samen hebben we 8 jaar lang fantastische resultaten behaald.Het meest bijzondere resultaat van Bayro is toch wel het ontstaan van de mooist denkbare vriendschap voor het leven met de eigenaren van hem; lieve Rianne en Stijn, Willemien en Hans, Jeanine en Cees, Ineke en Nico, en Chantal en William. En vooral mijn ouders die er 2 jaar geleden voor zorgde dat ik met hem kon blijven rijden!!De talloze lessen bij Nicole met hem zullen me altijd bijblijven, want al was hij regelmatig wat laconiek, als we gingen trainen kwam het beste in hem naar voren!! Zoveel bijzondere momenten die we graag samen nog een aantal jaar hadden willen beleven….Iedereen die close was met Bayro is verdrietig, ik wil iedereen bedanken die de laatste 8 jaar voor hem gezorgd heeft, niet te vergeten de veterinairen die tot het laatste moment gevochten hebben voor hem.Bayro was zeker onze “Once in a lifetime horse”! Dankje wel Bayro voor al die bijzondere moment 😘R.I.P Bayro ❤️

Geplaatst door Tim Lips op Zondag 29 maart 2020

Bron: Facebook Tim Lips

0 1363
Christiaan Koelewijn en zijn paarden. Foto: Privébezit.

Naast dat Christiaan Koelewijn binnenkort de overstap naar de Subtop hoopt te maken met zijn paard Google (v. Gribaldi), hoopt hij ook dat er steeds meer ruiters om feedback komen vragen bij het juryhok. De ruiter is namelijk ook jurylid in de klassen B en L. “Als klein jongetje vond ik jureren al iets bijzonders. Ik zat op Curaçao vaak te schrijven in het juryhok. Ik was heel erg nieuwsgierig naar de cijfers en waarom ze werden gegeven”, vertelt Koelewijn over zijn wortels in de paardensport.

Altijd blijven rijden

“Mijn ouders hadden vroeger een manege op Curaçao”, steekt de ruiter van wal. “Daar heb ik leren paardrijden op mijn zesde. Tot mijn zestiende heb ik daar gereden, toen zijn we naar Nederland verhuisd. Onze twee paarden hebben we meegenomen. Ik ben in Nederland dan ook altijd blijven rijden en lessen. Ook nu ben ik altijd wel bezig met paarden, ik ga er iedere dag naartoe. Die passie deel ik vooral met mijn moeder. Dat is soms ook praktisch wel handig, ik werk gewoon full-time als Junior Belastingadviseur dus als ik ’s ochtends op mijn werk zit gaat mijn moeder naar stal. Zij zorgt er dan voor dat de paarden gevoerd worden en er uit komen. ’s Avonds mag ik lekker zelf gaan, dan zijn de paarden voor mij echt een uitlaatklep.”

Ideaal leerpaard

Koelewijn en Google stonden op het punt om de overstap te maken naar het ZZ-Zwaar, wat nu niet lukt in verband met de maatregelen omtrent het coronavirus. “Maar, als ik kijk naar hoe het nu gaat in de training moeten we die proeven wel doorkomen. De wissels doet hij met twee vingers in zijn neus, hij liep al Inter I toen ik hem kocht dus kent de kunstjes al. Uiteraard blijft het een hele uitdaging, alles komt natuurlijk vrij snel achter elkaar. Voor mij is Google een ideaal leerpaard”, geeft hij aan. Zijn ruin zet Koelewijn spaarzaam in. “Hij wordt dit jaar 19, dus er komt wel wat management bij kijken om hem goed in conditie te houden. Ik pas mijn trainingen daar gewoon op aan. Ik moet hem soms een beetje sparen en vooral zorgen dat hij het leuk blijft vinden. Het doel is om tot de zomer te starten, en hem dan te laten genieten van zijn pensioen. Dat heeft hij wel verdiend”, stelt de ruiter.

Iets bijzonders

Ook het jureren kreeg Koelewijn al mee op de manege van zijn ouders. “Als klein jongetje vond ik jureren al iets bijzonders. Ik zat op Curaçao vaak te schrijven in het juryhok. Ik was heel erg nieuwsgierig naar de cijfers en waarom ze werden gegeven. Toen ik het iets rustiger kreeg op mijn werk, besloot ik de jury-opleiding B-L te doen. Ik ben nu sinds augustus aan het jureren en dat bevalt heel goed”, klinkt het enthousiast. “Ik denk dat als je jureert, je een beter idee hebt over hoe er wordt gekeken naar een proef. Dat is toch echt wel anders dan je van tevoren denkt. Als jurylid zie je graag allereerst natuurlijk een zuivere takt, ontspanning en een correcte aanleuning. Vooral in de proeven tot en met de L2 is dat zeker van belang.”

Jonge mensen

“Ik denk dat het voor iedere ruiter goed is om eens een bijscholing of een jury-opleiding te doen”, vervolgt hij. “Wat ik ook heel belangrijk vind is dat jonge mensen in de paardensport zich daarvoor aanmelden. Dat zij ook bereid zijn om zich te ontwikkelen. Voor mij is het doel nu om me aan te melden voor de M-cursus. Het lijkt me heel leuk om door te groeien in het jureren. Een Nederlands Kampioenschap jureren lijkt me ook heel leuk. Ik heb al wel eens selectiewedstrijden voor de kring gejureerd. Het is mooi om te zien hoe fanatiek er gereden wordt!”

Veel feedback

“Ik probeer altijd zo veel mogelijk feedback te geven”, stelt Koelewijn nadrukkelijk. “Ik vind het zelf namelijk jammer dat als ik een proef heb gereden, er weinig op het protocol staat. Je rijdt wel winst, maar verder heb je er niet veel aan. Het kan natuurlijk zijn dat het correct was, maar er zijn naar mijn idee altijd verbeterpunten. Ik hoop ook vooral dat ruiters na afloop met vragen komen, dat is waar je het meeste van leert. Als jurylid ben je daar gewoon voor. Zeker in de breedtesport, waar ik jureer, zou dat veel meer mogen.” Op de vraag of hij zelf dan ook altijd om feedback vraagt, geeft hij lachend toe: “Nee, niet altijd. Soms laat ik het ook eerst even bezinken. Maar ik heb zeker wat keren gevraagd wat beter zou kunnen en dat was heel erg waardevol.”

Helpen

Dat Koelewijn aanmoedigt om contact te zoeken met het jurylid, komt niet uit de lucht vallen. “Ik vind het zelf heel leuk om contact te hebben met andere ruiters. Op stal help ik zo nu en dan wel eens iemand. Gewoon vrijwillig natuurlijk, ik ben nog geen instructeur. De instructeursopleiding staat nog wel op mijn planning! Ik vind het gewoon fijn om iemand te kunnen helpen en ik denk ook dat het goed is om daar een basis in te hebben. Ik heb niet van de paarden mijn werk gemaakt, maar ik probeer mijzelf er toch zo veel mogelijk in te blijven ontwikkelen”, besluit hij ten slotte.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Volg ons!

102,129FansLike
0VolgersVolg
7,056VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer