Top nieuws

Het Engelse spreekwoord ‘no foot, no horse’ is er niet zomaar. Goede hoefverzorging is van groot belang. Erfelijke factoren, de juiste bodem en de mate van beweging spelen een belangrijke rol bij de ontwikkeling van de hoef en de stand van het onderbeen. Ook regelmatige controle en bekappen zijn voorwaarden voor een paardenleven lang gezonde hoeven.

Het functioneren van het hoefmechanisme is mede afhankelijk van de hoeveelheid beweging. Beweging stimuleert immers de doorbloeding. Maar hoeven hebben ook veel vocht nodig. Laat je paard vooral af en toe in een natte weide, buitenbak of paddock lopen, want dit maakt de hoeven veerkrachtig en helpt ze hun natuurlijke glans te behouden. Na het rijden kun je de hoeven natuurlijk ook afspoelen, maar dit helpt in mindere mate. Je moet dan ook opletten dat de kootholte niet te lang nat blijft in verband met mok. Droog de kootholtes dan dus steeds af met een handdoek.

Invetten van de hoeven

Het invetten van de hoef is niet goed voor de kwaliteit van de paardenvoet. Het vet of de olie verhindert de opname van water en droogt de hoeven juist uit. Invetten heeft alleen zin als het paard minstens twintig minuten op een drassige bodem heeft gelopen. Dan is het water voldoende in de hoef opgenomen en kan het vet voorkomen dat het vocht te snel uit de hoeven verdampt.

Hoeven uitkrabben

Het is de taak van de paardeneigenaar of -verzorger om de hoeven dagelijks uit te krabben en ze nauwkeurig te controleren op vuil en steentjes. Met name na een bosrit, waarbij de kans op ‘ongewenste indringers’ zoals een steentje het grootst is, is het nodig om ook na het rijden de hoeven na te kijken en uit te krabben. Krab de hoeven niet te ruw uit, want op die manier haal je iedere keer wat hoorn van de hoefzool waardoor de zool steeds gevoeliger wordt.

Beslaan ja of nee?

Hoefbeslag wordt meestal toegepast om de draagrand te beschermen tegen afslijten, brokkelen en scheuren en om een goede gang en stand mogelijk te maken. Inmiddels weten we echter dat hoefbeslag ook nadelen heeft. Het belemmert in beperkte mate het hoefmechanisme. De hoefnagels beschadigen de hoornwand en de hoef droogt gemakkelijker uit. Het hoefijzer vermindert de natuurlijke schokbreking.

 

Lees meer op KNHS.nl.

Bron: KNHS

Foto: DigiShots

0 4753
Danielle Van Mierlo D-Evita Utopia
Danielle van Mierlo en Evita (foto: DigiShots)

Op 15 april wonnen Daniëlle van Mierlo en haar Evita nog een wedstrijd, maar nog geen week later moest de amazone haar merrie met spoed naar de dierenkliniek in Utrecht brengen. Van Mierlo postte een video op haar Youtube-kanaal, waarin ze uitlegt wat er met Evita aan de hand is.

Hevige gaskoliek

’s Namiddags vond van Mierlo Evita met hevige koliekverschijnselen. Een half uurtje later was haar dierenarts er al, die de merrie pijnstilling en laxeermiddel toediende. De dierenarts vertrok, maar moest een kwartier later alweer omkeren: Evita had te veel pijn. Van Mierlo laadde de merrie op de trailer en reed met haar naar Utrecht.

Daar werd ze onderzocht. Evita moest een nachtje ter observatie blijven, en Van Mierlo vertrok naar huis. Om middernacht kreeg ze een telefoontje dat het helemaal niet goed ging, en dat Evita onmiddellijk geopereerd moest worden. Die operatie ging gelukkig goed. De amazone vertelt dat de dikke darm van Evita over het niermiltbandje zat, en dat ook haar dunne darm gedraaid was.

Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar. Zo zijn we in topvorm en zo branden we kaarsjes voor een goede afloop. Mijn…

Geplaatst door Danielle van Mierlo Dressage op maandag 30 april 2018

Complicaties

Alles leek goed te gaan, maar aan het einde van de video vertelt van Mierlo, in een fragment dat vandaag is opgenomen, dat er helaas complicaties zijn en dat het nog eventjes afwachten is hoe alles verder zal gaan.

Bron: Facebook en Youtubekanaal Danielle van Mierlo

Foto: DigiShots

Martin Fuchs, Chaplin
Martin Fuchs en Chaplin, hier op Longines FEI Nations Cup™ Jumping in Samorin (foto: FEI/Łukasz Kowalski)

De Zwitserse springruiters hebben afgelopen weekend de Nations Cup in het Slovaakse Šamorín gewonnen. Ze bleven het Ierse en het Belgische team voor.

Al na ronde 1 aan de leiding

Acht teams namen deel aan de eerste manche van de 2018 Europe Division 1 kwalificatiewedstrijden. En ze vlogen er meteen in. De Zwitsers stonden na de eerste ronde al aan de leiding, ze waren allemaal foutloos gebleven.

In de tweede ronde werd de ranglijst goed door elkaar geschud, dankzij het parcours van Uliano Vezzani. De Italianen zakten van plaats twee naar plaats vijf. Het Ierse team werd uiteindelijk tweede, de Belgen eindigden derde.

‘Rustige zondagnamiddag’

Het Zwitserse team verzamelde in de tweede ronde negen strafpunten, maar hun vierde ruiter hoefde niet meer te starten. Het was al beslist: Ierland finishte met dertien strafpunten, de Belgen kregen er zestien.

Vierde man Steve Guerdat kon zijn merrie Hannah dus wat extra rust gunnen: ‘Ik reed een hele goede eerste ronde, en het team deed het zo goed dat het een lekker rustige zondagnamiddag voor me werd!’

Geen vlekkeloze voorbereiding

De aanloop naar de Nations Cup-wedstrijd verliep echter minder vlekkeloos voor de Zwitsers. Chef d’équipe Anky Kistler moest op het laatste nippertje nog de 54-jarige Paul Estermann oproepen, nadat teamlid Jannike Sprunger ten val kwam. Voor Curtis Sitte, de tienjarige hengst van Estermann, was het zijn allereerste Nations Cup-wedstrijd. In de eerste ronde hadden zij het wegstreepresultaat (8 strafpunten), in de tweede ronde kregen ze er vijf achter hun naam. Een dubbele nulronde van Martin Fuchs zorgde echter voor de overwinning van de Zwitsers.

‘Blij met frisse Chaplin’

Fuchs zegt: ‘We hadden hier een geweldig team en gingen echt voor de overwinning. Mijn hengst Chaplin won hiervoor al de GP in Mexico, en in Zurich en Doha, maar na de GCT in Miami raakte hij geblesseerd. Dit was zijn eerste grote wedstrijd. Het voelde vandaag erg makkelijk, omdat Chaplin zo goed sprong. Hij was heel fris, en daar ben ik blij om, omdat ik weet dat mijn planning goed was. Ik heb hem tijd gegeven, en ben niet met hem gestart in indoorwedstrijden.’

Bron: Persbericht FEI

Foto: FEI/Lucasz Kowalski

Henri Jacobsen
Henri Jacobsen en Steph's Donaldson (foto: Aude Fisher)

Eerder schreven we al dat het Nederlandse team voor het WK Working Equitation bekend was. Bondscoach Eugen Kuni selecteerde toen Ton Duivenvoorden, speedspecialiste Danielle Fiene en dressuurspecialist Chris Epskamp. Drie ruiters, en dus geen volledig team. Daar is afgelopen weekend verandering in gekomen: Henri Jacobsen wist zich alsnog te kwalificeren.

‘In overleg met de bondscoach’

Henri Jacobsen: ‘Onze kwalificatiewedstrijd zou in principe in Massenhoven zijn, maar door een staking van een luchtvaartmaatschappij was het Portugese WAWE-jurylid niet ter plaatse geraakt. De scores telden dus niet. En een week later in München, waar dan de kwalificatiewedstrijd doorging, ging het niet goed voor mij.’

‘De Belgische WE-ruiters hebben toen uitstel gekregen om hun team op te geven voor het WK. Zij zouden de wedstrijd van afgelopen weekend, in Oeselgem, als kwalificatiewedstrijd hebben. WAWE-jurylid Claudia Elsner Matos was daar aanwezig. Ton Duivenvoorden tipte me daarover. Ik heb toen met de bondscoach overlegd, en kon deelnemen. Aangezien er nog maar drie ruiters in ons WK-team zaten, zou ik er nog bij kunnen als ik me zou kwalificeren.’

‘Niet geheel onvoorbereid’

‘Die kans heb ik met beide handen gegrepen! Toevallig hadden we afgelopen dinsdag nog een kadertraining gehad bij Ton in Coevorden. Daar heb ik fanatiek getraind: we hebben het trailparcours getraind en ook met runderen getraind, ook een onderdeel op het WK. Op zich zijn we dus niet geheel onvoorbereid vertrokken. Ik heb zaterdag nog een clinic gegeven, en ’s avonds heb ik mijn spullen gepakt en zijn we naar België gereden. Mijn paard Steph’s Donaldson was in vorm en we hebben hele mooie scores gehaald. Hij liet zich echt van zijn beste kant zien: we reden een fijne dressuurproef (64%). In de trail konden zeker nog wat dingen beter (62%) en de speedtrail hebben we op safe uitgereden.’

‘Ik ben de bondscoach heel dankbaar dat hij me de kans heeft gegeven om me alsnog te kwalificeren. Ik kijk ernaar uit om volgende week samen met Ton Duivenvoorden, Daniëlle Fiene en Chris Eskamp Nederland te mogen vertegenwoordigen!’

Bron: Hoefslag (mag niet overgenomen worden)

Foto: Aude Fisher

 

Hunter-Jumper Equitation Holland
Barbara Schreuder-Wolf met Eye of the Tiger (foto: Jeroen Spool)

In de Verenigde Staten zijn de hunter- en equitationrubrieken razend populair, en het ziet ernaar uit dat die populariteit ook naar hier overwaait. Afgelopen zaterdag werd voor de eerste keer een Hunter-Jumper Equitation Holland-wedstrijd georganiseerd, waaraan meteen al zestig combinaties deelnamen!

Clinics ter voorbereiding

De Amerikaanse Patricia van Motman uit Soest en Florence Wetzel uit Florida sloegen de handen ineen en ‘Hunter-Jumper Equitation Holland’ was geboren. Door het hele land werden er clinics georganiseerd om geïnteresseerde ruiters kennis te laten maken met en voor te bereiden op deze techniek van rijden.

Kort gezegd gaat het in de hunterrubrieken om het paard of de pony en wordt in de Equitation de vaardigheid van de ruiter getest. De tijd speelt geen rol, waardoor de ruiters zich kunnen focussen op een vloeiende, harmonieuze ronde waarbij ze zelf in de ‘forward seat’ zitten.

Zes kampioenen

De KNHS stelde zaterdag haar terrein beschikbaar, er werd een Amerikaans jurylid ingevlogen en van alle kanten werd er met belangstelling naar de wedstrijd over natuurlijke hindernissen gekeken. De zestig deelnemers sprongen twee omlopen, waarna ze met z’n allen per groep in de baan terug kwamen voor de ‘under the saddle class’.

Voor elk onderdeel waren er prijzen, gevolgd door het huldigen van de overall kampioen en reservekampioen. De winnaressen waren Jantien Naber, Femke Meenhuis, Barbara Schreuder-Wolf (2x), Madeleine Brugman en Monique van den Hoeven. Voor deelnemers was het een interessante middag zonder parcourslopen en een directe start zodra je de ring betrad. Sommige pony’s en paarden waren onder de indruk van de bijzondere sprongen, maar het merendeel liep fijn rond en verbeterde zich in de tweede ronde.

‘Het voelde als thuiskomen’

Het enthousiasme was groot, merkte ook Patricia van Motman. Ze vertelt: ‘Mijn telefoon, app, email… It’s going bananas! Zoveel complimenten. ‘Dit is het! Dit is wat we willen’, hoor ik steeds. Het was fun en heel veel ruiters hebben aangegeven meer van dit soort wedstrijden te willen rijden. Voor mij voelde het als thuiskomen. Geen geschreeuw, geen gestresste ponyouders. De sfeer was heel vredig en zo moet het ook zijn. Ik was enorm onder de indruk van hoe goed iedereen hun best deed.’

Ook het Amerikaanse jurylid Angela Chovnick, die de ruiters acht uur lang beoordeelde, was enthousiast. ‘Echt geweldig deze eerste Hunter-Jumper Equitation Holland wedstrijd. Ik heb genoten van een aantal prachtige rondes met goede ruiters en goed opgeleide paarden. Er waren voor sommigen nog wel wat hobbels in de weg, zoals de galopchangementen, maar iedereen probeerde er het beste te maken. Er valt hier en daar nog wel wat te leren, maar ik heb heel veel goede, positieve dingen gezien en veel enthousiasme.’

 

Tegen de stroom in

Florence Wetzel, die diverse clinics gaf, was blij met de opkomst. ‘Zoveel mensen die ik getraind heb en die zich comfortabel genoeg voelden om naar de wedstrijd te komen. Dat gaf echt voldoening. Het is nog zo nieuw en onbekend voor ze. We zijn enorm dankbaar voor de medewerking van de KNHS, onze hoofdsponsor Horses2Fly en het aantal deelnemers. Ik heb het gevoel dat we nu op waarde geschat worden.’

‘Er is nu interesse en support. Het is een ‘true win, win win’. Winst voor de paarden, winst voor de mensen die willen blijven rijden en winst voor de business. Hoe meer mensen rijden, des te meer mogelijkheden voor iedereen. Hunter-Jumper Equitation Holland wedstrijden kunnen een reden zijn om een paard toch aan te houden. Mensen nemen eenmaal graag deel aan een wedstrijd en willen beoordeeld worden. We begonnen met tegen de stroom inzwemmen, maar na deze wedstrijd gaan we al wat meer met de stroom mee. In juni ben ik terug voor clinics en dan zal de komende wedstrijd niet lang meer op zich wachten!’

Meer info vind je op www.hjeholland.nl

Bron: Persbericht

Foto: Jeroen Spool

Oliver Townend
Oliver Townend, hier met Ballagmor Class op het CHIO Aken 2017 (foto: DigiShots)

De Britse eventingruiter Oliver Townend won afgelopen weekend de Kentucky Horse Trials in de Verenigde Staten. Daarmee is hij heel dicht bij het winnen van een Grand Slam: de meest gegeerde prijs in de eventingsport.

Foutloze springronde

Townend kaapte in Kentucky met Cooley Master Class de overwinning weg voor de Duitse Michael Jung, regerend Olympisch kampioen. Hij is de vierde Britse ruiter die in Kentucky kon winnen: eerder deden Pippa Funnell, William Fox-Pitt en Mary King hem dat voor.

Townend sprong in het afsluitende springonderdeel een foutloze proef met zijn dertienjarige ruin. Michael Jung, die in Kentucky op een vierde overwinning aasde, moest tevreden zijn met de tweede plaats. De Amerikaanse Marilyn Little vervolledigde het podium.

Rolex Grand Slam?

 

Townend won in september de Burghley Horse Trials. Zijn overwinning in Kentucky betekent dat hij op weg is om de Rolex Grand Slam te winnen. Die prijs, goed voor een cheque van bijna 290.000 euro, gaat naar de ruiter of amazone die erin slaagt om Burghley, Kentucky en Badminton te winnen in hetzelfde seizoen.

Tot nu toe wisten alleen Michael Jung en de Britse Pippa Funnell die prestatie neer te zetten.

In Badminton zal Townend aan de start komen met Ballaghmor Class, waarmee hij in Burghley op het hoogste schavotje eindigde.

 

 

Bron: bbc.com

Foto: DigiShots

Frank Schuttert heeft na 2016 zijn tweede Nederlandse titel bij de springruiters veroverd. Met zijn jonge merrie Beautiful Red toonde Schuttert zijn stalen zenuwen in de laatste ronde. “Ongelooflijk”, reageert hij lachend. “Mijn paard heeft nog zo weinig ervaring. Ze heeft alle dagen super gesprongen.” Gerben Morsink gaf in de laatste ronde de leiding uit handen en pakte zilver. Brons ging naar Ben Schröder en Davino Q.

Het Nederlands Kampioenschap kreeg op de finale een fantastische ontknoping. In de laatste twee ronden van de driedaagse wedstrijd veranderde nog het nodige in het klassement. Maar aan het eind was het Frank Schuttert die met zijn tienjarige merrie Beautiful Red de gouden medaille in ontvangst mocht nemen. Schuttert maakte in het laatste parcours een springfout. Leider Gerben Morsink maakte met Navarone Z twee springfouten en zakte van 1 naar 2. Ben Schröder moest ook een plaats prijsgeven na de vijf strafpunten met Davino Q en werd derde in het klassement. Schuttert steeg van plaats drie naar goud.

Beautiful Red: echt kampioenspaard

“Ongelooflijk”, is de eerste reactie van Schuttert. “Mijn merrie Beautiful Red heeft nog zo weinig ervaring. Ze heeft alle dagen super gesprongen. Voorafgaand aan het NK heeft ze nog maar twee keer 1.50m gelopen. Een paar weken geleden won ze haar eerste tweesterren Grote Prijs in Opglabbeek. Vorig jaar in Dublin won ze de jonge paarden finale.” Heeft Frank er naast zijn toppaard Chianti’s Champion er een toppaard bij het oog op de Wereldruiterspelen in Tryon in september? “Zeker weten. Beautiful Red heeft een super instelling, kan er heel makkelijk over en is heel voorzichtig. Ik ben echt heel blij met haar. En zeker als je ziet hoe snel ze zich ontwikkelt. Ik ga zeker proberen om me te plaatsen voor Tryon. Ik heb een hele goede groep paarden tot mijn beschikking.”

‘Je moet je over meerdere dagen bewijzen’

Vrijdag begon Schuttert het NK met een tweede plaats achter Jeroen Dubbeldam. “Ik ben direct in de aanval gegaan. Vrijdag kregen we een fout en zakten van twee naar acht in het klassement. Maar alles is nog mogelijk op de laatste dag. Ik wist niet helemaal wat ik kon verwachten met Beautiful Red, maar ze heeft het ongelooflijk goed gedaan.”
Schuttert krijgt als eerste de felicitaties van zijn trainer en werkgever Jos Lansink, zie zelf acht keer Nederlands kampioen was, en ook eigenaar is van Beautiful Red. “Frank blijft ongeloof koel en is een echte kampioenschapsruiter. Dat heeft hij twee jaar geleden met de titel en met de Europese titel bij de Young Riders ook al bewezen. Frank en ik rijden graag kampioenschappen. Dat is toch anders dan een Grote Prijs. Je moet je echt over meerdere dagen bewijzen”, legt Lansink uit.

‘Hartstikke tevreden over Navarone’

Gerben Morsink was wellicht de grote verrassing op het podium. “Ik ben hartstikke tevreden. Ik heb zilver gewonnen en goud verloren. Op dag één sprong Navarone Z heel goed, de tweede dag nog beter en dan moet je het de laatste dag proberen vol te houden. De eerste ronde was een dik parcours en daar sprong hij simpel overheen. In de laatste lijn kreeg ik een fout te veel. Dat is heel zuur.”

‘Twee grote springers voor me’

De als derde geëindigde Ben Schröder: “Ik moet twee grote jongens voor laten gaan. Tot de laatste ronde heeft Davino Q foutloos gesprongen. Ik reed in de tweede ronde van de finale iets te voorzichtig. Maar het was een geweldig kampioenschap met veel publiek en top georganiseerd. Het is geweldig om in Mierlo te rijden.”

Belangrijke graadmeter

Bondscoach Rob Ehrens: “Het NK Mierlo is voor mij weer een belangrijke graadmeter geweest. Op het podium staat drie combinaties waar we nog veel van kunnen verwachten en veel aan kunnen hebben. Het was weer een fantastisch kampioenschap met een zeer goede organisatie, op een fantastische bodem met parcoursbouw van hoog niveau.”

Uitslag Nederlands Kampioenschap Springruiters
GOUD Frank Schuttert (Ommen), Beautiful Red (v.Casall), 8.39
ZILVER Gerben Morsink (Beuningen), Navarone Z (v.Nabab de Reve), 8.44
BRONS Ben Schröder (Tubbergen), Davino Q (v.Vingino), 8.68

Eindstand NK Springen 2018.

Foto’s: DigiShots

drachtige merrie rhino

Veel ophef is er ontstaan over het in ons land ‘onbekende’ Warmblood Fragile Foal Syndrome (WFFS). Tot nu toe zijn er in Nederland niet veel veulens aan bezweken, zo lijkt het. Een van onze lezers liet ons weten dat haar merrie een maand geleden wél beviel van een WFFS-veulen. Het beestje heeft maar enkele minuten geleefd. Want voor een veulen met WFFS is er geen redden meer aan.

Nachtmerrie

‘Op 27 maart beviel mijn Everdale-merrie van haar eerste veulen’, vertelt ze. ‘De geboorte was al problematisch; de kruin van het veulen kwam eerst en het beestje kon zijn beentjes niet strekken, waardoor het er “dubbelgevouwen” uit moest. De mensen van de kraamstal waar de merrie stond, schrokken zich kapot, vooral omdat het bijna niet lukte om de beentjes eruit te trekken. Dan liet de huid meteen los, net een sok die je uitdoet. Er was ervaren hulp genoeg, waaronder mijn eigen dierenarts, maar het veulen was gewoon niet levensvatbaar. De staleigenaar had er ’s nachts van gedroomd, zo vreselijk was het. Ik was achteraf blij dat ik er niet bij was.’

‘Alles valt nu op z’n plek’

Nu het nieuws over WFFS naar buiten is gekomen, valt alles op zijn plek. ‘De symptomen kloppen precies. De dierenarts had meteen na de geboorte al contact opgenomen met Utrecht; zij dachten dat er iets mis was met het vormen van collageen, overigens ook een erfelijke aandoening. Er zijn haren en bloed van de merrie afgenomen voor verder onderzoek in Utrecht.’

Oorzaak miskraam vaak niet bekend

Ook hengstenhouder Joop van Uytert, die de vader van het veulen ter dekking stelde vorig jaar, was op de hoogte gesteld van de dood van het veulen. ‘Hij vond het ook vreselijk voor me, maar herkende het geschetste beeld toen niet. Dat is heel goed mogelijk: als het fout zit met een veulen, wordt het met deze aandoening vaak van tevoren al afgestoten. De oorzaak van zo’n miskraam is dan niet bekend.’

Hengstenhouders en KWPN ingelicht

Nu die oorzaak wel duidelijk lijkt te zijn, heeft ze opnieuw Joop van Uytert een mailtje gestuurd, net als het KWPN. Een reactie van een van die drie heeft ze vooralsnog niet gekregen: ‘Het lijkt me dat er maar één ding gedaan kan worden en dat is alle hengsten te testen, net zoals Gert jan van Olst dat gedaan heeft. Met mijn verhaal wil ik alleen maar waarschuwen, zelf schiet ik er niks mee op. mijn veulentje heb ik er niet mee terug’

WFFS-dragers

Het is op dit moment niet bekend of er naast Everdale meer WFFS dragers in het hengstenbestand van het KWPN voorkomen. Een fokker kan zelf bepalen of hij het risico wil lopen zijn merrie bij een WFFS-hengst te doen. De kans op een veulen met WFFS is 25% als zowel de merrie als de hengst drager zijn.

‘Geen geluk met veulens’

De eigenaresse van het WFFS-veulen laat haar merrie in elk geval niet meer dekken. ‘Ik heb sowieso geen geluk met mijn veulens; dit was het derde veulen dat ik fokte en geen ervan heeft het gered. Gelukkig is mijn merrie er goed vanaf gekomen en is ze nog jong. Ik ga haar gewoon lekker rijden en zet het idee om een veulen bij haar te fokken uit mijn hoofd.’

De naam van de geïnterviewde eigenaresse is bekend bij de redactie. Wilt u met haar in contact komen, dan kunt u een mail sturen naar webredactie@mediaprimair.nl

Bron: Hoefslag, overname niet toegestaan

Foto: DigiShots

Lotje Schoots deed goede zaken op de selectiewedstrijd in Delft vandaag. In het ZZ-Zwaar stuurde ze Grace of Rose naar twee tweede plaatsen en La Valencio’s Favorit naar een vijfde en eerste plek. Mooie uitgangspunten voor het NK!

Datzelfde geldt voor drie andere combinaties, die alleen ook in de prijzen reden in het ZZ-Zwaar. De eerste proef leverde winst op voor Stephanie de Frel met VMF Gladiator met 70,44%; Kirsten Brouwer werd derde met Foundation, na Lotje Schoots met La Valencio’s Favorit kon Geert Hofland zijn vijfde prijs ophalen met Blaze. In de tweede proef werd Geert Hofland met Blaze derde, gevolgd door Stephanie de Frel met VMF Gladiator en Kirsten Brouwer met Foundation.

Gespannen

‘In de eerste proef waren beide paarden nog wat gespannen’, vertelt Lotje. ‘Waarschijnlijk omdat ze even moesten wennen aan de baan, die vlak langs de kant van de weg lag. Met Grace had ik net niet de goede afstemming; we hadden iets te kort losgereden. Toch maakte ze geen fouten en eindigden we alsnog als tweede met bijna 70%. Favorit had juist wel drie dikke fouten en die drieën tikken lekker aan.’

71% en 71,7%

De tweede proef ging een stuk beter en zo kon het dat de amazone met beide paarden 71% of hoger behaalde. ‘Nu stond Grace er wel lekker aan; ik had meer controle dan in de eerste proef. Met Favorit was ik zelf een stuk scherper en kon ik die fouten vermijden, en dan loopt hij eigenlijk heel gemakkelijk naar een hoge score’, legt de amazone uit.

Heel verschillende paarden

Hoewel haar paarden allebei van Jazz stammen, lijken ze ‘totaal niet’ op elkaar. ‘Echt, twee paarden die méér van elkaar verschillen, heb je niet!’, lacht Lotje. ‘Wat betreft uiterlijk niet, want vos en donker, en compact en elegant, en groot en stoer, maar ook wat karakter niet. Grace is een dametje, en moet je ook als prinses behandelen. Favoriet is groot – wel 1.75m – en stoer, en moet je ook zo tegemoet treden, anders neemt hij een loopje met je.’

Steeds gemakkelijker

La Valencio’s Favoriet werd al als veulen aangeschaft. ‘Als jong paard was hij groot, slap en heel lelijk. Echt het lelijkste paard dat er tussen liep in de opfok. Nadat hij zadelmak gemaakt was, liet hij steeds vaker leuke stukken zien en toen dacht ik “Nou, dat kan toch wel eens wat worden”. Favorit werd als vierjarige gecastreerd, wat het rijden ten goede kwam, en nu hij aan kracht wint, komt zijn talent steeds meer naar voren en is hij steeds gemakkelijker te rijden.’

Superscores in Lichte Tour

Fantastische scores waren er in de Lichte Tour. Daniëlle Heijkoop met Daula (v. Gribaldi) en Patrick van der Meer met President’s First Apple (v. Vivaldi) zetten 75,07% en 74,49% neer. Ook Jonna Schelstraete reed naar een score boven de 70% met Grand-Charmeur (v. Apache). Stephanie de Frel met VMF Farmana Angel (v. Armani), Aniek de Laat met Endyrava (v. Lord Leatherdale) en nogmaals Daniëlle Heijkoop sloten het rijtje prijswinnaars met scores van rond de 68%. Heijkoop en Schelstraete rijden niet mee voor de selectiewedstrijden.

In de Zware Tour bleef Charlotte Kruiniger met President’s Majestic Uzzo (U25, v. Lancet) Philip van Ommen met Denver I.P.S. (Intermediaire II, v. Zizi Top) net voor.

Uitslag subtop Delft 29 april 2018.

Bron: Hoefslag

Foto: Kathleen van Winden

Paardenwelzijn. Het is aan de orde van de dag, of het gaat om paarden die in de topsport of in de manege lopen. Belangrijk om in de gaten te houden als we het hebben over het welbevinden van paarden, dan moeten we stoppen met paarden behandelen alsof ze mensen zijn.

Willen we het paardenwelzijn verbeteren, dan moeten we onze eigen gewoontes veranderen. Eigenaren zullen zich moeten aanpassen, niet de paarden. Een eenvoudige stap, volgens Britse onderzoekers.

Gedrag begrijpen

‘De hoofdoorzaak van de meeste welzijnskwesties voor paarden is menselijk gedrag’, aldus Debbie Busby, PhD, vertegenwoordiger van de Britse organisatie Human Behavior Change for Animals (HBCA) CIC. Onderzoekers van het University College London hebben twee tools ontwikkeld om mensen te helpen specifieke gedragingen te begrijpen en in te zien dat die moeten worden veranderd.

Er zijn vier hoofdcategorieën voor problemen op het gebied van paardenwelzijn:
– stress of pijn
– verkeerde voeding
– verkeerd stal-/weidemanagement
– uitgestelde dood (het niet euthanaseren van paarden terwijl dat wel het verstandigst zou zijn)

Definitie Paardenwelzijn verandert

Passie en toewijding genoeg in de paardenwereld, stelt Busby. Maar er is vaak een gebrek aan kennis over wat de paarden écht nodig hebben. Ook de ‘definitie’ van ‘paardenwelzijn’ krijgt telkens een andere invulling. ‘Welzijn in de goede betekenis van het woord houdt in dat het dier zich goed moet voelen, niet alleen dat het overleeft. Het betekent dat het dier een leven heeft dat de moeite waard is om te leven.’

Veranderen van gedrag ten opzichte van paard

Vier fasen helpen ons in de verandering van gedrag ten opzichte van het paard:
– proces: mensen moeten gemotiveerd en capabel zijn én de mogelijkheid hebben om te veranderen
– psychologie: de juiste benadering gebruiken om mensen te laten veranderen, niet door met het vingertje te wijzen, maar door discussie
– omgeving: de verandering in menselijk gedrag moet ondersteund worden in het dagelijks leven van de eigenaar, van relatie tot werk en cultuur
– acceptatie: mensen moeten zich betrokken voelen bij het proces van verandering en het accepteren als hun eigen keus en doel

Verandering is een proces’, aldus Busby. ‘Het is niet altijd alleen over het tot zich nemen van kennis, maar veel complexer. Mensen kunnen veranderen, maar in de dierenwereld is dat niet altijd gemakkelijk en gebruikelijk.’

Bron: The Horse

Foto: Shutterstock

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,770FansLike
0VolgersVolg
6,943VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer