Top nieuws

Hans Peter Minderhoud - Glock's Dream Boy N.O.P.
Hans Peter Minderhoud - Glock's Dream Boy N.O.P. The Dutch Masters - Indoor Brabant 2019 © DigiShots

Hans Peter Minderhoud stond op de startlijst van The Dutch Masters met zijn GLOCK’s Dreamboy N.O.P. (v. Vivaldi). Aan Omroep Zeeland vertelt de ruiter hoe hij aankijkt tegen het traject voor de Olympische Spelen.

Fit

“Alles is vanwege het rhinovirus afgelast deze maand, maar ik hoop dat we vanaf april wel weer iets kunnen gaan doen. Want het is wel fijn als ik toch nog wat wedstrijden kan rijden. Ik heb de laatste jaren aan Dream Boy wel gemerkt dat hij niet heel veel wedstrijden nodig heeft om goede wedstrijden te rijden. Het is echt een geroutineerd paard geworden. Hij snapt het spelletje. Mezelf houd ik goed fit, omdat ik thuis nog veel kan rijden.”

Bubbel

“Het Rhino virus komt wel bijna elk jaar voor, maar dan gaat het vaak om één stal. Veel uitbraken zijn terug te brengen naar die wedstrijd in Valencia. Het virus is waarschijnlijk ook nog overgesprongen op de weg terug in Frankrijk of België. Het is een serieuze zaak waar je heel voorzichtig mee om moet gaan. Wij hebben de boel dichtgegooid. Geen lessen en paarden van buitenaf. We zitten eigenlijk een beetje in een bubbel. De dierenartsen die ik heb gesproken zeggen eigenlijk allemaal dat het ieder jaar voorkomt en dat het ook snel, na een paar weken, weer over is. Daar hopen we dan maar op.”

Tokio

“Het zou een enorme domper zijn de Olympische Spelen als het dit jaar ook niet door zou gaan. Dan is het definitief van de baan. Ze zeggen dat het doorgaat. Met of zonder publiek, iedereen gevaccineerd en veel testen. Het zullen geen gezellige Spelen worden met hossende mensen en een Holland House.”

Bron:Omroep Zeeland

Foto: Digishots

Sophie van Norel - Giovanni -Foto: Wilma Frentz

Sophie van Norel(12) maakte haar Children debuut met Giovanni (v. Oscar) tijdens het onderlinge Subtop meetmoment in Nunspeet. De jonge amazone wist direct een top score op het scorebord te noteren door maar liefst 80,63% bijeen te rijden.

Debuut

Ze vertelt enthousiast “Het ging wel goed maar deze score had ik niet verwacht. Het was pas de eerste keer en ik rij nog niet zo lang op Gio. De middendraf vond ik zelf echt heel goed gaan en het galopgedeelte liep hij ook fijn door. Hij bleef heel mooi stabiel in de aanleuning en de eenvoudige wissels waren ook fijn doorgesprongen. De zijgangen doet hij met veel gemak.”

Hoge cijfers

De amazone kreeg een 10 voor de laatste lijn met het afwenden en groeten. De protocollen waren gevuld met veel negens en leuk jurycommentaar. “Dat vond ik wel heel erg gaaf. De jury vond ons een mooie combinatie en Gio een stoer paard. Ze zeiden dat ik er netjes op zat en dat ik goed had gereden” vertelt de twaalfjarige amazone.

Droom

“We hebben Gio als veulen gekocht van een vaste klant en hij is opgeleid door Stefanie Waaijenberg. Ze rijdt ook andere paarden voor ons en helpt mij ook vaak met rijden. Ze gaat ook mee naar de lessen bij Joyce Heuitink en ik ben haar daar heel dankbaar voor. Gio is een heel braaf en goudeerlijk paard. Hij zal je nooit een vlieg kwaad doen en is in de omgang en onder het zadel ook heel rustig. Ik rij hem nog niet zo lang dus dit was wel echt een droom debuut” vertelt van Norel.

Toekomst

“We willen graag meer Children wedstrijden gaan rijden en ook kader wedstrijden als dat kan. Als dat lukt zou internationaal ook wel heel gaaf zijn, we hebben leuke vooruitzichten met hem. Met mijn pony Dickens rij ik Z2 en met hem gaat het op dit moment ook heel erg goed. Ik zou met hem ook graag kaderwedstrijden willen rijden en misschien zelfs wel internationaal, maar dat is nog een toekomst droom. Daar gaan we hard voor trainen. Mijn C pony Melle is pas geleden verkocht omdat ik te groot voor hem werd. Met hem reed ik Z2 dressuur en Z springen. Met Gio en Dickens ligt de focus meer op de dressuur, dat vind ik ook heel erg leuk” besluit de amazone.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Wilma Frentz

Kyra Jonkers en Eyecatcher © Wilma Frentz

Normaal loopt Eyecatcher (v. Uphill) onder Engie Kwakkel-Wallace in de Zware Tour, maar gisteren verscheen de vosruin onder haar dochter Kyra Jonkers in de Children rubriek in Nunspeet. De combinatie behaalde mega scores van 85,575 en 83,75%. “Dit was de eerste keer, maar ik hoop dat we dit nog vaak mogen doen samen”, vertelt de 13-jarige amazone. 

Reservepaard

“Mama kan op het moment geen wedstrijden starten in de Grand Prix vanwege de corona-maatregelen, maar ik mag dat wel. Dus op een gegeven moment vroeg ze aan mij of ik het leuk zou vinden om Eyecatcher als reservepaard mee te nemen. Dat is natuurlijk super gaaf! Hij liep zijn eerste wedstrijd in de Children, maar het smaakt zeker naar meer!”

Een goed begin

Thuis rijdt Jonkers normaal gesproken alleen op haar eigen pony en paard, dus dat het nu met Eyecatcher zo goed ging was naar eigen zeggen een grote verrassing. “Ik denk dat ik hem nu een week of drie fanatiek train. Hiervoor had ik er wel een paar keer op gezeten om hem uit te stappen, maar nog nooit écht.” Daar was in de proef weinig van te merken. “Het gevoel was al heel fijn en ik kon er zelf ook lekker aan rijden.” 

Eyecatcher

Engie Kwakkel – Eyecatcher
NK Dressuur 2019
© DigiShots

In een eerder interview vertelde Kwakkel-Wallace al: “Je hebt weleens paarden die je goed aan moet pakken of iets dergelijks, maar bij Catch stap je er elke dag tevreden af. Het is echt een pleaser en wil het het liefst zo goed mogelijk voor je doen.” Jonkers vervolgt: “Zijn grote pluspunt is dat hij super safe is! Hij doet bijna nooit iets verkeerd en als hij dat wel doet, moet het bijna wel aan mij liggen. Het gaafste gevoel gaven de uitgestrekte gangen! Ik kom natuurlijk van een pony af, dus als ik zo’n paard dan voel uitstrekken is dat wel heel leuk.”

Aan- en uit-stand

Met haar pony Custom Zadels Romero (v. Coelenhages Purioso) komt de amazone uit in het Z1. “Het grootste verschil qua rijden zit hem in het feit dat Romero enorm heet is en vaak onder mij uit probeert te rennen. Bij Catch kan ik er meer aan rijden en ik kan hem heet maken wanneer ik dat wil. Hij is heel chill in zijn hoofd en we kunnen lang met een los teugeltje stappen, maar zodra ik het wil geeft hij alles. De aan- en uit-stand doet het goed”, lacht Jonkers.

Fanatiek

Kyra Jonkers en Eyecatcher © Wilma Frentz

Misschien waren deze resultaten wel het begin van een mooie carrière samen. “Ik weet natuurlijk niet hoe het gaat lopen straks, maar ik hoop dat ik hem nog vaker mag rijden. Ik heb de luxe dat ik op dit moment twee paarden heb en daar ben ik mega blij mee.” December vorig jaar nam ze namelijk Don Diablo (v. Westpoint) van Veerle van Hof over. “Omdat er zo weinig wedstrijden zijn, hebben mijn moeder en ik besloten dat ik Catch er gewoon naast blijf starten. Het is fijn als ik veel proeven kan rijden.”

Eigen bedrijf

Naast de passie voor de paardensport zit bij de amazone ook het ondernemerschap in het bloed. Ze startte namelijk haar eigen bedrijf ‘Groomie’. “Ik biedt eigenlijk exclusieve verzorgingsproducten aan. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ik van een mevrouw een compliment over mijn eigen haar kreeg. We wilden iets met detanglers gaan doen, maar bij mijn moeder kwam meteen de ondernemer naar boven. Toen is het van alleen detanglers gegroeid naar een hele rits aan verschillende producten. We hebben nu zelfs ook paardensnoepjes. Dat ik ook actief ben in de wedstrijdsport komt mijn bedrijf zeker ten goede. Ik zie van veel dichterbij waar behoefte aan is en dat kan ik dan weer gebruiken als inspiratie.”

Paarden passie

Uiteindelijk hoop de ambitieuze Jonkers ‘iets in de paarden’ te beginnen. “Er zijn ontzettend veel mensen die op dit moment beter zijn dan ik, maar het zou heel leuk zijn als ik verder kan komen. In het zadel en met mijn bedrijf. Maar, ik ben er wel van overtuigd dat je met hard werken een heel eind kan komen, dus dat doe ik nu en dan zien we wel hoe ver ik kom”, vertelt de 13-jarige lachend tot slot. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

 Foto:   Wilma Frentz

Kimberley Pap & Just a Dream - Foto: Wilma Frentz

Kimberley Pap maakte haar Young Riders debuut met haar merrie Just a Dream (v. GLOCK’s Dreamboy N.O.P.) tijdens de onderlinge Subtop wedstrijd tot en met 26 jaar in Nunspeet. De proeven werden beloond met 71,62% en 71,54%. Met haar andere troef Floris (v. Ampère) reed ze 66,84% en 71,84% bijeen in dezelfde rubriek.

Zelf opgeleid

Pap vertelt enthousiast “We mochten eindelijk weer op pad en ik ben heel erg blij met ons debuut. Ik rij Just al vanaf haar derde en op haar vierde heeft ze een veulen gekregen. Ze is mijn eigen paard en ik heb haar zelf opgeleid. Vorig jaar begon ze het werk heel goed op te pakken en liep ze nog M1. Nu loopt ze een Lichte Tour proef door, bizar hoe snel dat kan gaan. Thuis kwam ik netjes de proeven door en het was goed genoeg om te starten maar ik had geen idee hoe de juryleden haar zouden beoordelen.”

Toegift

“De eerste proef was heel netjes gereden en ik probeerde er zoveel mogelijk uit te rijden maar ik wilde ook geen fouten maken. In de serie om de drie ging de laatste wissel mis, die vergat ze te springen. Dat was zonde maar ik kan het haar niet kwalijk nemen. De tweede proef hadden we twee hele stomme foutjes, dat gaat ons niet meer gebeuren. Ze sprong aan in galop tijdens de schouderbinnenwaarts en op de laatste lijn sprong ze een paar ongevraagde wissels. Achteraf kunnen we wel lachen om die onervarenheidsfoutjes” vertelt de amazone.

Ritme

Haar andere Young Riders paard Floris mocht ook weer de wedstrijdring betreden. “Hij heeft wel echt wedstrijdritme nodig. Thuis hebben we doorgetraind en het gaat steeds beter. In de eerste proef merkte ik dat we wat ritme misten maar de tweede proef was heel goed en daar hadden we bijna 72%. Qua lopen wordt hij steeds beter en het komt er steeds meer uit. Ik ben blij met zijn vooruitgang en ik hoop dat we weer wat ritme op kunnen bouwen.”

Sympathiek

De juryleden hadden ook genoten en schreven op het protocol ‘hele mooie combinatie en heel vriendelijk beeld’. “De juryleden werden er blij van en ik werd dat zelf ook. Ze vonden haar een heel sympathiek paard. Het was een onderling meetmoment en voor een debuut was dat ideaal. Ik was blij dat ze weer mee konden maar het blijft anders dan een internationale wedstrijd. Ze zijn er klaar voor en ik hoop dat we snel weer op pad mogen.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Wilma Frentz

In 2014 kocht Ingrid Sallomons de nu 11-jarige Fjord Fons. Toen hij vier jaar oud was begon ze met het opleiden van de ruin en na drie jaar maakte ze de overstap naar de klassieke dressuur. Ondertussen voelen amazone en paard elkaar zo goed aan, dat zelfs een klein aangespannen spiertje niet onopgemerkt blijft. Ondanks dat Fons niet het type dressuurpaard is wat je vaak terugziet in de ring, hoopt Sallomons met deze manier van rijden het alsnog ver te schoppen met haar droompaard.

“Ik heb altijd al een liefde gehad voor koudbloeden, met name fjorden vond heel leuk”, steekt ze vrolijk van wal. “Tijdens mijn zoektocht ben ik bij verschillende fjorden langs geweest, onder andere bij een kudde van een oudere man in Friesland. In de wei stonden vijf fjorden, en waar andere fjorden aan het grazen waren, stond er één de hele tijd met zijn neus bij mij, dat was Fons”. Na de eerste ontmoeting is Sallomons nog bij een aantal andere paarden wezen kijken, maar kon ze de ruin niet uit haar hoofd krijgen. “Hij heeft mij eigenlijk uitgekozen, dus ik wist dat het meant to be zou zijn”.

Dressuur

Een foto van toen Fons net bij Sallomons was.

Sallomons maakte de keuze om de ruin, die pas twee weken onder het zadel was, te kopen. “Er was eigenlijk niks met hem gedaan en ook ik had geen ervaring met eigen paarden. Maar het pakte hartstikke goed uit”. Ze besloot haar voorliefde voor biomechanica en grondwerk te combineren in het opleiden van de fjord. “Ik ben gewoon begonnen met grondwerk, vrijheidsdressuur en oefeningen aanleren met zo weinig mogelijk hulpen. In het begin ben ik alles zelf gaan uitzoeken, wat erg goed ging en resulteerde dat Fons leuke trucjes kan. Maar dressuurmatig bleven we een beetje achter”.

Om deze reden zocht de amazone een instructrice die haar kon helpen met de klassieke dressuur, wat ze heel graag wilde leren. “In de eerste drie jaar heb ik mijn eigen gevoel gevolgd, waardoor Fons een leuk bevestigde basis heeft. Vier jaar geleden kwam ik bij Alexandra Huizenga terecht, zij reed op de klassieke manier en werkte veel aan de hand met paarden. Nadat ik contact met haar had opgenomen zijn we vriendinnen geworden en nu volg ik lessen bij haar”. De overgang van recreatief rijden naar de klassieke dressuur ging niet zomaar. “De eerste les mocht ik alleen maar stappen met een losse teugel, zodat we precies konden zien hoe Fons zijn lichaam op dat moment gebruikte. Op dat moment kwam ik erachter dat hij zijn lichaam niet mee had voor de hogere dressuursport. Fons is heel kort met een dikke hals en korte benen, wat hem totaal niet soepel maakt. Voor ons is het een grote uitdaging om te laten zien wat we in ons hebben”.

Helemaal opnieuw

Door met een lange teugel te rijden leerde de fjord van alles wat hem helpt om zijn lichaam optimaal te gebruiken, zoals het afmaken van zijn passen. “Toen hij uiteindelijk goed op zijn eigen benen kon lopen, gingen we naar mijn eigen houding kijken. Ik moest van top tot teen ontspannen, en toen dat lukte zijn we helemaal opnieuw vanaf de basis begonnen. Het leek alsof helemaal opnieuw moest leren rijden, ondanks dat ik al vanaf mijn zesde in het zadel zag, ik leek wel een beginner”, lacht Sallomons. “Vervolgens moest ik opnieuw leren sturen: op mijn zit, met mijn buitenteugel, en zijn we begonnen met het werken aan de hand”.

“In het begin had Fons niet eens door dat hij achterbenen had”, vervolgt ze. “Juist door het grondwerk heb ik hem zonder het gewicht van de ruiter, geleerd om de oefeningen uit te voeren. Hij kan bijvoorbeeld op elk been apart gewicht verplaatsen, wat we weer uit kunnen breiden naar het bevestigen van de zijgangen. Uiteindelijk kunnen we dit ook weer toepassen onder het zadel. Netjes wijken, schouderbinnenwaarts en travers vindt hij heel moeilijk, maar dankzij het werken aan de hand lukt dit nu ook goed onder het zadel”.

Uitvoering

Na weer helemaal vanaf nul te zijn begonnen, is de combinatie nu zo ver dat Fons op een correcte manier zijn lichaam kan gebruiken. “Als ik mijn kaken aanspan blokkeert Fons al. Waar andere paarden bijvoorbeeld wel doorlopen, maar ergens anders gaan compenseren, laat Fons gelijk merken dat er iets mis is”. In het trainen is het de kunst om hier zo goed mogelijk op te reageren, wat op wedstrijd lastig kan zijn. “Omdat hij zo’n moeilijk lichaam heeft, moet de uitvoering in de ring meteen perfect zijn. De hulpen moeten duidelijk doorkomen, want als er iets niet correct is ben ik hem gelijk kwijt. Waarschijnlijk was dit makkelijker geweest met een standaard sportpaard, maar deze uitdaging is stiekem ook wel heel leuk”.

Als je foto’s bekijkt van de fjord van vroeger en nu, zie je een wereld van verschil. De combinatie is nu een paar keer op B-niveau gestart en hoopt binnenkort hoger te kunnen starten. “Dit had ik zelf ook echt niet verwacht. Het was wel een droom, want ik geloof dat elk paard vanuit de biomechanica gezien dressuurmatig goed kan worden. Wel op zijn eigen manier, want Fons zal nooit zo uitgesproken zou lopen als een Totilas. Maar hij kan wel zijn lichaam zo goed gebruiken dat hij goed in evenwicht is en de oefeningen correct uit kan voeren”.

Lange weg

“Mijn doel is om hogerop in de dressuur te komen terwijl Fons zo veel mogelijk zelf doet. Hij moet zichzelf kunnen dragen en zijn buikspieren kunnen aanspannen, zodat hij zijn eigen lichaam correct gebruikt en ik de hulpen zo klein mogelijk kan maken. Het is een lange weg, maar het is het waard. Het lijkt mij geweldig om uiteindelijk een correcte en verzamelde piaffe met hem te kunnen. Het is een behoorlijke uitdaging, maar ik geloof dat hij het gewoon moet kunnen”, sluit ze gedreven af.

Via Instagram wil Sallomons andere ruiters inspireren, helpen en haar opgedane kennis delen. Volgen kan hier!

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Privébezit

Patrick van der Burgt met Novia. Foto: LSVW Fotografie

Omdat Patrick van der Burgt merkte dat zijn vorige paard en hij elkaar niet verder konden brengen, was hij op zoek naar een ander paard. Hij kwam in december Novia tegen, een 1,5-jarige Appaloosa merrie, en was op slag verliefd. De eerste paar maanden gingen echter niet zonder slag of stoot. “Ik vond het wel erg moeilijk. Je hebt net een nieuw paard, maar je begint gelijk met een hoop ellende”, vertelt hij.

Niet aanvullen

Op het moment dat de ruiter op zoek ging naar een tweede paard, had hij een 20-jarige KWPN. “Daar reed ik dressuurmatig mee, sprong ik mee en reed ik vooral veel recreatief. De klik tussen hem en mij was er wel, maar het was voor ons allebei niet voldoende. We konden elkaar helaas niet aanvullen. Daarom ben ik verder gaan kijken via handelssites. Mijn voorkeur ging uit naar een jong paard, zodat ik het paard zelf alles aan kon leren. Ik kwam allerlei paarden tegen vanuit allerlei landen. Ik had net op een PRE uit Spanje gereageerd toen ik de advertentie van Novia tegenkwam. Ze stond hier een half uur vandaan”, vertelt de ruiter.

Foto: LSVW Fotografie

Angstig paard

“Ik dacht dat het geen toeval kon zijn, dus ik heb bijna meteen contact opgenomen. Het eerste contact leek goed, dus ik ben bij haar gaan kijken. Toen ik op de stal aankwam, zag ik gelijk dat ze een vrij schuw en angstig paardje was. Een paard met een gebruiksaanwijzing vind ik wel interessant, dus ik ging heel rustig de schuilstal in. Ze keek me een paar keer aan en kwam toen rustig naar me toe gelopen. Ik kon haar wel aaien, maar kwam niet verder dan haar schoft. Op het moment dat ik daar kwam met mijn hand, zette ze een aantal stappen achteruit. Maar ik wist gelijk toen ik mijn hand op haar hals legde: dit is ze.”

Ongeluk in trailer

Van der Burgt was op slag verliefd op de jonge merrie. Vanwege de weersomstandigheden wilde hij niet met de trailer naar huis rijden, dus sprak hij af dat de eigenaren haar een paar dagen later kwamen brengen. Helaas kwam Novia niet heelhuids aan. “Toen we de trailer opendeden, lag ze met haar hoofd naar de klep toe in een plas bloed in de trailer. Ze was uit haar halster gebroken. Ik dacht: er moet iets gebroken zijn. Dat kon niet anders. We hebben haar zo snel mogelijk op stal gezet en haar gelijk nagekeken. Het belangrijkste vond ik dat ze er was. Dus ik heb de dierenarts erbij gehaald, want ze had drie enorm dikke benen.”

Happen

Ondanks dat Novia gewond was, bleef ze wel fel. “Terwijl de dierenarts bezig was stond ze continu naar mij te happen. Ik vond het op dat moment wel erg moeilijk. Je hebt net een nieuw paard, maar je begint gelijk met een hoop ellende. Daarbij hoopte ik niet dat het haar vertrouwen nog verder zou schaden, doordat er zoveel mensen om haar heen moesten. De dierenarts gaf haar medicatie, die gelukkig aansloeg. Haar benen slonken en haar wonden genazen mooi. Alleen achter bleef haar spronggewricht dik, wat geen goed teken was. De dierenarts keek er nog eens naar, en kon zo op het oog al vertellen dat het waarschijnlijk OCD was. Dus we planden een afspraak in bij de voor een scan.”

Operatie

Uit de scan bleek inderdaad dat Novia een OCD-fragment in haar achterbeen had. Het zat op een vervelende plek, waardoor er ontstekingsweefsel ontstond als ze zou bewegen. “Ik stond met mijn rug tegen de muur, want zo’n operatie is best flink. Gelukkig heb ik het met de dierenarts kunnen regelen en afgelopen week is Novia geopereerd. Ik vond het erg spannend, maar ben vooral blij dat het achter de rug is. Als ze hersteld is wil ik langzaam gaan beginnen met van alles oefenen en haar daarna ook het zadelmak maken. Ik heb zin om vrijheidsdressuur en vrijspringen met haar te gaan doen. Ik merk dat ze het heel leuk vindt om bezig te zijn.”

Sterke band

Foto: LSVW Fotografie

In de paar maanden dat de merrie nu bij Van der Burgt is, veranderde haar karakter volledig. “Ze begint meer en meer naar me toe te trekken. Nadat de dierenarts was geweest, veranderde ze van een gemene merrie naar een lief paard met een gouden karakter. Het voelt allemaal zo vertrouwd met haar. Ondanks de ellende die we nu al mee hebben gemaakt, ben ik blij dat ik haar heb. Het heeft onze band heel sterk gemaakt. Ik ben iedere dag met haar bezig geweest en ging steeds een stapje verder. Toen ik uiteindelijk met de borstel kwam, wist ze niet wat haar overkwam. Ze vond het zó lekker! Nu zijn we ook aan het oefenen met beentjes optillen en ze doet het allemaal heel goed. Ik laat haar het tempo bepalen, dus we gaan zien wat de toekomst ons gaat brengen.”

Ontzettend speciaal

“Novia en ik voelen elkaar heel erg aan. Ik vind dat het beste teamverband begint met tijd en vertrouwen. Als ik op een gegeven moment denk: nu kan ik erop, dan weet ik zeker dat het goed gaat. Wanneer ik op stal aankom zie ik binnen 3 seconden in wat voor bui ze is. Dat vind ik heel apart en dat heb ik nog nooit bij een paard gehad. Vandaar dat ze voor mij ontzettend speciaal is. Ik merk tijdens het loslopen dat ze erg leuk kan lopen. Als het haar ligt, ben ik wel van plan om de dressuur in te gaan. Maar als ik erachter kom dat ze kan springen, of dat ze eventing leuk vindt, dan gaan we dat doen. We gaan veel van elkaar leren de komende tijd, dat weet ik zeker. We doen de dingen echt samen en dat maakt Novia voor mij onvergetelijk”, besluit de ruiter.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: LSVW Fotografie

ESDR therapy Maike en Nynke van der Horn

De afkorting ESDR staat voor Equine Stress Desensizitation and Reprocessing. Deze vorm van therapie is afgeleid van de zeer succesvolle traumaverwerkingstherapie EMDR. Deze wordt al ruim 20 jaar toegepast bij mensen. Maike van der Horn en haar zus Nynke hebben deze indrukwekkende therapie voor paarden ontwikkeld. Na een jaar draaien hebben ze alleen nog maar positieve resultaten behaald.

Ingrijpende situaties

Door vervelende en ingrijpende situaties in de privésfeer kwamen zowel Nynke als Maike in aanraking met de EMDR therapie voor mensen. “Dat was voor ons zeker een positieve ervaring in een nare situatie. Pas later gingen we nadenken over hoe we met die therapie ook paarden zouden kunnen helpen. De puzzelstukjes vielen langzaam aan op hun plaats en zo hebben we ESDR Therapy voor paarden ontwikkeld”, steekt Maike van wal.

Werkgeheugen resetten

“De therapie is voor paarden die een bepaalde angst hebben opgebouwd, snel spanning opbouwen in bepaalde situaties, een trauma hebben opgelopen of een veel te hoge basisspanning hebben. Je kunt hierbij denken aan paarden die trailerangst hebben, bang zijn voor smalle doorgangen, angst hebben met springen of met op- of afstijgen, bang zijn voor geluiden en noem maar op. We hebben een tuig ontwikkelt dat aan een zadel of aan een longeersingel bevestigd kan worden. Ter hoogte van de schouders kunnen we het paard trillingen toedienen op het moment dat het paard angst vertoont. Door de trillingen, die afgewisseld links en rechts gegeven worden, worden beide hersenhelften gestimuleerd en wordt het werkgeheugen een soort van gereset. Daardoor vervaagt de negatieve lading van een negatieve ervaring. De spanningsmomenten worden stapje voor stapje opgezocht en door middel van ESDR vervagen we de spanning. Als het paard op dat moment ontspant geven we hem een positieve ervaring door een beloning of iets lekkers.”

3 tot 5 sessies

“We bedienen deze trillingen op afstand door middel van een app. Dat is in eerste instantie veilig voor ons, om het op afstand te bedienen, maar nog belangrijker is dat je zo ook kunt inspelen op het exacte moment van spanning onder het zadel. Zo kun je bij problemen tijdens het rijden of springen dus direct handelen. Gemiddeld zijn de paarden in drie tot vijf sessies geholpen. Of ze zijn helemaal van hun problemen af of het probleem is aanzienlijk verbeterd. Bijvoorbeeld een paard waar de dierenarts absoluut niet bij in de buurt kon komen om te enten, kan nu geënt worden. Of paarden die heel bang waren in een vreemde binnenbak kunnen nu in andere binnenbanen gewoon gereden worden.”

Emotioneel

“Paarden veranderen vaak in hun hele wezen en dat is heel mooi om te zien. Paarden die een hele hoge basisspanning hadden, kunnen nog steeds wel eens ergens van schrikken, maar ze blijven er niet meer in hangen en de spanning is makkelijker af te vloeien. Eigenaren zijn vaak verbaasd en ook wel emotioneel als ze zien wat de therapie voor hun paarden doet.”

Compleet pakket

Maike en Nynke werken niet alleen, maar ze hebben nog twee mensen aan hun team toegevoegd; dierenarts Leonie Kalis en wedstrijdsport instructeur en Lichte Tour-amazone Megin Kuijkhoven. “Nynke en ik hebben het idee ontwikkeld en hebben het samen met Leonie en Megin verder uitgewerkt en verfijnd. We zijn basis instructeur en hebben veel ervaring in het werken op de grond, maar we willen graag een zo compleet mogelijk pakket aanbieden om het hele plaatje op te lossen. Vandaar dat we Leonie en Megin hebben toegevoegd aan ons team.”

Ook de ruiter helpen

“Op die manier hebben we de blik van een dierenarts als dat nodig is, maar ook de kennis van Megin die op rij technisch vlak extra kan helpen. Nynke is ook gecertificeerd EMDR therapeut en zo kunnen we de eigenaren van paarden, die zelf angst of een trauma hebben opgelopen door bijvoorbeeld een nare val met hun paard, ook van hun spanning en/of angsten afhelpen. Zo kunnen paarden en eigenaren samen een mooie nieuwe start maken. We zijn pas net begonnen, maar hebben het afgelopen jaar al tientallen paarden behandeld, waarvan sommige paarden meerdere problemen hadden. Tot nu toe hebben we alle paarden met succes kunnen helpen. Het is heel mooi en dankbaar om te zien hoe paarden echt veranderen en ontspanning vinden.”

Bron: De Hoefslag

 

 

 

 

Op de nakeuring nakeuring van het NRPS zijn gisteren twee ponyhengsten aangewezen. Ook zij worden op 3 april verwacht op de Hengstenshow, op voorwaarde dat ze dan aan alle gebruikelijke verplichtingen hebben voldaan.

Heidehoeve’s Gouverneur

De commissie heeft de Heihoeve’s Gouverneur en Der Charmeur KH het groene licht gegeven, beide vertegenwoordigers van de fokrichting Nederlandse Sport Pony (NSP). De bruine Heihoeve’s Gouverneur is gefokt met New Forest prestatiebloed. Hij stamt van Kinou des Marronniers (Rambo x Beechwood Comet) uit de merrie Heihoeve’s Alycia preferent, kroon, en hij liet zich bij het vrijspringen en -bewegen zeer goed zien.

Der Charmeur kH

De valkkleurige Der Charmeur KH had iets langer gelijnd mogen zijn, maar beschikt desondanks over heel veel elastiek en lossigheid in de beweging. Hij heeft de Duitse Rijpony Dreiklang AT als vader, dat is een zoon van Dreidimensional AT. Via de moeder vertoont hij enige verwantschap met Gouverneur: de moeder van Der Charmeur stamt van Orchid’s Tygo (Marits Mistique x Priory Prickle) x Beechwood Comet.

Bron: Facebook NRPS

Foto: Archief

paard algemeen hoofd

Het aantal paarden dat is overleden aan de gevolgen van het in Valencia uitgebroken rhinopneumonie-virus is opgelopen tot negen. Volgens de internationale paardensportbond FEI gaat het om paarden uit Duitsland, Spanje, België, Frankrijk en Zweden.

Twaalf Nederlandse paarden

Het paardenvirus dook op bij een concours hippique in Valencia. Aangezien de daar aanwezige paarden zich vervolgens over Europa verspreidden, kondigde de FEI begin deze week een verbod op wedstrijden aan tot eind maart. In Valencia staan momenteel twaalf Nederlandse paarden in quarantaine.

“Ernstige gevallen”

Volgens de FEI is er naast de overleden paarden nog sprake van een groot aantal “ernstige gevallen”. De besmetting met het rhinopneumonie-virus werd afgelopen week ook in Doha geconstateerd bij paarden van de Duitser Sven Schlüsselburg.

Die dieren, die tot 12 februari in Valencia verbleven, vertonen inmiddels geen symptomen meer, zo meldde de Duitse paardensportbond.

Bron: NOS

Foto: Remco Veurink

Corinda Luttjeboer & Endyrava DC tijdens CDI Le Mans

Corinda Luttjeboer reed haar Endyrava DC (v. Lord Leatherdale) naar een prachtige score van 75,52% tijdens het onderlinge Subtop meetmoment tot en met 26 jaar in Nunspeet.

Progressie

De amazone vertelt “Het was super leuk dat er iets was. Met mijn U25 paard Cirano heb ik een paar weken geleden nog gestart in Tolbert. Het was toen nog niet mogelijk om in de Lichte Tour te rijden dus ik was blij dat Endy nu weer mee mocht. Onze laatste wedstrijd was in september in Le Mans (Frankrijk). We hebben doorgetraind en naar progressie gewerkt. Dat kwam er dit concours ook wel uit. Ik denk dat voor veel ruiters geldt dat ze nu meer progressie kunnen maken. Als je continu wedstrijden rijdt maak je niet zulke grote stappen tussendoor.”

Fouten

“Toen ik de ring uit kwam was ik nog helemaal niet zo tevreden” vertelt ze lachend. “Ik was niet tevreden met mezelf, maar wel met mijn paard. Hij was heel fijn te rijden maar ik maakte zelf nog twee grote fouten. De eerste pirouette en de serie om de vier gingen mis wat ook vieren opleverde. Er waren nog wat kleine dingetjes maar de rest was kennelijk heel goed. Endy heeft veel progressie gemaakt en als je makkelijker je proef rijdt kan je ook beter afwerken.”

Hoge cijfers

De combinatie kreeg meerdere negens en zelfs een 9,5 voor een appuyement. “Het was jammer dat er nog twee fouten in de proef zaten. Het zijn nu nog meetmomenten en geen wedstrijden. Ik hoopte dat we internationaal weer iets mochten maar dat gaat nu ook niet vanwege het rhino virus. Ik hoop deze progressie vat te houden en als er weer wedstrijden zijn dit ook te kunnen laten zien.”

Corinda Luttjeboer & Endyrava DC tijdens CDI Le Mans

Zware Tour

“De overstap naar de Zware Tour komt steeds dichterbij. De eners gaan al super goed en de beginselen van de piaffe en passage doet hij ook. We zijn ermee bezig om te finetunen en ik ga de overstap maken als ik iets meer zekerheid heb. Er mag best iets fout gaan maar het moet thuis wel voor elkaar zijn. We hadden nu ook twee dikke fouten en alsnog een hoge score, als het thuis voor elkaar is dan maakt dat niet uit” vertelt Luttjeboer.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Corinda Luttjeboer

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer