Top nieuws

Adam Ellery
Merries bij Adam Ellery (foto: Liz Barclay)

Goedgekeurde hengsten lopen in aparte paddocks. Sperma wordt afgenomen zodat de merries op veilige wijze geinsemineerd kunnen worden. Tegen de tijd dat het veulen verwacht wordt staat de merrie in ieder geval ’s nachts op stal en soms helemaal zodat ook de geboorte gecontroleerd en veilig kan verlopen. Zo hoort het toch?

Adam Ellery: ongecompliceerd is een understatement

Nee hoor, niet bij Adam Ellery.  Ongecompliceerd is een understatement! Adam zoekt een jonge hengst uit met goede lijnen die hij zelf gaat springen. Als hij tevreden is over wat hij voelt en ziet -en natuurlijk over de resultaten op wedstrijd-, gooit hij de hengst bij zijn twintigtal merries in de wei. Scannen doet ie niet, zonde van de centen en meestal gaat het wel goed.

High Hopes Condor (Carentino X Capitol I), die dit jaar de merries van Adam Ellery dekt.

De veulens worden gewoon in de wei geboren met de hengst erbij. Veel minder kans op allerlei rottige infecties dan op stal en ook niet dat gedonder met een merrie die per ongeluk bij het opstaan haar veulen verwondt. Tja, wat kan ik daarop zeggen? Eigenlijk niks, want het werkt gewoon, zo daar bij Adam. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?

Eldorado from the…? 

Adam heeft wel aardig wat huiswerk gemaakt wat betrefd de fokkerij, en dan bedoel ik de warmbloedfokkerij want, zoals zijn zoon Harvey bij een vorige ontmoeting zei, ‘Pa heeft eigenlijk alleen maar warmbloeden.’

Als ik hem vraag naar zijn grote favorieten van het moment, mompelt hij bijvoorbeeld, ‘ uhm, Eldorado from the….’, en ik moet hem even helpen, ‘…Zeshoek?’ ‘Yes, that one!’ Niet makkelijk, al die lange namen van tegenwoordig voor de rest van de wereld.

    Een zesjarige ruin van de hengst Bamako De Muze

Rondje Achterhoek samen met… 

Die interesse in het warmbloedpaard kreeg een behoorlijke groeistuip toen Adam een aantal jaren geleden zo maar eens op de bonnefooi wat stallen in Nederland googlede en uitkwam bij Ilse Bosch van de Gebr. Bosch. Beetje geluk hoort erbij, niewaar. Zij heeft met Adam een rondje Achterhoek gedaan en ze zijn ook nog ‘even’ bij Nijhof langs geweest. Ja, dat was wel wat om daar zomaar ineens Heartbreaker en Clinton te zien staan.

Hier is ook het contact met de handelsstal van Henny Schennink uit voortgekomen, bij wie nu zoon Harvey de stalruiter is. Daarbij resulteerde het in de aankoop van een jonge Eldorado bij de Gebr. Bosch die het goed doet in de sport.

Geen hek te zien!

Even terug naar zo’n kleine dertig jaar geleden toen ik in Cornwall les begon te geven. Een van mijn eerste klanten was een enthousiaste jonge meid die ook ieder jaar een paar veulens fokte. Ze bracht haar driejarigen altijd weg voor het zadelmak maken.

Toen ik vroeg waar, vertelde ze, ‘Adam Ellery, echt zo te gek. Die krijgt ze snel en makkelijk aan het lopen. Het is daar wel een beetje een geval apart. Als je eenmaal door het hek bent, loopt en staat alles door elkaar en verder geen hek meer te bekennen. Trekkers, trailers, noem maar op en de paarden lopen er gewoon tussen!’ Hmm, dacht ik, als ik dat zo zou doen zou ik gelijk hier en daar winkelhaken en kleerscheuren hebben. Ben benieuwd wat voor vent dat is.

Kuren als sneeuw voor de zon verdwenen

Een aantal maanden later kwam ik bij een klant, een enthousiast jachtruiter, die vertelde dat haar jonge paard wat kuren had gehad gedurende de jacht, maar dat ze even geruild had met Adam Ellery en dat daarna haar paard ook voor haar geweldig had gelopen. Alle kuren als sneeuw voor de zon verdwenen.

En het bleef maar doorgaan, ik kwam die naam om de haverklap tegen. Dus ik werd nu wel knap nieuwsgierig. Ik hoefde niet lang te wachten. Op een avond liep ik even bij de buren binnen en vond beiden wat bleekjes in de keuken. Hij met een been omhoog op een krukje, zij vooroverhangend over de keukentafel. Hun jonge paard was compleet door het lint gegaan toen ze hem wilden scheren. Maar, morgen kwam Adam Ellery. Hoe laat? Goed, kom ik om een uur of tien langs.

Geen spatje spanning

Het scheerapparaat ronkte vrolijk, toen ik de volgende ochtend het erf opliep, en de schimmel stond erbij als een lammetje. Toen ik me  netjes voorstelde, zag ik meteen waar Adam’s kracht zat: geen greintje adrenaline. Helemaal niets! Gewoon een laconieke grijns zonder een spatje spanning.

Zijn naam werd weer eens genoemd, nu door een professionele springruiter. ‘Adam rijdt alles aan een lang teugeltje. Geen wonder dat ze wel lopen, hij vraagt gewoon niks.’ Ik had hem nog nooit zien rijden, dus kon er verder ook geen oordeel over vellen.

Dat teugeltje werkt prima

Tot ik zelf een probleem had. Een eigen gefokt jong paard dat veel te groot voor me was geworden en het begin van een paar kuren begon te vertonen. Hij sprong goed en ik dacht dat misschien Adam hem uit kon brengen met het doel hem te verkopen.

Ik begreep ook dat Adam waarschijnijk even wat ‘privacy’ nodig had om aan mijn paard te vertellen dat staken geen optie was. Ik ben dus maar vijf minuten naar binnen gegaan en toen ik terugkwam liep mijn paard lekker met de rustige en positieve oogopslag die ik al een tijdje gemist had en Adam knikte me vriendelijk toe toe. Het volgende weekend waren ze tweede op hun eerste springwedstrijd. Dat lange teugeltje werkte prima en werd ook op tijd korter gemaakt, indien nodig.

Een prima website en Newquay Airport

Terug naar nu. Adam is druk en is bijna ieder weekend wel ergens op concours met een aantal paarden, ook met zijn nieuwe hengst High Hopes Condor (Caretino X Capitol I). Hij heeft een slimme partner, Sarah, die een prima website  heeft opgezet. ‘Westcountry Sports Horses’ klinkt en oogt professioneel. Daarbij is de stal op een paar luttele kilometers van Newquay airport met een aantal uitstekende B&B’s vlakbij.

Zo heeft hij contact gemaakt met een geldschieter uit Amerika met wie hij samen een aantal paarden heeft. De Amerikaan betaalt stalgeld en alle wedstrijdkosten, Adam traint de paarden en rijdt de wedstrijden. Als deze ruiter van de andere kant van de oceaan zelf geinteresseerd is koopt hij Adam uit en als ze samen vinden dat het paard doorverkocht moet worden, delen ze de opbrengst. Geniaal! Geen eigenaar die constant op je erf staat of in je nek hijgt, veel wedstrijden rijden, geen kosten maar wel opbrengst.

De computer, het vliegveld en een engeltje op z’n schouder

Het is duidelijk. Zonder de computer en het vliegveld was het voor Adam onmogelijk geweest om in het verste puntje van Engeland zo’n succes te hebben. Maar naast het feit dat Adam een paardenman in hart en nieren is, weet ik haast zeker dat er een engeltje op z’n schouder zit. Als ik dat tegen Adam zeg, is daar weer die bekende grijns.

Een prachtvakantie…en misschien ook nog dat paard

Het lijkt misschien een beetje vreemd, om in de verste uithoek van Engeland paarden te gaan kijken. Toch is het de moeite waard. Cornwall is namelijk zo ongelofelijk mooi. Dus, zelfs als je niet vindt wat je zoekt, heb je nog steeds een prachtvakantie. En misschien vind je toch ook nog dat paard.

Ronald Funke Küpper, de voorzitter van het Nederlands Rijpaarden- en Pony Stamboek, heeft het vandaag in een interview met BNR Radio gehad over Warmblood Fragile Foal Syndrome (WFFS).

‘Geen groot probleem’

Wanneer de interviewer hem vraagt of WFFS een groot probleem is in de Nederlandse paardenwereld, antwoordt Funke Küpper dat dat volgens hem niet het geval is. ‘In Nederland zijn we pas begonnen met het testen van hengsten. Uit de eerste resultaten blijkt dat 7% van de geteste hengsten drager zijn.’

‘Bedreigt fokkerij niet’

Funke Küpper stelt dat WFFS de paardenbusiness in Nederland niet veel pijn kan doen. ‘Voor individuele fokkers is het natuurlijk een groot probleem, en ook heel triest. Maar ik zou niet willen zeggen dat het de fokkerij bedreigt. We hebben nu een extra puzzelstukje: we kunnen testen of een hengst of merrie drager is. Als je dat weet, moet je geen dragers gaan kruisen.’

‘Bewuster gaan fokken’

Intussen is bekend dat een aantal tophengsten het gen dragen. Maar Funke Küpper is geen voorstander van het uitsluiten van die hengsten. ‘Het zou zonde zijn als je tophengsten gaat uitsluiten van de fokkerij, daarmee gooi je geweldige vererving weg. WFFS is nu gewoon een extra aandoening waar je als fokker rekening mee moet houden. De waarde van tophengsten zal op dit moment misschien eventjes zakken. Maar hippisch Nederland staat met beide benen op de grond: we moeten weer een beetje bewuster gaan fokken. Ik verwacht ook niet dat we dit gen er ooit uit gaan fokken.’

Je kan het interview hier beluisteren.

Bron: BNR Radio

Foto: Remco Veurink

 

 

 

Maaike ten Hoor
Maaike ten Hoor - Winder Don CDI Exloo 2017 © DigiShots

Ook op Hippisch Centrum Noordoostpolder werd er op Tweede Pinksterdag een mooie wedstrijd georganiseerd. Maaike ten Hoor wist de tweede proef in de gecombineerde ZZ-Zwaar en Young Riders-rubriek te winnen met Winder-Don (v. Don Primero).

Bo Oldhof en Colt Sollenburg

Het ZZ-Zwaar werd in handicap gereden met de Young Rider rubriek waarbij de jeugd toch aardig hun mannetje stond. De eerste plaats was voor Young Rider – Bo Oudhof die Colt Sollenburg (v. Vivaldi) die een percentage van 65,809% bij elkaar wisten te rijden. De tweede plaats was voor ZZ-Zwaar combinatie Rachelle Buining en Wondergirl (v. Farrington) met 65,786%. Ook de derde plaats ging naar een ZZ-Zwaar combinatie, Geesje Raimond en Bacardi Mojito (v. Gremio II) reden een percentage van 63,571%.

Winst voor Maaike ten Hoor

In de tweede proef van de gecombineerde ZZ-Zwaar en Young Riders rubriek was het de enige Young Rider die de rubriek wist te winnen. Maaike ten Hoor stuurde Winder-Don (v. Don Primero) naar 64,779%. Tweede werden Geesje Raimond en Bacardi Mojito (v. Gremio II) reden een percentage van 62,857%.

 

Voor Maaike en Winder-Don was het vooral een oefenrondje om weer even Young Riders te rijden, dit als voorbereiding op de internationale wedstrijd in Aachen volgende week.

‘Beide proeven waren vrij constant, alleen het hele beeld kan nog een stuk beter en daar ben ik nu druk mee bezig met mijn instructrice Marjan van der Jagt. De proeven kunnen we wel, nu moet het geheel nog wat beter. Winder-Don is erg fijn en geconcentreerd tijdens het rijden, waardoor ik met hem in staat ben foutloze proeven te rijden. Ervaring en tijd zullen ervoor zorgen dat het beeld nog beter zal worden.’

‘Ontspanning erg belangrijk’

Ten Hoor zegt: ‘Ik les standaard een keer in de week bij Marjan, voor internationale wedstrijden soms een keer vaker. Ongeveer drie trainingen per week hou ik mij vooral bezig met het losmaken en elasticeren. Ik train in principe alleen maar de basis. De andere dagen rij ik proefgericht. Thuis hebben wij een wedstrijdbaan waar ik de proeven kan oefenen. Mijn moeder helpt me daar dan bij. Ik pas de trainingen van de paarden zo veel mogelijk aan op hoe ze voelen, dus een strakke planning heb ik niet.’

‘Als een paard wat strak aan voelt, dan ga ik meer trainingen op de lossigheid en oefen ik niet proefgericht. Ik vind het erg belangrijk om de paarden regelmatig te ontspannen, na concours hebben ze vrijwel altijd een dag vrij. We wonen naast het bos,  dus ik kan de paarden daar uitstappen, of een buitenrit maken.’

Voor Maaike is het haar eerste jaar bij de Young Riders, naast Winder-Don heeft zij twee andere paarden onder het zadel. Met Symfonie zal zij binnenkort aan start komen in de Prix St George en sinds korst heeft zij de beschikking gekregen over Zamara Sue. Ook met dit paard hoopt ze binnenkort in de ring te verschijnen om Young Riders te rijden.

Een en twee voor Mark van de Donk

De Prix St George proef werd gewonnen door Mark van de Donk met MCvS Casino Royale met 69,191%. Ook de tweede plaatst was voor Mark van de Donk, dit maal met Charmingmood (v. Winningmood) dit paard wist hij naar 67,647% te rijden.

Winst voor Rensche de Haan

Het Inter I werd gewonnen door Rensche de Haan en Callucci HR (v. Valdez) met 63,309%. Tweede werden Shanna Lust en Black Painted Texel (v. Painted Black) met 61,912%.

Jill Huijbregts een en twee

De Grand Prix en de Grand Prix U25 werd in handicap gereden. U25-amazone Jill Huijbregts wist de eerste en tweede plaats op haar naam te schrijven. Met Eventz Zamacho Z (v. Rousseau) reed ze naar 70%. Met haar jongere troef Eventz Enzos-Armani (v. Tuschinski) behaalde ze 68,397%.

Tekst: Dominique Marijnissen

 

Bron: Hoefslag (mag niet overgenomen worden)

Foto: DigiShots

 

Joyce Vegter, Figo
Joyce Vegter - Figo KNHS Indoorkampioenschappen 2017 © DigiShots

Op de tweede Pinksterdag werd er in Almelo een mooie wedstrijd gereden. Naast de Subtop waren er ook een groot aantal Z1, Z2 en ZZ-Licht combinaties aanwezig.

ZZ-Zwaar: dubbel winst voor Vegter

In proef 35 van het ZZ-Zwaar werden er heel wat mooie scores gereden. Joyce Vegter wist met Figo (v. Armani) naar de beste score te rijden, haar proef was goed voor 67,36%. Tweede werden Anna Venema en The Ritz R&B (v. Rohdiamant) met 65,07%. Derde werden Judith Ribbels en Galina (v. Bordeaux) 63.86%. De vierde plaats was voor Michelle Wyl die Enzo D (v. Sorento) naar 63,07% stuurde.

Ook in proef 36 was het Joyce Vegter die het oranje lint mee naar huis kwam, in deze proef stuurde ze Figo naar 64,57%. Tweede werden Michelle Wyl en Enzo D (v. Sorento) met 61%. Derde werd Dennis Schurink met Wonder Lady (v. Parcival) met 59,36%.

Contant beeld zorgt voor winst

Vegter legt uit: ‘Ik heb gister heel erg lekker gereden, Figo liep pas voor de 3e keer ZZ-Zwaar maar eigenlijk pakt hij alles heel simpel op. Vooral de eerste proef ging heel goed gister, in de tweede kregen we wat kleine slordigheden. Ik denk dat dat ook iets te maken had met de warmte. Figo en ik scoren vooral op het constante beeld, hij kan heel steady proeven lopen, heeft een goede draf en galop en zal me nooit laten zitten.’

 

Vorige week won de combinatie ook al een proef in Eext. ‘Figo is juist een paard wat een beetje wedstrijdritme nodig heeft. Niet omdat hij anders spanning heeft maar wel zodat hij een beetje weet wat er van hem verwacht wordt in de proef. Hij is nooit kijkerig op concoursen, dat is erg fijn. Ik heb hem als veulen gekocht dus ik ken hem door en door. Ik train met Figo bij Joyce Heutink.’

‘Op naar de Lichte Tour’

Figo heeft al behoorlijk wat titels op zijn naam staan, de combinatie werd al zes keer kringkampioen, zes keer Overijssels kampioen en Nederlands Kampioen.

’Aan het eind van het buitenseizoen wil ik graag Lichte Tour met hem rijden. Ik vind hem nog jong genoeg dus hij krijg alle tijd. Ik wil graag dat hij plezier in het werk blijft houden. Uiteindelijk hoop ik. Een keer Grand Prix te kunnen starten maar dat is echt voor de langere termijn.’ verteld Joyce

Grote groep Z1 combinaties

De Z1 was veruit de grootste groep van de dag. Milou Ekkel nam in proef 23 de eerste plaats in beslag. Haar proef met Uvonia (v. Olivi), was goed voor een percentage van 66,52%. Tweede werd Sanne de Jong met Galantos DJ (v. Belissimo M) met een percentage van 65%. Derde werd Rom Vermunt met Haciendo (v. Bretton Woods) met 64,41%.

In proef 24 waren de rollen omgedraaid; Sanne de Jong en Galantos DJ (v. Belissimo M) reden in deze proef naar de eerste plaats met 66,32%. Milou Ekkel en Uvonia (v. Olivi) werden hier tweede met 65,15%. Derde werd Annabel Rootveld met Pepper die ook een percentage van 65,15% reden.

Z2: Karadag, Nijen, de Bruijn

In de eerste proef van de Z2 rubriek was de winst voor Shanaya Karadag die met Amaretto (v. Jazz) naar een percentage van 67,35% wist te rijden. Tweede werd Marleen Aarnink-de Jong met No Doubt (v. Lordanos) met 62,79%. Derde werd Jennifer Nijen Twilhaar-Bakker met Futurisme M (v. Apache) met 61,91%.

In de tweede proef wist Jennifer Nijen Twilhaar-Bakker er een schepje bovenop te doen. In deze proef stuurde ze Futurisme M (v. Apache) naar 65,29%. Tweede werd  Shanaya Karadag met Amaretto (v. Jazz) met 64,71%. De derde plaats was voor Rom Vermunt en Well Done (v. Wup) met 64,26%.

ZZ-Licht: De Bruijn en Vermunt

Maud de Bruijn en Don-Tango B (v. Contango) mochten in proef 33 het oranje lint mee naar huis nemen, hun proef werd beloond met een percentage van 64,57%. Tweede werden Michelle Kamphuis-Jurgens met Action 5 (v. Olivi) met 61,14%.

 

Rom Vermunt had, verdeeld over het Z1, Z2 en het ZZ-Licht, maar liefst vijf paarden meegenomen naar Almelo. Hij bewaarde de beste voor het laatst en schoorde met Ghio (v. Furst Romancier) precies 69%. Tweede werden Maud de Bruijn en Don-Tango B (v. Contango) met 66,86%.

Gabrielle Rensink los in PSG

In de Prix St. Georges-proef was het Gabrielle Rensink die ruimschoots de leiding nam, zij stuurde Edson (v. Winningmood) naar 70,15% en wist zich hiermee 4% los te rijden van de nummer twee. Mieke Naberink en Chesspoint (v. Westpoint) reden een score van 66,84% en waren daarmee goed voor de tweede plaats. Derde werd Frank Hosmar met Alphaville N.O.P. (v. Sandreo) met 66,69%. Vierde werd Romy Vreugdenhil met Patrick met 62,57%. Vijfde werd Ashley Langevoort en Dance Royal (v. Wynton) met 61,10%.

Inter I voor Mieke Naberink

In de gecombineerde Inter I & Inter II rubriek was het Lichte Tour amazone Mieke Naberink die met Chesspoint (v. Westpoint) het oranje lint mee naar huis mocht nemen, de combinatie reed een percentage van 65,66%. Tweede werd Frank Hosmar met Alphaville N.O.P. (v. Sandreo) met 62,57%.

Tekst: Dominique Marijnissen

 

Bron: Hoefslag (mag niet overgenomen worden)

Foto: DigiShots

0 3604
Donna Gracia, Suzanne van de Ven
Suzanne van de Ven - Donna Gracia CHIO Rotterdam 2012 © DigiShots

Grand Prix-amazone Stéphanie Beek-Peters moest begin deze maand afscheid nemen van haar ex-topper Jeff. Helaas heeft ze nu ook haar Donna Gracia (v. Donnerschlag) moeten laten gaan.

‘Stevig moeten bijvoeren’

Beek-Peters vertelde aan Hoefslag dat ze niet verwacht had dat Jeff eerder zou overlijden. ‘Jeff zag er heel erg goed uit, zeker voor een 23-jarig ex-topsportpaard. Donna Gracia ziet er echt uit als een oud paard. Ik heb haar deze winter stevig moeten bijvoeren, en heb regelmatig gedacht dat ik voor haar binnenkort een moeilijke beslissing zou moeten maken’

Goud op EK junioren 2012

Donna Gracia heeft een prachtige sportieve carrière gehad. Tot 2008 kwam ze onder Beek-Peters uit op internationaal Grand Prix-niveau.

Aan het eind van haar sportieve carrière maakte ze in 2012 onder amazone Suzanne van de Ven deel uit van het juniorenteam dressuur, dat op het EK in Bern goud won in de landenwedstrijd. Daar scoorden ze 71,97%, wat ervoor zorgde dat Nederland van de tweede naar de eerste plaats steeg. In de individuele proef reden van de Ven en Donna Gracia naar een vijfde plaats.

Bron: Hoefslag (mag niet overgenomen worden)

Foto: DigiShots

Andrea Villaverde, Cartier
Andrea Villaverde en Cartier (foto: DigiShots)

In het lentezonnetje werd afgelopen zondag een subtopwedstrijd verreden in Heerjansdam. De hoogste dagscore was voor Milou Dees, die met haar Francesco (v. Florencio) 72,28% scoorde bij de Junioren. In de gecombineerde Prix St. George en Inter I rubriek ging de overwinning naar Andrea Villaverde en de Don Frederico-nakomeling Cartier.

‘Safe paard’

 Villaverde vertelt vol lof over haar getalenteerde merrie: ‘Cartier is een heel safe paard en ik heb voor mijn gevoel super safe en fijn gereden. We hebben de laatste tijd naar wat meer expressie toegewerkt, en dat miste in de proef een beetje voor mijn gevoel. Ik zat er net tien minuten te lang op, en daardoor raakten we in de proef die expressie een beetje kwijt. Dat drukte de score wat, maar het was een foutloze proef die er voor het beeld goed uit zag. Op de protocol stond dat het er mooi uit zag en het paard netjes werd voorgesteld; dat is fijn want dat vind ik belangrijk en zo voelde het ook.’

‘Once in a lifetime horse’

 De amazone heeft Cartier als driejarige al op stal gekregen, en zelf opgeleid. ‘Cartier staat me heel nauw aan het hart, ik heb een bijzondere band met dat paard en ze is echt mijn once in a lifetime horse. Dat ik haar al zo lang rijd en we een hele goede klik hebben, maakt haar echt een bijzonder paard. In de ring gaan de oortjes naar voren en wil ze het iedere keer weer voor me doen, dat is haar sterke kant.’

‘Hogere werk’

 ‘In de training zijn we al een beetje bezig met het hogere werk, ik hoop dat we in de toekomst die stap kunnen maken. Dit pakt goed uit en door het moeilijke werk wordt de Lichte Tour ook steeds beter. Ik train bij Mischa Koot en de Spaanse ruiter Borja Carrascosa, die in Duitsland gevestigd is. Mischa komt aan huis en naar Borja ga ik één, of soms twee keer in de maand toe; in combinatie met het werk thuis is dat toch wat minder makkelijk te plannen. Ik heb met beide trainers een goede band en de samenwerking gaat erg goed.’

‘Lekker druk’

 In 2016 viel Villaverde van een jong paard en daarbij brak ze haar rug. ‘Ik heb zelf even op moeten knappen, en daardoor nu ook iets minder paarden op stal. Het gaat nu allemaal echt weer de goede kant op. Na mijn val heb ik de focus op het lesgeven gezet en dat vind ik heel leuk om te doen. Een goed nieuw paard op stal zou fijn zijn, maar ik ben blij met hoe het nu gaat en dat ik fysiek goed ben. Ik heb een fijne klantenkring en mijn paarden doen het super. Ik heb het lekker druk, en iedere dag met die paarden omgaan is al een feest op zich!’

ZZ-Zwaar: Hoogenraad en Kok

 In de eerste proef van het ZZ-Zwaar lagen de scores in de top drie erg dicht bij elkaar. De proef werd gewonnen door Nelleke Hoogenraad en Farulana-S (v. Sorento) met 62,36%. Tweede (62,07%) werd Maike Wiebelitz met Empire (v. Wynton). Jet van ’t Zelfden volgde met Same Stables Denver (v. Jazz) op een derde plaats, zij behaalde dezelfde score als Wiebelitz.

In de tweede proef gingen Danielle Kok en Dreamgirl P (v. Spielberg) aan de leiding met 65,93%. Annemarie van Dis – Punt werd tweede (65,79%) met Ajinja A.s. (v. Samba Hit). Derde (63,71%) was Joyce Komejan met Griendheuvel’s Exxon (v. Oscar).

Lichte Tour

 Villaverde won de Lichte Tour met 66,40%. Larissa van Craaikamp werd tweede (64,41%) met Elvira Oase (v. Sir Oldenburg). Beste Inter I amazone was Jeske Bouwman, zij eindigde met Enterprice T.C. (v. Ampère) op een derde plek (64,12%).

Zware Tour: Kruiniger en Van der Vlist

 De gecombineerde Inter A, B en II rubriek werd gewonnen door Charlotte Kruiniger en Majestic Utility (v. Jazz) met een score van 67,79%. De tweede (65,29%) prijs was voor Marijke van Giesen met Hexagon’s Furious (v. Rubiquil).

De Grand Prix en Grand Prix U25 werden in handicap verreden. Maxime van der Vlist ging in deze rubriek ruim aan kop met 70,58%; zij zadelde haar Bailey (v. Negro).

Tekst: Milou van Engeland

Saskia Poel, Hero-K
Saskia Poel en Hero-K, op het CDI Ranshofen 2018

Saskia Poel won afgelopen weekend op het CDI in het Oostenrijkse Ranshofen zowel de rubriek voor zesjarigen als de finale voor de zesjarigen met haar Hero-K (v. Charmeur). ‘Hij voelde zich helemaal thuis!’

‘Stukje verder rijden’

De zesjarige AES-goedgekeurde hengst Hero-K maakte in Ranshofen zijn internationale debuut. In de preliminaire proef scoorde hij 8,38 punten (8,5 voor draf en galop en 8,8 voor stap). In de finale won Hero-K met 80,20%.

Saskia Poel vertelt: ‘Ik had ons eigenlijk opgegeven voor een jongepaardenrubriek op het CDI in Compiègne, maar die werd helaas geannuleerd. Afgelopen weekend werd ook het CDI in Ranshofen georganiseerd, dus dacht ik dat we het daar dan maar moesten proberen. Het was een stukje verder rijden, maar dat vond ik niet erg.’

‘Alsof ie thuis was’

‘Hero is de laatste tijd heel goed in vorm, dus ik had wel gehoopt dat hij het goed zou gaan doen. Het is natuurlijk altijd afwachten hoe je paard na zo’n reis is, en hoe hij het daar voor het eerst op een vreemde stal doet. Maar Hero heeft het allemaal heel goed gedaan, volgens mij vond hij het heel erg leuk! Ik merkte helemaal geen spanning bij hem, ook niet tijdens de proeven. We hebben de baan een keertje verkend, en hij liep er meteen rond alsof ie thuis was.’

‘Mooie bevestiging’

‘De punten bevestigen voor mij inderdaad wat volgens mij zijn sterktes zijn. Hij heeft drie hele goede gangen, maar naar mijn idee is zijn galop zijn allerbeste gang. Die is voor mij ook het makkelijkste. Ik had ook meegedaan aan de WK-selecties, maar daar werden we na de tweede ronde niet verder geselecteerd. Onze prestatie in Ranshofen is voor mij wel een goede bevestiging dat hij het internationaal goed kan doen.’

‘Volgend jaar ZZ Zwaar’

‘Hero is een heel lief paard, hij werkt altijd mee en het is iedere dag weer een plezier om met hem te kunnen werken. Hij is ook heel grappig: hij kan bijvoorbeeld uren met een bal spelen in de paddock. Het is net Ronaldo, hij is gewoon heel handig met die bal. Ik rij hem intussen al twee jaar. Hij kwam zadelmak bij mij, en ik leid hem sindsdien op. Dit jaar hoop ik dat we nog wat internationale jonge dressuurpaardenwedstrijden kunnen rijden. En dan starten we volgend jaar in het ZZ Zwaar.’

‘Veelbelovende jonkies’

‘Naast Hero ben ik nog bezig met een aantal andere paarden, maar dat zijn allemaal nog echte jonkies. Ik heb volgens mij wel een paar veelbelovende paarden staan. Eentje hebben we zelf gefokt, die werd twee jaar geleden in Ermelo nog kampioensveulen, en met hem hopen we volgend jaar naar de hengstenkeuring te gaan.’

Bron: Hoefslag (mag niet overgenomen worden)

Foto: archief Saskia Poel

 

HAYTECH is een 24/7 draadloos controlesysteem om broeibrand en voederwaarde verlies te voorkomen. Door de registratie zijn de balen met abnormale temperaturen eenvoudig te traceren

Het prijswinnende HAYTECH systeem is een robuuste en kosteneffectieve oplossing dat in staat is om honderden hooibalen gelijktijdig te controleren.

Het systeem is zeer gebruikersvriendelijk: plaats eenvoudig de sensoren in de hooibalen en controleer, op elk moment, de temperatuurstatus op uw telefoon of computer. Zodra de temperatuur zich in een gevarenzone bevindt, ontvangt u automatisch een waarschuwingsmelding per SMS. Met het HAYTECH systeem hoeft u zich over één ding minder zorgen te maken.

Voor de prijs van een normale handthermometer heeft u ook een set duurzame en draadloze HAYTECH sensoren die 24/7 uw bedrijf bewaken. De sensoren hebben een onderhoudsvrije levensduur van 5 jaar die daarna verlengd kan worden door het vervangen van de batterij.

Koop HAYTECH online.

0 1482
Febe van Zwambagt, Las Vegas
Febe van Zwambagt - FS Las Vegas CDIP Compiegne 2018 © DigiShots

Amazone Febe van Zwambagt kan tevreden terugblikken op het voorbije weekend: op het CDI in Compiègne won ze met haar elfjarige FS Las Vegas (v. Lord Loxley) elke proef waaraan ze deelnam. Van Zwambagt won vrijdag de landenproef voor Young Riders met 71,225%, en een dag later ook de individuele proef met 72,11%. In de afsluitende kür eindigde ze opnieuw op het hoogste trapje met een knappe score van 75,758%.

‘Helemaal niet verwacht’

‘Drie proeven winnen is natuurlijk super, dat had ik helemaal niet verwacht! Ik ben een poosje niet meer op wedstrijd geweest, puur om even goed door te kunnen trainen. Het was de eerste wedstrijd na onze pauze. Het was wel de bedoeling om eerst nog ergens anders te starten, maar dat is niet gelukt. Opnieuw de ring ingaan na een poosje, dat voelt voor jezelf wel even anders. De eerste dag had ik nog niet helemaal het goede gevoel, maar vanaf de tweede dag ging het wel weer fijn.’

Febe van Zwambagt, Las Vegas
Febe van Zwambagt – FS Las Vegas
CDIP Compiegne 2018
© DigiShots

‘Goed acclimatiseren’

‘We zijn wel wat vroeger naar daar vertrokken, om goed te kunnen acclimatiseren. Vijf uur rijden voor een internationale wedstrijd valt ook best mee. Woensdag waren we er dus al, en Vegas heeft de baan dus een paar keer kunnen zien voor ie aan de slag moest.’

‘Diederik erg betrokken’

‘Sinds kort ben ik in dienst bij Stal van Silfhout en train ik bij Diederik. Hij is ook heel fanatiek betrokken bij ons. Dat is natuurlijk heel fijn. Op de eerste wedstrijddag heeft hij mij kunnen helpen met losrijden. Zaterdag en zondag moest hij zelf op ongeveer hetzelfde tijdstip rijden. Maar hij heeft ervoor gezorgd dat hij me na zijn eigen wedstrijd toch nog tien minuutjes kon helpen. Op de laatste dag heeft ie volgens mij wél gerend om me nog tien minuutjes te kunnen helpen. Zo’n trainer is natuurlijk fantastisch.’

‘Las Vegas kon niet beter zijn’

‘Las Vegas kon niet beter zijn dan ie dit weekend was, hij was erg constant. Vijf jaar geleden reed ik mijn eerste internationale juniorenwedstrijd, ook in Compiègne. Het is super om te zien dat hij enorm vooruitgegaan is. Ik vond vooral onze kür vrij foutloos, hoewel er ook dingetjes inzaten die wel beter konden. We missen natuurlijk nog wat wedstrijdritme. En je kan altijd zeuren over bepaalde dingetjes, maar winnen is winnen.’

Febe van Zwambagt, Las Vegas
Febe van Zwambagt – FS Las Vegas
CDIP Compiegne 2018
© DigiShots

‘Selectie EK’

‘Over anderhalve week rij ik de selectie voor het Europees Kampioenschap. En daarna staat er nog wel een en ander op de planning, maar dat kan ik zo niet uit mijn hoofd zeggen. Ik ben er niet zo goed in om op lange termijn te plannen!’

Bron: Hoefslag (mag niet overgenomen worden)

Foto’s: DigiShots

 

ruiterhouding

Doorzitten en nog kunnen lachen ook? Een godswonder. Misschien weggelegd voor Edward, maar zeker niet voor jou. Toch? Well, I’ve got news. Het lijkt net zo lang moeilijk totdat het makkelijk wordt. Vergeet niet, in iedere ruiter zit een beetje Edward. Oké, soms is het zoeken. Jouw stukje Edward is even kwijt. Maar bespaar je alvast de moeite. Kilometers oefenen zonder beugels helpen je niet verder.

Nonsens met een zinnige oorsprong

In mijn praktijk komt het veel voor. Nonsens met een zinnige oorsprong. Ik noem een voorbeeld. In de lang verwachte eerste rijles riepen ze het al: “Druk je hielen uit!” Met rode wangen van inspanning en opwinding deden we ons best. Die hielen moesten en zouden omlaag. De beugels ook, wat zeg ik, je hele gewicht kwam er aan te pas. Mijn bescheiden mening? Die is kort. Stop er mee!

De voorbenen van je paard kunnen geen kant op bij overmatige beugeldruk. Een ideaal ingrediënt voor taktfouten. En trouwens, het been van de ruiter gaat ook op slot. Verend vermogen van de enkel/knie/heup-lijn? Dat gaat hop, het putje in. Die fijne zit is inderdaad een te hoog gegrepen godswonder als je je hielen uitdrukt.

Tot zover de nonsens. Nu de zinnige oorsprong. Je hielen zijn inderdaad een sleutel naar een goede zit. Alleen draait het om iets veel subtielers, namelijk het verleggen van je zwaartepunt. En leg dat maar eens uit.

Eigenlijk is het heel simpel. Niet dat gehang op je voorvoet! Verleg je zwaartepunt voor de grap eens naar je hielen en voel wat het doet.  Niet alleen in je voeten, maar in heel je lichaam. Voor de luie lezer verklap ik het effect. Hangen op de voorvoet betekent niets anders dan wiebelen en compenseren. Rusten in je hielen geeft steun en balans. Een goede begin van een ruiterhouding.

Veerkracht

En zo zijn er meer oneliners waar iedereen mee worstelt. “Recht zitten”, doet het ook zo goed. We overstrekken onze rug en trekken hem hol. Dus, je wervelkolom wordt korter en niet langer! Denk even na over de gevolgen hiervan.  Geen lengte, dus geen vering en daarom geen goede zit. Duidelijk verhaal, toch? Hoe dan wél, is nu de terechte vraag.

Een wervelkom langer (‘rechter’ in de volksmond) maken, is een kwestie van tweerichtingsverkeer. Je kruin gaat omhoog en je staart naar beneden. Dat laatste vergeten we vaak. En dat is nou net de sleutel naar echte lengte en veerkracht. Stuiteren of doorzitten? Dit kan het verschil maken.

De holistische ruiter

Nog iets anders. Je lichaam is één geheel. Je kan je lichaam nu eenmaal niet in losse stukken besturen. Armpje hier, beentje daar, buik in de plooi en hoppa. Hey, was het maar zo simpel. Je bent geen Transformer! Ploeterende ruiters bewijzen de complexiteit van ons lichaam. Wat je links verandert, heeft rechts effect en andersom. Dat is een holistisch ruiterbeeld. Realistisch kan je het ook noemen. Frustratiezone (lees: klapperbenen,wiebelehanden etc) in beeld? Verandering van mindset kan leiden tot de oplossing. Vaak ligt de oorzaak van een houdingsprobleem ergens anders dan op de plaats delict.

Blijven je benen maar klapperen? Goede kans dat je onderrug de boosdoener is. Die eeuwig terugwerkende binnenhand? Check je binnenheup een keer op blokkades. Gespannen heupen? Zorg dan dat je kaken ontspannen zijn. En zo kan ik voorbeelden blíjven geven. De puzzel is nooit gelegd. En dan heb ik het nog niet eens over de wisselwerking met je paard. Volgende blog misschien. Maar eerst schaffen we de oneliners over je houding af. Als tien keer gillen “handen laag” niet helpt, dan ga je vanaf nu op zoek naar een dieper liggende oorzaak. Knoop het in je oren. Er bestaat geen mechanische besturing! We zijn geen robots, thank God no.

Hier nog een afsluitende tip en voor het gemak blijf ik even bij dit voorbeeld. Zoek alsjeblieft een instructeur die verder komt dan het herhaalde brullen van “Handen laag!”. Bedenk even, houding en zit is een specialisme.

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van www.Ruiterpilates.nl, start haar Haflinger ZZzwaar en loopt verwonderd rond in de paardenwereld.

Foto: Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,340FansLike
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer