Top nieuws

Rien van der Schaft
Rien van der Schaft KNHS Indoorkampioenschappen 2017 © DigiShots

Rien van der Schaft gaat tot en met het EK Dressuur, in augustus in Rotterdam, de Finse dressuurruiters begeleiden. “Na het EK gaan we kijken of het wellicht een lange-termijn-verbintenis wordt,” vertelt de kersverse bondscoach.

“Ik werd benaderd door een tweetal landen,” vertelt Van der Schaft. “Met de Finse ruiters ben ik om tafel gegaan en hebben we het onder meer over de doelstellingen gehad. Als je dan naar de mensen en naar de paarden kijkt, was de conclusie: dat gaan we proberen.”

Grand Prix ruiters

Volgens de nieuwe Finse bondscoach zitten de Finse Grand Prix ruiters verspreid over West Europa. “Duitsland, Luxenburg en Denemarken zijn niet bepaald de andere kant van de wereld. We komen voor het EK nog wel een keer met alle ruiters bij elkaar. Ik ben elke week wel ergens in het buitenland. Dat varieert van een dag als ik bijvoorbeeld naar Parijs ga tot een dag of drie als het verder is. Dat doe ik al twintig jaar zo.”

Goede combinaties

Volgens Van der Schaft is Finland qua dressuur geen wereldtop, maar zitten er ‘best een aantal goede combinaties’ tussen. “Goede ruiters èn goede paarden. We gaan het zo goed mogelijk doen en zo goed mogelijk samenwerken. Ik heb er zin in om aan de slag te gaan. Het is erg druk, maar zolang je met een fijn open contact met respect met elkaar omgaat, maakt het me niks uit, al moet ik dag en nacht werken.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

 

jumping amsterdam bart Veeze -Imagine subli cup

Bart Veeze en Imagine (v  Dream Boy) verschijnen vanavond tijdens Jumping Amsterdam niet aan de start van de finale van de Subli Cup. “Imagine kwam vanmorgen op drie benen uit haar stal ,” vertelt Bart Veeze. “Toen heb ik wel even moeten janken.”

In plaats van Veeze komt Dinja van Liere met Independent Little Me (v Uno don Diego) voor de finale bij de 5-jarige dressuurpaarden naar de hoofdstad.

In het verband

Veeze concludeerde direct op donderdagochtend dat het om een hoefzweer rechtsvoor moest gaan en riep de hoefsmid erbij.  “Die kon het mooi los snijden en nu staat ze in het verband. Ik hoop dat ze met een paar dagen weer aan het werk kan.”

Veeze schreef vorig jaar met Imagine de finale bij de 4-jarige paarden op zijn naam en had in de tussenstand van deze editie van de Subli Cup een flinke voorsprong op de nummer twee, Quinty Vossers met Inferno.

“Imagine was in topvorm, dus dit is echt de verkeerde tijd en de verkeerde dag.  Ik heb deze week gewoon lekker getraind en gisteren was ze ook nog goed. We hebben de halve finale gewonnen en stonden er heel goed voor. Ik kan er nu redelijk over praten, maar ik had alles klaar en we waren in vorm. Je doet er niks aan.”

Sterrenparade

Volgende week doet de combinatie tijdens de KWPN Stallion Show in Den Bosch mee aan de ‘sterrenparade’. Of dat nog door kan gaan, is onzeker. “Ik hoop dat ik haar daar kan laten zien.”

Eind april beginnen de WK-selecties. “Als voorbereiding daarop zou ik graag nog een concours in het Z willen starten.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

0 1129
Cynthia danvers en Annemieke van straaten oostvaardersplassen

Annemieke van Straaten was er woensdag bij toen twintig konikpaarden uit het Oostvaardersveld in Lelystad verhuisden naar naar Texel. “Ik ben heel blij en ga met een gerust hart naar huis,” vertelt ze voor de camera van Hart van Nederland.

“Dit is waar we zo hard voor bezig zijn geweest,” reageert Van Straaten. “Van de hel in de hemel komen ze hier.”

Kapot van de honger

“Aan het einde van de winter vorig jaar troffen we in de Oostvaardersplassen een kudde paarden aan die kapot stonden te gaan van de honger. Hartverscheurend om te zien.”

Inmiddels is na talloze protestacties, procedures en het maken van rapporten besloten dat een deel van de Koniks in de Oostvaardersplassen moet verhuizen. Volgens boswachter Erik van der Spek krijgen de twintig paarden op Texel 250 hectare grond ter beschikking. “Door omstandigheden staan hier nu geen grazers,” vertel hij. “Van onze collega’s van het Oostvaardersveld kregen wij te horen dat ze voor een aantal dieren nog geen bestemming hadden.”

Slufter

De dieren werden losgelaten op de Slufter, een door duinen omsloten strandvlakte waar ze goed kunnen grazen. Het gebied is omheind met een afrastering.

De konikpaarden zijn voor hun vrijlating allemaal nog nagekeken door een dierenarts.

Vorige week werden er al 40 konikpaarden naar het Lauwersmeer in Groningen vervoerd.

Niet verkopen

Eerder deze maand kreeg de Stichting Cynthia en Annemieke, die de belangen van de grote grazers in de Oostvaardersplassen behartigt, te horen dat Staatsbosbeheer geen konikpaarden verkoopt. De stichting wilde alle 90 paarden kopen uit het Oostvaardersveld, naast de Oostvaardersplassen.

“Het is gelukt om bij Staatsbosbeheer nieuwe geschikte plekken te vinden waar de paarden terecht kunnen,” aldus van Staatsbosbeheer-woordvoerder Marcel van Dun.

Bron: Hart van Nederland / Hoefslag

Foto: Stichting Cynthia en Annemieke

Het transport met de paarden werd door actievoerders gevolgd om er zeker van te zijn dat de dieren naar Texel werden gebracht.

Geplaatst door Hart van Nederland op Woensdag 23 januari 2019

dressuur algemeen subtop

Vorige week had ik een vriendin aan de lijn. ‘Ik baal als een stekker. Ben je de hele week druk aan ’t werk en verheug je je op je wedstrijd op je vrije dag. Krijg je allemaal zessen zonder enig commentaar. Dat was dan je weekend.’ Ik voelde met haar mee.

Ik weet, als een proef uit allemaal zessen bestaat, is de regel voor de jury: er is niks echt verkeerd en ook niks echt heel goed, dus er valt weinig over te zeggen en het hoeft officieel niet. Tenminste zo is dat hier in Engeland en naar ik aanneem ook in Nederland.

Maar toch, het blijft knagen: het afhankelijk zijn van het humeur of de smaak van een jurylid. Het afhankelijk zijn van het humeur van de overige deelnemers. Het je soms best eenzaam voelen.

Vreemde eend in de bijt

Toen ik na een aantal jaren geen wedstrijden te hebben gereden, begin jaren negentig voor het eerst aan een wedstrijd in Engeland deelnam, miste ik zo de sfeer van de Landelijke Rijvereniging. Alles was hier gescheiden. Alleen op de samengestelde wedstrijden zag je naast de dressuurbanen ook een springparcours.

En er was op de dressuurwedstrijden geen saamhorigheidsgevoel. Een vreemde eend in de bijt, zo voelde ik me.

Dat was ik natuurlijk ook. Ik gaf al wel een tijdje les op een van de ponyclubs, maar kende weinig actieve wedstrijdruiters.

Die dag won ik beide L-proeven, maar er was niemand om me te feliciteren. Bij het secretariaat haalde ik beide puntenlijsten op, met de linten eraan vastgeniet, en vertrok.

Nederlandse wedstrijdcircuit

Door de jaren heen, op mijn reis naar de Prix St. Georges, wende ik eraan dat er in Groot Brittannië nou niet echt een collegiale sfeer hing op de wedstrijden. Ik leek altijd degene die contact maakte, hulp aanbood waar nodig, met misschien een gepast grapje tegen een wat gestreste deelnemer om de druk een beetje van de ketel te halen.

Oke, als je drie of vier uur in de vrachtwagen moet zitten voor een wedstrijd, dan is de kans groot dat weinig ruiters elkaar kennen. Nederland is zo’n stuk kleiner en het hele wedstrijdcircuit zoveel bereikbaarder.

Individualistisch

Toch, en dan hoor ik weer mijn vriendin vertellen, denk ik dat ook hippisch Nederland een verandering heeft doorgemaakt. Inmiddels zijn ook hier spring- en dressuurwedstrijden vaak gescheiden en is de sfeer individualistischer. Men heeft minder interesse in elkaar.

Mijn vriendin vertelde het trieste verhaal dat zij op een landelijke wedstrijd aan het eind van de dag nog haar proef moest rijden, terwijl bijna iedereen was vertrokken. Sterker; de organisatie was verderop begonnen de banen af te breken. Ik kon me goed voorstellen wat een anticlimax dat geweest moet zijn.
Vroeger was het verplichte wachten op de parade, en ook het rijden ervan, niet altijd even leuk. Toch had het wat. We waren een groep, we keken naar elkaar, hielpen elkaar en leefden met elkaar mee.

Gezonde zenuwen

Ik heb me in de dressuurring altijd op m’n gemak gevoeld. Ik bereidde me goed voor en kon er ook uitstekend mee leven als er eens een dag tussen zat waarop het wat minder ging. Gek genoeg hielp juist die instelling om vrijwel altijd met een paar winstpunten en een plaatsing terug naar stal te rijden.

liz barclay blog

Ik ben gezegend met, wat ik noem, gezonde zenuwen. Ze hielpen me om met een dosis zelfvertrouwen door de moeilijke momenten gedurende een proef heen te rijden zonder emotioneel aan diggelen te gaan. Wat onmiddellijk een geruststellend effect had op mijn paarden.

Strak harnas

Niet iedereen heeft het geluk ‘gezonde zenuwen’ te hebben. Of het aangeboren is, of te maken heeft met zelfdiscipline, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat wat ik in de dressuurring wel kon, me op school helemaal niet lukte. Faalangst is een verschrikkelijk ding. Iets dat sommige ruiters juist in de wedstrijdring in de houtgreep krijgt, waardoor ze nog niet de helft voor elkaar krijgen wat ze thuis met gemak uit hun mouw schudden. En als ze eenmaal in die spiraal zitten, komen ze er maar met moeite uit.

Niet iedereen kan zich een sportpsycholoog veroorloven en voor sommigen blijft de wedstrijdsport zo’n strak harnas dat de negatieve ervaringen zich blijven opstapelen. Met als gevolg een paard dat de wedstrijdring ook al heel snel als iets negatiefs begint te ervaren.

Kritische blikken

Petje af voor degenen die zich hier doorheen weten te worstelen. Ik heb het met een aantal van mijn pupillen van dichtbij meegemaakt en ze gedurende dat proces kunnen bijstaan. Iedere keer dacht ik: Waarom nou juist als je ziet dat bij iemand de zenuwen door de keel gieren, zijn er al die kritische blikken aan de kant? Waarom die nare opmerking over dat ‘ongehoorzame’ paard? Net toen die ruiter langskwam en het kon horen?

Dan denk ik toch weer terug aan mijn jonge jaren in de Achterhoek. Wat hadden we een lol. Je kunt je hele familie aan de kant hebben staan, maar pas als je door je eigen soort gewaardeerd, geaccepteerd en geholpen voelt; op dat moment kun je zoveel meer…

We All Ride

Een tijdje geleden las ik over de nieuwe ontwikkeling om thuis je proef te kunnen rijden voor een online jurylid. We All Ride, een idee van Rens Plandsoen en Renee de Graaf. Dat bestaat in Engeland al wat langer en vanwege de lange afstanden is het hier een geweldige oplossing.

Naast heel wat enthousiaste reacties kwam er ook kritiek. Social media was weer een beetje kort door de bocht, het was niet eerlijk of niks waard. Want als je je paard niet kunt laden of het wedstrijdelement niet aankan, wat is het dan eigenlijk?

Ik ben het er niet mee eens, ik vind het een super idee. Het past in deze tijd waarin door de digitale ontwikkeling zo heel veel meer mogelijk is geworden. Het is een geweldig alternatief voor ruiters die wel door een officieel jurylid beoordeeld willen worden. Om te zien of ze op de goeie weg zitten, maar, om wat voor reden dan ook, niet naar een wedstrijd kunnen of willen.

Minder paardenleed

We All Ride kan worden gebruikt als een overbruggingsperiode voor de onzekere ruiter. Of het kan een optie zijn voor ruiters die zich op wedstrijden doodgewoon niet in in hun element voelen. Daarmee kan een hoop paardenleed worden voorkomen. Dat vind ik zelf nog het mooiste.

En het zou, als we door gaan zetten met ons gevecht tegen de opwarming van de aarde, ook nog wel eens de enige manier kunnen worden. Als er zodirect er geen druppel diesel meer verkrijgbaar is om in de tank van onze vrachtwagens te gooien. Een millieuvriendelijk vrachtwagentje op groene elektriciteit lijkt me nog erg ver van ons bed.

Liz Barclay

0 2216
Rien van der Schaft
Chere Burger - Adelprag Anders 451 Alltech FEI World Equestrian Games™ 2014 - Normandy, France. © DigiShots

Rien van der Schaft gaf op de Friese hengstenkeuring een clinic en een lezing, waarin zijn mening over Friese paarden in de dressuursport naar voren kwam.

‘Steeds meer dressuurtalent’

‘De eerste Fries die ik in de hoogste klasse van de dressuur zag lopen was een echte eyecatcher. Dat was in Johannesburg toentertijd, waar ik veel heb getraind,’ vertelt van der Schaft. ‘Ik zag toen de hengst Anders 451 (v. Adel 357) onder het zadel van Chere Burger. Zij namen deel aan de Wereldruiterspelen van 2014 in Caen. Dat paard had zoveel talent, dat was echt heel bijzonder om te zien. Ik denk dat Anders 451 voor mij de eyeopener is geweest: inmiddels zie ik steeds meer Friese paarden met veel talent voor de dressuursport.’

‘Galop wordt steeds beter’

Van der Schaft is van mening dat de zwakke plek van het Friese paard niet in het gebruik van het achterbeen zit, maar dat het de verbinding van de achterhand is. Volgens hem zijn Friezen soms te week in de lendenen en rug, waardoor ze onvoldoende gedragen kunnen bewegen. ‘Ik zie steeds meer Friese dressuurpaarden waar dit probleem veel minder aanwezig is. De galop van de paarden wordt steeds beter, misschien heeft het daar mee te maken. In de galop moeten de lendenen natuurlijk soepel kunnen scharnieren tussen achter- en middenhand.’

 

Bron: Phryso

Foto: Digishots

Gullit HBC
Monique van den Broek - Gullit HBC

Vanaf maart staat Gullit HBC (v. Cantos) ter dekking bij Lauw van Vliet. Deze opvallend verervende en springende hengst is uitgebracht op internationaal 1.40m niveau met Monique van den Broek.

Op de eerste bezichtiging maakte Gullit HBC een goede indruk met zijn eerste jaargang, hoewel hij beperkt ingezet werd voor de fokkerij. Hij bracht slechts 40 nakomelingen voort, waarvan er drie worden beoordeeld tijdens de tweede bezichtiging.

Van 1 maart tot juni

‘Monique rijdt hem vanaf 4-jarige leeftijd,’ laat Henk van den Broek weten. ‘Afgelopen zomer bleef Gullit voor het eerst een het gehele jaar bij ons, met het oog op de sport gericht. In het verleden ging de hengst in de zomer periode terug naar Boyl. Omdat zijn nakomelingen het heel goed lijken te gaan doen, is er in overleg met HBC Stal besloten om Gullit dit jaar een aantal maanden ter dekking te zetten bij Lauw van Vliet. Hij zal van 1 maart tot juni beschikbaar zijn voor de fokkerij.’

KWPN Stallion Show

Tijdens de KWPN Stallion Show doet Gullit HBC mee aan de 1.40m VHO Trofee en in februari staan er nog internationale wedstrijden op de planning. Slechts twee weken geleden debuteerde Gullit HBC onder van den Broek in het 1.40m in Opglabbeek. ‘Bij Lauw wordt hij straks rustig doorgetraind en daarna gaat hij zijn sportcarrière weer vervolgen.’

 

Bron: KWPN

Foto: Digishots

Thamar Zweistra
Thamar Zweistra - Hexagons Double Dutch CDI Zeeland Outdoor 2018 © DigiShots

Thamar Zweistra komt komend weekend aan de start in de Grand Prix op Jumping Amsterdam met Hexagon’s Double Dutch (v. Johnson). ‘Dit wordt de eerste keer voor hem in Amsterdam. Double is lekker fanatiek en heel fit, ik denk dat de voorbereiding goed is,’ vertelt Zweistra.

Nieuw en Sint Joostland

Afgelopen zondag kwam de combinatie nog van start in Nieuw en Sint Joostland, waar zij op de tweede plaats met bijna 69,565% eindigden. ‘Double was zoals gewoonlijk heel fanatiek. Ik was erg blij met hoe hij voelde en we hadden bijna een foutloze proef neergezet. Eén pirouette had nog wel echt mooier gekund. Dat was jammer, vooral omdat hij ze zo mooi kan laten zien. De afgelopen tijd bouwde Double wat spanning op tijdens de wissels. Die waren er nu uit en dat voelde goed.’

‘Double is een heel erg lief paard. Hij leert snel en is scherp en gevoelig in zijn lijf. Dit in combinatie met de rust in zijn hoofd werkt perfect. Double is op elke locatie hetzelfde en daarom heel fijn om mee op wedstrijd te nemen.’

Jumping Amsterdam

‘Gisterenmiddag hoorde ik pas dat we op Jumping Amsterdam mogen rijden. Best wel lastminute, maar Double is fit en hij doet het de laatste tijd erg goed. Het plan is om tijdens Jumping Amsterdam onze eigen wedstrijd te rijden, met natuurlijk de beste proef die we tot nu toe gereden hebben,’ lacht Zweistra. ‘Ik heb er in ieder geval zin in!’

 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via wedredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

Totilas

Totilas is het meest besproken dressuurpaard ter wereld. Hij veroverde vele harten in de dressuurpiste en inmiddels ook daarbuiten. Hoewel deze legende niet meer zelf in de wedstrijdring verschijnt, maken zijn nakomelingen hem nog altijd onvergetelijk.

Tijdens de KWPN Stallion Show maakt de imponerende en wereldberoemde hengst zijn opwachting in de show ‘Black Magic’.

Pensioen

Totilas steeg samen met Edward Gall boven de wereldtop uit met scores boven de 90%. De combinatie werd Europees kampioen, wereldkampioen, won de wereldbekerfinale en ongelofelijk veel internationale Grand Prix wedstrijden. Na zijn carrière onder de Duitse Matthias Alexander Rath ging Totilas in 2015 met pensioen.

Inmiddels is hij 19 jaar oud een brengt hij zijn pensioen door op Gestüt Schafhof, Rath’s woon en trainingslocatie.

9 jaar geleden

Het is inmiddels 9 jaar geleden dat Totilas aanwezig was tijdens de KWPN Stallion Show. De hengst was er toen voor het afscheid van Gribaldi en werd voor het tweede jaar op rij gehuldigd als KWPN Paard van het Jaar.

Show met (klein)zonen

Dit jaar draait het om Totilas en zijn nakomelingen. De 3 goedgekeurde zonen Glock’s Toto Jr., Glock’s Total U.S. en Glock’s Trafalgar maken hun optreden onder het zadel tijdens de show. Kleinzonen Kayne (v. Governor), Koning (v. Governor), King Karim (v. Glock’s Toto Jr.) en Glock’s Taminiau (v. Glock’s Toto Jr.) zullen ook aanwezig zijn.

Totilas zal samen met zijn (klein)zonen, aan de hand de piste betreden.

 

Bron: KWPN

Archieffoto: Remco Veurink

Manege de Marneruiters in Kloosterburen meldde begin januari dat de manege zijn deuren sloot naar aanleiding van een verkoudheidsvirus onder de paarden. De verkoudheid lijkt nu over, maar de deuren van de manege gaan niet open. Er heeft een droes uitbraak plaats gevonden.

Twee paarden hebben de symptomen van droes. De manege zal voor langere tijd niet toegankelijk zijn. Zij zullen hun leden op de hoogte stellen wanneer het bedrijf weer open kan.

Droes

Droes is een erg besmettelijke ziekte: Een bacterie zorgt voor een infecte van de voorste luchtwegen waarbij abcessen van de lymfeknopen ontstaan. Het is een ziekte die paarden vaak op jonge leeftijd krijgen, daarna ontwikkelen zij hier immuniteit voor.

Het advies is vaak om tot 6 weken na het herstel (geen koorts en zichtbare uitvloeiing uit een abces of neus) van het laatste paard van die stal, de deuren dicht te houden. Een weide waar paarden met droes hebben gestaan kan tot 4 weken besmettelijk zijn.

 

Bron: Manege de Marneruiters

Foto: Remco Veurink

0 1648
Edwin Hoogenraat, Rob Ehrens, Luc Steeghs Rabobank Talentendag 2015 © DigiShots

Bondscoaches Rob Ehrens en Edwin Hoogenraat verzorgden de trainersseminar springen afgelopen weekend. Het motto was ‘trainen met passie en ambitie’. De bondscoaches pakten vooral de onderdelen communicatie en geduld op tijdens het avondvullende programma.

Ehrens (bondscoach van de senioren) en Hoogenraat (bondscoach van de pony’s en children) riepen als eerst 2 groepen paarden op B-niveau de baan in. Hoogenraat’s zoon Mark reed Crystal Palace Z (v. Canabis Z) en leerling Delpine Klopper verscheen met Jumping Jolly (v. Vancouver) in de piste. Het zijn 2 vijfjarige merries, die je moet zien als vierjarigen. ‘Crystal hebben wij vorig jaar zadelmak gemaakt, maar ze bleef moe. Ze was in korte tijd 10 centimeter gegroeid, waarop we besloten om haar terug in de wei te zetten om haar de tijd geven om te groeien. Jumping Jolly heeft afgelopen zomer enkele 90 cm wedstrijden gelopen en ging daarna terug naar haar eigenaar. Sinds kort staat ze weer bij ons,’ vertelt Hoogenraat

‘Je kunt het niet afdwingen’

De jonge paarden vinden de aankleding en het publiek erg spannend: ‘laat ze maar een beetje kijken, is het advies. ‘Het belangrijkste is dat ze op eigen benen lopen en op zoek gaan naar de hand. In de wendingen moeten ze voldoende buigen om het binnen been en op de rechte lijnen moeten ze recht lopen. Dit kun je niet verwezenlijken zonder dat je met je been naar de hand toe rijdt. Rijd bijvoorbeeld een volte waar het niet spannend is, wacht tot je paard ontspant en ga dan weer verder. Je kunt het niet afdwingen.‘

Ehrens in het zadel

Nadat de paarden wat galopwerk over de balken hebben gedaan, neemt Ehrens plaats in het zadel van Jumper Jolly. ‘Ik sta hier nu op mijn gemakt te kijken en ik zie dingen die ik graag anders zou zien,’ vertelt Ehrens. ‘De aanleuning is niet constant en de buiging naar rechts kan beter, dit wil ik graag voelen. Ik heb contact, geef been en krijg daarop geen reactie. Ik word niet boos, de merrie snapt gewoonweg niet wat ik bedoel. Dit is een typisch communicatieprobleem. Het paard moet gaan begrijpen wat ik bedoel: nageeflijkheid en een zachte verbinding tussen hand en been. Zolang de basis (in dit geval de communicatie) niet goed is, blijft springen een survival act. Neem alsjeblieft de tijd voor de opleiding van je paard. Een paard dat goed opgeleid is en waar je dus goed mee kan communiceren, doet zijn werk graag. Wanneer je dingen gaat afdwingen of doordrukken ontstaat er negativiteit.’

Gehoorzaamheid en plezier

Hoogenraat laat zijn zoon een lijntje rijden, waarbij hij de afstand tussen de balkjes wat groter maakt voor de grote en wat slungelige merrie. ‘Vaak wordt gezegd dat het paard zich maar moet aanpassen. Maar als het voor zo’n groot paard fijner is om afstanden wat groter te maken, waarom zou je dat niet doen. Bij jonge paarden ligt de nadruk op gehoorzaamheid en plezier. Dit is tenslotte een training, je wilt de paarden iets leren.’

‘Springen is dressuur rijden tussen hindernissen’

Na de jonge paarden komen er twee meer ervaren paarden in de piste: de 8-jarige Gigolo (v. Eldorado van de Zeshoek) onder Kim Hoogenraat en Cornelia (v. Unaniem) onder Delpine Klopper. ‘Springen is dressuur rijden tussen de hindernissen,’ vertelt Ehrens. Na de sprong moet een paard in de goede galop landen. Lukt dat niet, corrigeer dan direct. ‘Als je blijft doorrijden leert je paard niks. Je neemt hem terug, springt aan in de goede galop en gaat verder. Boos of ongeduldig worden levert alleen maar negativiteit op. Het is belangrijk om dingen te doen die je paard goed kan, en deze onderdelen verder uit te bouwen. Een paard dat altijd moeilijke dingen moet doen haakt snel af.’

 

Lees het volledige verslag op de website van KNHS.

Bron: KNHS

Foto: Digishots

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,192FansLike
0VolgersVolg
6,916VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer