Verzorging

0 123
Bitten
Foto: Remco Veurink

Het beoordelen van het gedrag van een paard bij de eerste introductie met een bit, geeft niet altijd een eerlijk beeld van de stress die het paard daadwerkelijk doormaakt. Onderzoek heeft aangetoond dat de introductie van het bit aan een jong paard stressvol kan zijn. De meeste paarden laten echter geen zichtbaar stressgedrag laten zien.

Stress

De meeste sportpaarden lopen met een bit. De introductie van het bit aan een jong paard is dus een erg belangrijk deel van de trainingsprocedure. Veel paarden laten tekenen van discomfort zien doordat zij de mond openen of tandenknarsen. Voor dat laatste wordt veel onderzoek gedaan en worden nieuwe producten op de markt gebracht, maar er is nog weinig kennis over de stress van het paard wanneer hij voor het eerst met een bit wordt geïntroduceerd.

Onderzoek

Elf paarden, gemiddeld 3,5 jaar oud, maakten kennis met het bit volgens een traditionele methode, in drie dagen tijd. Onderzoekers gebruikten een mix van enkel- en dubbelgebroken watertrenzen. Tussen het gebruik van deze twee bitten werden geen significante verschillen gevonden. De stress van de paarden werd gemeten aan de hand van gedrag en hartslag.

Gewenning

Het was duidelijk dat in drie dagen gewenning optrad; de hartslag van de paarden werd steeds rustiger bij het indoen van het bit. Onderzoekers concluderen dat paarden aan het bit wennen wanneer het regelmatig wordt ingedaan, maar het is onbekend hoe lang het duurt voordat het paard zijn bit volledig accepteert. Ondanks dat er veranderingen waren in de hartslag van de paarden, wanneer zij aan het bit wennen, waren deze veranderingen niet terug te zien in het gedrag.

Bron: Horsetalk

0 152
Foto: Remco Veurink

Atypische myopathie is een mysterieuze maar vaak dodelijke ziekte bij paarden, die het meest voorkomt in de lente en herfst. De ziekte verzwakt de spieren van het paard en kan tot uiting komen met plotselinge stijfheid, spiertrillingen, koliekachtige tekenen, donkere urine en een lage lichaamstemperatuur. Het sterftecijfer ligt rond de 70%. Als eigenaar kun je maatregelen treffen om atypische myopathie te voorkomen.

Esdoorn

Onderzoekers publiceerden in 2013 een studie, zij ontdekten dat gifstoffen uit de zaden van de esdoorn waarschijnlijk de oorzaak zijn. Het onderzoek omvatte zeventien paarden uit Nederland, Duitsland en België. Het team onderzocht de weiden van twaalf paarden, en esdoorn bleek in alle gevallen aanwezig te zijn.

Schaarse weiden

Atypische myopathie is niet besmettelijk en kan paarden van alle leeftijden en soorten treffen, jonge paarden kunnen kwetsbaarder zijn. De uitbraken van deze dodelijke ziekte zijn meestal in de herfst; slachtoffers staan meestal in schaarse weiden. Zaden liggen op de grond liggen en worden dan gegeten bij gebrek aan andere beweiding. In het begin kan de ziekte erg snel gaan, waardoor sommige paarden levenloos in hun weide worden gevonden.

Voorkomen en behandelen

Als eigenaar dien je de plekken waar esdoornzaden zijn gevallen af te zetten en regelmatig de weide te controleren, om ervoor te zorgen dat de zaden van nabijgelegen esdoornbomen niet zijn binnengewaaid. Wanneer er weinig gras in de weide staat, dienen de paarden voorzien te worden van voldoende hooi. Het is verstandig om de zaden regelmatig uit de wei te rapen en weg te gooien. Neem direct contact op met een dierenarts, bij een vermoeden van atypische myopathie. Paarden die vroegtijdig zijn gediagnosticeerd door een bloed- of urinetest kunnen worden behandeld met intensieve zorg. Zodra er echter ziekteverschijnselen aanwezig zijn, is atypische myopathie al ernstig.

Bron: Horse&Hound

0 475
borstels verzorging paarden
© DigiShots

Uit een Frans onderzoek blijkt dat paarden een ‘kriebelbeurt’ met de handen verkiezen boven een behandeling met een rosborstel. Paarden die met de hand worden verzorgd, zoeken aantoonbaar vaker contact met hun verzorger.

De onderzoekers verdeelden 27 paarden in twee groepen. Dertien paarden werden gekrauwd en gemasseerd op hun favoriete plekjes, in elf sessies van tien minuten elk. Veertien paarden werden zoals gebruikelijk met kam en borstel verzorgd.

Knuffelhormoon

Alle reacties van de paarden werden geregistreerd, zoals gezichtsuitdrukkingen, gedrag, hartslag en de aanmaak van het stresshormoon cortisol en het knuffelhormoon oxytocine.

De paarden van de ‘handverzorgingsgroep’ bleken veel vaker uitdrukking te geven aan kenmerken van welbevinden. Ze hadden half gesloten ogen, een naar voren uitgestoken bovenlip en een lage hals.

Defensief gedrag

In de vergelijkingsgroep werd vaker defensief gedrag waargenomen: een omgedraaide hals, opengesperde ogen en samengeknepen lippen.

Ook was het gedrag van de paarden significant veranderd na de eerste sessies. De handverzorgingsgroep zocht contact met de verzorger. De paarden uit de andere groep vermeden aanraking, trokken de buikspieren aan en drukten de rug weg.

Meer contact

Het onderzoeksteam vat samen: ‘Deze resultaten komen sterk overeen met eerder verzamelde gegevens, waaruit is gebleken dat vachtverzorging kan leiden tot het zoeken van meer contact bij het masseren van favoriete delen van het lichaam. Wanneer je de reactie van een paard niet in acht zou nemen, kan dat leiden tot vermijdend en defensief gedrag.’

Bron: St-Georg

Foto: Digishots

0 4167
dekens
Foto: Remco Veurink

Een paard met een flinke wintervacht zweet tijdens inspanning eerder en het lange haar droogt langzamer op. Daarom worden veel sportpaarden geschoren. Dit betekent automatisch dat het paard, ter compensatie van het afgeschoren winterhaar, één of meerdere dekens moet dragen om warm te blijven. Om te bepalen of een paard het warm of koud heeft, gaan veel paardenhouders van hun eigen gevoel uit. Maar dat is niet verstandig!

Thermo neutrale zone

Mensen hebben het zonder kleren niet te warm en niet te koud bij een temperatuur tussen de 28 en 30 graden Celsius, dat is de thermo neutrale zone. Voor een ongeschoren paard ligt deze zone tussen de -5 en +15 graden. Een geschoren paard voelt zich het best bij een temperatuur tussen de 10 en 20°C. Het ongeschoren paard heeft het dus pas koud bij temperaturen onder de -5°C, of bij langdurige neerslag of extreme wind, waardoor de gevoelstemperatuur aanzienlijk daalt. Een paard dat het koud heeft, rilt om weer warm te worden.

Afkoelingsproces

Datzelfde ongeschoren paard heeft het al te warm als het kwik boven de 15°C stijgt. En door inspanning kan de temperatuur in de spieren soms wel oplopen tot 45°C. Deze warmte moet het paard zien kwijt te raken, anders raakt het oververhit. Het paard zal gaan zweten; als de koelere buitenlucht langs de natte huid blaast, koelt het bloed af. Dit afgekoelde bloed stroomt naar de spieren, zodat ook daar de temperatuur daalt. Jij kunt het afkoelingsproces ondersteunen door met het paard te stappen of het paard af te spoelen met koud of lauw water. Met een zweetdeken kun je bij kouder weer juist voorkomen dat het paard te snel afkoelt en last krijgt van stijfheid. Haal de zweetdeken er wel op tijd af want zodra de deken het zweet heeft opgenomen wordt deze nat en onder een natte deken koelt een paard juist af.

Winterdekens

Een geschoren paard heeft in de winter een winterdeken nodig. Niet geschoren paarden hebben in de regel pas dekens nodig wanneer de buitentemperatuur onder de -5 graden komt. Let wel goed op, want de gevoelstemperatuur kan door wind en regen aanzienlijk lager zijn dan de daadwerkelijke temperatuur. Koude wind of langdurige neerslag kan dus een reden zijn om wel een deken te gebruiken. De warmte van een deken wordt bepaald door de vulling, uitgedrukt in grammen. 0 tot 100 gram kan gedragen worden tussen de 0 en +15 graden, 200 tot 300 gram wordt aangeraden bij -10 tot +10 graden en 300-500 grams dekens bij -20 tot +5 graden.

Waterdicht en ademend

Wordt de deken ook buiten gedragen, kies dan een waterdichte en ademende deken. Onder een te dikke of slecht ademende winterdeken gaat het paard zweten en wordt de voering nat. Als de temperatuur ’s nachts weer daalt, krijgt het paard het juist koud. In plaats van één deken kan ook voor laagjes gekozen worden. Hou er rekening mee dat twee dunnere dekens meer warmte geven door de isolerende werking van de lucht die ertussen zit.

Bron: KNHS

0 607
krachtvoer
Foto: Remco Veurink

Het maagdarmkanaal van een paard functioneert optimaal wanneer het langzaamaan ruwvoer verwerkt; dit houdt de maag gevuld, en helpt maagzweren voorkomen. Voor voldoende energie en voedingsstoffen, voeren we vaak ook krachtvoer, in een geconcentreerde vorm. Maar hoe vaak, en hoe veel krachtvoer moet er gevoerd worden voor een optimale gezondheid? Kentucky Equine Research zocht het uit.

Kleine porties

‘De hoeveelheid kracht die het paard nodig heeft om te groeien of te werken, is de belangrijkste factor om te bepalen hoe veel maaltijden een paard nodig heeft.’ vertelt voedingsdeskundige Catherine Whitehouse. ‘Ruwvoer moet vrijwel altijd beschikbaar zijn voor paarden, krachtvoer kan beter in kleine porties worden gevoerd. Over het algemeen is het verstandig niet meer dan 2,3 kilo te per keer te voeren aan volwassen paarden.’

Graan en zetmeel

‘De grootte van de maag en de snelheid van de spijsvertering bepalen dat het paard niet meer graan per maaltijd kan eten. De meeste paarden zouden graag meerdere, enorme maaltijden krachtvoer op een dag krijgen, maar het maagdarmkanaal kan niet meer voer tegelijk aan. Zetmeel is de belangrijkste energiebron in veel voer, het moet voldoende tijd in de dunne darm doorbrengen om goed te worden verteerd. Wordt het te snel door de dunne darm geduwd, kan het de energieproductie van het paard verstoren.’

Drie maaltijden

‘Wanneer je maximaal 2,3 kilo krachtvoer per dag aan een paard voert, kan dit veilig in één maaltijd worden aangeboden. De meeste concentraten zijn echter ontwikkeld om tussen de 3 en 6 kilo per dag te worden gevoerd, meerdere maaltijden per dag zijn dan nodig. Wanneer paarden meer dan 4,5 kilo per dag krijgen, is het verstandig om het in drie maaltijden aan te bieden. Verdeel deze maaltijden dan gelijkmatig over de dag.’

Bron: Kentucky Equine Research

0 888
koliek
Koliek

Het kan best lastig zijn om een paard te hebben, en er goed voor te zorgen. Zeker wanneer je als eigenaar te maken krijgt met koliek! The University of Nottingham werkte mee aan een deskundig advies. Want wat moet je doen, wanneer je staat te wachten op de dierenarts?

Zorg voor een veilige omgeving

Wanneer je paard pijn laat zien (zoals liggen en rollen) is het aan te raden om hem naar een veilige omgeving te brengen, zodat de kans op een blessure wordt verkleind. Zet hem bijvoorbeeld in een stal met veel bodembedekking of in de bak of paddock. Haal emmers, voerbakken en andere objecten waaraan het paard zich kan verwonden uit de buurt.

Laat het paard rustig alleen in de stal tot de dierenarts arriveert met een pijnstiller. Liggen en/of rollen maakt de koliek niet erger, en veroorzaakt geen slag in de darm. Ook al kan het vreselijk zijn om het paard te zien in zulke pijn, wordt het sterk aangeraden om niet meer de stal in te gaan zonder begeleiding van de dierenarts. Dit voor de veiligheid van de eigenaar.
Wanneer het paard naar een bak of paddock wordt meegenomen, laat hem dan niet los. Het is verstandig om een helm en handschoenen te dragen. Een paard dat zoveel pijn heeft, is zich niet meer bewust van zijn omgeving, tref daarom maatregelen voor je eigen veiligheid.

Beweging

Als een paard veel pijn heeft, kan het helpen om 15 tot 20 minuten rustig te wandelen, dit doet geen schade. Het dient echter voorkomen te worden dat het paard draaft of galoppeert, en langere beweging zonder de begeleiding van een dierenarts, wordt afgeraden. Er zijn specifieke gevallen waarin je dierenarts andere beweging zal voorschrijven, maar dit zal pas gebeuren na diagnose, beweging zal een ziek paard namelijk altijd uitputten. Forceer het paard niet te lopen, wanneer het probeert te gaan liggen.

Voeding en water

Informeer bij twijfel altijd bij de dierenarts. Haal al het voer weg uit de stal. Paarden die vrij rustig staan en niet heel veel pijn hebben, kunnen nog wat water krijgen; het is echter zeldzaam dat een ziek paard gaat drinken.

Praktische zaken

Zorg ervoor dat je een plan klaar hebt liggen om het paard te transporteren, mocht het paard naar de kliniek moeten. Als het paard echt ziek is, kan iedere vertraging cruciaal zijn, laat dit dus niet liggen tot de laatste minuut. Kijk na of de trailer of vrachtwagen geen platte banden heeft en start. Moeilijkheden met transport zijn een veelvoorkomende oorzaak van vertraging, en kunnen levensbedreigend zijn.
Wanneer het paard verzekerd is, zoek dan uit of koliek onder de verzekering valt. Dit kan eventuele vertragingen wederom voorkomen en helpen om een goede keuze te maken wanneer de dierenarts een operatie adviseert.

Doorverwezen naar de kliniek, en dan?

Vraag de dierenarts om de mogelijke kosten in te schatten. De kosten zullen licht verschillen per kliniek, maar de dierenarts en kliniek zullen je voorzien van specifiekere informatie over complicaties en een schatting maken van de overlevingskansen. Wanneer je verzekerd bent, laat dan aan de verzekeringsinstantie weten dat het paard koliek heeft en is doorverwezen. Houd het telefoonnummer van de kliniek voor handen, en breng hen op de hoogte wanneer er problemen of vertragingen zijn tijdens het transport.

Bron: Horse&Hound

Foto: Shutterstock

0 341
paardenwelzijn weide gras wei
Foto: Remco Veurink

Herfstweer zorgt voor veranderingen in weides, paardeneigenaren dienen ervoor te zorgen dat hun paarden in een gezonde omgeving staan. Dr. Ann Swinker stelde de belangrijkste punten op voor een veilige weide.

Bladeren

Paarden houden van de geur en smaak van bladeren die pas net van de bomen zijn gevallen. Deze bladeren hebben een dichte, zware structuur en kunnen vast komen zitten in het verteringsstelsel van het paard. Daardoor, kunnen zij koliek veroorzaken. Om deze reden is het belangrijk om bladeren uit de wei te verwijderen, en eventueel te composteren.

Verslikken

Het eten van bladeren en gemaaid gras, kan ook resulteren in een verslikking bij paarden. Wanneer het paard zich verslikt, komt er een verstopping in zijn slokdarm. Dit is pijnlijk en oncomfortabel voor het paard, maar het eten kan enkel een kant op: richting de maag. Een paard dat zich verslikt gaat vaak met zijn hoofd naar beneden staan, en er komt speeksel en gekauwd voer uit zijn neus. Het paard heeft snel een dierenarts nodig, die hem vaak met een eenvoudige ingreep kan helpen.

Giftige planten

Een ander belangrijk ding voor paardeneigenaren om in de gaten te houden tijdens de herfst, zijn de planten die in de wei groeien. Door de vorst en de kou, groeien de planten minder snel. Het valt daardoor niet snel op, wanneer er een giftige plant in de wei staat. Dit dient goed gecontroleerd te worden.

Tips

Giftige planten kunnen serieuze schade aanrichten aan paarden, voornamelijk wanneer de paarden weinig ander ruwvoer aanwezig is of paarden dorstig zijn. Giftige planten kunnen gezondheidsproblemen opleveren of zelfs dodelijk zijn. Vergiftiging kan voorkomen worden door goed management van de paarden, weides en hooi. Daarvoor enkele tips:

Zoek uit welke giftige planten er groeien in je omgeving, en hoe ze eruitzien in verschillende groeistadia.

Inspecteer de weides, graaf giftige planten uit en vernietig ze.

Zorg voor voldoende water en voer paarden goed bij wanneer er weinig gras beschikbaar is.

 

Bron: EquiMed

0 237
Foto: Remco Veurink

Zonnebloempitten komen steeds vaker voor in de voeding van paarden. Ze zijn een rijke bron van vetten, en zouden kunnen bijdragen aan de gezondheid van de huid, een glanzende vacht en gewichtstoename.

Zwarte zonnebloempitten

Niet alle zonnebloempitten zijn hetzelfde, de meest bekende zonnebloempitten zijn de gestreepte pitten. Deze worden vaak gebruikt in de bakindustrie, maar weinig ingezet als paardenvoer. Zwarte zonnebloempitten zijn beter bruikbaar als paardenvoer. Deze bevatten meer oliën, zijn beter verteerbaar en kosten minder. Zwarte pitten hebben een dunnere huls dan de gestreepte pitten, wat ze makkelijker te kauwen en te verteren maakt voor paarden.

Veilig

Zonnebloempitten zijn veilig voor paarden, ook al is de ideale dosering nog niet onderzocht. Kleine hoeveelheden worden vaak gevoerd aan paarden zonder bijzonderheden, en kunnen voor wat aanvullende calorieën zorgen. In tegenstelling tot andere zaden die oliën bevatten, zitten er geen Anti-Nutritionele Factoren (ANF’s) in zonnebloempitten. ANF’s beïnvloeden de vertering in het maagdarmstelsel, in negatieve zin. Ook dit maakt de pitten goed verteerbaar.

Omega-6 en vitamine E

Zwarte zonnebloempitten beschikken over 40 tot 50% olie en zijn rijk aan omega-6 vetzuren. Omega-6 zijn kunnen de gezondheid van de huid ondersteunen. Omdat modern voer vaak al veel omega-6 bevat, zou omega-3 de omega’s beter in balans brengen. Visolie kan hier bijvoorbeeld sterk aan bijdragen. De vetten in zonnebloempitten verbeteren de vacht, daarbij bevatten deze veel vitamine E. Vooral voor paarden die geen vers gras krijgen, is vitamine E zeer belangrijk.

Lysine

Er zijn veel eiwitten aanwezig in zwarte zonnebloempitten, maar ze bevatten weinig van het essentiële aminozuur lysine, dat zeer belangrijk is voor de groei van paarden. Daarom kunnen zwarte pitten een nuttig supplement zijn, maar dienen zij niet de belangrijkste bron van eiwitten in het voer te zijn.

Bron: Kentucky Equine Research

herfst paarden bomen

De Britse vereniging van dierenartsen waarschuwt paardeneigenaren om er goed op te letten dat paarden geen esdoornzaden (de zogenaamde helikoptertjes) eten.  ‘Omdat er nog maar weinig gras staat, zijn paarden eerder geneigd ervan te eten,’  zegt een van de dierenartsen tegen Horse & Hound.

Met het eten van esdoornbladen of -zaden ontstaat het risico op atypische myopathie (AM), een levensbedreigende spierziekte bij paarden.  Bij atypische myopathie, ook wel weidemyopathie genoemd, wordt in zeer korte tijd de stofwisseling in de skeletspieren zodanig aangetast dat het paard moeilijk tot niet meer beweegt.

Groot risico

Deskundigen van de British Equine Veterinary Association waarschuwen dat de kans om de ziekte op te lopen op dit moment groot is. Met de herfst vallen immers de blaadjes (en zaadjes!) van de bomen, maar er staat ook minder gras, waardoor paarden eerder geneigd zijn de bladeren en zaden op te eten.

Kale weides, mogelijke hooitekorten en veel wind zorgen voor een verhoogd risico.

De oorzaak van de ziekte is het toxine hypoglyxine A, dat wordt aangetroffen in de gewone esdoornboom. De helikoptervormige zaden verspreiden zich in een straal van tot wel 4 kilometer.

Ieder grassprietje afgrazen

Volgens dierenarts Adam Redpath eten paarden de zaden normaal gesproken niet. ‘Maar wanneer paarden ieder laatste grassprietje afgrazen, kan dat wellicht anders zijn.’

Hij raadt paardeneigenaren aan goed te inventariseren waar esdoornbomen in de buurt van de weide staan. ‘Voer voldoende hooi om te voorkomen dat paarden esdoornzaden eten, maar controleer ook of ze niet in je hooi zitten.’

Bron: Horse & Hound Paardenarts

Foto: Remco Veurink (archief)

ct scan lingehoeve

Het is een primeur in Nederland, zelfs in de hele wereld, een CT-scan voor paarden waarbij voor het eerst in de geschiedenis ook het bekken en de heupen driedimensionaal kunnen worden weergegeven. Donderdag vond bij Lingehoeve Diergeneeskunde de officiële en feestelijke ingebruikneming van het bijzondere apparaat plaats.

De CT-scan is eigenlijk vervaardigd voor humaan gebruik. Ze worden niet nieuw gemaakt voor veterinair gebruik, want daarvoor zijn ze te duur. Dit apparaat waarboven de naam Philips prijkt, is aangeschaft in Zwitserland en is vervolgens voor de Lingehoeve Diergeneeskunde aangepast door Duitse technici. Nu staat er in Lienden dus nieuwe Philips Brilliance Large Bore CT-scan, niet alleen baanbrekend door de grote afmeting van de ring, waardoor bijna alle gedeelten van het paard in beeld kunnen worden gebracht, maar ook door de snelheid en zorgvuldigheid waarmee dit gebeurt!

bekken ct scan

Innovatief in zorg

De orthopedisch gespecialiseerde paardenartsen Henk van der Veen en Katja Winderickx van Lingehoeve Diergeneeskunde zijn enthousiast. Henk verzorgde voorafgaand een interessante uitleg: ‘Het streven van deze kliniek is om een zo’n hoog mogelijk niveau diergeneeskundige zorg te kunnen bieden. Daarbij hebben we altijd voorop gelopen als het ging om nieuwe ontwikkelingen in ons vakgebied. In 1992 was collega Peter Wiemer, destijds werkzaam in een privékliniek, een van de eerste koliekchirurgen in Nederland. We waren in 2003 in dit land de tweede dierenkliniek met digitale röntgenapparatuur. Een jaar later hadden we een primeur in dit land met het scintigrafisch onderzoek voor paarden. In 2006 kregen we onze eerste CT-scan en waren daarmee opnieuw de eerste in het land en nu dus deze nieuwe CT-scan. Hiermee kunnen we als eerste in Nederland de hele hals en schoft in beeld brengen en als eerste in de wereld dit doen met het bekken- en heupgebied. We zijn zo vooruitstrevend, omdat in onze ogen op deze manier voor wat betreft diergeneeskunde, de grootste stappen vooruit gemaakt kunnen worden. We zijn dan ook bijzonder trots op deze nieuwe CT-scan.’

Wat is een CT-scan?

CT is een afkorting van Computed Tomografie en wordt ook wel CATscan genoemd. Deze is in 1971 uitgevonden voor humaan gebruik door doctor Godfrey Hounsfeld. In een CT-scan draait een immense generator rond en meerdere detectoren maken beelden van een dwarsdoorsnede van een bepaald lichaamsdeel.

Henk: ‘Een CT-scan is een wonderlijk stukje techniek. Wereldwijd zijn er 30.000 van. Het voordeel is dat je heel gedetailleerde informatie krijgt van je onderzoek. Even ter vergelijk: met onze ‘oude’ CT-scan zijn in de periode 2006-2017 meer dan 1000 onderzoeken gedaan. Onder algehele narcose werd het paard erin gepositioneerd en werden er vier afbeeldingen in één rondgang gemaakt. In de nieuwe CT-scan bevinden zich maar liefst 19584 detectoren, die het beeld opvangen en ons van een stroom van informatie voorzien. Er zit enorm veel techniek in het ronddraaigedeelte en dit weegt dan ook maar liefst 2015 kg. De ring met detectoren beweegt zich over het te scannen lichaamsgedeelte van een paard heen. De hoogte van de CT-scan is aan te passen aan de maat van het paard. In de meeste gevallen kan het onderzoek staand gebeuren en dan wordt het paard alleen licht gesedeerd. Algehele narcose is slechts in die gevallen nodig, waarbij een paard in een specifieke positie gemanoeuvreerd dient te worden om bepaalde lichaamsdelen in beeld te krijgen.’

ct scan lingehoeve

Weke delen kwetsbaar

Henk vervolgt: ‘Natuurlijk waren stappen als röntgen, echografie en scintigrafie al een enorme vooruitgang voor wat betreft het stellen van een diagnose, maar er bleef te vaak een grijs gebied over. We wisten wel waar een paard iets mankeerde, maar niet precies wat. Als een paard dood was, werd er ook nog vaak onderzoek op verricht om onze kennis te kunnen vergroten, maar het probleem konden we er niet meer mee oplossen. Benige delen zijn de laatste jaren uitgebreid bekeken, maar we zien steeds meer pijn en problemen in de weke delen, met name in de pezen, en dat vroeg om een andere manier van onderzoeken. Ook bloedvaten, zenuwen, pezen en banden zijn door middel van contrastvloeistof op een CT-scan heel goed te zien. Stel dat je met een van de oudere technieken een probleem signaleert, dan kun je nu door de nieuwe CT-scan dit probleem inzichtelijker maken en daardoor gerichter behandelen.’

Zo laag mogelijk

‘Je kunt in ieder object kijken. In het verleden hebben we zelfs onder meer bloembollen en dino-eieren gescand. We hebben met de nieuwe CT natuurlijk al proefgedraaid en de beelden zijn fantastisch. Ze kunnen omgezet worden in driedimensionaal beeld wat vooral voor de eigenaar van het paard een heel handige bijkomstigheid is. Het kunnen ‘lezen’ van echo- of röntgenbeelden vereist nu eenmaal behoorlijk wat ervaring. Voor veel leken zijn het vooral zwarte, witte en grijze vlekken zonder betekenis. Met behulp van driedimensionaal beeld is aan een eigenaar veel makkelijker uit te leggen wat het probleem is. En voor de kosten hoef je het niet te laten, die hebben we bewust geprobeerd zo laag mogelijk te houden. Zonder narcose ben je voor een CT-scan nauwelijks duurder uit dan voor een set röntgenfoto’s. Wat ons betreft is deze techniek een enorme stap voorwaarts!’ besluit Henk.

Meer informatie

Voor meer informatie over deze CT-scan kunt u terecht op de website www.delingehoeve.nl, hier staat ook een video over de nieuwe CT-scan.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

 

 

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,133FansLike
0VolgersVolg
6,895VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer