CAP Belgisch nieuws

0 624

In de doorgeefpen geeft een persoon uit de paardenwereld inkijk in zijn of haar activiteiten. In CAP april 2016 was dat Minister van Omgeving, Natuur en Landbouw Joke Schauvliege.

Joke Schauvliege

Ik ben blij dat ik via mijn bevoegdheden in contact kom met de paardensector, een levendige sector die op vlak van recreativiteit op het platteland een grote meerwaarde betekent. Maar ook – en dat moet meer gezegd worden – een belangrijke economische sector. Om daar een duidelijk beeld over te krijgen gaf ik mijn admini- stratie de opdracht om een rapport over de economische waarde van de paardensector uit te werken. De resultaten zijn nu gekend en de sector is duidelijk nog niet aan het einde van haar groeipad. Enkele cijfers: eind vorig jaar waren in Vlaanderen ruim 200.000 paarden geregistreerd, wat ruim 12.000 meer is dan in januari 2015. Het aantal paardenliefhebbers is niet exact gekend maar zeker is dat ongeveer 50.000 Vlamingen lid zijn van een ruitersportorganisatie, ruim 3.000 meer dan een jaar geleden. De omzet wordt geraamd op 2.700 voltijdse werknemers en ruim 800 miljoen euro.

Joke Schauvliege CAP magazine doorgeefpen

De economische en maatschappelijke dynamiek van de groeien- de Vlaamse paardenhouderij is dus niet te onderschatten. Om de vinger aan de pols te houden, is het de bedoeling deze studie op regelmatige basis te actualiseren en de Vlaamse paardensector op termijn een betrouwbare waardemeter ter beschikking te stellen.

Vlaanderen staat sinds het begin van de twintigste eeuw mee aan de top van de internationale paardenexport. Tot kort na de Tweede Wereldoorlog trok het Belgisch Trekpaard, letterlijk en figuurlijk, de Vlaamse economie. Ondertussen ligt de focus vooral op topsport en zijn onze succesvolle springpaarden, van stamboeken als het Belgisch Warmbloedpaard en Zangersheide, in alle uithoeken van de wereld gegeerd. De Vlaamse fokkers en handelaars oogsten ook grote successen met Arabische Volbloedpaarden die hier geboren werden. De export van onze paarden blijft in stijgende lijn gaan. Sinds de bekrachtiging van een exportprotocol in 2013 vertrokken bijvoorbeeld al meer dan zeventig paarden naar China.

Zowel internationaal als in Vlaanderen blijft de Vlaamse paardenhou- derij successen boeken in fokkerij, sport en recreatie. Het paard speelt ook een inspirerende hoofdrol bij heel wat nieuwe activiteiten zoals coachingsesssies, therapieën, teambuildings.

Paardenhouderij start met fokkerij. Het Vlaamse fokkerijbeleid is opgebouwd rond twee pijlers: erkenning en stimulering. Voor de paardensector zijn in Vlaanderen 23 fokkersverenigingen en een overkoepelende vereniging, de Vlaamse Confederatie van het Paard, erkend. Mijn diensten regelen, adviseren en ondersteunen dit fokkerij- gebeuren. Een concreet voorbeeld hiervan is het nieuwe paardenpas- poort dat vanaf 1 januari dit jaar van toepassing is. Dit modelpaspoort is ter beschikking gesteld aan alle erkende paardenfokkersverenigin- gen en dus ook aan de fokkers.

PaardenPunt Vlaanderen

Mijn voorgangers hebben in 2009 het Paardenloket opgericht. In samenspraak met de betrokkenen heb ik intussen geijverd om dit te fusioneren met de vzw Vlaamse Confederatie van het Paard. Door de concentratie van expertise en inzet kunnen de middelen optimaal worden benut en creëren we één sterke structuur voor de Vlaamse Paardenhouderij.

Deze fusie is intussen afgerond. Op Flanders Horse Expo heb ik eind februari de officiële start gegeven van de volledig vernieuwde koepelorganisatie PaardenPunt Vlaanderen, het aanspreekpunt voor vragen over paardenhouderij in Vlaanderen. PaardenPunt Vlaanderen geeft advies en informatie en staat klaar voor iedereen die in contact komt met paarden, pony’s of ezels. De vereniging werkt verder aan tal van nuttige projecten en campagnes zoals het equilabel voor maneges, databank moederloze veulens enzovoort. PaardenPunt blijft ook het aanspreekpunt voor mij om voeling te houden met de sector.

Ik wens iedereen in de paardensector nog veel plezier en hoop nog vaak activiteiten van de sector te mogen meemaken.

Ik geef de pen door aan Frank Gasthuys, decaan van de Faculteit Diergeneeskunde in Gent.

< Terug naar het column overzicht

0 439

Sinds 1994 is Carl Vereecke actief in de politiek, eerst als eerste schepen van de gemeente Kuurne (1995-2000), later als burgemeester (2001-2012) en nu als gedeputeerde voor onder meer sport, van de provincie West-Vlaanderen (2012-nu).

 

Politiek en Paardensport in Vlaanderen en in West-Vlaanderen?

In de gemeente Kuurne ligt sinds 1962 een hippodroom, aangelegd door het toenmalig gemeentebestuur onder leiding van burgemeester Joseph Vereecke, en uitsluitend voor het organiseren van drafwedrennen. Het hippodroombestuur is onveranderd tot op vandaag de vzw. ‘Drafwedrennen Kortrijk’, later na naamswijziging ‘Drafwedrennen Kuurne’, gebleven.   Na de vzw. Koninklijke Waregemse Koersvereniging is de vzw. Drafwedrennen Kuurne de langst bestaande renvereniging voor paardenwedrennen.

Sinds 2013 heeft de deputatie van West-Vlaanderen na het bestuursakkoord met Vlaanderen haar sportbeleid toegespitst op vier krijtlijnen :

  1. Het water als enige provincie gelegen aan de kust
  2. De hippodrooms als enige provincie met drie hippodrooms op haar grondgebied
  3. Innovatie als motor van vernieuwing en verandering
  4. Gezondheid in samenwerking met de provinciale dienst welzijn.

De provincie koos voor de krijtlijn ‘hippodrooms’ om mee te helpen aan de ontsluiting van de hippodrooms voor andere sporten dan paardenwedrennen.

Verder mag, wil en zal de provincie West-Vlaanderen bovenlokale evenementen tot 2017 blijven ondersteunen, waar mens en paard centraal staan. Zo heeft de Bruges Arabian Horse Event haar definitieve gestalte gekregen in 2013 in de regio Brugge, meer bepaald op het provinciaal domein Tillegembos. Het omwalde ‘Kasteel van Tillegem’ met bos is voor die gelegenheid omgetoverd tot een nationaal en internationaal evenement met Arabische volbloedpaarden, met gezellige terrasjes, met show- en sportprestaties. Dit evenement biedt voldoende ruimte om de fijne samenwerking tussen mens en paard op kweek-, sport-, arbeids- en recreatieniveau te demonstreren.

Tenslotte ondersteunt de provincie West-Vlaanderen jaarlijks diverse jumpingevenementen (Eventing van Waregem-Nokere en de internationale military Waregem) of stelt graag haar provinciaal domein in Tillegem ter beschikking voor de Bruges Arabian Horse Event. Organisatoren als Tim Dejonghe en Jurgen Lievrouw (organisatoren van Bruges Arabian Horse Event), Kristof Callens (organisator van l’Equino Eventing) verdienen onze oprechte waardering en aanmoediging.

Dat de Vlaamse politiek haar best doet, maar beter kan voor de paardensport, staat als een paal boven water. Let wel, dit is eerder een oproep voor de paardensport om zich nog meer in te zetten opdat de politiek meer interesse zou willen hebben in de paardensport.   Wist u dat Vlaanderen meer dan zes miljoen euro aan taksen oplegt voor de paardenwedrennen en daarvan nagenoeg niets teruggeeft aan deze paardenwedrennen !

In 2005 hebben een aantal actoren, actief voor de Vlaamse paardenwedrennen, de handen in elkaar geslagen om een vzw. Vlaamse federatie voor paardenwedrennen op te richten, en dit in navolging van het decreet van 26 maart 2004, destijds voorgesteld door wijlen gouverneur André Denys, toen nog als Vlaams volksvertegenwoordiger.

In nauw overleg met de toenmalige federale minister van justitie Stefaan De Clerck en staatssecretaris Carl Devlies heeft deze federatie zich ingezet voor een aanpassing van de Kansspelwet en werden de paardenwedrennen van dan af onderworpen aan het toezicht van de Kansspelcommissie.   Hierdoor werd de toelating voor het aannemen van onderlinge weddenschappen exclusief mogelijk voor hippodroommaatschappijen en moeten wedkantoren overeenkomsten afsluiten met deze maatschappijen om namens hen onderlinge weddenschappen te kunnen aannemen op buitenlandse wedrennen. In dezelfde periode werden de taksen op de weddenschappen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië verminderd van 15 naar 5,25 procent.

In 2005 heeft de Vlaamse regering de vergunning voor het organiseren van paardenwedrennen Vlaanderen van de Belgische federatie voor paardenwedrennen ingetrokken en is er voor het Vlaamse gewest sindsdien geen officieel erkende federatie meer, terwijl dit in feite verder wordt waargenomen door de Belgische federatie voor paardenwedrennen in Ghlin (bij Mons in Wallonië).

De Vlaamse regering heeft de Vlaamse federatie voor paardenwedrennen enkel erkend als fokkersvereniging, die in samenwerking met de Confederatie van het Paard instaat voor de organisatie van de fokkerij, de gebruikers, de beroepen en de vormingen. Tot op vandaag is de Vlaamse federatie vragende partij voor het afsluiten van een beheersovereenkomst met de Vlaamse regering, waarbij de Vlaamse federatie wordt erkend als sportfederatie van de paardenwedrennen in Vlaanderen en waarbij dezelfde federatie zich engageert om mee te werken aan de oprichting van een Vlaams topsportfonds. De vermindering van de taksen op de weddenschappen van 15 naar 5,25 procent kunnen hiertoe bijdragen. Meer nog, hetzelfde engagement kan gevraagd worden voor de verminderde taksen op alle sportweddenschappen, ook voor deze van de wieler- en voetbalwedstrijden.

Carl Vereecke, gedeputeerde voor sport

Column verschenen in CAP 135 januari/februari 2016

 

< Terug naar het column overzicht

0 456

“Glenn Maes vroeg mijn visie over de hedendaagse paardensport en die geef ik graag aan de CAP-lezers. Glenn schreef in zijn column over het CHIO Aachen en de fantastische overwinning van het Belgische, jeugdige springteam. Dat zijn inderdaad mooie momenten, want als zogenoemde ‘Nederbelg’, werkend in Duitsland, heb ik uiteraard veel sympathie voor dat jonge team uit het land, waar ik al meer als 35 jaar gelukkig woon. De paardensport is mijn leven en mijn passie. Mijn hoofdjob is het CHIO Aachen, maar ik ben ook nauw betrokken bij de organisatie van ´s-Hertogenbosch en Maastricht. Verder ben ik de laatste jaren – volgens mijn echtgenote teveel – betrokken bij de FEI. Eerst als lid van het Jumping Committee en na de Olympische Spelen van Hong Kong plots overgehaald naar de Dressuur. Eigenlijk ben ik er zelf schuldig aan, want ik had juist daarvoor tijdens het Global Dressage Forum geroepen dat dressuur saai was en dringend aan vernieuwing toe was. Nu mag ik proberen de internationale dressuurcommissie voor te zitten en er zelf voor zorgen dat ‘dressage’ geen ‘stressage’ wordt.

Bekroning

Mijn grote passie is echter het organiseren van evenementen. Daarbij heb ik natuurlijk het geluk dat ik al 21 jaar betrokken ben bij het mooiste evenement van de wereld: het CHIO Aachen. Het was wel heel bijzonder dat men een buitenlander vroeg om in Duitsland leiding te geven aan dit Weltfest des Pferdesports. Het CHIO Aachen heeft een rijke historie en nergens ter wereld zijn er in het verleden zoveel Europese en Wereldkampioenschappen georganiseerd. Om hier leiding te mogen geven aan een enthousiast team, en te werken aan het CHIO is iedere dag weer een uitdaging. Wat is er mooier dan een uitverkocht stadion met 40.000 toeschouwers die genieten van topsport; je mag het niet missen, zeker niet als je zo dichtbij woont zoals alle Vlamingen en de meeste Nederlanders! Tot nu toe waren de Word Equestrian Games in 2006 de absolute bekroning van mijn werk, maar volgend jaar augustus proberen wij met de Europese kampioenschappen in vijf disciplines (jumping, dressuur, mennen, voltige en reining) weer iets heel bijzonders te organiseren. Afgelopen jaar is het met een nieuw team ook gelukt om Jumping Indoor Maastricht weer terug op de kalender te zetten.

Oubollige slipjas

Eén van de mooiste facetten van dit werk is om met jonge mensen te werken, die inspireren ons ook om de moderne tijd niet te vergeten in deze traditionele sport. Ik zie het werkelijk als één van de belangrijkste opgave om de paardensport een goede toekomst te bieden. Innovatie is een woord dat we te weinig horen in onze sport. Paardensport zit vol tradities. Wij leven in 2014, een tijdperk waar de sociale media een (te) grote rol spelen. Ook hier moeten we de actualiteit volgen en al het mogelijkheden benutten om te moderniseren. Tijdens het CHIO Aachen kon iedere toeschouwer al via de CHIO App zelf mee jureren en werden de beoordelingen van de toeschouwers vergeleken met de vakjury. De toekomst van de dressuur is belangrijk. Hoe kunnen we de sport attractiever maken, met korte aantrekkelijke proeven…Want als we eerlijk zijn: niemand kan en wil een Grand Prix met 100 paarden x9 minuten zien, zoals tijdens de WEG 2014. We moeten de mensen uitleggen wat er gebeurt in de ring, een leek begrijpt niets van die dansende paarden. Laat de punten van de jury zien, geef commentaar bij de proeven, zorg voor goede achtergrondmuziek enz. enz. En dan bijvoorbeeld de kleding, die lijkt in onze sport niet echt op sportkleding. Tijdens de cross-country zien onze ruiters er sportief uit, maar verder ziet het niet zo sportief uit. Ik dacht dat de jeugd wel blij zou zijn als ze niet met zo´n oudbollige slipjas en komisch hoedje zouden moeten dressuren. Maar nee, daarin heb ik me vergist. De jeugd oefent jaren om eindelijk in de ring te verschijnen met die museumkleding. Hoe gaat dit zich ontwikkelen in de toekomst?

De cross moet veiliger

‘Welfare of the horse’. Deze uitdrukking wordt veel gebruikt de laatste tijd. Als paardenfamilie moeten we ons ervan bewust zijn, dat er ook veel mensen op deze aardbol leven die het niet zo’n goed idee vinden dat wij sporten of recreëren met paarden. Dus wij moeten er al het mogelijke aan doen om onze sport zo te bedrijven, dat we in de spiegel kunnen kijken en eerlijk kunnen zeggen dat we onze paarden fair behandelen. De ongelukken in de eventing zijn voor mij bijvoorbeeld niet acceptabel. Ik weet dat er veel traditionalisten zijn die zeggen dat alles bij het oude moet blijven, maar het is ons ook gelukt om de steeple chase van het programma te schrappen. De cross moet veiliger, voor mij liever een vallende balk die strafpunten oplevert, dan vallende paarden en ruiters. Alleen zo kunnen we de wereld ervan overtuigen dat paardensport de mooiste sport van de wereld is. De sport evalueert enorm. Er worden wedstrijden georganiseerd op plaatsen in de wereld waar tien jaar geleden geen sportpaard was te vinden. In veel landen en delen van de wereld bestaat er niet de historie zoals bij ons, maar de interesse voor het paard groeit. Ook de handelaren verkopen graag een beestje naar het verre Oosten. Die groei is ook goed voor de Olympische beweging, want wij zien graag dat er daar veel vlaggen uit meerdere continenten aanwezig zijn. Zo kan ik nog uren over mijn passie schrijven, maar ik heb al weer genoeg gezegd. Laat in de volgende column de jeugd zelf maar eens schrijven wat ze ervan denken. Een jonge dame, die zelf in het zadel is opgegroeid en nu heel veel plezier heeft in het organiseren van wedstrijden is Judy-Ann Melchior. Judy aan jou de eer om je mening te geven.”

FRANK KEMPERMAN

 

< Terug naar het column overzicht

0 413

“Bedankt Frank voor het doorgeven van de pen… Ik ben geboren en getogen in Zangersheide, opgegroeid tussen de sport en de fokkerij. Ik kan nog niet zo ver terugblikken in het verleden als jij, al zie ik de dingen ook veranderen en dat is een positieve evolutie. Fundamenteel blijft alles hetzelfde, maar anders. De mens rijdt al een eeuw met de auto en nog altijd is dat met een stuur en pedalen. Natuurlijk is het tegenwoordig anders rijden; we hebben muziek, GPS, airco en airbags… We kunnen handsfree bellen… Het is anders rijden dan honderd jaar geleden en toch weer niet. Elke sector innoveert en evolueert en dat is in onze wereld van echte paardenkracht niet anders.

 

Evolutie

In mijn beleving staat innovatie meestal ook voor verbetering. Toen ik geboren werd kon je op de startlijst van de Grote Prijs van Aken vijf paarden aanwijzen, die kans maakten op de overwinning. Nu kun je vijf paarden aanwijzen, die wellicht geen kans maken op de zege en komen de vijfendertig andere combinaties allemaal in aanmerking. Het zegt veel over de evolutie van de kwaliteit van de paarden en die begint met de fokkerij. Zangersheide heeft een belangrijke rol gespeeld in de innovatie van de fokkerij. Met embryotransplantatie en diepvriessperma werd het mogelijk om de beste bloedlijnen in versneld tempo met elkaar te kruisen. Ook mede dankzij de kloontechniek worden de mogelijkheden onbegrensd. Zangersheide zocht en vond enkele markers van OCD, waardoor de oorzaak van OCD kon achterhaald worden, wat opnieuw een verbetering voor de fokkerij betekende. Dat alles leidde tot een beter en gezonder sportpaard. Ook nu en in de toekomst willen wij het voortouw blijven nemen met betrekking tot wetenschappelijk onderzoek. En nu komt het mooie van de evolutie: een beter sportpaard volstond niet om betere prestaties neer te zetten. Om tot verbetering en succes te komen, moest ook de opleiding en training evolueren. Voor mijn tijd kon je paarden nog verplichten iets te doen, vandaag moeten ze het zelf willen doen, door het beleefd te vragen, door ze te motiveren via een aangepaste opleiding. Iedere generatie heeft anders leren leven, met de op dat moment beschikbare middelen, kennis en informatie. Zo probeert elke generatie een verbeterde versie te zijn van de voorgaande, omdat je leert uit het verleden. Het is een nobel streven waar we doorgaans in slagen om het te realiseren. ‘Welfare of the horse’ is voor onze generatie een vanzelfsprekendheid geworden, ook omdat we ermee opgegroeid zijn. De basis blijft dezelfde, maar door nieuwe inzichten en nieuwe technieken evolueren we naar nieuwe toepassingen. Een verbeterde fokkerij gaf een beter sportpaard, dat op zijn beurt een betere ruiter/amazone vereiste, die op zijn/haar beurt meer eisen stellen aan organisaties. Terecht, onze wedstrijden zijn in alle geledingen geprofessionaliseerd; springbodem, stallen, parcoursbouwer, hindernismateriaal, timing, secretariaat, communicatie,… werkelijk alles moet aan de hoogste standaard voldoen.

 

De fakkel overgenomen

Als je dit leest, heb ik officieel de dagelijkse leiding van Zangersheide van mijn vader overgenomen. Ook dat was een logische evolutie, of noem het een innovatie. Zangersheide bestond als het ware al voor er van mij sprake was. Dat ik vandaag mijn droom kan leven, is dankzij Zangersheide. Dankzij mijn vader kan ik de fakkel overnemen en het is in zijn geest en filosofie dat we verder werken. In regel verandert er niks, het is gewoon anders. Veulens registreren bij Zangersheide doe je bijvoorbeeld eenvoudigweg met één klik op de muis. Service naar je leden toe, ook dat is evolutie. De mogelijkheden zijn haast onbeperkt. Naast onze Z Quality Auction is dit jaar ook de online veiling in première gegaan. We leven tenslotte toch allemaal in 2014? Met ons ervaren team, dat al jaren garant staat voor de organisatie van het Wereldkampioenschap Jonge Paarden en het Belgisch kampioenschap, hebben we met succes de Z Tour in het leven geroepen, omdat er een markt voor was. De fokkerij kent een dalende trend en toch is Zangersheide het enige stamboek dat elk jaar het aantal leden en veulens ziet toenemen, omdat we als geen ander inspelen en anticiperen op de behoeften en noden van deze eeuw. Traditie is goed, evolutie is beter. Het is mijn vader die altijd zegt dat de jeugd de toekomst heeft en ik ben de laatste om hem tegen te spreken. We overleggen nog dagelijks en wat goed is moet je behouden. Je hebt altijd een basis nodig, een fundament waarop je verder bouwt. Ervaring mag je nooit overboord gooien, je moet dat gebruiken. Kijk naar de sport. De jonge generatie kan teren op de ervaring van hun leermeesters, veelal zonen van beroemde vaders in de sport. Wat zij in decennia hebben moeten leren met vallen en opstaan, hebben ze in enkele jaren doorgegeven aan hun zonen en dochters.

 

Professionalisme

De evolutie en de daarmee gepaard gaande innovatie heeft geleid tot professionalisme. Als passionele paardenliefhebster stemt mij dat gelukkig. Ik ben betrokken in de fokkerij, de opleiding van jonge paarden, de sport, het organiseren van evenementen…kortom in quasi alle facetten waarin het paard een centrale rol speelt en het is mijn overtuiging dat het paard door deze professionalisme het nog nooit zo goed heeft gehad als vandaag. Het professionalisme zet zich door in alle stallen, ongeacht het niveau en dat is een positieve evolutie. De toekomst van het paard en de sport ziet er goed uit. En beste Frank, wat je bemerking over de oubollige ruiterkleding betreft waarin je verwijst in je column…..ik vind blauw, Zangersheide blauw, een mooie en moderne kleur…. Beste Jos Lansink, je bent inmiddels al een halve eeuw jong. In 1992 won je Olympisch goud, in 2006 werd je wereldkampioen en daartussen won je goud op zowat elk kampioenschap. Tot op vandaag blijf je actief in de topsport. Hoe heb jij de sport zien evolueren en hoe slaag jij er in om je permanent aan te passen aan die evolutie?

JUDY-ANN MELCHIOR

 

< Terug naar het column overzicht

0 408

“Respect en vertrouwen bepalend voor succes”

“Graag neem ik de pen van Judy-Ann Melchior over. Zelf ben ik van mening dat de paardensport – toch zeker de springsport waarin ik actief ben – hard veranderd is. Lichter hindernismateriaal, vlakkere lepels en soms hangt een hekje zelfs op een paar vlakke beugels, waarbij een zuchtje wind al voldoende is om de balk te laten vallen… Parcoursbouwers spelen met de tijd en dagen ruiters uit om steeds sneller te rijden. Tegenwoordig heb je nog maar een heel beperkte tijd om het parcours af te werken. Dit vraagt om paarden met nog meer bloed, maar vooral ook om nog beter geschoolde paarden.

Happy en comfortabel

Scholing is de basis, van de sport, maar ook van de handel waarin ik actief ben. Klanten willen een paard waar de knoppen op zitten, waar ze mee kunnen wegrijden. Wanneer een klant in het zadel gaat zitten, moeten ze een happy en comfortabel gevoel krijgen. Proberen ze iets en dat lukt niet, dan is je verkoop in twee seconden voorbij. De scholing van het paard is 80% van de verkoop. Iedereen heeft zijn eigen systeem. Voor mij werkt het Duitse rijden, met een lichte Amerikaanse invloed het best. En dan is het nog heel afhankelijk van de leeftijd van een paard, hoe hij eerder geschoold is geweest en of hij vervelende ervaringen heeft gehad in het verleden hoe ik de opleiding aanpak. Het paard bepaalt als het ware het traject dat ik insla. Alle paarden bouw ik stap voor stap op. Het is geven en nemen.

Vechten heeft geen zin

Met name hengsten en paarden met meer bloed die je nodig hebt om tegenwoordig op hoog niveau mee te draaien laten zich niet dwingen. Vechten met een paard heeft geen zin, dat verlies je altijd. Je kunt niet sterker zijn, wel slimmer. Het komt neer op gevoel en je paard moet respect voor je hebben. Maar ook respect dwing je niet van de ene op de andere dag af. Door tijdens het rijden op het juiste moment alert te zijn, dwing je respect af. Een duidelijke ophouding en inkomen met je been is voldoende. Ik heb het niet over een klap met een zweep. Maar het moet wel op het juiste moment: niet te vroeg, maar zeker niet te laat. Op concoursen zie ik nog regelmatig dat de opleiding van het paard en de doelen voor de langere termijn vergeten worden in het fanatisme om de wedstrijd te winnen. Schreeuwende ouders of eigenaren die aan de kanten ‘harder’ staan te roepen. Bij vijf- of zesjarige paarden kan dit catastrofaal zijn. Natuurlijk kun je eens wat harder rijden, maar niet steeds. Je paard zal vlakker worden op de hindernissen, sneller fouten maken en zijn vertrouwen verliezen: in zijn eigen kunnen maar vooral ook in zijn ruiter. Hebben mijn paarden respect voor mij, vertrouwen ze me en zitten ze lekker in het ritme, dan springen ze thuis niet of nauwelijks. Tussen de concoursen door gaan ze een lekker naar het bos, worden ze dressuurmatig gereden of werken we eens wat met balkjes op de grond. Als een paard zich ‘safe’ voelt, kan en wil hij meer voor je doen. Met een aarzelend gevoel wordt het heel zwaar om een parcours foutloos uit te rijden…

Stapje terug

Dressuur is de basis en daar grijp je naar terug als het eens wat minder lekker loopt. Het maakt niet uit in welk systeem je rijdt, maar blijf daar trouw aan. Doe een stapje terug als het eens niet lekker loopt. Meld je af voor die wedstrijd en rijd een oefenparcoursje. Maar grijp niet naar allerhande hulpmiddelen: dat is een tijdelijke oplossing. Gebruik je gezonde verstand. Na een stapje terug, kun je er vaak weer twee vooruit doen, zeker zolang je het vertrouwen en respect van je paard hebt! Graag wil ik de pen doorgeven aan de Nederlandse bondscoach van de springruiters Rob Ehrens. De pen is per slot van rekening nu lang genoeg in Lanaken geweest. Als chef d’equipe heeft Rob enorme successen geboekt. Het is geen makkelijke job, iedereen wil natuurlijk in het nationale team. Toch hoor je nooit gedonder, dat is een kwaliteit. Ik ben benieuwd naar zijn visie op de ontwikkelingen in de sport.”

JOS LANSINK

< Terug naar het column overzicht

0 460

Zwitserse onderzoekers hebben vastgesteld dat paarden geen stress ervaren door op omheinde wei of paddock met stroom te staan. Dit blijkt uit een onderzoek dat zij vorig jaar publiceerde. Zij hebben eveneens gekeken of er meer stress ontstaat als paarden achter een houten omheining staan. Ook dat blijkt niet het geval.

Afstand

Volgens de onderzoekers is het wel zo dat paarden over het algemeen meer afstand houden tot de omheining als daar stroom op staat.  Hiermee gaat er een deel van de leefruimte verloren. De onderzoekers zagen dat de paarden 50cm verder van de stroomdraad wegblijven ten opzichte van een houten omheining. Als een paard dus al in een kleine wei of paddock staat gaat er een aanzienlijk deel van de gebruikersruimte verloren. De onderzoekers zagen in hun onderzoek ook dat paarden in kleinere paddocks minder rollen, mogelijk heeft dit te maken met het onder stroom staan van de omheining.

Uit het onderzoek kwam ook naar voren dat er geen verschil in stress is in verhouding tot het formaat van de paddock. Al blijkt dat paarden wel de neiging hebben om meer stressgerelateerd gedrag vertonen in kleinere paddocks, ongeacht of hier stroom op stond.

Uitzondering

De onderzoekers geven aan omheining waar stroom op staat prima gebruikt kan worden en geen schade toebrengt aan het welzijn van het paard. Er is echter een mogelijke uitzondering. De onderzoekers hebben zich gericht op individuele huisvesting, niet op groepjes paarden binnen een bepaalde afmeting. Zij geven dan dus ook aan dat het mogelijk is dat paarden die lager in rang staan in een groep mogelijk naar de buitenkant van de groep wordt gedreven. Als die paarden dan te dichtbij de omheining moeten staan kan er wel stress optreden.

In Zwitserland is wettelijk bepaald dat de afmeting van een paddock minimaal 24 a 36 m2 behoort te zijn. De onderzoekers houden dat aan als de minimale ideale afmeting. Voor groepen paarden hoort de afmeting zodanig groot te zijn dat de laagst in rang geplaatste paarden ook vrij kunnen bewegen zonder verbannen te worden naar de zijkanten.

Bron: The Horse / Hoefslag

 

0 364

Na bijna twee jaar activiteit verlengt Dirk Demeersman zijn contract als bondscoach van de Belgische springploeg niet. Dat stelde de Koninklijke Belgische Ruitersportfederatie vanmorgen in een persbericht. Het integraal bericht leest u hieronder:

Evaluatie

“Toen Dirk Demeersman eind 2014 werd voorgesteld als nieuwe coach van het Belgische Jumpingteam, werd er een contract van twee jaar afgesloten (tot en met eind 2016). Na de evaluatie van de Olympische Spelen werd in gezamenlijk overleg beslist dat Dirk Demeersman zijn contract als bondscoach van de jumping seniors niet zal verlengen in 2017. Dirk verzorgt momenteel wel nog de continuïteit en heeft met de eliteruiters de planning voor de wereldbekers uitgewerkt en volgt eveneens de andere selecties op.

0 378

Wit is een hele bijzondere kleur voor paarden. In het wild komt deze kleur weinig voor. Witte paarden zijn voor roofdieren natuurlijk makkelijk te vinden.

Voornaam

Bij de kleur wit denken veel mensen aan het goede en onschuldige, reinheid en zuiverheid (een bruid trouwt vaak in het wit). Het is ook niet voor niets dat het paard van Sinterklaas wit is, hij is iets bijzonders. Omdat de Germaanse god Wodan op een groot wit paard reed, vonden hoge heren vroeger dit voornaam en apart staan en daarom reden zij ook graag op witte paarden of schimmels.

Zeldzaam

Toen mensen paarden gingen fokken om op te rijden werd wit dus een geliefde kleur, omdat deze kleur zo zeldzaam was en omdat wit symbool staat voor het goede. Vanwege de zeldzaamheid konden alleen bijzondere mensen een wit paard kopen. Veel koningshuizen bezaten bijvoorbeeld witte paarden. Denk maar eens aan de prins op het witte paard uit veel sprookjes.  Bij het St. Maartensfeest op 11 november rijdt St. Maarten op een schimmel. Traditioneel rijdt Sinterklaas op een schimmel. De Noorse God Odin reed eveneens op een wit paard met acht benen. Een eenhoorn is ook een wit paard. In Engeland kent men het prehistorische witte paard van Uffington. De Romeinse schrijver Tacitus schreeft dat de Germanen witte paarden als heilig zagen. Napoleon had een Arabische schimmel. In het verhaal van de Apocalyps is het witte paard het rijdier van de overwinnaar. Kunstschilder Rubens beeldde Pegasus als een wit (gevleugeld) paard uit. Schilder Seurat schilderde in ‘Het Circus’ een schimmel. Een ruiter op een schimmel is vaak een mythisch wezen.

Lichter worden

Schimmels zijn als veulen bruin, vos of zwart, in elk geval nooit wit. Het lichter worden van de vacht kan heel snel gebeuren bij het ene paard, en zeer langzaam bij het andere. Het tempo waarmee een schimmel wit wordt, lijkt ook genetisch bepaald te zijn. De zwarte huid van de schimmels maakt dat ze niet overgevoelig zijn voor de zon, zoals wel het geval is bij een dominant wit paard. Schimmels kunnen in veel paardenrassen voorkomen. Door erfelijkheidsfactoren komt deze kleur bij sommige rassen, zoals de Andalusiër, de Connemara en de Lipizzaner vaker voor dan bij andere rassen.

Schimmelen

Bij het ‘wit worden’ (ook wel schimmelen genoemd) van een jong paard verandert de vacht van een donker veulen langzaam in een gevlekte vacht en die wordt vervolgens helemaal wit, of wit met kleine zwarte of bruine plukjes haar. Dit begint meestal aan het hoofd, rondom de ogen, en aan de flanken. De tussenvormen, die vaak een eigen naam hebben, zijn dus altijd tijdelijk. Namen voor de tussenvormen zijn: appelschimmel (sterk zwart wit gevlekt), blauwschimmel, roodschimmel, bruinschimmel (met oorspronkelijk bruine vacht die nog doorschemert), muskaatschimmel, moorkop (met een donker hoofd). De volgroeide schimmel kan echter nog wel enige haren van een andere kleur in zijn vacht hebben; een vliegenschimmel heeft bijvoorbeeld kleine donkere vlekjes.

Werkelijk witte paarden zijn zeer zeldzaam. Ze hebben een speciaal gen dat voor deze witheid codeert. Het verschil tussen een schimmel en een dominant wit paard is de kleur van de huid. Schimmels hebben een zwarte huid, dominant witte paarden hebben een roze huid. Witte paarden worden ook wit geboren.

Schimmel van Sinterklaas

Nederland kampt al jaren  met een tekort aan betrouwbare schimmels voor het leger van hulpsinterklazen. Nog maar weinig schimmels blijken bestand tegen de stress van een intocht. De Uithoornse ‘Paardenpiet’ Jack van den Broek, eigenaar van de échte (tv-)Amerigo, onderschreef al enige jaren geleden de schimmelschaarste. ‘Er zijn in Nederland niet minder schimmels dan vijftig jaar geleden, maar het aantal geschikte paarden daalt omdat ze ‘heter’ worden gefokt.’ Volgens Van den Broek waren de dieren vroeger vooral werkpaarden, terwijl er nu ‘hoger in het bloed’ wordt gefokt. En dat kan de Sint niet hebben. Daarnaast, zei Van den Broek, worden manegehouders en particulieren steeds huiveriger om hun schimmel uit te lenen vanwege de aansprakelijkheid: als een paard een toeschouwer verwondt, moet de eigenaar dokken. Noodgedwongen kiezen de hulpsinten steeds vaker voor alternatieven, zoals een koets of een auto (cabrio).

Prinsjesdag

Zo’n vijfenzestig jaren terugkijkend, zien we de volgende schimmels met Sinterklaas. Jan Gajentaan: Majestuoso (1950-1955), Bionda Majestuoso (1956-1958), Bianca (1959-1963), Petra (1964). Adrie van Oorschot: Sasmona (voernaam voor steeds een andere schimmel 1965-1974), Schimmel (voernaam voor Nico, een politiepaard uit Boxtel 1975-1985). Onder Sint Bram van der Vlugt: Jasper (1986), Juan (1987-1989), Amerigo, 1990-2010. Alvorens hem de goedheilige taak werd toevertrouwd, kreeg hij een opleiding tot politiepaard onder leiding van Pieter Wiersinga. Het paard werd onder andere voor belangrijke ceremonies gebruikt, zoals Prinsjesdag. Onder Sint Stefan de Walle zien we Amerigo (Okki, eigendom van Jacob van den Broek 2011-heden).

Bron: schooltv / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 389

BR heeft een aantal nieuwe en stijlvolle zwepen in de collectie, zowel voor jumping als dressuur. De zwepencollectie stelt BR graag aan u voor.  Zo hebben de springzwepen een lederen gedraaide handgreep, zodat ze goed in de hand liggen.

Orion

Of wat dacht je van dressuurzweep Orion? Deze heeft een lederen handgreep met imitatiediamanten en een luxe zilverkleurige knop.

Zwepencollectie

Zowel de jumpingzwepen als de dressuurzwepen zijn in verschillende maten en kleuren verkrijgbaar.

Meer info over de verschillende kleuren en modellen vind je via de website van BR.


[gd_listings post_type=”gd_place” layout=1 category=”1,3″ post_number=”4″ list_sort=”random” tags=”ruitersport-winkels”]

0 287

Dit weekend ging in Waregem een CICO 3* competitie door, dat tegelijkertijd gold als FEI Nations Cup manche maar ook het Belgisch Kampioenschap eventing. In de landenwedstrijd stak Duitsland er met kop en schouders bovenuit, terwijl Joris Vanspringel bekroond werd tot Belgisch kampioen na zijn prestaties met Lully des Aulnes.

Nations Cup

Duitsland moest en zou deze overwinning hebben in de nations cup, zo leek het wel, want de vier teamruiters Leonie Kuhlmann en Cascora, Franziska Keinki en Lancaster 149, Andreas Dibowski met It’s Me en Stephanie Böhe met Hayton eindigden op een score van 176,70 punten, maar liefst tien punten minder dans het Verenigd Koninkrijk, die met 186,70 punten zilver behaalde. De Franse ploeg totaliseerde 202, 40 punten, goed voor brons. Ons land behaalde de vijfde plaats na een pechreeks: Karin Donckers en Lady Brown waren er niet bij in de cross, en Valentine Steeman werd uitgeschakeld met Beauty Boy: onze ploeg kreeg uiteindelijk 1150,80 strafpunten.

Rio

Joris Vanspringel, beste Belgische resultaat op de Olympische Spelen van Rio, toonde nogmaals zijn goede vorm aan en behaalde de veertiende plaats in de CICO3* met een totaal van 69,70 strafpunten in het zadel van Lully des Aulnes. De combinatie werd negende in de dressuurproef, kreeg een fout in de jumpingproef en bleef foutloos in de cross, maar kreeg er 17 strafpunten wegens tijdsoverschrijding. Deze veertiende plaats resulteerde in de titel van Belgisch kampioen voor Joris en Lully des Aulnes. Wouter De Cleene werd vice-kampioen met Alaric de Lauzelle, Steve Van Winkel en Airkan Sylvester behaalden de bronzen medaille.

 

Klik hier voor de volledige resultaten.

 

Bron: L’Equimag

https://www.dehoefslag.nl/foto: Facebook

 

Auteur: Kim Schoukens

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,088FansLike
6,925VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer