CAP Belgisch nieuws

0 123
Bitten
Foto: Remco Veurink

Het beoordelen van het gedrag van een paard bij de eerste introductie met een bit, geeft niet altijd een eerlijk beeld van de stress die het paard daadwerkelijk doormaakt. Onderzoek heeft aangetoond dat de introductie van het bit aan een jong paard stressvol kan zijn. De meeste paarden laten echter geen zichtbaar stressgedrag laten zien.

Stress

De meeste sportpaarden lopen met een bit. De introductie van het bit aan een jong paard is dus een erg belangrijk deel van de trainingsprocedure. Veel paarden laten tekenen van discomfort zien doordat zij de mond openen of tandenknarsen. Voor dat laatste wordt veel onderzoek gedaan en worden nieuwe producten op de markt gebracht, maar er is nog weinig kennis over de stress van het paard wanneer hij voor het eerst met een bit wordt geïntroduceerd.

Onderzoek

Elf paarden, gemiddeld 3,5 jaar oud, maakten kennis met het bit volgens een traditionele methode, in drie dagen tijd. Onderzoekers gebruikten een mix van enkel- en dubbelgebroken watertrenzen. Tussen het gebruik van deze twee bitten werden geen significante verschillen gevonden. De stress van de paarden werd gemeten aan de hand van gedrag en hartslag.

Gewenning

Het was duidelijk dat in drie dagen gewenning optrad; de hartslag van de paarden werd steeds rustiger bij het indoen van het bit. Onderzoekers concluderen dat paarden aan het bit wennen wanneer het regelmatig wordt ingedaan, maar het is onbekend hoe lang het duurt voordat het paard zijn bit volledig accepteert. Ondanks dat er veranderingen waren in de hartslag van de paarden, wanneer zij aan het bit wennen, waren deze veranderingen niet terug te zien in het gedrag.

Bron: Horsetalk

paardenmest
Mestcontainer © DigiShots

Tijdens de Helsinki International Horse Show is voldoende energie opgewekt om in de eigen behoefte van het evenement te voorzien. De elektriciteit werd gewonnen uit paardenmest.

Het opwekken van energie uit mest moet de paardensport verduurzamen, hoopt de organisatie.  Daarvoor werd het HIHS Jumps Green-initiatief  in het leven geroepen.

Overschot

Tijdens de Helsinki International Horse Show werd zelfs een overschot aan energie uit de paardenmest geproduceerd. Dit was genoeg om 36 Finse huishoudens een maand lang van warmte te voorzien.

Het Finse bedrijf Fortum HorsePower, waarmee Helsinki International Horse Show als sinds 2015 samenwerkt, leverde 600 balen houtsnippers voor de stallen. In ruil produceerden de 235 paarden die meededen aan het concours 112 ton mest. Een lokale energiemaatschappij, Fortum Jarvenpaa, zette de mest om in 168 megawattuur aan energie.

HIHS Jumps Green

Het was niet het enige groene initiatief op de show. Als onderdeel van het project ‘HIHS Jumps Green’ werd het papiergebruik met een indrukwekkende 64% verminderd en maakten de medewerkers zoveel mogelijk gebruik van elektrische fietsen. Door recycling werd het voedselafval drastisch verminderd en het gebruik van wegwerpartikelen werd vermeden.

Er kwamen meer dan 50.000 bezoekers op het vijfdaagse evenement af. Hen werd gevraagd hun groene initiatieven te delen via de social media-kanalen van het evenement. Een bezoeker verdiende daarmee alvast kaartjes voor wedstrijd in 2019.

Verduurzaming

De internationale ruitersportbond FEI streeft naar verduurzaming van de paardensport. Organisatoren van diverse hippische evenementen wereldwijd worden opgeroepen duurzaamheidsinitiatieven toe te passen.

De ervaringen van de Helsinki International Horse Show zullen worden meegenomen in het handboek over duurzaamheid van de FEI.

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: Digishots

0 278
Przewalski
Een Przewalski paard. (Foto: Zoochat)

Bij Port Lympne Hotel & Reserve, een reservaat voor wilde dieren in Ashford, is een zeldzaam Przewalski veulen geboren. Het reservaat is in eigendom van een stichting en fokt met de meest bedreigde diersoorten op de wereld; ook Przewalski paarden waren ooit volledig uitgestorven in het wild.

Paarden uitzetten

‘We zijn erg blij dit merrieveulen te verwelkomen in onze kudde Przewalski paarden.’ vertelt Joel Bunce, hoofd van de sectie hoefdieren op het reservaat. ‘Ze zal bijdragen aan het voortbestaan an deze diersoort, die ooit uitgestorven was. We hebben deze paarden eerder uitgezet in het wild in China en Mongolië, ook in de nabije toekomst willen we Przewalski paarden terugbrengen naar hun natuurlijke leefomgeving.’

Van uitgestorven naar beschermd

Het Przewalski paard, van oorsprong afkomstig uit Mongolië, was uitgestorven verklaard in 1970. Door een fokkerijprogramma zijn de paarden succesvol gefokt en beschermd in gevangenschap. De International Union for Conservation of Nature heeft de paarden in 2008 bijgesteld van uitgestorven naar zwaar beschermd, maar sinds 2011 zijn ze ‘gewoon’ beschermd.

Port Lympne Hotel & Reserve

Port Lympne Hotel & Reserve is in eigendom van the Aspinall Foundation, een wereldwijde liefdadigheidsorganisatie. Winsten van het reservaat gaan naar de stichting, om zeldzame en beschermde diersoorten wereldwijd te redden. ‘Dit veulen doet het super.’ zegt Bunce. ‘Het is heerlijk om naar haar te kijken, terwijl ze leert op haar benen te staan en elke dag sterker wordt.’

Bron: Horse&Hound

0 35

Nimroid Vannietvelt heeft met wereldkampioen What A Wave de gouden medaille gewonnen bij de Young Riders op het Europees kampioenschap reining. In Lyon was er ook nog een bronzen medaille voor Gilles Huyghe en Exxcalibur.

Het Belgische Young Riders-team won zaterdag ook al teamgoud. Het team bestaat naast Vannietvelt en  Huyghe ook uit Edouard Winne en Amber Heidbuchel.

Coach Tania Roskams en Chef d’équipe Matyas Gobert keren naar België dus terug met twee individuele (goud en brons) en één team medaille (goud), een prachtige prestatie.

Spannende finale

‘Het was een erg spannende finale voor onze Young Riders,’ vond Roskams. ‘Amber Heidbuchel zette met Wimps Lil Prize al een hoge standaard met 212,5 en werd daarmee tiende. Edouard Winne en Wind her up Right bemachtigden met 213 een mooie 7e plaats. Voormalig meervoudig kampioen Gina Schumacher verhoogde de druk met een score van 215,5. Het werd pas echt spannend voor onze Belgische ruiters toen Manuel Bonzano met High Point Reiner een schitterende score van 219 neerzette.’

Huyghe (218,5) en Vannietvelt (221) kaapten daarna voor België nog twee individuele medailles weg.

Voor de junioren waren en geen medailles, maar toch een achtste plaats voor Siebe Van Bekhoven, een elfde voor Jine Stevens en een dertiende voor Keanu De Pauw.

Bron: equibel.be

renbaan renpaard
foto: Shutterstock

Wetenschappers hebben DNA uit de hoeven van Seabiscuit kunnen veiligstellen. Ze proberen nu via zijn genen te achterhalen waarom dit paard zo snel was.

Het is alweer meer dan tachtig jaar geleden dat Seabiscuit War Admiral onttroonde als winnaar van de ‘Triple Crown of Thoroughbred Racing’. Wetenschappers willen nu weten: Maakten zijn genen hem zo snel?

Geen geboren talent

Seabiscuit werd geboren in 1933 en stierf veertien jaar later. De hengst was geen geboren talent, maar werd uiteindelijk toch een van de meest geliefde en aansprekende renpaarden ooit.

Hij werd als 5-jarige uitgeroepen tot Horse of the Year nadat hij de legendarische Triple Crown als underdog won van War Admiral.

Invloed van genen

Het Institute for Equine Genomics van de universiteit in het Amerikaanse Binghamton (New York) doet onderzoek naar de invloed van de genen op het succes van renpaarden, maar ook van paarden in andere takken van sport. De wetenschappers doen onder meer onderzoek in opdracht van stoeterijen in de VS, Zuid Afrika en Nieuws Zeeland en baseren daar hun fokadviezen op.

Ze kunnen onder meer van tevoren bepalen of een paard geschikt is voor de renbaan, of dat het hier geen aanleg voor heeft.

Bronze Sea

Het instituut kwam in contact met Jacqueline Cooper van de Seabiscuit Heritage Foundation. Zij wilde de genen van een vijfde-generatie nakomeling van Seabiscuit, Bronze Sea, laten onderzoeken vanwege de fokkerij. Cooper vroeg zich af of het DNA van Seabiscuit met het materiaal van Bronze Sea kon worden vergeleken. Dat leek de onderzoekers onmogelijk aangezien het verwantschap zo ver weg was.

Een vergelijking bleek alleen mogelijk wanneer er DNA van Seabiscuit zou zijn opgeslagen. Een lastige opgave, omdat de bruine hengst vele jaren geleden werd begraven in Northern California.

Hoeven verzilverd

De oplossing kwam van Michael Howard, een achterkleinzoon van de eigenaar van Seabiscuit. Hij vertelde dat de hoeven van Seabiscuit bewaard zijn gebleven en werden verzilverd. Een niet ongewone daad in die tijd. Ze werden nogal eens gebruikt als asbak of als luciferhouders.

De hoeven van Seabiscuit worden tentoongesteld bij de California Thoroughbred Foundation.
De hoeven die het laboratorium voor onderzoek in bezit kreeg, bleken in zeer slechte staat. Ze waren bovendien zo ver ‘uitgehold’, dat er bijna geen bot meer aanwezig was om DNA-materiaal uit veilig te stellen.

Hoefbeen

Uit boringen in de hoef is inmiddels gebleken dat er zich nog wel degelijk hoefbeen in de hoef bevindt. Daaruit is onder meer gebleken dat Seabiscuit genen had die zowel talent voor de korte als de langere afstanden vertegenwoordigen.

Deze zeldzame genetische combinatie verklaart waarom hij succesvol tijdens races van zowel een kilometer als die van ruim 2 kilometer. Verder laten zijn genen zien dat hij een laatbloeier was. Paarden met dezelfde genen-types zijn over het algemeen pas op latere leeftijd succesvol.

Bron: smithsonianmag.com

Foto: archief

0 46
reining

Op het Europees kampioenschap reining voor Junioren en Young Riders in Lyon heeft het Belgische Young Riders-team goud gewonnen. Het team bestaat uit Nimroid Vannietvelt, Gilles Huyghe, Edouard Winne en Amber Heidbuchel.

De Duitse ploeg behaalde zilver, Italië moest zich tevreden stellen met het brons.

Clinic jeugdploegen

Bernard Fonck, die goud won op de Wereldruiterspelen in Tryon in september, en An Fonck Poels gaven nog net voor het vertrek naar Lyon een clinic aan de jeugdploegen.

Het juniorenteam, bestaande uit Keanu De Pauw, Jinke Stevens, Siebe Van Bekhoven en Wout Van Den Nouweland, eindigde op de vierde plaats. Het goud was voor Duitsland, voor Italië (tweed) en Spanje (derde).

Bron: Equibel

Foto: archief

0 152
Foto: Remco Veurink

Atypische myopathie is een mysterieuze maar vaak dodelijke ziekte bij paarden, die het meest voorkomt in de lente en herfst. De ziekte verzwakt de spieren van het paard en kan tot uiting komen met plotselinge stijfheid, spiertrillingen, koliekachtige tekenen, donkere urine en een lage lichaamstemperatuur. Het sterftecijfer ligt rond de 70%. Als eigenaar kun je maatregelen treffen om atypische myopathie te voorkomen.

Esdoorn

Onderzoekers publiceerden in 2013 een studie, zij ontdekten dat gifstoffen uit de zaden van de esdoorn waarschijnlijk de oorzaak zijn. Het onderzoek omvatte zeventien paarden uit Nederland, Duitsland en België. Het team onderzocht de weiden van twaalf paarden, en esdoorn bleek in alle gevallen aanwezig te zijn.

Schaarse weiden

Atypische myopathie is niet besmettelijk en kan paarden van alle leeftijden en soorten treffen, jonge paarden kunnen kwetsbaarder zijn. De uitbraken van deze dodelijke ziekte zijn meestal in de herfst; slachtoffers staan meestal in schaarse weiden. Zaden liggen op de grond liggen en worden dan gegeten bij gebrek aan andere beweiding. In het begin kan de ziekte erg snel gaan, waardoor sommige paarden levenloos in hun weide worden gevonden.

Voorkomen en behandelen

Als eigenaar dien je de plekken waar esdoornzaden zijn gevallen af te zetten en regelmatig de weide te controleren, om ervoor te zorgen dat de zaden van nabijgelegen esdoornbomen niet zijn binnengewaaid. Wanneer er weinig gras in de weide staat, dienen de paarden voorzien te worden van voldoende hooi. Het is verstandig om de zaden regelmatig uit de wei te rapen en weg te gooien. Neem direct contact op met een dierenarts, bij een vermoeden van atypische myopathie. Paarden die vroegtijdig zijn gediagnosticeerd door een bloed- of urinetest kunnen worden behandeld met intensieve zorg. Zodra er echter ziekteverschijnselen aanwezig zijn, is atypische myopathie al ernstig.

Bron: Horse&Hound

Aikido Z
Aikido Z - Jeroen van Appelen

Komend weekend zal Christophe Vanderhasselt zijn debuut maken met het Grand Prix paard Aikido Z (v. Accardi). Vanderhasselt heeft de talentvolle hengst ter beschikking gekregen van Stal Bijloos, waarna de combinatie zijn debuut zal gaan maken op CSI** Lier.

De 12-jarige Aikido Z werd opgeleid door Jeroen Appelen, die hem tot het hoogste niveau uitbracht. Nadat van Appelen na een samenwerking van 12 jaar vertrok bij Stal Bijloos, was de bruine hengst tijdelijk te vinden onder het zadel van Jan Motmans.

Philippearts

In Juni 2017 verhuisde de zoon van Accardi naar Stoeterij Dorperheide, waar hij werd uitgebracht door Nicola Philippaerts. Met Philippaerts won de hengst onder andere een 1m45 rubriek in Knokke en een 1m55 parcours op de GCT manche van Londen.

 

Bron: Horseman

Foto: Digishots

0 475
borstels verzorging paarden
© DigiShots

Uit een Frans onderzoek blijkt dat paarden een ‘kriebelbeurt’ met de handen verkiezen boven een behandeling met een rosborstel. Paarden die met de hand worden verzorgd, zoeken aantoonbaar vaker contact met hun verzorger.

De onderzoekers verdeelden 27 paarden in twee groepen. Dertien paarden werden gekrauwd en gemasseerd op hun favoriete plekjes, in elf sessies van tien minuten elk. Veertien paarden werden zoals gebruikelijk met kam en borstel verzorgd.

Knuffelhormoon

Alle reacties van de paarden werden geregistreerd, zoals gezichtsuitdrukkingen, gedrag, hartslag en de aanmaak van het stresshormoon cortisol en het knuffelhormoon oxytocine.

De paarden van de ‘handverzorgingsgroep’ bleken veel vaker uitdrukking te geven aan kenmerken van welbevinden. Ze hadden half gesloten ogen, een naar voren uitgestoken bovenlip en een lage hals.

Defensief gedrag

In de vergelijkingsgroep werd vaker defensief gedrag waargenomen: een omgedraaide hals, opengesperde ogen en samengeknepen lippen.

Ook was het gedrag van de paarden significant veranderd na de eerste sessies. De handverzorgingsgroep zocht contact met de verzorger. De paarden uit de andere groep vermeden aanraking, trokken de buikspieren aan en drukten de rug weg.

Meer contact

Het onderzoeksteam vat samen: ‘Deze resultaten komen sterk overeen met eerder verzamelde gegevens, waaruit is gebleken dat vachtverzorging kan leiden tot het zoeken van meer contact bij het masseren van favoriete delen van het lichaam. Wanneer je de reactie van een paard niet in acht zou nemen, kan dat leiden tot vermijdend en defensief gedrag.’

Bron: St-Georg

Foto: Digishots

0 4167
dekens
Foto: Remco Veurink

Een paard met een flinke wintervacht zweet tijdens inspanning eerder en het lange haar droogt langzamer op. Daarom worden veel sportpaarden geschoren. Dit betekent automatisch dat het paard, ter compensatie van het afgeschoren winterhaar, één of meerdere dekens moet dragen om warm te blijven. Om te bepalen of een paard het warm of koud heeft, gaan veel paardenhouders van hun eigen gevoel uit. Maar dat is niet verstandig!

Thermo neutrale zone

Mensen hebben het zonder kleren niet te warm en niet te koud bij een temperatuur tussen de 28 en 30 graden Celsius, dat is de thermo neutrale zone. Voor een ongeschoren paard ligt deze zone tussen de -5 en +15 graden. Een geschoren paard voelt zich het best bij een temperatuur tussen de 10 en 20°C. Het ongeschoren paard heeft het dus pas koud bij temperaturen onder de -5°C, of bij langdurige neerslag of extreme wind, waardoor de gevoelstemperatuur aanzienlijk daalt. Een paard dat het koud heeft, rilt om weer warm te worden.

Afkoelingsproces

Datzelfde ongeschoren paard heeft het al te warm als het kwik boven de 15°C stijgt. En door inspanning kan de temperatuur in de spieren soms wel oplopen tot 45°C. Deze warmte moet het paard zien kwijt te raken, anders raakt het oververhit. Het paard zal gaan zweten; als de koelere buitenlucht langs de natte huid blaast, koelt het bloed af. Dit afgekoelde bloed stroomt naar de spieren, zodat ook daar de temperatuur daalt. Jij kunt het afkoelingsproces ondersteunen door met het paard te stappen of het paard af te spoelen met koud of lauw water. Met een zweetdeken kun je bij kouder weer juist voorkomen dat het paard te snel afkoelt en last krijgt van stijfheid. Haal de zweetdeken er wel op tijd af want zodra de deken het zweet heeft opgenomen wordt deze nat en onder een natte deken koelt een paard juist af.

Winterdekens

Een geschoren paard heeft in de winter een winterdeken nodig. Niet geschoren paarden hebben in de regel pas dekens nodig wanneer de buitentemperatuur onder de -5 graden komt. Let wel goed op, want de gevoelstemperatuur kan door wind en regen aanzienlijk lager zijn dan de daadwerkelijke temperatuur. Koude wind of langdurige neerslag kan dus een reden zijn om wel een deken te gebruiken. De warmte van een deken wordt bepaald door de vulling, uitgedrukt in grammen. 0 tot 100 gram kan gedragen worden tussen de 0 en +15 graden, 200 tot 300 gram wordt aangeraden bij -10 tot +10 graden en 300-500 grams dekens bij -20 tot +5 graden.

Waterdicht en ademend

Wordt de deken ook buiten gedragen, kies dan een waterdichte en ademende deken. Onder een te dikke of slecht ademende winterdeken gaat het paard zweten en wordt de voering nat. Als de temperatuur ’s nachts weer daalt, krijgt het paard het juist koud. In plaats van één deken kan ook voor laagjes gekozen worden. Hou er rekening mee dat twee dunnere dekens meer warmte geven door de isolerende werking van de lucht die ertussen zit.

Bron: KNHS

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,133FansLike
0VolgersVolg
6,895VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer